15 Temmuz 2010 Perşembe

FC Kleve Maçının Ardından:Yeni Galatasaraylılar



''Kazanmak iyidir,alışkanlık yapar'' diyor Karl Heinz Feldkamp.Hani medyada ve forumlarda tartışılıyor ya neden küçük takımlarla hazırlık maçı yapılıyor diye.Ona da bir cevap niteliği taşır bu cümle.Bu küçük takımlarla hazırlık maçı yapma mevzusu ayrı bir konu,burada yazmayalım şimdi.
Galatasaray'ın ilk hazırlık maçına değinelim.Geçen senede ilk hazırlık maçını Kleve ile yapmıştı Galatasaray.2-2 bitmişti o günkü maç.Bu sefer ki biraz daha farklı oldu.Rahat kazandı Galatasaray maçı.Çünkü bu sefer çok fazla genç oyuncu yoktu.Karma bir takım vardı sahada.Ilk yarıdaki takım hakkında çok fazla bir şey söylemeye gerek yok.O takımı merak edenler, Galatasaray'ın geçen sene, sezonun ikinci yarısında oynadığı maçları izlesinler,fikir sahibi olurlar.Biz ikinci yarıyı değerlendirelim.



Ali Turan-------Ahmet Kesim------Servet------Serkan. K

-------------------------Cana
--------------Emre. Ç----------Ayhan. A
Serdar Ö.-----------------------------------Caner Öztel

-----------------------Mehmet. B

Böyle bir 11 le sahadaydı Galatasaray.En dikkat çeken isim Mehmet Batdal'dı hiç kuşkusuz.Rijkaard'ın sevdiği,gezgin,top almak için kanatlara yakın oynayan,top tutan bir forvet oyuncusu yapısına sahip genç oyuncu.5 kereye yakında pozisyona girdi maç içerisinde.Zamanla daha iyi olacaktır.Biraz da Serdar Özkan'dan bahsedelim.Hani şu Bjk taraftarının her türlü hakareti yaptığı,Arda'nın çalım atmayı öğrendiği genç çocuk.Maçta görünen o ki bencilliği bırakacak Serdar.Bunu hem attırdığı golde hem de oyun içerisinde hareketlerinden anlayabiliriz.Çoğu kez Ali Turan'a yardıma giderken gördük Serdar'ı.Bu önemli bir şey.Kanat adamlarının yardıma gelmesi gerekli bizim takımda.En azından şimdilik.Serdar bunu fazlasıyla yaptı.Bu sekilde oynamaya devam etmesi onu,genç oyuncu statüsünden yıldız oyuncu statüsüne taşıyacaktır.Tabi zaman verip,sabretmek lazım.

Bir diğer yeni transfere gelelim.Kayserispor'un eski kaptanı Ali Turan'a.Ali Turan'ın sağ bekte de değerlendirilebileceğini düşünüyordum ben stoperden ziyade.Nitekim Rijkaard daha ilk maçta,Ali Turan hakkındaki mevki tercihini sağ bekten yana kullandı.Ali Turan sağ bekte oynayacak yeteneklere sahip.Bir kere sert ve bencil oynamıyor.Bunu gözlemledik Kleve maçında.Sabri'ye oranla boydan bir avantaj sağlıyor.Aynı zamanda sert..Orada Sabri ile rotasyona girecektir.Aynı zamanda stoperde oynayabildiğinden ,stoper mevkisinde de(şu an için servet ve gökhan zan)bir forma rekabetine girecektir. Lorik Cana ile ilgili birşeyler söylemek için erken.Ama kondisyonu henüz yeterli değil,çalışması gerekiyor.

Beni etkileyen bir diğer isim Emre Çolak oldu.Rijkaard'ın ona verdiği çalışma programını iyi uygulamış,zira kendisini güçlü ve hızlı gördüm maç içerisinde.Bu senenin sürpriz ismi olmaya aday.Rijkaard'ta ona çok güveniyor ve ondaki potansiyelin farkında.Emre'nin Rijkaard'tan olabildiğince yararlanması lazım.Onun için büyük şans.Aynı zamanda takım içerisinde de birikimlerinden yararlanabileceği birçok oyuncu var.Emre aklını kullanıp,sahip olduğu potansiyelinde farkına vararak büyük işler yapabilir ileride.

Farkettim ki değinmediğim iki isim kalmış.Birisi Musa Çağıran,diğeri ise Emirhan.Musa'dan başlayalım.Maç içerisinde çok fazla kendisini göstermedi.Sorumluluk almadı,kaçak dövüştü.İyi top kullanıyor belli ama inisiyatif alması gerekiyor.İlk maçı olduğu için fazla da eleştirmek istemiyorum.Diğer maçları beklemek lazım.Diğer isime,yani Emirhan'a gelelim.Bence mükemmele yakın bir performans sergiledi.Kedi gibi bir kaleci.Soğukkanlı,geriye atılan paslarda heyecan yapmıyor,topu oyuna iyi sokuyor.Tabi onuda daha güçlü rakipler karşısında seyretmemiz lazım.Ama ilk izlenimim olumlu yönde kendisiyle ilgili.Şimdi Homberg maçı var sırada.Bu gece oynanacak müsabaka.Geçen senede 2. maçımız aynı takımlaydı.Böyle maçlar önemlidir,takıma moral kazandırır o yüzden küçük takımla maç yapılır mı diye yersiz eleştiriler yapmamak lazım.

