Şampiyonlar Ligi 2012-2013 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Şampiyonlar Ligi 2012-2013 etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
3 Ekim 2012 Çarşamba
Galatasaray: 0-2 :Braga
Aslında biz Braga maçındaki görüntüyü cuma günü, Ordu'da görmüştük. Takım halinde rakibi kendi yarı sahasında beklemek, savunmada açık vermemek ve hızlı şekilde kontra atağa çıkmak...
Braga ile Ordu arasındaki en temel fark, Braga'nın kalite olarak Ordu'dan bir iki gömlek daha üstün olmasıydı. Cuma ile salı arasındaki en belirgin fark buydu.
Braga'nın antrenörü Galatasaray'ın Ordu maçını izledikten sonra mı bu taktiğe döndü bilinmez, fakat gerçek olan şey şu ki; Galatasaray kapalı savunmaları açma konusunda oldukça zorlanıyor.
Kapalı savunmaları açmanın üç tane yolu vardır:
1) Bire birlerde etkili oyuncunuz varsa, onun adam eksiltmeleri sayesinde rakibinizi ekarte ederek, pozisyon bulmaya çalışırsınız. (Braga maçında bunu yapabilecek adam Amrabat'tı fakat Faslı oyuncu bunu çok fazla denemedi. O da sürekli pas trafiğine katıldı ve asıl yapması gereken iş olan adam eksiltmeyi ilk planda aklına getirmedi. Oysa, birkaç kez bunu denedi ve rakip ceza alanına etkili olabilecek ortalar yaptı)
2) Duran toplarda etkili olarak rakibin direncini kırarsınız. (Galatasaray bunu da yapamadı. Hem Selçuk hem de Emre Çolak, ceza alanına kestikleri toplarla rakibi fazla tehdit edemediler. Oysa, geçen sene Galatasaray'ın en büyük silahlarından biri duran toplardı, özellikle de Selçuk'un direkt kaleye kullandığı frikikler. )
3)Hızlı pas yaparak rakibi çözmeye çalışırsınız.
İşte bu maddenin üzerinde durmak lazım. Geçen sezondan itibaren Galatasaray'da eleştirdiğim en önemli eksiklerden biri hızlı oyunun bir türlü sergilenememesiydi. Oysa Galatasaray hızlı oynamayı başarabilse, çok tehlikeli bir takım haline dönüşebilir. Hızlı oyun sonucu bulunan gol diyince, benin aklıma direkt olarak geçen seneki Ankaragücü maçı geliyor. Galatasaray o maçta Engin'in savunmadan aldığı topu hızlıca rakip sahaya taşıması sonucu kontra ataktan gol bulmuştu. Galatasaray, hızlı oynamayı alışkanlık haline getirebilirse eğer, sadece kontra ataklarda değil kendisine karşı kapanan takımlarla oynadığı maçlarda da skor bulabilir.
Galatasaray dün sürekli kapanan Braga savunmasını delmeyi denedi. Bunu da pas yoluyla yapmayı tercih etti fakat o kadar yavaş top çevrildi ki, bu Braga'nın işine geldi. Aynı şey esasında Manchester maçında da olmuştu. Uzatma dakikalarında Manchester alan savunmasına dönmüş, topu da Galatasaray'a vermişti. Galatasaray o gün belki oyunun son dört dakikasını Manchester yarı sahasında geçirdi fakat sadece yan pas geri pas yapabildi. Bu da aslında Manchester'ın işine geldi. Manchester kalesinde ciddi bir tehlike yaşamadan maçı bitirdi.
Maç öncesi Braga teknik direktörü Galatasaray'a karşı beraberlik için oynamayacağız demişti, Esasında bu yorum, maçtan önce galibiyete olan inancımın artmasına sebep olmuştu. Çünkü, bir takım Arena'da Galatasaray'a karşı açık futbol oynamayı tercih ederse sonunun hüsran olacağını düşünüyorum.
