Filmi biraz geriye sarıp 17 Eylül akşamına dönmek lazım. Nasıl ifade etsek, ne söylesek bilemiyorum. Salı gününden pazar gününe geçen süre beş günden çok daha fazlasıydı. Böyle bir durumda hiçbir şey söyleyemezsiniz. Sadece en yakın maç gününü beklersiniz. Öyle bir ruh haline bürünürsünüz ki; tarifi yoktur. İster Galatasaray taraftarı olarak böyle ağır skorlar almaya alışkın değiliz deyin, ister büyük beklentilerimiz vardı... Ortak nokta şu; çaresizlik hissini o gün tüm Galatasaraylılar yaşadı.
Galatasaray'a saldırmak, Galatasaray'ı aşağa çekmek için en ufak fırsatı bekleyenler için bu skor bulunmaz bir nimetti. Hem içten hem dıştan vurmaya başlayanlar oldu. Oysa olması gereken çok basitti; sessiz kalıp takıma destek olmak. Genelde kolay olanlar yapılmaz zaten, yapılsa ortada sorun olmayacaktır çünkü. Durduk yere kaos yaratmak, bundan beslenmek isteniyor herhalde. Ancak olan yine taraftara oluyor, en çok zararı onlar görüyor.
Normal şartlarda zaten zor geçmesi olası olan Beşiktaş maçı, hem yaratılan atmosfer hem de içine düşülen psikolojik durum nedeniyle bambaşka bir hal aldı. Pazar günü Galatasaray, 76 bin kişi önünde şampiyonluk maçına çıkacakmış gibi bir hava yaratıldı.
Yabancı liglerdeki maçlarda, zaman zaman, mağlup konumda olan takımın durumunu anlatmak için ''x şimdi dağa tırmanmak zorunda'' denir. Almeida'nın golünden sonra Galatasaray için geçerli olan şey tam olarak buydu.
Galatasaray her ne kadar istediği futbolu oynayamıyormuş gibi gözükse de üç yıllık bir takım ve Beşiktaş'a göre oldukça tecrübeli. Genç ve yeni bir takım olan Beşiktaş'ın böyle bir atmosferden olumsuz etkileneceği çok açıktı. Galatasaray'ın Fatih Terim ile beraber inanılmaz derecede düzelen derbi karnesi de malum. Bu durum Galatasaraylı oyuncuların kendilerinden emin ve sağlam oynamasına yol açtı. Ancak devreye 1-0 mağlup durumda girmek Fatih Terim'in önünde sadece 45 dakikalık bir zaman dilimi bırakmıştı.
Fatih Terim'in üzerinde yeteri kadar baskı var zaten. İster kendi yarattı deyin, ister başka bir şey. 6-1 kaybedilen, hem de iç sahada kaybedilen, Real Madrid maçından sonra ligde de dokuz puan geriye düşmek taşları ciddi manada yerinden oynatırdı. Belki ligin şu haftalarında dokuz puan geriye düşmek Galatasaray'ın şampiyonluk umutlarını bitirmezdi ama psikolojik olarak çok sıkıntılı durumlara sokardı. İşler daha da zorlaşırdı. Tabi rüzgarlı, fırtınalı havalarda gemiyi karaya yanaştırmada adeta bir usta olan Fatih Terim'in kenarda olması Galatasaray'ın en büyük şansıydı.
Önünde kalan 45 dakika için takımını çok iyi hazırladı Fatih Terim. Galatasaray'ın en büyük sorunu gol atamıyor oluşuydu. Garip belki ancak Drogba, Burak ve Sneijder'li ileri hücum hattı gol atamıyor. Böyle bir sıkıntı var. Engin - Bruma değişikliği bu açıdan Galatasaray'ın çehresini değiştirdi. Bu üçlüye geriden bir ismin destek vermesi ve destek verirken de dikine oynayıp, adam eksileterek bunu yapması çok ciddi avantaj oluşturdu Galatasaray için.
Bruma, henüz ham. Yani işlenmeye hazır ancak işlenmemiş. Bu hali bile göz kamaştırmaya yetiyor. Önceki maçlardan tek farkı savunmaya daha fazla yardıma gelmesiydi. Bu görevi de başarıyla yerine getirdi. Buna karşın Galatasaray'ın ikinci yarıda yaptığı en önemli hamle; alanları çok iyi kapatması oldu. Çünkü mevcut sistemde Selçuk sağ iç oynamak zorunda kalıyordu ve en ufak konsantrasyon bozukluğu, iyi alan kapatamama rakibe orta sahada etkili olup, hücumda tehlike yaratma fırsatı veriyordu. İkinci yarı bu dengeyi kusursuz şekilde sağladı Galatasaray. Bu da, maçı getiren etkendi zaten.
Galatasaray dün üç puandan çok çok fazlasını aldı Olimpiyat Stadı'nda. Galatasaray için ''yeniden hayata döndü'' desek sanırım yanlış olmaz. Geçen sene de üç maçlık mini bir kriz yaşamıştı Fatih Terim'in öğrencileri. Bu kez yaşanan kriz ise çok derin ve ağır oldu. Atlatmak ise geçen seneki kadar kolay değildi...
Beşiktaş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Beşiktaş etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
23 Eylül 2013 Pazartesi
28 Ocak 2013 Pazartesi
Galatasaray: 2 - 1 :Beşiktaş
Futbol tabii ki her türlü sonuca açık bir oyun. Her zaman favori olan takımlar galip gelemiyor ancak dün maçı izleyen herkes biliyordu ki; olağanüstü olaylar yaşanmadığı müddetçe Galatasaray, Arena'da Beşiktaş'ı yenecek.
