4 Ocak 2011 Salı

Ali Sami Yen’e Veda Ederken



Ne maçlar yaşandı
Dünya cehennemi burada tanıdı
Elveda Sami Yen
Bir gün geri geleceğiz yeniden

Bu şekilde inletiyorduk tribünleri Ali Sami Yen’den ilk kez ayrı düşerken. 2003-2004 sezonunda yaşadığımız ayrılık geçiciydi. Fazla değil 1 sene sonra kavuşacaktık mabedimize. Bunu bilmek,ayrılık acısını çekilebilir hale getiriyordu. Biraz da avutuyorduk kendimizi’’araya mesafe girerse özlem daha fazla olur’’ diye düşünerek.

Seneler seneler önce,çok zor şartlarda kavuştuğumuz stadımıza-ya da evimize!- veda etme vakti geldi.

Bir kız düşünün ki gelin olacak. Çocukluğunu,gençliğini,yetişkinliğini kısacası geçmişine dair yaşadığı her ne varsa bırakıp,yeni bir sevdaya kucak açacak. Her daim beraber yaşadığı ailesinden,canının bir parçasından ayrılıp;hayatının bundan sonrasını beraber geçireceği diğer parçasına koşacak. Elbette ki ailesini görecek,onların halini hatrını soracak ama hiçbirşey eskisi gibi olmayacak.

Biz Galatasaraylılar,bahsetmiş olduğum ‘’gelin’’den tek bir yönden ayrılıyoruz.

Her şeyimiz olan,her türlü mutluluğu beraber yaşayıp,her türlü hüznü beraber paylaştığımız biricik Ali Sami Yen’imizi bir daha görme şerefine nail olamayacağız. Arabayla,metrobüsle,otobüsle Mecidiyeköy yolundan geçerken ‘’bak işte burası Sami Yen’’ diye gösterebileceğimiz bir yer olmayacak 11 Ocak itibariyle.

Tarifsiz bir hüzün bu, insanı derinden etkileyen.

Avrupalıların ‘’The Hell’’ dediği evimizi,bu zamana kadar ayakta tutmayı başardık. Başkaları alttan ısıtmalı koltuklarda zorluk çekmeden sevdasını yaşarken,biz hiçbir zorluğa aldırmadan haykırıyorduk sevdamızı.

Yine o başkaları tarafından hor görülen,aşağılanan,gecekondu denilen mekanda biz yıllarca tarih yazdık. Kimisi:’’Kimse beni bu stada 25.000 kişi olduğuna inandıramaz.’’ dedi, kimisi de:’’Bu taraftar bizde olsa,her sene şampiyon oluruz’’dedi.



Bizim içinse ‘’hayatın tam ortası’’ idi Ali Sami Yen,ilk aşkımızdı.

Şimdi ise,yıllarımızı beraber geçirdiğimiz ilk aşkımızdan ayrılıp,bize yeni mutluluklar yaşatacak son aşkımızla tanışacağız.
İlk ve son aşk arasında kalmak zor iş vesselam. Bize düşen görev,ilk aşkımızı hiçbir zaman unutmayıp,aynı sevgiyle son aşkımıza bağlanmaya çalışmak….

Eminim ki Ali Sami Bey hayatta olsa,o da bizim yapacağımızı yapardı…

2 Ocak 2011 Pazar

Beşiktaş Cola Turka:71-73:Galatasaray Cafe Crown



Belki de sezonun en önemli maçlarından birini oynadı Galatasaray Cafe Crown. Hem kazanılan Fenerbahçe Ülker maçının anlamlı hale gelebilmesi hem de liderliği devam ettirebilmek adına mutlaka kazanmamız gereken bir maçtı.

Beşiktaş Cola Turka'da Cüneyt,Likholitov ve Chatman'ın olmayışları maç öncesi ibreyi Galatasaray'a doğru çeviren etmenlerdi. Galatasaray için tek dezavantaj,Çarşamba günü oynadığı Fenerbahçe Ülker maçında çok fazla efor sarfetmiş olmasıydı.

Galatasaray akıllı başladı mücadeleye ve aynı akıllılıkta da sürdürdü mücadeleyi. Bir deplasman takımı nasıl oynamalı bunu gözler önüne serdi. Maç Galatasaray lehine bir yerde kopacaktı. Bunun içinde sabırlı bir şekilde oynamak gerekiyordu. Galatasaray'da bunu başardı. Bir ara fark 14-15 sayıya kadar çıktı. İşte tam da bu bölümde Galatasaray sakinliğini koruyamadı. Rehavette diyebiliriz buna. Çünkü bu filmi daha önce iki kez görmüştük Pınar Karşıyaka ve Efes Pilsen maçlarında.