Ama Braga, antrenörünün söylediği gibi galibiyet için sahada yer almadı. Asıl amaç beraberlikti, kontradan bir gol bulabilirlerse onlar için büyük başarıydı. Nitekim bu planı da çok iyi uyguladılar. Galatasaray'ı önce durdurdular, sonra da vurdular. Bu tarz takımlara karşı skor olarak geriye düşerseniz, galip gelme şansınız çok azalır. Zaten savunma mantalitesiyle sahada yer alan takım bir de golü bulunca, açık verme şansı neredeyse sıfıra yaklaşıyor. Buna rağmen, Galatasaray çok tehlikeli olmasa da pozisyonlar bulmayı başardı rakip kalede. O pozisyonlardan birini değerlendirmeyi başarabilmiş olsa, oyunun seyri farklı bir hal alabilirdi.
Açıkçası Şampiyonlar Ligi arenasında bu denli zorlanacağımızı, itiraf etmem gerekirse, beklemiyordum. Arena'daki Manchester maçını liderlik maçı olarak hayal etmiştim, ama olmadı. Şansımız zayıflamış olsa da, bitmedi. Galatasaray'ın son sözünü henüz söylediğini düşünmüyorum. Şampiyonlar Ligi bizim için Cluj maçı ile yeniden başlayacak. Şampiyonlar Ligi'nde ilk iki maçını kaybedip gruptan çıkmayı başaran takım geçen sene olmamış, üçüncü olarak çıkmayı da bir tek Olimpiakos başarmış. Tarih yazmak her zaman zordu, hiçbir zaman kolay olmadı. Bu kez de kolay olmayacak...
20 Eylül 2012 Perşembe
Manchester United: 1-0 :Galatasaray
Galatasaraylı olmayan bazı kesimler maç öncesi bir endişe taşıdıklarından söz ediyorlardı. Neydi o?
''Galatasaray'ın kadro kalitesi Şampiyonlar Ligi seviyesi için yeterli olmayabilir''
Hani bir tanım vardır ya ''eleştirmek için eleştirmek'' diye. İşte bu, böyle bir söylemdi. Galatasaray'ın kadrosu oluşturulurken zaten Şampiyonlar Ligi seviyesi baz alındı. O seviyede faydalı olacak oyuncular takıma kazandırıldı. Sanırım bu eleştiriyi yapanlar, Galatasaray'ın o seviyede ''çatı çatır'' top oynayabileceğini de gördü dünkü maçtan sonra.
''Hoca acaba tek forvetle çıkar mı?'' diyenlerin aksine, Galatasaray çift forvet ile sahada yer alarak kendi sisteminden ödün vermedi. Hem de Manchester tek forvet ile sahadayken...
Oyunun kaderini belirleyen isim hiç şüphesiz Melo - Selçuk ikilisi oldu. Özellikle Melo'nun inanılmaz kötü oyunu Galatasaray'ı savunmadayken çok zor durumlara soktu. Orta sahada topla buluşan Manchesterlı oyuncular yaptıkları tek bir hareketle Melo'yu ekarte etmeyi başardılar. Özellikle ilk golde Melo'nun adamını kaçırması Galatasaray'a çok pahalıya mal olabilirdi fakat sadece gol ile sonuçlandı. Bu golden sonra belki Melo hatasını farkeder, düzelir diye düşündüm ancak Melo'nun düzelmeye hiç niyeti yoktu. Oyundan alınana kadar silik futbolunu devam ettirdi, faydadan çok zararı oldu. Aslında işin özeti şu; Melo üç ay tatil yapmanın bedelini hem kendi ödedi, hem de bize ödetti.
Maçın en az Melo kadar kilit olan bir diğer ismi de Selçuk'tu. Galatasaray'a geldiğinden beri sergilemiş olduğu en silik performanstı sanırım. Kaçak oynadı, çok fazla insiyatif almadı. Top ayağına geldiğinde çoğunlukla yan pas ve geri pas yaparak topu ayağından çıkardı. Bu da Galatasaray'ın savunmadan topla çıkarak oyun kurmasını kısmen de olsa engelledi.