Galatasaraylıları maçtan daha çok heyecanladıran şey Sneijder'i Galatasaray forması ile ilk kez sahada görecek olmaktı. Galatasaray oyunu koparırsa bir şov amaçlı; eğer geriye düşerse de maçı kurtaran adam olması için Sneijder'i sahaya sürecekti. Özetle, Sneijder bir şekilde oyuna dahil olacaktı.
Galatasaray, sezonun ilk yarısında oynamış olduğu futbol ile geçen seneyi mumla aratmıştı. Buna rağmen Beşiktaş'ı yenmesi durumunda en yakın rakibi ile puan farkını beşe çıkarma şansı elindeydi. Bunun belki de tek nedeni; kadro kalitesinin diğer tüm takımlardan çok daha ileride olmasıydı. Bunun dışında, Galatasaray'ın bu sezon en çok göze çarpan özelliği büyük maçlarda çok daha farklı bir görüntü sergilemesiydi. Bu maçlarda Galatasaray bir şekilde istediğini elde ediyordu.
Herkes gibi ben de maçı bir hafta boyunca kafamda oynuyorum. Neler olup, neler olamayacağını tarttım. Bu esnada bana eşlik eden, birnevi bana akıl hocalığı yapan, babam da fikirlerini ortaya koyuyor ve fikirlerimizi çarpıştırıyorduk. Genel hatlarıyla benzer şeyler düşünüyoruz sadece birkaç ufak noktada ayrışmalar oluyor, ya da farklı fikirler ortaya çıkıyor.
Geçen hafta Burak'ın sahada hiçbir varlık göstermemesine rağmen oyunda kalmasını tartışmıştık. Ben, Burak'ın potansiyel bir gol silahı olduğu için Fatih Terim'in onu sahada tuttuğunu söylemiştim. Babam ise Burak'ın çıkıp Elmander'in sahada kalması gerektiğini ifade etmişti ve ekledi: ''Benim tanıdığım Fatih Terim, Beşiktaş maçına Umut - Elmander ikilisi ile maça başlar.'' Her ne kadar ikisi beraber oynarken daha etkili olsalar da Burak'ın yedek başlayacağına ihtimal vermiyordum. Benim için sürpriz bir karar, babam için ise olması gereken olmuştu.
Gerek maçı statta izlerken, gerekse de eve gelip tekrarını seyrettiğimde gördüğüm bir şey var ki; Fatih Terim maça gerçekten iyi hazırlanmış. Umut - Elmander ikilisi ile maça başlama sebebi Burak'ın formsuzluğundan ziyade Beşiktaş'ı baskı altına alabilmek için en doğru ikili olmaları. Elmander ileride top tutan forvet görevini gördü, aynı geçen sezonun tamamında olduğu gibi, Umut ise rakibine baskı uygulayan, ortalığı karıştırıcı santrafor sıfatını üstlendi. Maçın başında gelen golde bu iki ismin rol almış olması şüphesiz ki tesadüf değildi.
Galatasaray'ın bu kadar iyi mücadele edip, hırslı şekilde oynarken farkı arttıramamasının sebebi herkesce malum; rakip yarı sahanın orada yaratıcı olamama. 4-4-2 sistemi bize geçen sene çok değerli bir şampiyonluk armağan etti. Ancak, hem Sneijder hem de Drogba transferlerinden sonra kendisiyle yüksek ihtimal ile vedalaşacağız. Bu sezon, aynı sistemin geçerliliğini yitirmesindeki temel etken ise Galatasaray'ın sahip olduğu omurgayı kaybederek yeni bir takım hüviyeti kazanmasında yatıyor. Geçen sezon şampiyonluğun gelmesindeki kilit nokta olan Muslera - Ujfalusi - Melo -Elmander omurgası bu sene resmen dağıldı ve yerine yeni bir omurga oluşturmak zorunda kalındı. Ve bu yeni oluşan omurga; Sneijder ile Drogba'nın gelişi ile tamamlandı. Yani, Galatasaray'ın istediği parçalara yeni ulaşmış olmasına rağmen, kısmen eksik parçalar ile, oturmamış bir takım görüntüsüyle şu anki konumunda olması muazzam.
Maçın daha da farklı bitmesine engel olan iki tane kırılma anı vardı: Birincisi, Beşiktaş'ın devre arasından golle dönmesi; ikincisi ise Sneijder ile Engin oyuna dahil olduktan hemen sonra Melo'nun kırmızı kart görmesi. Aslında, Beşiktaş ikinci yarıya golle başlamasına rağmen Sneijder ile Engin oyuna girdikten sonra Melo atılmasa, maç yine çok farklı bir noktaya gelebilirdi Galatasaray açısından ama olmadı.
Maçın görünmez kahramanı ise bence Hamit Altıntop'tu. İlk yarıda çok fazla göze batmasa da, takım 10 kişi kaldıktan sonra hücuma top taşıyabildiyse bunu Hamit'e borçlu. Pozisyonların çoğunda sırtına iki tane Beşiktaşlıyı aldı ve taç çizgisinin orada zaman geçirdi. Bu esnada sahada bir kişi eksik olan Galatasaray, hücuma daha fazla adam ile gelmeye başladı.
Hasan Şaş'ın maçtan sonra açıklamalarını dinledim, şöyle söylemiş: ''10'a 11 oynadığımız için Sneijder kalitesini sahada gösteremedi.'' Çok doğru bir yorum. Her ne kadar Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra hücumda serbest oyuncu konumuna geçse de Sneijder, buna rağmen zamanında topla buluşabilse farkı daha da arttıracak vuruşları ya da dokunuşları yapabilirdi.