Efes Pilsen maçından sonra oyuncularına ''Siz Efes Pilsen'i gerçekte yendiniz,ama rehavete girdiğiniz için kaybettiniz'' demiş Oktay Hoca. Oyuncular ders çıkarmış olacaklar ki;bugün ehemmiyeti elden bırakmadılar. Tutku'nun bundaki payı elbette ki çok büyük.

Galatasaray Cafe Crown olarak ''şampiyonluk'' sözcüğünü ağzımıza almak istiyorsak,2 yeni takviveyeye ihtiyaç duyduğumuzu da itiraf etmek zorundayız. Kaliteli bir pota altı oyuncusu ve guard ile,bu takım çok önemli dereceler alır ligde,buna inanıyorum.

Zorlu bir hafta geçirdik. Bu zorlu haftanın sonunda hem liderliği ele devraldık hem de çok zorlu bir deplasmanı geride bıraktık. Mücadelesi ile formanın hakkını veren basketçilerimize canı gönülden teşekkürler.

30 Aralık 2010 Perşembe

Galatasaray Cafe Crown:67-56:Fenerbahçe Ülker




Müthiş taraftar,müthiş takım,müthiş galibiyet!

Uzun vadeli planlar yaparak yola çıkan ve yeniden yapılanmaya giden Galatasaray Cafe Crown;bu yapılanmanın henüz ilk sezonunda,yaptığı atılımın meyvelerini almaya başladı. Öyle ki,ligin daha 12.haftasında,Fenerbahçe Ülker gibi senelerdir aynı kemikleşmiş oyuncu topluluğuyla mücadele eden,Euroleague takımı olan ve Barcelona'yı yenmiş bir takımı 56 sayıda tutmayı başardı. Bu galibiyetin şöyle güzel bir yanı daha vardı,bu maçı kazanmak liderlik anlamına geliyordu. Galatasaray Cafe Crown gibi genç ve yeni kurulmuş bir takım için,ilk sezonunda bu noktaya ulaşmak hakikaten muazzam bir olay.

Bu kadronun kurulmasında emeği geçen başta Oktay Mahmuti olmak üzere bütün herkesin emeğine sağlık. Tabiki bu maçı kazanmakla herşey bitmiyor aksine herşey daha yeni başlıyor.

Bu maçta alınan galibiyetin anlamlı hale gelebilmesi için,pazar günü oynayacağımız Beşiktaş Cola Turka maçını muhakkak ama muhakkak kazanmamız gerekiyor. Oyuncularımızın maçtan sonra verdiği demeçler ise,bu önemli maçın farkında olduklarını gösteriyor.

Böyle zor bir mücadelenin ardından Beşiktaş Cola Turka gibi bir takım ile deplasmanda oynamak hakikaten zor. ''Takım'' olmayı başaran Galatasaray Cafe Crown'a bu maçta da sonuna kadar güveniyoruz. Şimdiden başarılar Aslanlar.

27 Aralık 2010 Pazartesi

İlk Yarının Ardından: Beşiktaş




Geçen sene Galatasaray nasıl bir etki yarattıysa futbol gündemi üzerinde,aynı etkiyi bu sene Beşiktaş yaratıyor. Birçok noktada geçen seneki Galatasaray ile benzerlik içerisindeler. Rijkaard dünya çapında bir antrenördü hakeza Schuster’de öyle. Galatasaray’da transfer sihirbazı Haldun Üstünel vardı,Beşiktaş’ta Serdal Adalı. Galatasaray’ın transferleri de sansasyoneldi,Beşiktaş’ın da bu sene öyle. Bu örnekler çoğaltılabilir. Geçen seneki Galatasaray ile bu seneki Beşiktaş arasında çok ince bir fark var yalnız. Beşiktaş yönetimi teknik direktörünün arkasında duruyor. Öyle lafta kalmıyor bu ‘’arkada durmak’’. İcraatlerle bunu kanıtlıyorlar. Schuster hangi mevkiye oyuncu istiyorsa o mevkiye takviye yapıyor Beşiktaş. ‘’Hocam biz de şu oyuncuları araştırdık şunlara da bir bakıver’’ demiyor yönetim. Hoca ne isterse o alınıyor. Hani Adnan Polat bu sene dedi ya,’’biz gereken her şeyi yaptık top şimdi hocada’’ diye;işte bu lafı söylemesi gereken adam Yıldırım Demirören’dir. Çünkü Schuster ne istediyse aldı ve ‘’gerçekten’’ arkasında durdu.