13 Temmuz 2010 Salı

Dünya Kupası'nın Ardından:Gerçekleşmeyen Düşler




Dünya Kupası başlamadan önce hepimizin farklı hayalleri vardı.Mesela ben,ileri derecede bir teknik bilgiye sahip olduğunu düşündüğüm Capello'nun İngiltere'sinden, en az yarı final ,Afrika'nın bence şu an en güçlü takımı olan Fildişi Sahilleri'nden çok daha üst turlara çıkmasını bekliyordum.Bunlar bende hayal kırıklığı yaratan takımlar oldu.Ama bunlar bende ikinci planda.Bunların önüne geçen bir şey var o da vuvuzela...

Utanıp sıkılmasam bütün bir yazıyı bu vuvuzela denen alete ayırabilirim.Dünya Kupası'nın bütün güzelliğini alıp götürmüştür bana göre.Kimse çıkıpta demesin çok güzel bir Dünya Kupasıydı,vuvuzelayı ben ikinci maçtan sonra hissetmemeye başladım,Dünya Kupasının varlığı yeter vs.. Bunları geçeceksiniz.4 yılda bir düzenleniyor diye ben bu kadar sıkıcı ve rezil geçen bir Dünya Kupasını beğenmek zorunda değilim.Madem 4 yılda bir düzenleniyor o zaman adam akıllı bir organizasyon yapacaksın.Tribünleri düşündüğün kadar,Tv başındaki seyirciyi de düşüneceksin.Neymiş efendim vuvuzela Afrika'nın geleneklerini yansıtıyormuş.Dünya Kupası Türkiye'de düzenlense bizde kılıç kalkan takımını mı sokacaktık stadlara ? Veya İspanya'da düzenlenseydi,adamlar boğa güreşi mi yaptıracaklardı tribünlerde ? O yüzden hikaye yapmayı bırakalım gerçekleri konuşalım.2010 Afrika hem Jabulanisiyle,hem hakemleriyle hem vuvuzelasıyla hem de oynanan futbolla sınıfta kalmıştır.

İşin bu boyutunu bırakıp,biraz da futbola dönüp ülkeri değerlendirelim.Girişte de bahsettim;Dünya Kupasında beni hayal kırıklığına uğratan iki takım var.Biri İngiltere diğeri F.Sahilleri.İtalya ile Fransa'ya ne oldu diyeceksiniz,onlara ayrı olarak değineceğim.
Mesela İngiltere ile başlamak lazım.Başında belki de dünyanın en önemli taktisyen hocası, Capello var.Orta sahada Lampard ve Gerrard herkesin hayalini süsleyen iki isim.Forvette ise yakın zamanda ortaya çıkmış yeni star Rooney.Ama gelin görün ki İngiltere'nin Dünya Kupasındaki hali içler acısı.Tabi bunun en önemli sebebi,Capello'nun kontrollü oyunun ,dünyanın en büyük şov sahnesi olarak nitelendirilen Dünya Kupasında oyuncuları hoşnut etmemesi.Çok belli İngilizlerin oynadıkları oyundan zevk almadıkları.Ama aynı İngiltere Dünya Kupası elemelerinde inanılmaz top oynuyordu.Çünkü orada futbolcular kendilerinden birşeyler katıyorlardı oyunlarına ama kupada kendilerini Capello'nun eline bırakıp,birnevi yan gel Osman yaptılar.Sonuç ? Hüsran.. Ama İngilizlerin Capello ile devam kararı alması hoşuma gitti.Kendilerinden beklenen patlamayı -belki sıkıcı futbol ile- 2014'te ondan öncede 2012'de yapacaklar.Bundan eminim.