Galatasaray'ın önü bundan sonra çok daha açık. Sneijder ve Drogba'nın gelişi ile beraber yeni omurga şu şekilde oluşacak: Muslera - Dany - Sneijder - Drogba. Önceden kahinlik yapmak istemem ancak yeni oluşacak sistemin 4-3-1-2 olacağını düşünüyorum. Oyuncuların birbirlerine olan uyumu ne kadar çabuk artarsa, Galatasaray'ın sahada oynayacağı futbol da aynı oranda güzelleşecektir.
27 Ağustos 2012 Pazartesi
Beşiktaş: 3 - 3 :Galatasaray
En mütevazı Galatasaraylıların bile kafasının bir köşesinde ''fark olur mu?'' düşüncesiyle izlediği bir Beşiktaş - Galatasaray mücadelesi oldu İnönü'de.
Her ne kadar Fatih Terim, Galatasaray'a yakıştırılan ''rüya takım'' tabirini yalanlayıp, oyuncuların rehavete girmesini önlemeye çalışsa da; onlar da insan ve bu söylemler oyuncuları etkiliyor. Bunu Beşiktaş maçında bir kez daha gördük.
İlk yarısı neredeyse tek taraflı Galatasaray üstünlüğü ile geçen bir maç oldu ancak skor tabelası çok farklı şeyler söylüyordu. Kontrollü, çok iyi hücum yapan bir Galatasaray vardı sahada. Fakat aynı Galatasaray'ın savunma oyuncuları da bir o kadar savruk, konsantre olamamış görüntüleriyle sahadaydı.
Oysa ilk yarı boyunca sahada olan Beşiktaşlı oyuncular savruk bir biçimde koşmaktan başka hiçbir şey sergileyemediler. Geçen hafta Kasımpaşa'nın yaptığı gibi Selçuk'un başına dikilen bir adam ve sert oyun ile Galatasaray'ı bezdirme prensibini gütmüştü Samet Aybaba ve ekibi.
Amaç aslında, ''Galatasaray'ı ne şekilde olursa olsun durduralım, golü atarsak da ne ala'' gibi gözüküyordu saha dışından. İlk yarıda Beşiktaş'ın oynadığı futbola rağmen bulduğu iki gol, piyangodan büyük ikramiyeyi bulmak ile eşdeğerdi.
Galatasaray ise dersini iyi çalışmış gibiydi. Beşiktaş savunmasının arkasına atılan hemen her topta Galatasaray ciddi tehlikeler yarattı. Umut maçın henüz ilk saniyelerinde golü atabilmiş olsa, bugün çok daha farklı şeyler konuşuyor olabilirdik. Tabi farazi konuşmak çok doğru değil, var olanı konuşmak varken...
Benim açımdan oyuna Melo ile başlaması bir sürprizdi Fatih Terim'in. Kasımpaşa maçında da çok hazır bir görüntü vermemişti Brezilyalı oyuncu ve halihazırda muhteşem bir Emre Çolak performansı izlemiştik Kasımpaşa maçında. Geçen sene Melo'nun Galatasaray'a kattığı en önemli artılardan biri hava toplarındaki başarısıydı. Birçok maçta ceza sahasına şişirilen topları savunma önünde set kurarak savuşturmayı başarmış Melo'nun, dünkü maçta, yine bir duran topta, topu karşılamak isterken golü kendi kalesine atması hem büyük bir talihsizlikti hem de bu durum Melo'nun henüz hazır olmadığının net bir göstergesiydi.
Bu açıdan bakınca ben Melo'nun çıkıp, Amrabat'ın girişini doğru bulanlardanım. Belki yapılan bu değişiklik sonuç vermedi fakat o an için doğru bir hamleydi. Yapılması gereken üç değişiklik vardı: Burak/Elmander, Hamit/Aydın, Melo/Amrabat. Ben bu oyuncu değişikliklerinden ötürü Fatih Terim'i eleştirmem.
Amrabat savunmaya yardım konusunda bazı sıkıntılar yaşıyor. Henüz takıma uyum sağlamış gibi gözükmüyor. Oynama şansı bulduğu kısa sürede takıma çok yarar sağladığını söylemek de zaten büyük hayalcilik olur. Muhtemelen Fatih Terim de Amrabat'ı oyuna alırken topu sağa çekip orta yapması için almadı. Dikine oynayıp, adam eksilterek Galatasaraylı oyuncuların pozisyona girmesini istiyordu ancak Faslı oyuncu bunu başaramadı.
Galatasaray'ı bu maç özelinde yerin dibine sokmaya gerek yok. Bu maç, doğal olarak, ciddi derslerin çıkartılması gereken bir maç. Fatih Terim'in çokça söylediği gibi ''ayakların yere basması'' lazım. Beşiktaş karşısında kaçan galibiyetin temel sebebini ben; Galatasaraylı oyuncuların biraz erken havaya girmesine bağlıyorum. Her zaman söylediğimiz o ''konsantrasyon'' lafını bu maçta uygulayamadı oyuncular. Bu sebepten ötürü, hayırlı bir beraberlik olarak görüyorum Beşiktaş karşısındaki puan kaybını.
17 Nisan 2012 Salı
Beşiktaş: 0 - 2 :Galatasaray

14 Nisan 2012'ye dönmek lazım aslında, maçın ertelendiği tarihe...
Hem yayıncı kuruluşun gönlünü hoş tutmak, hem de şike davasının baş aktörü Fenerbahçe'nin ceza alacağını hesaba katıp, onun lig yarışından uzak kalmasını engellemek amacıyla ortaya çıkan play-off'un ilk maçı, yoğun yağmur nedeniyle o gün oynanamadı. Maç tatil edildikten yarım saat sonra deli gibi yağan yağmurun bir anda durması, ilahi güçlerin de bu saçma sapan organizasyona bir isyanı mıydı acaba?