Schuster’in 2.yarı ile birlikte,’’kadrom zayıf başkan’’ diye hayıflanma şansı kalmadı. İstediği kadro kuruldu. Bundan sonra Beşiktaş’ın başarı ya da başarısızlıklarının tek sorumlusu Schuster’dir.

Schuster akıllı adam. Beşiktaş’ın bu sene oynadığı Avrupa Kupası maçlarına bakın(özellikle yaz ayında oynadıkları) ve Beşiktaş’ın o maçlarda kaç tane yabancı ile oynadığını bir görün. Beşiktaş’ın yerli oyuncu kalitesi düşük,Schuster’de bunu biliyor ve Avrupa’da oynatabildiği kadar yabancı futbolcuyu oynatıyor. Kaliteli yabancı oyuncuların takıma transfer edilmesi de bu sebepten aslında. Açık konuşalım,Beşiktaş’ın ligde şampiyonluk şansı az. Türkiye Kupası da muallakta. Tutunabilecekleri tek dal UEFA Avrupa Ligi. Orada da sınırsız yabancı oynatma imkanı var. Schuster’de bunu değerlendirmek istiyor. Beşiktaş’ı 7-8 yabancı ile oynarken görebiliriz UEFA Avrupa Ligi’nde.

Beşiktaş için kritik oyuncu Ekrem. O bölgede zorunluluktan sağ bek olarak Erhan Güven oynadı ilk yarı da-ki Erhan Güven büyük takımlarda oynayacak kalitede bir topçu asla değildir- Ekrem’in sakatlığı düzelirse,Beşiktaş yabancı sınırlamasından dolayı yüksek ihtimal on birde oynatamayacağı Hibert’in yerine onu oynatabilir. Ekrem gelene kadar o boşluğu İbrahim Toraman kapatır. Çünkü Sivok ile Erhan’ın olduğu bir ortamda İbrahim Toraman’ın esamesi okunmaz stoper için.

Beşiktaş’ın orta saha ve hücum hattı ile ilgili çok fazla söylenecek bir şey yok. Zaten ilerideki 3lü hiç değişmez. Simao-Quaresma-Hugo Almeida. Bu bölgede zaten yapacağı değişiklikler kısıtlı Schuster’in. Nihat ve Bobo dönseler bile form tutmaları zaman alır çünkü.

Orta saha ise Beşiktaş’ın sahip olduğu en derinlikli bölge. Kim formdaysa o oynar. Kimse de ben niye yedek kaldım diye gıkını çıkaramaz. Hepsi birbirinden kaliteli ve hepsi direkt 11 oyuncusu.

Beşiktaş’taki ana sorun,ne Schuster ne yerli futbolcuların yetersizliği ne de hakemler. Tek sorun sağlık kurulu.

İşte Galatasaray ile bir benzerlik daha!

Biz Beşiktaşlı arkadaşları peşinen uyaralım. Eğer Acıbadem ile çalışmaya devam ederlerse,bu sakatlık sorunu artarak devam edecektir.

Tek bir örnek vereceğim bu konu ile ilgili. Geçen sene Galatasaray Cafe Crown basketbol takımında oynayan Darius Washington,bir maçta sakatlık yaşadı. Acıbadem’de mr ları falan çekildi. Sonuç 3 hafta basketbol oynayamaz çıktı. Daha sonra farklı bir hastanede şans eseri kontrolden geçen Darius Washington’ın, öyle ahım şahım bir sakatlığının olmadığı ve o hafta takımdaki yerini alabileceği açıklandı. Bu bilgiyi geçen sene Galatasaray Cafe Crown’ı çalıştıran coach Cem Akdağ paylaştı.

Teknik taktikten ziyade,2.yarıda Beşiktaş’ın dikkat etmesi gereken en önemli nokta budur. Eğer ki UEFA Avrupa Ligi’nde başarı isteniyorsa…

26 Aralık 2010 Pazar

İlk Yarının Ardından: Trabzonspor




Malum ligler devre arasına girdi. Uzunca bir süre ligde maç oynanmayacak. Bu süre zarfında futbol analizlerinden ziyade,bolca transfer haberi göreceğiz medyada.