Galatasaray'ın en güvenilir yeri merkez orta sahasıydı. Melo ve Selçuk dün adeta yokları oynadı ancak Galatasaray, buna rağmen Manchester ile başa baş mücadele etti. Geldiğinden beri amansızca eleştirilen ama yıllarını bu seviyede maç yaparak geçirmiş Hamit Altıntop'un önderliğinde Galatasaray hücumda ayağa kalktı. Hamit transferinden hepimizin beklentisi şuydu: Takım içi liderliğine soyunsun, sorumluluk alarak Galatasaray'ın hücum aksiyonlarına yön versin. Takıma katıldığı günden beri bunu çok görememiştik fakat dün gece oynanan maçta Hamit Altıntop adeta Galatasaray'a ve Galatasaraylılara ''merhaba'' dedi. Selçuk'un ve Melo'nun vasatın çok altında oynadığı bir maçta Galatasaray'ı sürükleyen isim oldu. Tüm bunların yanında yeri geldi, sol tarafa geçerek oradaki açığı da kapatmaya çalıştı.
Galatasaraylı bazı taraftarların en sevmediğim huyu, doğru mu yanlış mı diye bakmadan takım içerisindeki her şeye muhalefet etmeleri. Kadroda Dany'yi gören hemen herkes Kamerunlu oyuncuyu yerin dibine soktu. Maç sonunda iyi oynarsa da bahaneleri hazırdı: ''ben hatamı kabul etmeye hazırım abi''
Bu çok sağlıksız bir düşünce yapısı. Beğenmediğin her karar için ver, veriştir sonra haksız çıkınca ''ben rezil olmaya razıyım'' de. Bu kabul edilemez bir durum.
Dany, Semih ile beraber sahanın en iyi oyuncularından biriydi. Hızı, fizik kalitesi ve tekniğiyle çok faydalı oldu takıma. Verilen pozisyonlarda hata Semih ile Dany'nin değil, onlara hiç yardım etmeyen Felipe Melo'nundu. Çünkü Galatasaray orta sahasını rakip hiçbir zorlukla karşılaşmadan geçti ve her seferinde Dany - Semih ikilisi ile karşı karşıya kaldı. Hal böyle olunca, bu ikili zaman zaman zor anlar yaşadı.
Amrabat hem sol tarafta hem de sağ tarafta mükemmele yakın bir performans gösterdi. Tek sıkıntılı yanı, sol tarafta oynadığı dönemde git gel yapamadığı için Hakan Balta'ya yardım edememesiydi. Amiyane tabirle Galatasaray'ın sol kanadı koridor oldu. Belki de Amrabat'ın ikinci yarıda oyundan alınmasının temel sebeplerinden biri buydu. Emre Çolak'ın sola geçmesi, sol kanadı savunma yönünden biraz daha güçlendirmek amaçlıydı. Amrabat'ın oyundan alınmasının bir diğer sebebi de, kondisyonunun henüz 90 dakika oynayacak seviyede olmamasıydı. 45 dakika mükemmele yakın top oynuyor Amrabat fakat bu dakikadan sonra performansı düşüşe geçiyor çünkü yorulmaya başlıyor.
Maçın bana göre en iyi oyuncusu olan Hamit'in de kondisyon olarak henüz en üst seviyede olmadığını biliyoruz. İkinci yarıda onun da performansında biraz düşüş oldu. Hamit'in düşüşe geçmesiyle Galatasaray'ın hücumdaki aksiyonlarının azalması tabi ki tesadüf değildi.
Kaka'nın ismi geçtiğinde de söylemiştim, bu tarz bir oyuncuya Galatasaray'ın ihtiyacı var diye. Beş dakikalık uzatma verildikten sonra Manchester'ın yapmış olduğu alan savunmasını görmüşsünüzdür. O beş dakikanın yarısından fazlasını yan pas, geri pas yaparak geçirdik ve o alan savunmasını delmeye yönelik hiçbir hamle yapamadık. Oysa, birebirlerde etkili, tecrübeli bir oyuncumuz olsaydı kalan beş dakikada biraz daha ciddi ataklar geliştirebilirdik. Orada biraz Manchester United'ın tuzağına düştük.