Gelelim bir diğer hayal kırıklığına hatta hayal kırıklığından öte Afrika halkını şoka sokan Fildişi Sahiline.Hani turnuvadan önce muhabbetler döner,herkes kendi sürpriz adayını söyler.Sonra bütün turnuva boyunca tahmini çıksın diye o takım odaklı bir turnuva seyreder...İşte böyle bir ortamda bana sorulduğunda tek bir sürpriz adayım vardı.Ne Sırbistan,Ne Paraguay ne Şili ne de ABD.Fildişi Sahilleri... Antrenör değişikliğinden sonra Sven Goran Eriksson'un geçmişteki başarılarını da göz önünde bulundurarak,Fildişi'nin en az çeyrek ,zorlarsa yarı final yapabileceğini düşünmüştüm,yanılmışım.Biraz Hıncal Uluç vari olacak ama,Eriksson takım yönetmeye yönetmeye antrenörlük yapmayı unutmuş.Yahu böyle bir takımın var oynattığın futbola bak.Hadi kulüp takımı olsan neyse derim ki adam yeni bir yapılanmaya girmiş sabredelim.Ama senin milli takımda böyle bir şansın yok ki.Hem sakat adamdaki ısrar niye ? Drogba'yı kaybetmişsin ama takım olamamışsın ki... Drobga'yı sakat sakat oynattında ne oldu ? Senin Keita gibi oyunu her an lehine çevirebilecek bir adamın varken onu yedekte tutup sağ açıkta bir eleman vardı şimdi adı aklıma gelmedi onu oynatman akıllara zarar.Zira Keita ne zaman oyuna dahil olsa oyunun şeklini,şemalini değiştirdi.Ama adamın aklı başına geç geldi.Gitti grubun son maçı olan K.Kore maçında Keita'yı ilk 11 başlattı.Abartmıyorum,eğer Keita destekli bir kadro ile hem Brezilya hem de Portekiz maçlarına çıksaydı Eriksson, muhakkak o gruptan çıkardı o gruptan Fildişi.Çünkü Keita'nın yerine oynattığı adam hiç verim vermiyor,verse amenna.Drobga zaten Allah'a emanet herif kolunu saklaya saklaya koşuyor.Yerine oynatcak adamı olmasa eyvallah derim ama o da yok.Bir kez daha söylüyorum bu turnuvanın en büyük hayal kırıklığı Fildişi Sahilidir.Ne İtalya ne de Fransa.
Madem İtalya ile Fransa'yı andık bir de onlara değinelim.Önce hangisinden başlasam diye düşündüm,akıl meleklerim bana İtalya dedi.Çünkü Fransa'ya girersek çıkamayız!.Efendim şimdi diyorlar ki Lippi takıma Grosso'yu almadı onu almadı bunu almadı ondan takım bu hale geldi.Değil Lippi,ondan sonra takımın emanet edildiği Prandelli de gelse,Hiddink'te gelse bu İtalya Dünya Kupasında hiçbirşey yapamazdı.Abicim senin jenerasyonun ölmüş,bitmiş.Heriflerin hepsi yaşlanmış.Genç,gelecek vaadeden bir jenerasyon yaratamamışsın kendine,futbolu bırakmak üzere olan adamlara Dünya Kupasında bel bağlamışsın sonra başarısız olunca, gidip Lippi gibi adama b*k atıyorsun.Ayıptır! Şampiyonlar Ligi şampiyonu bizim ülkemizden çıktı diye böbürleniyorsun,ama bak bakalım Şampiyonlar Ligi şampiyonu olan o İtalyan takımında kaç tane İtalyan var!(Burdan sınırsız yabancı isteyen kulüp yöneticilerine selam olsun).İtalya şimdi Prendelli ile yeni bir başlangıç yapacak.Eğer genç yetenekleri kazandırmazsa ülke takımına o da başarısız olur.Belki elemeleri bir şekilde geçer ama turnuvada ayvayı yer takımı.İtalya'nın kendini yenilemesi lazım.Yoksa zaten dibe vurmakta olan Serie-A dan sonra ülke takımıda dibe vurur.

Gelelim zurnanın zırt dediği yere,yani Fransa'ya.Şimdi bu Domenech ilginç adam.Takımı 2006 Almanya'da finale çıkardı eleştirildi,şimdi takımı yerin dibine soktu yine eleştiriliyor.Eğer bir takım başarılı olacaksa,o takımda futbolcunun teknik direktörü sevmesi lazım.Eğer sevmiyorsa istediğin kadar güçlü kadro kur başarılı o-l-a-m-a-z-s-ı-n. Fransa'nın önce bunu başarması gerekiyor(du).Şu an bunu başarmış gibi görünüyorlar.Laurent Blanc taraflı tarafsız herkesin sevip saygı gösterdiği bir teknik direktör.Bordeaux ile yaşadığı başarılarda ortada.Önümüzdeki Avrupa Şampiyonası elemelerinde Fransa'yı izleyeceğiz zaten.Muhtemelen gruplarında çok rahat bir şekilde lider olup şampiyonaya geleceklerdir.Biraz erken bir tahmin gibi olacak ama, benim bir numaralı şampiyon adayım avrupa şampiyonasında Fransa olacak.Ama dediğim gibi bunun için henüz çok erken,zamanı gelince değerlendiririz.

Şimdi bir de madalyonun öbürkü yüzüne bakalım,yani beklentinin üstünde performans sergileyen takımlara...

Burada bahsedeceğimiz 1 numaralı takım tabikide Almanya olacak.Turnuva öncesi çok genç bir kadro oldukları için pek şans tanınmıyordu panzerlere.Burada devreye Gary Lineker'in sözü giriyor:''Futbol 90 dakika süren ve sonunda Almanların kazandığı bir oyundur''. Almanya hakikaten tam bir turnuva takımı.Hangi kadro ile gelirlerse gelsinler bir şekilde başarılı olmayı beceriyorlar.Tabiki zamanında Fenerbahçe'den gönderilen Joachim Löw'e de bir tebrik yollamamız lazım burdan.İnanılmaz bir top oynattı takıma.Benim gözümde turnuvanın en iyi topunu oynayan iki takımından birisidir Almanya,diğeri de Şili.İspanya'yı buraya almıyorum çünkü onlar yarı final ile final maçlarına kadar pek de tatmin edici bir oyun ortaya koyamadılar benim gözümde.Acaba diyorum yarı final maçında Müller oynasa çok şey değişir miydi ? Tabiki keşkelerle yaşanmaz,ama bu kadar yüksek tempoda bir top oynarken,o oyunun en kilit adamlarından Müller'in sakatlığı takımın genelini olumsuz etkilemiş olabilir.Yoksa Euro 2008'in rövanşını fersah fersah alırdı Almanya bundan eminim.