Bende fırsattan istifade edip 3 büyük takımın(Galatasaray hariç)-Trabzonspor,Beşiktaş,Fenerbahçe- ilk yarı değerlendirmesini yapmak istedim. Bu yazı dizisine de liderle-Trabzonspor-başlamanın uygun olacağını düşündüm.

Takım Olmak

Trabzonspor’un bugün geldiği nokta,aslında 1.5 yıllık bir yapılanmanın eseri. Hugo Broos’un görevine son verildiğinde;Trabzonspor’da teknik direktörlük için tek bir aday vardı,Şenol Güneş.

Her ne kadar sene sonuna kadar dinlenmek istediğini söylese de,Trabzonspor sevgisi ağır basan Şenol Güneş, Seul ile sözleşmesi biter bitmez Trabzonspor’un başına geçti. Bundan sonrası ise doğru yapılanmanın bir ürünü oldu aslında. Kulübün yıllardır eksikliğini hissettiği taraftar-futbolcu-yönetim bütünlüğünü bir şekilde sağladı Şenol Güneş. Tüm yetki ondaydı. Geldiği ilk günden itibaren verdiği demeçler ile çok önemli mesajlar yolladı. Taraftarların ne hayalperest olmasına izin verdi,ne de karamsar olmasına…

Gerçekçi bir hedef vardı önlerinde,Türkiye Kupası. Ligde ise yapmaları gereken tek şey güzel futbol oynamaktı. İçinde bulundukları sezon kaybedilmiş bir sezondu ve sonraki yılların düşünülmesi gerekiyordu. Bu anlamda Şenol Güneş’in şanslı olduğunu söylesek sanırım yanılmış olmayız. Kaybedilmesi muhtemel maçların bu denli önemsiz oluşu,Şenol Güneş’in istediği taktiği oturtabilmesi açısından önemliydi.

Kısa süre zarfında Şenol Güneş’in takımı,güzel futbola dair bulgular önümüze koymaya başladı. Tabiî ki bunda,Şenol Güneş’in teknik direktör kabiliyetinin payı çok çok büyük.

Daha önce defalarca söyledim ancak bıkmadan bir kez daha söylüyorum. Sistem hocaları vardır,taktik hocaları vardır. Rijkaard,Skibbe,Van Gaal vs. sistem hocalarıdır. Kısa vadede bu isimlerden başarı beklemek hayalciliktir(istisnalar var tabi). Bu isimler eldeki kadroya göre bir takım yapmazlar,takımda bulunan oyuncular bu hocaların sistemlerine ayak uydurmak zorundadır. Buna nazaran, Fatih Terim,Feldkamp,Şenol Güneş gibi hocalar taktik hocalarıdır. Nabza göre şerbet vermeyi severler yani. Eldeki oyuncu topluluğunun kalitesi her ne olursa olsun,onlardan en fazla katkıyı alırlar. Burak Yılmaz’ın,Engin Baytar’ın,Alanzinho’nun Şenol Güneş ile beraber şahlanması bu sebeptendir.

Geçen sene ligin sonlarına doğru geldiğimizde,Trabzonspor taş gibi bir takım olma yolunda son aşamaya gelmişti. Fenerbahçe’den önce kupayı almaları,ardından da rakiplerini şampiyonluktan etmeleri,takıma ciddi bir özgüven aşılamıştı. Artık tek beklenti,yeni sezonun başlamasıydı.

Yeni Başlangıç

Trabzonspor için 2010-2011 sezonu yeni bir başlangıç anlamı taşıyordu. Geçen sezonun ikinci yarısını alışma dönemi olarak geçiren ve bunda da gayet başarılı olan bir takım vardı. Her ne kadar Şenol Güneş mütevazı davransada,başlayacak sezonda beklentiler yüksekti.

Aslında şu benzetme güzel olur Trabzonspor için. Un var,şeker var,helva yapmak için usta da var. Trabzonspor’un ligde bu konumda olması tesadüf değil. Şaşırılacak tek nokta,topladığı puan olabilir. 42 puan layıkıyla fazla bir puan ilk yarı için. Buna benzer bir başlangıcı Fenerbahçe 2005-2006 sezonunda yapmıştı. İlk yarı muazzam bir performans sergilemişti ancak aynı istatistik ikinci yarı devam etmemiş,şampiyonluğa Galatasaray uzanmıştı. Tabi o sene,Fenerbahçe’nin Türkiye Ligi üstü bir kadrosu vardı. Burada imkansızı başaran Gerets’in Galatasaray’ı oldu. Eldeki kadro ile seksen küsur puan toplamak hakikaten muazzam bir olaydı.