Ve Muslera... Penaltıyı resmen o kurtardı. Nani'ye ''hadi atsana'' derkenki güveni muazzamdı. Bu seviyelerin kalecisi olduğunu bir kez daha kanıtladı.
Ben söylemimde hala iddialıyım, Galatasaray bu gruptan lider çıkma şansını hala elinde tutuyor. Manchester'ın yenilmeyecek bir takım olmadığını herhalde dün tüm herkes görmüştür. Cluj'un kazanması bizim oyuncularda ufak bir stres yaratabilir zira Braga bizim maça ''ya tamam ya devam'' mottosuyla çıkacak. Orada herhangi bir kazaya uğramamamız gerekiyor. Kazanma zorunluluğu olan bir maça çıkacağız 15 gün sonra. Orada alınacak bir galibiyet, çok fazla anlam ifade edecek.
31 Ağustos 2012 Cuma
Grup Birinciliği Hayal Değil
Kura çekimi yapılmadan önce, herhangi bir Galatasaraylıya ''gruptan ikinci de olsa çıkmayı kabul eder misin?'' diye sorsalar, bu öneri anında kabul edilirdi. Gizlemenin manası yok. Kura gerçekten de çok çok iyi Galatasaray açısından, en azından kağıt üzerinde. İkinci torbadan Braga'yı, son torbadan Cluj'u çekmek ciddi şans gerektiren bir hadiseydi. Doğal olarak Şampiyonlar Ligi'ne katılan her takım güçlü, her takım kendi çapında kuvvetli. Galatasaray her takımla, her yerde mücadele edecek güce ve geçmişe sahip, orada sıkıntı yok. Ancak iyiler içindeki kötüleri tercih etmekte de bir yanlış yok, bu da bir strateji, hem de rasyonel bir strateji.
Kağıt üzerini sahaya yansıtma başarısı gösterirse Galatasaray, gruptan rahat bir şekilde çıkar. Ancak böyle avantajlı bir kuradan sonra grup birinciliğini amaçlamak da hayal değil. Hatta gerçekçi bir hedef bile diyebiliriz. Galatasaray gerçekten çok iyi bir takım. Her ne kadar Ujfalusi'den gelen olumsuz haber moralleri bozup, planların değişmesine sebep olsa da; Fatih Terim bu sorunu bir şekilde çözecektir, çözmek zorundadır.
Manchester United ile ilk maçı oynamak, hem de orada oynamak, belki ufak da olsa bir avantaj getirebilir Galatasaray'a. Şöyle ki; oradan alınacak 1 ya da 3 puan, Galatasaray'ın gruptaki stratejisini ciddi anlamda etkileyecektir. Zira orada yenilmemek ya da galip gelmek; Galatasaray'ın varolan ''gruptan çıkma'' hedefini, ''gruptan lider çıkma'' şeklinde değiştirebilir.
Tabi grupta olmazsa olmazlardan biri de; Arena'da en kötü 7 puan alma zorunluluğu. Bunu esasında geçen seneki play off maçlarından önce de söylemiştik. Arena'da Galatasaray maçlarını kazanır ve şampiyonluğa rahat ulaşır öngörüsünde bulunmuştuk lakin Galatasaray, Arena'da galip gelme başarısında bulunamadı. Fakat bu kez, böyle bir lüksü yok sarı kırmızılıların. Açıkça söylemek gerekirse, ben bu sefer Galatasaray'ın bu şekilde başarısız bir iç saha performansı sergileyeceğini düşünmüyorum. Zira, Avrupa çok farklı bir platform ve Galatasaray taraftarı Avrupa maçlarında takımına nasıl destek olması gerektiğini çok iyi biliyor.
Velhasıl kelam, gruptan çıkmak tabiki ana hedef ancak gruptan lider çıkma şansımızı da yabana atmayalım derim ben. Fatih Hoca'nın; ''kaybetmek kolay, kazanmak olay'' sözünden yola çıkarak...
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