Bence evet deyip, maçın oynandığı tarih olan 16 Nisan'a dönüş yapalım.
Maçtan bir gün önce Fenerbahçe'nin kazanması moral olarak Galatasaray takımını tabiki olumsuz yönde etkilemiştir, neticede lig bitiminde 9 olan puan farkı, Galatasaray'ın bir maç eksiği ile 2'ye düşmüştü o galibiyetten sonra.
Hem kazanmak zorunda olmanın verdiği baskı hem de Beşiktaş'ın son bir güç ile bu maça asılma isteği, Beşiktaş'ı baskın Galatasaray'ı ise daha pasif gösterdi maçın başında. Fakat bunun maç boyunca sürmeyeceği açıktı. Çünkü bir tarafta gerçek manada ''takım'' olmayı başarabilmiş bir Galatasaray, diğer tarafta ise istikrarsızlık abidesi Beşiktaş vardı.
Galatasaray üzerindeki stresi çabuk atlattı ve o dakikadan sonra oyuna ağırlığını koydu.
Aynı durum aslında Kadıköy'deki Fenerbahçe maçında da olmuştu. Fenerbahçe, taraftarın verdiği gaz ile maça başlamış, pozisyon bulmadan iki gol bulmuştu fakat akabinde Galatasaray yine o baskıdan sıyrılıp kendine gelmiş ve oyunun geri kalan bölümünü domine etmişti.
Galatasaray'ın en büyük problemi hücumda. Var olan eksiklikler belli, defalarca yazmaya gerek yok, oyunun her yönünde iyi olan takım hücum varyasyonları olarak sıkıntı çekiyor fakat hem takım olma olgusu hem de oyunun merkezden kurulmasıyla Galatasaray bu eksikliğini bir şekilde kapatıyor. Beşiktaş maçı öncesi de temel endişe Galatasaray'ın gol bulup bulamayacağı şeklinde kafamda beliriyordu. Çünkü takım savunmasını çok iyi yapan bir Galatasaray var ortada. Ve bu takım savunması her hafta daha da iyiye gidiyor.
Normalde maçlarla ilgili yazı yazmadan önce herhangi bir spor yazarını dinlemek tarzım değildir fakat dün şöyle bir kanallara göz gezdirdiğimde Fatih Terim'in Manuel Fernandes'i ne kadar iyi analiz ettiğini ve takımının onu ne kadar iyi durdurduğunu söyleyen herhangi bir yorumcu göremedim. Ta ki bu sabah Mehmet Demirkol'u dinleyene kadar. Bir tek o söyledi bunu, bir kez daha saygı duydum kendisine.
Melo - Riera krizinin çok iyi yönetildiğini ve bu durumdan Galatasaray'ın güçlenerek çıkacağı düşüncesine sahip olduğumu bir önceki yazıda yazmıştım. Melo'nun zaten 11'de başlayacağını uçan kuş biliyordu da, Riera'yı yazan çok insan yoktu. Genelde Aydın ve Sabri üzerine şekillenmişti kadrolar. Aydın alternatifi benim de aklımdan geçiyordu çünkü Fatih Terim'in ''onu kazanmak için uğraşacağız'' sözlerinden sonra müthiş bir çıkış yakalamıştı kendisi. Ancak Riera, yaşanılan krizin mağduruydu birnevi ve ona şans bu yüzden gelecekti. Savunmaya yardım etmesinin dışında hücumda da faydalı işler yaptı İspanyol. Melo'nun golünde ortayı yaparkenki soğukkanlılığı bence takdire şayan zira ilk pozisyonda ortayı yapsaydı, o top Beşiktaşlı oyuncuya çarpıp ya taça ya da kornere çıkacaktı. Kısa bir süre de olsa beklemesi ve düşünmesi golün mimarı olmasını sağladı.
Maçın asıl kahramanlarından biri de Engin'di. Takım olarak Galatasaray çok iyi mücadele edip, basketbol tabiriyle ''son topa kadar'' savaştığı için bir oyuncuyu diğerinden ayırmak yanlış olur lakin özel olarak üzerinde durarak hakkını da vermemiz gereken oyuncular var.
İlk çıktığı maçlarda 75 dakikayı zor gören, ''psikopat'' Engin Baytar'ın gidip yerine iki 90 dakika çıkaracak kadar hazır, ''durulan'' Engin Baytar'ın gelmesi muazzam bir olay. ''Yeni Engin'' Galatasaray değil de, takım olma kimliğinden uzak Trabzonspor yahut Beşiktaş gibi bir takımda oynasaydı; takımın bayrak adamı konumuna gelebilirdi. Galatasaray bir takım olduğu için, makinanın işleyen bir parçası konumunda şu an sadece.
Aydın Yılmaz'a gelelim, Galatasaray'ın bir türlü patlama yapamayan genç yeteneği...
Fatih Terim'in bile ''idmanların durdurulamaz'' oyuncusu diyerek sitemde bulunduğu ''genç'' yıldız. Gerçi Emre Çolak ve Semih ile karşılaştırıdığımızda Aydın'a genç demek çok doğru olmaz ama son haftalardaki çıkışından ötürü bu mübalağayı çok görmeyelim ona.
Mersin maçıyla beraber takıma sonradan dahil olup, direkt katkı yapmaya başladı Aydın. Mersin maçında sonradan girdi, penaltı yaptırdı ve takım 3 puana uzandı. Kadıköy'de oyuna sonradan girdi; Galatasaray halihazırda ablukaya aldığı rakip kalede daha da yaratıcı olmaya başladı. Sivasspor maçının ilk yarısında muazzam bir ilk yarı oynadı(kupa maçı) ilk yarının sonunda sakatlanarak çıkmak durumunda kaldı. Manisaspor maçında girip penaltı yaptırdı ve dünkü maçta golünü attı.