İkinci üstün performans sergileyen takıma,bir Güney Amerika temsilcisine yani Şili'ye uzanalım bir de.Şili'nin en büyük artısı,futbolu çok hızlı oynamaları.Sahayı inanılmaz derecede parselliyorlar.Eskiden bir Bjk'li futbolcunun lafı varmış babam söylüyordu.Galatasaray'daki oyuncular o kadar hızlılar ki aynı adamı 4-5 kez çalımladığımı hatırlarım diye.Şili'de o hesap.İnanılmaz derecede bir mücadele,bir hız, basan basana!.En büyük eksikleri bir nokta santraforlarının olmaması.Humberto Suazo var ama o da gezgin bir adam.O yüzden kağıt üstünde forvetle oynuyorlarmış gibi gözükselerde, özde, forvetsiz 4-2-4 şeklinde yayılan bir takım görüntüsü vardı Şili'nin.Isla,Mati Fernandez,Mark Gonzalez,Alexis Sanches,Arturo Vidal gibi genç ve gelecek vaad eden oyunculara sahipler.Eğer çok ekstra bir durum yaşanmazsa ,2014 Brezilya'da çeyrek ve yarı final yapmaları mümkün ve bu, sürpriz değil olağan karşılanır bu sefer.En azından benim açımdan.
Finali de şampiyonla, yani İspanya ile yapalım.

Söylemeyeyim söylemeyeyim diyorum ama kendimi tutamıyorum.Beşiktaş'ın o dönemki başkan ve yönetim kurulu üyelerinde nasıl bir zihniyet varmış ki Vicente Del Bosque gibi bir antrenöre bir sezon bile sabretme zahmetini gösterememişler.Yani inanılır gibi değil.Mantık sınırlarını zorlayan bir olay bu.Hatırlıyorum Vicente Del Bosque'nin Bjk ye geldiği günü.Ananemlerdeydim ve Fanatik almıştım.Bir de baktım ki Del Bosque havaalanına inmiş boynunda Bjk atkısı. O gün ilk kez bir rakibimizin bizi geçme ihtimalini düşünüp korkmuştum.Tabi bir Galatasaray taraftarı olarak beni sevindiren bir gelişmeydi o zaman Del Bosque'nin gönderilmesi ama şu an bir futbolsever olarak olaya baktığımda üzücü bir gelişme.Hem Bjk şimdikinden çok daha güçlü ve prestijli bir takım olurdu hem de Türk futbolu çok şey kazanırdı.

Türkiye'de kendisine ''Yeniköy Kasabı'' gibi cahilce ve aptalca söylemlerin yapıldığı bu antrenör nasıl olduda İspanya'yı Dünya Kupası şampiyonluğuna ulaştırdı ?

Açık söylemeliyim ki çok fazla bir şey yapmasına gerek kalmadı.Tabi bu benim söylediğim cümle ''babam olsa şampiyon yapar''gibi bağnazca bir cümleyle karıştırılmasın.Ben biraz daha farklı yaklaşıyorum olaya.Şöyle ki;nasıl Galatasaray, 96-00 senesinde bir jenerasyon yarattı kendisine ve ardından Dünya Kupası 3.lüğü geldi ,şimdi de Barcelona bir jenerasyon yarattı kendisine ve bu jenerasyon Dünya Kupasını kazandırdı İspanya'ya.Sen Galatasaraylı olduğun için böyle söylüyorsun diyenler muhakkak çıkacaktır.O şekilde düşünenlere de cevabım; bir baksınlar bakalım Dünya Kupasında 3. olan kadrodaki oyunculara bir de Galatasaray'ın 96-00 senesinde kupalara ambargo koymasında etkili olan yerli oyunculara.Çünkü cevap orada gizli.

İspanya son iki maça kadar Barcelonavari bir oyun ortaya koyamadı kanımca.Çok sıkıcı,aynı zamanda yavaş bir futbol oynuyorlardı.Ancak yarı final ve final maçlarında turnuvanın en iyi İspanyasını izlediğimizi söyleyebilirim.Fabregas İspanya'nın en önemli,en kilit adamı.Aragones zamanında İspanya kupayı alırken,oyun içerisinde takımı yenilemeyi çok iyi başarıyordu.Ne zaman ki takım yorulsa orta sahadan bir iki oyuncu alıp yerine aynı kalibrede,bu oyun anlayışını iyi bilen oyuncları monte ediyor ve 75-80 den sonra enerjisi fullenmiş yeni bir takım yaratıyordu.Bu da takıma yeni bir mücadele olanağı sunuyor. Bu sayede hem İspanya'nın gücünde azalma olmuyor hem de takım yenilendiği için rakibe karşıda 1 adım öne geçiyordu İspanyollar.Bosque'de bu anlayışı devam ettirdi.Özellike Fabregas'ı son maçta oyuna sonradan sokarak ardından da Torres'i alarak(ki Aragones Guiza'yı alıyordu) takıma yeni bir ivme kazandırmayı bildi.Bu da temeli zaten kuvvetli olan İspanya'nın Avrupa Şampiyonasından sonra Dünya Kupası'nı da almasını sağladı.

Ama genel olarak Dünya Kupasından haz almadığımı söylemem gerek(belli maçlar hariç).Umarım 2012 Ukrayna-Polonya'da daha güzel,vuvuzelasız(!) bir şampiyona izleriz.

9 Temmuz 2010 Cuma

Bir Devrim:Frank Rijkaard


Bir Devrim:Frank Rijkaard


Tam adıyla Franklin Edmundo Rijkaard.Bizim neslin futbolculuğuna yetişemediği ama teknik adamlığını çok yakından tanıdığı bir futbol adamı.Ya da bir başka tanımlama olarak Barcelona'yı Barcelona yapan adam.Çok değil 5 sene önce Barcelona şampiyonlar ligini kazanırken başında Hollandalı Rijkaard vardı. Peki nasıl oldu da Barcelona günümüz futbolundaki gıpta ile bakılan futbol kimliğini kazandı ?