Trabzonspor’un şimdiki kadrosuna baktığımız zaman,lig üstü bir kadrosu olmadığını görüyoruz. Bu yüzden de topladıkları puan hakikaten alkışı hak ediyor. Amaaa… Bu ‘’ama’’ önemli. Trabzonspor’un kadrosu kırılgan bir yapıya sahip. Girilmesi olası bir türbülanstan çıkmak,kolay olmayabilir. 3 İstanbul deplasmanı olduğunu da varsayarsak,bazı şeylerin garanti olmadığını söylememiz lazım. Kabul etmek lazım ki,çoğu Trabzonsporlu kendilerini şampiyon olarak görüyordur şu an. Ama fazla havaya girmemek lazım. Resmin netleşmesi açısından ikinci yarının 2. haftasındaki Fenerbahçe maçı çok önemli. Eğer ki Trabzonspor o maçtan 3 puan ile ayrılırsa, şampiyonluk yolunda çok büyük bir adım atmış olur. Tersi bir sonuç,Trabzonspor’a ciddi bir stres yaptırır.

Geçen sezon taraflı tarafsız herkes Trabzonspor’a sempati duyuyordu ancak Trabzonspor ne zamanki ligi domine etmeye başladı,rüzgar birden tersten esti. Bu işler böyledir. Kendi takımın zirve yarışında değilken, x takım şampiyon olmasın diye y takımı tutarsın ancak o y takım senin takımınla biraz mücadeleye girse, anti y takımcı olursun 

Eğer en yüksekte olan sizseniz,en fazla rüzgarı siz alırsınız. Bu durumdan dolayı Trabzonspor’un hayıflanmasına da bir anlam veremedim.

Her şey güllük gülistanlıkken,Jaja olayının çıkması Trabzonspor için hoş olmadı. O olayı nasıl çözecekler,hakikaten merak ediyorum. Bu olayı yara almadan çözmeleri çok önemli. Zira Jaja,formunun zirvesindeyken bu olay yaşandı ve taraftarlar da Jaja’yı çok seviyor. Bu olayın çözümünde yaşanacak olumsuzluğu,taraftar Teofilo olayında olduğu gibi sessizce kabullenmez.

Netice itibariyle Trabzonspor gerçekten çok avantajlı ancak bu avantajı koruyabilmekte bir o kadar zor. Büyük takım olmakta böyle zamanlarda ortaya çıkar. İkinci yarının 2. haftasında resim netleşmeye başlar. O gün gelince yine bir değerlendirme yaparız.

24 Aralık 2010 Cuma

Oyak Renault 72 - Galatasaray Cafe Crown 90





* Josh Shipp: (28:45, 6 sayı, 3 ribaund, 4 asist)
* Göksenin Köksal: (05:34, 2 sayı, 1 ribaund, 1 top kaybı)
* Caner Topaloğlu: (10:58, 6 sayı, 1 asist)
* Preston Shumpert: (21:34, 14 sayı, 2 ribaund, 4 asist, 1 top çalma, 1 blok)
* Taylor Rochestie: (17:18, 10 sayı, 1 asist)
* Tutku Açık: (18:15, 5 sayı, 2 asist, 1 top kaybı)
* Luksa Andric: (11:57, 14 sayı, 4 ribaund, 1 top kaybı)
* Radoslav Rancik: (11:59, 9 sayı, 4 ribaund, 1 top çalma, 1 top kaybı)
* Haluk Yıldırım: (21:10, 6 sayı, 3 ribaund, 4 asist, 1 top çalma, 1 blok)
* Evren Büker: (24:07, 5 sayı, 3 ribaund, 4 asist, 1 top çalma, 2 top kaybı)
* Sertaç Şanlı: (10:05, 4 sayı)
* Ermal Kurtoğlu: (17:58, 9 sayı, 4 ribaund, 2 asist, 1 top kaybı)


Çok önemli bir maçtı. Çarşamba günü liderlik maçına çıkacağımız Fenerbahçe Ülker maçının anlamını yitirmemesi açısından gerçekten önemliydi. Hafta arası Cantu ile oynadık. Genç oyuncular süre bulmuş bu maçta. Takım yenilmesine rağmen maçı son ana kadar bırakmamış. Takım olmanın verdiği ayrıcalıktan kaynaklanıyor bu tabiki.