Mevcut Galatasaray kadrosunun alternatifsiz ve yaratıcı oyuncuya aç bir kadro olduğunu düşündüğümüzde, altyapıdan gelen Aydın'ın verdiği katkı çok çok önemli. Hem yerli oyuncu olması hem altyapıdan gelmesi hem nispeten genç olması hem de yaratıcı olması en büyük avantajı.
Fenerbahçe'ye yakınlığı ile bilinen Türk medyası, Fenerbahçe'nin Trabzonspor'u yenmesi ile beraber onları şampiyon gibi lanse edip, inanılmaz derecede havaya soktu. Bunu yaparken Galatasaray'ın varlığını kısa bir süreliğine olsa da unuttular ve Galatasaray'ın puan kaybı yapacağına, tuttukları takımın şampiyon olma ihtimalinden daha fazla inandılar. Haliyle sonuç hüsran oldu. Aynı Sivas'ta oynanan Sivasspor - Galatasaray maçından sonra yaşadıkları hüsran gibi...
Türlü oyunlar ile ayarlandığını düşündüğüm fikstür, Galatasaray'ın Beşiktaş'ı İnönü'de yenmesiyle darmadağın oldu ve fikstür avantajı tekrar Galatasaray'ın eline geçti.
Hem bu oynadıkları oyunu bozmak hem de play-off denen zımbırtıya son noktayı koymak için tek bir maç kaldı Galatasaray'ın önünde. Önümüzdeki hafta Arena'da alınacak galibiyet ile Galatasaray fişi çekip, sene başından beri söylediği şampiyonluk şarkısını daha bir gür sesle seslendirecektir.
28 Şubat 2012 Salı
Fatih Terim: Benim Galatasaray ile ilgili hayallerim Dünya'dan büyük

Beşiktaş maçından sonra hangi başlığı atabilirim diye çok düşündüm fakat stattaki o muhteşem koreografiden sonra, maç için en uygun başlığın bu olacağına karar verdim.
Bu tarz maçlardan sonra oyunun içerisinde kalıp, yorum yapabilmek çok kolay olmuyor. Özellikle de stadyumdan maç izledikten sonra, teknik-taktik konularında fikir yürütmek bir hayli zor. Çünkü statta izlediyseniz maçı, o heyecana ister istemez kendinizi kaptırıyorsunuz ve sahadaki detayları göremiyorsunuz.
Statta izlediğim maçlardan sonra sahadaki oyunun detayları hakkında fikir yürütmem genelde. Eve gelip, maçın tekrarını izlerim, ondan sonra yazmayı düşündüğüm şeyleri kaleme alırım. Beşiktaş maçından sonra bu çok mümkün olmadı. Aradan iki gün geçmesine rağmen maçın gollerini bile bugün izleme fırsatı buldum, öyle yoğun bir programdayım bu aralar.
Yine de çok detaya kaçmadan bir iki kelam da bulunmak istiyorum maçla ilgili.
Fatih Terim'in Galatasaray'ın başına tekrardan gelmesini şu hayatta benim kadar çok isteyen pek azdır diye düşünüyorum ( bu konuda iddialıyım). Aklımdan hep geçirmişimdir, hocaya sevgimizi belli edebileceğimiz güzel bir organizasyon yapılsa ne iyi olurdu diye... Maçlardan hemen önce ''İmparator'' diye inler stadyum fakat bunun birnevi alışkanlık haline geldiği için yapıldığı intibası uyanıyor bende. Kısaca daha farklı, daha özel bir şey olmasını hep arzuladım.
Ve Beşiktaş maçında, o muhteşem koreografi ile karşılaştım. O şovu izlerken, en az Fatih Terim kadar duygulandım. O yolun sonundaki kupa hangimizin hayali değil ki zaten?
Ve ben adım gibi eminim ki, Fatih Terim de Galatasaray ile o kupayı kazanabilmek için tekrardan bu kulübe geldi. Taraftarın yaptığı belki şovdu fakat şovun içerisinde herkesin benliğinde bir yerlerde duran ''o'' gerçek vardı. O gerçekte bu hafta ile beraber Fatih Terim'e aksettirilmiş oldu. ''Senin kadar biz de inanıyoruz hocam o kupaya'' mesajı verildi. Hoca da bu mesajı almaktan ötürü çok mutluydu maç sonunda. Ben bunu gözlemledim.
Saha içine girelim o zaman.
Galatasaray neyi doğru yaptı peki?
Bir kere şunu söylemek lazım, Galatasaray'ın bu denli pasif bir oyun sergileyeceğini düşünmemiştik hiçbirimiz. Fenerbahçe ile oynanan maç hatırlamızda. O maçtaki gibi bir başlangıç beklemiştik Galatasaray'dan. Buna karşın, çok daha kontrollü bir takım gördük sahada. Hani şu meşhur topun arkasına geçme olayı var ya, işte Galatasaray bunu çok iyi başardı maçta.
Aslında tempo yapmadan da golü buldu Eboue'nin çabası ve biraz da şansla. Galatasaray'ın kanatlarda yaşadığı sıkıntı ortadayken, Eboue'nin sağ taraftan hücuma çıkarak gerçekleştirdiği bindirmeler bu eksikliğin göz ardı edilmesine sebep oluyor. Bu açıdan bile çok önemli bir oyuncu Eboue Galatasaray için. Bilhassa onun bu bindirmeleri bu sezon çok önemli.