Bu sorunun cevabı için 2003 yılına dönmek lazım.Barcelona'da o dönemlerde kazan kaynıyordu.Bir Türk takımı misali;teknik direktör değişiklikleri t-shirt değiştirir düzeye ulaşmıştı.Öyle ki 2000-2003 yılları arasında 5 teknik direktör görev aldı Barca'da.Cruyff Barcelona'da inanılmaz derecede sevilen,sayılan,sözüne itibar edilen bir kişi.O dönemde onun Barcelona başkanlığına geçmesi istenmiş ama o bunu ''Barcelona'nın başına Katalan bir başkan geçmeli''diyerek reddetmişti.Daha sonra yapılan seçimleri Laporta kazandı ve başkanlık koltuğuna oturdu.Hem Barcelonalılar hem de dünya futbol tarihi için uzun soluklu başarıların tetikleyicisi olacak bir hamle gerçekleşiyordu böylece.Göreve gelen Laporta'nın ilk işi Cruyff'a danışmak oluyordu haliyle.Cruyff'tan teknik direktör önermesini istiyor Katalan başkan.Cruyff ise gafil avlanmıyordu gelen bu öneri karşısında.Aklındaki isim belliydi:Franklin Edmundo Rijkaard.Cruff, Rijkaard'ın Milan'da iken oynadığı mevki olan önliberodan dolayı, defansif oyun anlayışını iyi kavramasını bir avantaj olarak görüyordu.Barcelona'nın savunma yönünden zayıf olmasını savunmaya değil, orta sahaya bağlamıştı futbol dehası Cruyff.Tabi Rijkaard için inanılmaz bir fırsattı bu.Sparta Rotterdam'da geçen kötü kariyerin ardından Barcelona gibi bir devi yeniden yapılandırmak onun elindeydi.


Rijkaard için artık kendini kanıtlama zamanı gelmişti.Elinde Ronaldinho,Eto,Deco gibi önemli yıldızlar vardı.Bir de kaleci Rüştü(!) Cruyff Barca'da çalıştığı dönemlerde hem Katalanlara hem de İspanyollara total futbolu öğretmeyi amaçlamıştı.Rijkaard ise bunun yanında Barcelona'daki yabancılara da total futbol anlayışını öğretmek istiyordu.Nispeten işi Cruyff'unkinden daha zordu.
Ancak Rijkaard biliyordu ki bunu başardığı an tüm dünya hem onu hem de takımını konuşacaktı.Rijkaard ilk senesinin ilk döneminde biraz bocalasa da ligin ikinci yarısında o aradığı Barcelona yavaş yavaş ortaya çıkıyordu.İlk senenin ikinci dönemini de içine alarak 5 yıllık Barcelona kariyerinin ilk 3 senesinde inanılmaz başarılara imza attı Frank Rijkaard.Tabi ki bunda pasa ve hıza dayalı total futbolu tüm futbolcularına benimsetmiş olmasının payı büyük.Cruyff döneminde oyunun sadece hücum yönünü oynayan Barca;Rijkaard ile birlikte oyunun iki yönünü de muazzam şekilde oynayan bir takım haline gelmişti.Bu bağlamda Rijkaad'ın da Cruyff'u yanıltmadığını rahatlıkla söyleyebiliriz.Ancak Rijkaard, son iki senesinde özellikle Şampiyonlar liginde istediği sonuçları alamayınca ve şampiyonluğu ezeli rakip Real'e kaptırınca 2008' de takımdan ayrıldı ve görevi Pep Guardiola'ya teslim etti.




Total futbol Türkiye'ye geliyor


5 Haziran sabahı uyanan Galatasaraylılar; öğle vaktine doğru belki de dünyanın en mutlu insanı olacaklarından habersiz bir şekilde işi olan işinde,okulu olan okulunda,memur olan işyerinde vs. çalışmaya devam ediyordu.İşte tam da bu öğle vaktinde haber sitelerine,ajanslara,televizyonlara bomba gibi bir haber düştü.''Galatasaray Hollandali teknik adam Frank Rijkaard ile anlaştı'' .Tabi futbolu yakından takip eden herkeste bir heyecan silsilesi yaşandı.Özellikle Barcelona da altyapıdan çıkardığı gençlerle tanınan kıvırcık saçlı Hollandalı'nın Türkiye'ye gelişi Sarı-Kırmızı renklere gönül vermiş kişilerde büyük bir mutluluğa yol açarken,bu renklere ilgi duymayan kişilerde ise büyük bir hayal kırıklığı yaratmıştı.Rijkaard'ın gelişiyle birlikte herkes farklı ama güzel hayallere dalmıştı.Bu hayallerin ortak paydasını ise Galatasaray'ın Rijkaard ile başarıdan başarıya koşması oluşturuyordu(ancak sene içerisinde bu düşünceye sahip olanlar ilk sene için sükut-u hayale uğrayacaklarından habersizdi)