Bugün kü Oyak maçına bakarsak;rakibin inanılmaz derecede dış şuta yöneldiğini gördük. Çoğu zorlama atışlardı,engellemenin mümkün olmayacağı atışlar yani... Ne zamanki Oyak organize atak geliştirdi,karşısında hemen sert bir savunma buldu. Oyak bu sezon ligde Galatasaray Cafe Crown'a 70 sayının üzerinde atan nadir takımlardan. Oyun 4. çeyreğin başlarında koptuğu için 70 sayıyı yememize ses çıkarmamak lazım. Hoş,Oktay Hoca bu durumdan memnun değildir yine :)

Çarşamba günü çok önemli bir Fenerbahçe Ülker maçına çıkacağız. Taraftarlar mutlaka ilgi gösterecektir(her ne kadar maç hafta içi olsa da) Son senelerde Fenerbahçe Ülker'e karşı bir üstünlüğümüz var iç sahada. Şu forma skandalı patlak vermese,yine yenmiş olacaktık Fenerbahçe Ülker'i. Galatasaray yeni oluşan bir takım. Açıkçası böyle bir performansı kimse beklemiyordu. Şu an Galatasaray Erkek Basketbol takımının sergilediği performans gerçekten muazzam ancak Fenerbahçe Ülker bu sene daha bir tehlikeli takım. Son 3 senedeki kadar kolay olmayacaktır maç.

Biz takımımıza gereken desteği salondan vereceğiz. Gerisine ise bakacağız.

Bizimle Kimse Başa Çıkamaz!

21 Aralık 2010 Salı

Konya:Galatasaraylı Genç Futbolcuların Kaderini Değiştiren Şehir



Arda Turan,Aydın Yılmaz,Uğur Uçar ve son olarak Anıl Dilaver… Bu dört futbolcuyu birleştiren etmen,Galatasaray Altyapısından çıkmış olmaları ancak bunun dışında kariyerlerini olumlu ya da olumsuz yönde etkileyen takımın Konyaspor olması…

Açalım. Arda Turan kariyerinin ilk yılına Mlada Boleslav maçıyla giriş yapmıştı. Bu maçta goller atmış ve asist yapmıştı ancak Arda’nın performansının tavan yaptığı maç Ali Sami Yen’de 3-3 biten Konyaspor maçı olmuştu. O maçta mükemmele yakın bir futbol oynamış,harika da bir gol atmıştı. Bu maçtan sonra Arda yeteneklerini geliştirmeye devam etti ve Galatasaray Takım Kaptanlığına kadar yükseldi.




Aydın Yılmaz’da tıpkı Arda Turan gibi yıldızını bir Konyaspor maçıyla parlattı. Onun durumu biraz farklıydı yalnız. Galatasaray 2005-2006 yılında Fenerbahçe ile şampiyonluk mücadelesi veriyordu. Sarı – Kırmızılılar’ın bu sebepten dolayı puan kaybına tahammülü yoktu ancak Galatasaray Konyaspor deplasmanında son dakikaya 0-0 lık beraberlikle girmişti. Oyuna sonradan giren genç Aydın, maçın uzatma bölümlerinde ceza sahası dışından öyle bir gol attı ki;Galatasaray’a şampiyonluk yolunda verilmiş bir hayat öpücüğü oldu bu. Bu maçla beraber Aydın’da Galatasaray’da A Takımda yer almaya başladı.




Uğur Uçar. Bunca olumlu duruma rağmen olumsuzluk yaşayan ve kariyeri sekteye uğrayan tek futbolcu. 2007-2008 sezonunda Galatasaray yine Fenerbahçe ile şampiyonluk yarışı yapıyordu. Rakip yine Konyaspordu ve saha yine karlıydı. Normal şartlarda oynatılmaması gereken maç dönemin federasyonu tarafından ısrarla oynatılmıştı. Bir ikili pozisyonda zemininde büyük katkısıyla Uğur dizinden çok ciddi bir sakatlık geçirdi. Neredeyse 1,5 sene top oynayamadı. Daha sonra Galatasaray’da dikiş tutturamadı ve Ankaragücü’ne transfer oldu.




Ve son olarak Anıl Dilaver. Gelecek neler gösterir bilemeyiz ama genç futbolcu Konyaspor maçında attığı golle tüm Galatasaraylılara kendini tanıttı. ‘’Ben buradayım’’ dedi. Bundan sonraki kariyeri nasıl olur bilinmez ancak bilinen tek bir şey var,o da; Konya’nın Galatasaraylı genç futbolcuların kariyerini doğrudan etkileyen bir şehir olduğu…