Fatih Terim'in maçtan sonra söylediği gibi, Galatasaray'ın kanatlarında yer alan oyuncular orta saha patentli oyuncular. Kanat adamı değiller ama kanatta oynamak zorundalar çünkü eldeki malzeme bu kadar, daha fazlası yok. Engin çok farklı bir adam. Ne zaman ne yapacağı belli değil. Bazı pozisyonlar oluyor, çok beklenmedik hareketler ile skora katkı yapıyor bazı pozisyonlarda ise, çok düşünmekten basit bir şekilde yapması gerekeni yapamıyor ve Galatasaray çok adamla geldiği hücumlardan boş dönüyor. Engin ile oynayan hücum oyuncularının işi de bu anlamda çok zor.
Maç içerisinde top Selçuk'a geldikten sonra, yardım konusunda sıkıntılar yaşandı. Oyundan çıkana kadar Necati defalarca orta sahaya gelip, Selçuk'tan ilk topu alan isim oldu. En azından boşa adam çıkar düşüncesiyle diğer oyunculara vakit kazandırmaya çalıştı.
Selçuk ise gerçekten büyüleciyi bir isim Galatasaray için. Melo'ya ve Elmander'e yaptığı asistlerin yanı sıra, birçok pozisyonda oyunu açarak, oyunun sıkışık alanda oynanıp Galatasaray'ın top kaybı yapmasını engelledi.
Melo çok agresif. Maçın başında neredeyse atılıyordu. Bu tarz hareketleri sezon içerisinde defalarca yaptı. Durması gerektiği zamanı bilmiyor. Önümüzdeki haftalarda bir Fenerbahçe maçı oynanacak hem de deplasmanda. Bolca provokasyon olacak. O maçta ya Melo kırmızı kart görür, ya da Melo yaptığı hareketler ile taraftarı galeyana getirir, ortası yok bence.
Beşiktaş'ta Fernandes'in olmaması avantajdı. Çünkü Ernst eski etkinliğinde değildi, Necip ise henüz orta sahada büyük etkiler yaratabilecek bir oyuncu değil. Bu anlamda takımın beyni gibiydi Fernandes. Quaresma kanatlardan çok zorladı ancak biraz akıllı olsa, Semih'i oyundan atıırabilirdi çünkü Semih maçın başında çok gereksiz bir sarı kart görmüştü.
Bence maçın en güzel ikinci anı, Semih'in kendi kalesine attığı golden sonra tüm stadın Semih'i alkışlaması ve ''Semih Semih'' diye bağırmasıydı. Takıma girip oynaması çok önemli tabi ama hatadan sonra taraftarın desteğini alması, onu kazanabilmek adına çok çok daha önemli bir durumdu. Tabi Semih'in de bu yaptığı hatanın üzerine düşünmesi gerekiyor ki Avrupa Arenası'nda bunlar tekrarlanmasın.
Tüm hafta yapılan idmanların çoğunu kaçıran Elmander'in attığı iki golle maça damga vurması ve maç boyunca rakip stoperler ile boğuşması hakkında ise söylenebilecek çok fazla bir şey yok. Sadece önünde saygı ile eğilmek gerekir, hepsi bu.
Attığı son dakika golü, galibiyetten çok daha önemli şeyler ifade ediyordu. Şampiyonluğa giden yolun önünü fazlasıyla açtı o gol. Ama henüz daha işimiz bitmedi. Play - off başlamadan önce verilmesi gereken bir mesaj daha var...
20 Şubat 2011 Pazar
Beşiktaş: 2-4 :Fenerbahçe

Gel gitleri çok fazla olan bir maçtı.
Maç öncesine dönelim.
Schuster bir karar aldı ve Sivok ile Bobo’yu kadroya almadı. Karar tartışılır tabiki fakat bence yanlış bir hamleydi bu.
Bu hamle ile beraber sezonun tamamında kadroda şans vermediği Ferrari’yi birden sahaya sürmüş oldu Schuster. Hakeza Beşiktaş için çok önemli bir isim olan Bobo’yu da kızağa çekti.
Herkesin görüşüne saygılıyım fakat Almeida geldi geleli hiçbir şey oynamamışken,Bobo’ya bu şekilde muamele göstermek adaletsizliktir.
Schuster takıntılı bir adam. Fatih Tekke’ye de taktı ve gönderdi,şimdi de Bobo’ya taktı ve onu da göndermek istiyor. Bu bariz belli.
Tüm bunlara rağmen Schuster’in çıkardığı kadro fena değildi. Kaleye Rüştü’yü koyması,Ernst ile Necip’i oynatması artı durumlardı takımı için.
Ancak maça iyi başlayan taraf Fenerbahçe oldu. Aykut Kocaman’ın çalıştırdığı takımlarda yürüttüğü kontra atak felsefesi bugünde sürdü. Simao ve Quaresma ile kanatlardan saldırmaya çalışan Beşiktaş,kendi sağ kanadında açık veriyordu. Fenerbahçe’de kontra atağı düşündüğü için,hızlı oyunculara ihtiyacı vardı.
Eğer ki kontenjan izin verse Stoch’ta kadroda şans bulabilirdi Fenerbahçe’de. Ancak Stoch kontenjana takıldı ve sağ kanat Mehmet Topuz’a emanet edildi. Zira Topuz değilde Stoch kanatta oynamış olsaydı,Fenerbahçe daha tehlikeli hale gelebilirdi.
Neredeyse ilk 25-30 dakika maça hükmeden taraf Fenerbahçe idi. Beşiktaş pozisyon dahi üretemiyordu. Quaresma ile Guti’nin bireysel çabalarına rağmen hücumda çok pasif kaldılar. Ancak 30. Dakikadan itibaren oyun dengelenmeye başladı.
Beşiktaş bu dakikadan itibaren biraz daha komple oynamaya çalıştı ve oyunu rakip yarı sahaya yığmak istedi. Golde çok kritik bir zamanda geldi. İlk yarının son dakikasında gol atmakgolü bulan takım için her zaman artı bir durumdur. Beşiktaş bu avantajla girdi soyunma odasına.