Rijkaard'ın Galatasaray'ı


Tabi ki Rijkaard'ın gelişiyle birlikte Galatasaray'ın kuracağı kadroda merak konusu olmuştu.Rijkaard'ın sisteminin 4-3-3 olduğu biliniyordu.Acaba Galatasaray'da da bu böyle devam mı edecekti yoksa burada farklı bir sistem mi oynatacaktı total futbolun üstatların olan Hollandalı.(Bu soru da sene içerisinde yanıtını bulacaktı).
Rijkaard'ın gelişi ne kadar önemliyse yanında getirdiği yardımcıları da o kadar önemliydi.Özellikle Neeskens ismi için,yaşı bizden ileride olanlar ''Müthiş futbolcuydu'' diye konuşuyorlar ve ekliyorlardı'' Neeskens teknik direktör olarak gelse sevinirdik adam yardımcı antrenör olarak geliyor!'' Esasen bu Galatasaray'ın da vizyonunun ne kadar geniş olduğunun bir göstergesi.Yapılan bu hamle hedefin Türkiye'de değil Avrupa'da başarı olduğunun açık bir kanıtı gibiydi.
FC Kleve ile başlayan ve Leverkusen ile sonra eren bir hazırlık maçı serisi yaşamıştı Galatasaray.Bu maçları izleyenler iki gence takılmışlardı.Serday Eylik ve Emre Çolak. İkinci isim yani Emre Çolak az çok biliniyordu,geleceği olduğu konuşuluyordu ama Serdar Eylik realist olmak gerekirse sürpriz olmuştu.Tabi Rijkaard'ı tanıyan insan evlatları olarak ;bu durum hem beni hem de tüm Galatasaraylıları yine heyecanlandırmıştı.(Heyecanımız bitmeden yeni heyecanlarla karşılaşır hale gemiştik).Bu isimleri ileride Galatasaray forması altında görmek,Galatasaray'ın yuvası Florya'dan yetişen bu bireylerin Galatasaray'dan sonra daha büyük takımlarda forma terletecek olma ihtimalini düşünmek o an için güzel ama fazla iyimser olmak anlamına geliyordu.Hazırlık maçları 4 maçla sınırlı kalmıştı çünkü bir önceki sezonu 5.olarak tamamlayan Galatasaray için UEFA Avrupa Ligi mesaisi kapıdaydı.2 ön eleme oynayan bir de gruplara kalmak için play-off maçına çıkan Galatasaray uzun süredir zorlandığı, nispeten kendinden daha zayıf takımlar karşısında bu sefer pek fazla zorlanmadan turları teker teker geçip gruplara kalıyordu.Aynı zamanda Sarı-Kırmızılılar için lig mesaisi de başlamıştı.6 da 6 yaparken futboluyla da izleyenlere zevk veren bir takım görüntüsü vardı Rijkaard'ın ekibinin.Tabi herşey başladığı gibi gitmedi ve sene sonu geldiği zaman Galatasaray taraftarının aklından bile geçirmediği lig 3.lüğü ile yetinmek durumunda kalmıştı Rijkaard'ın Galatasaray'ı.




Sistem içindeki sistemsizlik



Frank Rijkaard'ın Galatasaray ile sözleşme imzalamasının ardından herkeste hakim olan düşünce; bu futbol dehasının uzun yıllar Türkiye'de kalması yönündeydi.O dönemde herkes, Rijkaard'ın sonuna kadar arkasında duracağını, kısa vadede başarı gelmese bile uzun vadede takıma çok şey kazandırabileceğini söylüyordu.Bu düşünceler ışığında Rijkaard'ın ilk senesinin bir geçiş senesi olduğunu söylemek sanırım yanlış olmaz.Rijkaard'ın Galatasaray'a neler kattığını,Galatasaray'ın Rijkaard ile nasıl bir takım olacağını geçen sezonun ilk 6 haftasına bakarak görebiliriz.Peki ama ne olmuştu da sene başındaki o büyü bozulmuştu ?
Birinci etken olarak futbolcuların Rijkaard'a karşı kendilerini kanıtladıktan sonra daha fazla enerji sarfetmeye ihtiyaç duymamalarını gösterebiliriz.Ancak 2.ve en önemli etken;futbolcuların oynadıkları sistemin inceliklerini bilmemesi.Ne yaptıklarını,yapacaklarını üstünkörü bir şekilde anladıklarından hiç şüphem yok.Ama 4-3-3'ün derinliklerine inilmeye başlandığı zaman bu; oyuncular tarafından dibi olmayan bir kuyu gibi algılandı.Canları sıkıldı,huzursuz oldular.Belki de sistem denen şey ile ilk kez karşılaştılar.Sisteme uyum sağlayan futbolcuların başında Baros geldi.Baros varken bir şekilde sistem işliyordu.Ancak Baros'un sakatlanması ,makinenin işlemesini sağlayan en önemli çarkın arıza yapmasına neden oldu.Bu da makinenin hızını yavaşlattı.Oraya acilen bir ek parça bulmak gerekliydi.Bu dönemde de imdada Harry Kewell yetişti.Baros kadar olamasa da en azından Baros dönene kadar oranın bir şekilde işlerlik kazanmasında etkili oldu Avustralyalı.Ancak belki de Galatasaray için sezonun genelini etkileyecek,bu sezonun hüsranla sonuçlanmasına neden olacak 2.kırılma anı gerçekleşti.Makinenin çalışmasını sağlayan yedek parçada artık yoktu.Harry Kewell sakatlanmıştı.Rijkaard yavaş yavaş sistemi oturturken,aynı zamanda oynanan müsabakalarda da bir şekilde istediği skorları alabiliyordu.Bu sayede hem gelebilecek tepkiler en aza indirgenmiş olacak hem de oyuncular farkına varmadan sisteme alışacaklardı.Ancak Milan Baros ve Harry Kewell'ın sakatlıkları takımı fazlasıyla etkiledi.Belki de devre arasında Giovani Dos Santos'un asıl alınma sebebi;sisteme ayak uydurabilecek ,mevcut futbol piyasasındaki en uygun isim olmasından kaynaklanıyordu.Galatasaray ; bir şekilde kazanıyordu ama bazı şeylerin yolunda gitmediği aşikardı.2.yarının 10.haftasında ise son ve en büyük darbe geldi..Sami Yen'de kaybedilen Fenerbahçe maçı ,geçiş döneminin hüsran ile sonuçlanmasına sebebiyet veriyordu.Geride kalan haftalarda ise ne taraftar ne de bir başkası; sisteme,Rijkaard'a,total futbola bakıyordu...Zaten o maçtan hemen sonraki haftada Rijkaard sistemini bozmak mecburiyetinde kaldı ve 4 tane defansif orta saha adamını aynı anda sahaya sürdü.O gün anlayabilirdik ki Rijkaard'da mağlubiyeti kabullenmişti.Galatasaray yine 4-3-3 oynuyor gözüküyordu ama şeklen...Ruhen, sahadaki 11 adam sisteme dair hiçbirşey oynamıyorlardı.Caner'in maç boyunca Jo'ya uzun top atması,uzaktan gereksiz şutlar çekmesi.. Bunlar hep Galatasaray'ın hedeften uzaklaşması ile alakalıydı.Kiralık oyuncu sayısınında fazla olması;futbolcuların sisteme olan bağlılıklarını azaltıyordu.