İkinci yarının başlamasıyla beraber,Beşiktaş bu avantajı fazlasıyla kullandı. Artık oyun tamamen Fenerbahçe yarı sahasında geçiyordu. Duran toptan gol bulan Fenerbahçe,bu kez bir serbest vuruş organizasyonunda kalesinde gol gördü.
Beşiktaş’ın durmaya niyeti yoktu ve saldırmaya devam ediyordu. İşte ne olduysa 60. Dakikada oldu. Almeida öyle bir gol kaçırdı ki;maç adeta yeniden başladı bu pozisyondan sonra.
Hemen akabinde gelen penaltı pozisyonu ise,maçın rüzgarını Fenerbahçe lehine çevirdi.
Ferrari adeta takımına ihanet etti bu pozisyonda yaptığı hareket ile.
Oyunu domine ederken birden kaybetme düşüncesi ile karşı karşıya kaldı Beşiktaş.
Schuster’in orta sahayı boşaltıp,Necip-Aurelio değişikliği yapması,Fenerbahçe için bulunmaz bir nimetti.
Bu dakikadan sonra orta saha üstünlüğünü ele alan Fenerbahçe maça hükmetmeye başladı. Önce Alex’in kafası geldi,ardından ayak içi vuruşu.
Beşiktaş için bayram olacak gün birden hüsrana dönüştü.
Farktan ziyade 3 puanı düşünen Aykut Kocaman hamlelerini teker teker yaptı.
Kırmızı kart görmesi gereken pozisyon es geçilen Gökhan Gönül’ü akıllı bir hamle ile kenara aldı. Sanırım yapmış olduğu en önemli hamlede buydu oyun içerisinde.
Beşiktaş’ın en tehlikeli olduğu anlar,önde olduğu dakikalardır. Çünkü böyle bir durumda Beşiktaş’a gol atabilmek için savunmanda açık vermek zorundasın. Savunmanda açık vermen demek ise;Quaresma,Guti,Simao gibi çok önemli oyunculara boş alan vermen demek. Bu da Beşiktaş’ın işine gelen bir durum.
Maçta bu hale gelmişti. Fenerbahçe gol bulmak için saldırıyordu bu yüzden de savunmasında açık veriyordu. Eğer Ferrari büyük bir sorumsuzluk örneği göstermeyip,oyunda kalabilseydi;maç Beşiktaş lehine çok farklı gelişebilirdi.
Beşiktaş zaten ligi kaybetmişti kazanması yalnızca prestij açısından önemliydi ancak bunu başaramadılar.
Tarihinin en iyi kadrosunu kurduğu bir sezonda,tarihinin en kötü günlerini geçiren Galatasaray ile puan puana geldiler. Güler misin ağlar mısın durumu oldu birnevi.
Fenerbahçe ise çok şey kazandı. Puan kaybı muhtemel olan bir maçta galip gelerek çıkışını sürdürdü. Trabzonspor’u nereye kadar takip ederler bilemiyorum. Ancak önlerinde 3 maçlık ‘’kolay galip geliriz’’ diyebilecekleri bir seri var
Kasımpaşa,Gençlerbirliği,Konyaspor. Akabinde gelen 4 karşılaşma ise onların kaderini çizecek.
26 Ocak 2011 Çarşamba
Beşiktaş:2-1:Trabzonspor

İki perdeli bir maç izledik aslında. İlk yarısını Beşiktaş’ın domine edip,Trabzonspor’un izlediği;ikinci yarısında ise Trabzonspor’un kendine gelip,Beşiktaş’ı oyundan düşürdüğü.
Dedik ya,iki perdeli bir maç… Hal böyle olunca her iki yarıyı da kendi içerisinde değerlendirmek gerekiyor.
İlk yarı ile başlayalım.
Yaptığı transferlerden sonra müthiş bir hava yakalayan Beşiktaş;Bucaspor’a da 5 tane atınca kaymaklı ekmek kadayıfı oldu adeta. Her ne kadar bazı şeylerin göstergesi olsa da,çokta fazla gaza gelmenin sakıncalı olacağı bir maçtı Bucaspor maçı. Asıl gösterge Trabzonspor maçı olacaktı.
İlk yarı adeta kendi çaldı kendi söyledi Beşiktaş. Bunda; Beşiktaş’ın güçlü hücum silahlarının etkili oynamasının yanı sıra,Trabzonspor’un rotasyon sonucu ortaya çıkan kadrosu da önemli rol oynadı.
Trabzonspor fazlasıyla çekingen başladı maça. Özellikle Piotr ve Pawel Brozek kardeşlerin ilk kez 11 de maça başlaması,Tayfun’un uzun süre sonra kadroya girmesi ve en önemlisi Beşiktaş’ın seyircisiyle birlikte harika bir hava yakalaması bu çekingenliğin başlıca nedenleriydi.
Forvette oynayan Brozek birşeyler yapma niyetindeydi fakat rahatça anlaşabileceği bir adam olmadı Trabzonspor takımında. Alanziho’nun ilk yarı boyunca silik bir görüntü sergilemesi,Pawel Brozek’i de fazlasıyla etkiledi. Yattara kendi çabasıyla birşeyler başarmaya çalıştı fakat başarılı olamadı.
Beşiktaş ise beklenildiği üzere fırtına gibi başladı maça. Zira Trabzonspor’u-lideri-yenip birşeyler kanıtlama çabası içerisindeydiler. Özellikle kanatlarda Simao ve Quaresma müthiş işler yaptılar. Bunlara bir de Guti’nin olağanüstü futbol bilgisi eklenince;kabus gibi çöktüler Trabzonspor’un üzerine.