Kritik sezon



Kabul etmek gerekirki;önümüzdeki sezon hem biz taraftarlar hem yönetim hem de Frank Rijkaard açısından sancılı geçecek.Ben eminim ki bu sezon , şampiyonluk dışındaki her neticede protestolar dozajı artmış bir şekilde sahaya yansıyacak.O yüzden bu sezon, şampiyonluk ;olmazsa olmazlardan.Böyle büyük bir hocayı getirebilme meziyeti gösterilmişken, ona yeniden yapılanma için en az 5 sene verilmesi lazım.Hem de her türlü sezon sonu netice göz önüne alınarak.Taraftar bu sene Rijkaard'ın arkasında olduğunu gösterdi.Rijkaard'a bir tepki koyamayacaklarından oyuncuları harcamayı uygun gördüler.Seneye de arkasında dururlar mı orası muamma.Yönetim bu sene birçok kez Rijkaard'a güvenlerinin tam olduğunu deklare etti ve bu senede Hollandalıyla devam ederek bunun sözde olmadığını gösterdi.Lakin yine bu sene gelebilecek olası üzücü sonuçlardan sonra Fatih Terim'e sarılmayacaklarının garantisini kim verebilir ?


Kısaca Allah Galatasaray'ın yanında olsun.Gelecek senenin sonunda,:'Bir diğer sezon Şampiyonlar Liginde neler yapabiliriz ?'' i konuşmamız dileğiyle

Lorik Cana Tanımlamaları






Ricky Sbragia : "O tek başına İngiltereyi savunabilir"
Ertem Şener: Hani derler ya rakibi ısıran, cana rakibi ısırmıyor adeta yiyor.
Pape Diouf: "Onun yaptığı savunma ise dünya savunma nedir bilmiyor"
Arsene Wenger: "Hayranlıktan çok hayret ediyorum, çok kuvvetli bir oyuncu"
Rafael Benítez: "Rakip sanki 12 kişiydi, kabul etmelisiniz ki Cana 2 kişilik oynadı"
Luka Modrić: " Her pozisyonun içindeydi, çok hızlıydı, çok iyi bir oyun çıkardı, maçın adamıydı oydu bence"
John Motson: "Cana herzaman olduğu gibi yine ayakta kalan oyuncu oluyor"
Laurent Blanc: "Marsilyanın kalesini Lorik Cana'nın yokluğundan faydalanarak yıkmak istiyoruz"
Frédéric Antonetti: "Çıplak gözle izlediğim en sert oyuncu, itiraf ediyorum korkarak izledim"
Pape M'Bow: O varken, antremanlarda bile hata yapmaktan çekiniyoruz. Cana tam bir Lider.

8 Temmuz 2010 Perşembe

Lorik Cana Galatasaray'da


İnternete uzak kaldığım şu birkaç günde birçok ismin ortada dolaştığını duyuyordum.Bu sabah konuştuğum bir arkadaşım Lorik Cana ile Sağ açık Pino'ya hazırlıklı ol demişti.Lorik Cana tam aradığımız isimdi.Sunderland'e maliyetini bildiğim için bu transferin olacağını zannetmiyordum,ama medyada isminin henüz çıkmamış olmasıda aklımı karıştırmıyor değildi.Bugünkü basın toplantısına Lorik Cana ve Pino sorusu karşısında Adnan Polat'ın geçiştirici cevap vermesi,bu transferi benim kafamda daha da netleştirmişti.Nitekim 17.35 itibariyle Lorik Cana Galatasaray'da.

Lorik Cana Galatasaray'ın tam aradığı bir isim.Özellikle defansif ön libero mevkinde oynuyor olması ve Galatasaray'ın bu mevkide hırslı,formasının hakkını veren,mücadeleci bir oyuncuya ihtiyacı olması bu transferi önemli kılan etkenler.Tabi şunuda söylemek lazım.Lorik Cana mutlaka oynadığı oyunla taraftarın sevgilisi olacaktır.Sert futbol yapısı ise diğer rakipler tarafından itici karşılanacaktır .Oyun karakteri bakımından Gattuso'ya benzetebiliriz 27 yaşındaki Arnavut oyuncuyu.Sanırım bu bile taraftarın heyecanlanması için başlı başına bir sebep.

Lorik Cana ile ilgili bahsedebileceğimiz son şey transfer ücreti olamlı bence.Marsilya'dan Sunderland'e 6 milyon euro'ya transfer olan arnavut futbolcuyu Galatasaray yönetimi 1 sezon sonra 4.5 Milyon Euro'ya aldı.Bu her bakımdan bir transfer başarısıdır.(Keita'yı 7 milyon euro ya alan yönetim 8.1 milyona satarken kâr etmişti ama burda Sunderland açısından bir zarar sözkonusu).Demek ki neymiş;Adnan Sezgin'de transfer yapabiliyormuş(!)

Keita'nın Gidişi






Her ne kadar Galatasaray'ın Keita'yı satmayı düşündüğünü bilsemde,bu olay resmileştikten sonra şaşırmadığımı söylesem yalan olur.Geçen sene Galatasaray'ın ayakta kalan 1-2 oyuncusundan birisiydi Abdul Kader Keita.Şatış fiyatını normal karşılamakla birlikte gittiği takım beni şoka uğrattı.Açıkçası Keita gitse bile;kalburüstü bir Avrupa kulübünde forma giyer diye tahmin ederken Katar'a gitmesi benim için büyük sürpriz oldu.Keita'nın Avrupa'nın her kulübünde rahatlıkla forma giyebileceğini söyleyebiliriz.Belki Galatasaray biraz daha beklese Avrupa'dan da Keita için teklif gelebilirdi.Belki de bu fiyatı bulamamaktan korktu Galatasaray yönetimi.

Uzun yıllardır Galatasaray'da Keita kadar güçlü ve aynı zamanda teknik bir oyuncu görmedim.Bu bağlamda oynadığı futbol inanılmaz derecede zevk veriyordu Fildişili oyuncunun.Her ne kadar zaman zaman şahsi oynamaya yeltensede bundan kimsenin rahatsız olduğunu düşünmüyorum.Keita'nın gidişi ile karaları bağlamamak lazım.Rijkaard'ın izni olmadan bu transferin gerçekleşmeyeceğini de göz önünde bulundurursak ;muhakkak bir düşüncesi vardır Rijkaard'ın.Zaten takımda Rijkaard kaldığı sürece benim için Galatasaray'dan kimin gittiğinin de pek fazla bir önemi yok.İskeleti oluşturacak olan kişi o.Çalışmak istediği oyuncuların hangi özelliklere sahip olacağı da az çok bellidir.Şimdiden Galatasaray'ın transfer politikası hakkında yorum yapmak da doğru değil.Geçen senelere oranla, bu sene kaynak bakımından biraz sıkıntı çektiği gerçek Galatasaray'ın.Ama bu transfer yapmayacağı anlamına da gelmiyor.Transfer muhakkak olacak.Ama transfer yaparken aşırıya kaçmaması gerekiyor takımların.Özellikle önümüzdeki 2-3 sene.Medyada çokça adını duyduğumuz 2012 kriterleri dolayısıyla kulüplerin harcamalarına inanılmaz derecede dikkat etmesi gerekiyor.Galatasaray yönetimide kulübün mali yapısını inanılmaz iyi yönetiyor.Bu zamana kadar transferleri de çok iyi yönettiler ama bu tabelaya yansımadı.Esasen taraftarlar olarak bu bizde fazla bir sorun olarak gözükmesede Galatasaray kongre üyeleri başkan seçerken mali konulara değil daha çok sportif başarılara bakacaktır.(özellikle muhalif kesim).Bu yüzden Galatasaray yönetiminin de kulüpteki iyi yönetiliş biçimini artık sportif olarakta herkesin önüne sunması gerekiyor.En azından bu sene böyle bir sorumlulukları var.Bu yüzden fazla gerilmeden,herşeye hazırlıklı olarak(trabsfer konusunda)Galatasaray'ı takip etmeye devam edelim.

3 Temmuz 2010 Cumartesi

Haldun Üstünel'in İstifası





Öncelikle şunu söylemek lazım.Ben nasıl Galatasaraylıysam veya tribünde yer alıp sarı-kırmızıya gönül vermiş kişiler hatta maçlara gelmesede yüreğinde o sevgiyi hisseden kişiler ne derece Galatasaraylı ise Haldun Üstünel'de o kadar Galatasaraylı.Bunu;Haldun Üstünel'le yıllarca tribünde kolkola maç izlemiş çoğu kişiden duymak mümkün.


Haldun Üstünel'in istifasını iki şekilde yorumlamak mümkün.1.si;şube birleşmesinden sonraki görevlendirmelere yön verebilmek için yapılmış olabilir.2.si ve üzerinde en çok durulanı;transferdeki yetkilerinin azaltılması üzerine böyle bir karar alınmış olabilir.Hangisi olabileceği konusunda tahmin yürütülebilir,ama kesin bir yargıya varmak mümkün değil.Bunun için Galatasaray'ın 11 Temmuz'da başlayacak olan kampını dikkatli bir şekilde takip etmek gerekir.Detaylarıyla bu olayı öğrenmemiz yine zor olabilir ama bazı şeyler muhakkak su yüzüne çıkacaktır.


Şu an için Haldun Üstünel sadece futbol şubesindeki görevini bıraktı.Başkan yardımcılığı görevi ise sürüyor.Tabi şu an için(!).Kendiside başkan yardımcılığı görevini sürdürdüğünü açıklamış zaten.Her ne kadar beklenen bir durum olsada,şaşırtma payının olduğu da aşikar olan bir haber bu.Bekleyip göreceğiz bundan sonra neler olacağını.