İlk yarım saatte iki gol bulması, Beşiktaş’ın varolan özgüvenini fazlasıyla artırdı. İlk yarı için soyunma odasına gidilirken,herkesin aklında ‘’fark olur’’düşüncesi hakimdi.
Madalyonun Diğer Yüzü
İkinci yarı ise bambaşka bir görüntü vardı. İkinci yarının hemen başında Trabzonspor’un Alanzinho ile gol bulması ve akabinde gelişen pozisyonda Pawel Brozek’in topunun direkten dönmesi maça heyecan,Beşiktaşlılara korku getirdi.
Trabzonspor kendini bulmuştu. Her ne kadar rotasyona gitmiş olsalarda,takım olmanın verdiği avantajı fazlasıyla kullandılar. Bunlara bir de sahip oldukları yeterli kondisyon eklenince,maç Beşiktaş’ın kontrolünden çıktı ve ibre az da olsa Trabzonspor’a döndü.
Trabzonspor hücumda da artık etkiliydi. Bundaki temel neden Alanzinho’nun sazı eline almış olmasıydı. Trabzonspor’un as kadrosunda bu işi yapan Colman ve Selçuk vardı ancak onların bugün 11 de olmaması,yükü Alanzinho’nun üstlenmesine neden oldu. İlk yarı bunu başarıyla yapamasa da,ikinci yarı görevini fazlasıyla yaptı. Bu sayede Brozek’te varlığını hissettirmeye başladı. Zira artık anlaşabildiği bir adam bulabilmişti takımda. Colman ve Selçuk geldikten sonra daha fazla fayda sağlayacaktır Trabzonspor’a.
Beşiktaş ise erken gelen golle sarsıldı. İlk yarıdaki formu ikinci yarıda yakalayamadılar. Hücumdan geriye dönüşlerde sıkıntı yaşayınca da;kalelerinde pozisyon vermeye başladılar. Ayrıca defansta sıkıntı yaşadıkları da bir gerçek. Ersan insanüstü bir mücadele sergiliyor bu sayede İbrahim Toraman’ın açıkları da kapanmış oluyor. Sivok-Ersan ikilisi Beşiktaş’ın stoperindeki ideal ikili gibi gözüküyor. Ancak yabancı kısıtlaması bu ikilinin birlikte oynaması açısından sorun teşkil edebilir.
Trabzonspor bugün sertlikten uzak bir takım görünümündeydi. Açıkçası bu durum Beşiktaş’ın işine yaradı.Beşiktaş; Gerek Avrupa’da gerekse ligin ilerleyen haftalarında, çok daha sert takımlarla karşılaşacak. O maçlarda ciddi sıkıntı yaşabilir.
Trabzonspor içinse kupadan eleniş,ister istemez moralleri bozacaktır. Akılları Fenerbahçe maçındaydı bu da inkar edilemez. Pazar günü Fenerbahçe’nin çok da zorlanacağını düşünmüyordum ancak bugünkü maçtan sonra bu fikrim ufakta olsa sekteye uğradı. Maçı yine Fenerbahçe’nin kazanacağını düşünüyorum fakat işleri düşündüğüm kadar kolay olmayacaktır. Çok çok sert bir maç bizleri bekliyor olacak.
27 Aralık 2010 Pazartesi
İlk Yarının Ardından: Beşiktaş

Geçen sene Galatasaray nasıl bir etki yarattıysa futbol gündemi üzerinde,aynı etkiyi bu sene Beşiktaş yaratıyor. Birçok noktada geçen seneki Galatasaray ile benzerlik içerisindeler. Rijkaard dünya çapında bir antrenördü hakeza Schuster’de öyle. Galatasaray’da transfer sihirbazı Haldun Üstünel vardı,Beşiktaş’ta Serdal Adalı. Galatasaray’ın transferleri de sansasyoneldi,Beşiktaş’ın da bu sene öyle. Bu örnekler çoğaltılabilir. Geçen seneki Galatasaray ile bu seneki Beşiktaş arasında çok ince bir fark var yalnız. Beşiktaş yönetimi teknik direktörünün arkasında duruyor. Öyle lafta kalmıyor bu ‘’arkada durmak’’. İcraatlerle bunu kanıtlıyorlar. Schuster hangi mevkiye oyuncu istiyorsa o mevkiye takviye yapıyor Beşiktaş. ‘’Hocam biz de şu oyuncuları araştırdık şunlara da bir bakıver’’ demiyor yönetim. Hoca ne isterse o alınıyor. Hani Adnan Polat bu sene dedi ya,’’biz gereken her şeyi yaptık top şimdi hocada’’ diye;işte bu lafı söylemesi gereken adam Yıldırım Demirören’dir. Çünkü Schuster ne istediyse aldı ve ‘’gerçekten’’ arkasında durdu.
Schuster’in 2.yarı ile birlikte,’’kadrom zayıf başkan’’ diye hayıflanma şansı kalmadı. İstediği kadro kuruldu. Bundan sonra Beşiktaş’ın başarı ya da başarısızlıklarının tek sorumlusu Schuster’dir.
Schuster akıllı adam. Beşiktaş’ın bu sene oynadığı Avrupa Kupası maçlarına bakın(özellikle yaz ayında oynadıkları) ve Beşiktaş’ın o maçlarda kaç tane yabancı ile oynadığını bir görün. Beşiktaş’ın yerli oyuncu kalitesi düşük,Schuster’de bunu biliyor ve Avrupa’da oynatabildiği kadar yabancı futbolcuyu oynatıyor. Kaliteli yabancı oyuncuların takıma transfer edilmesi de bu sebepten aslında. Açık konuşalım,Beşiktaş’ın ligde şampiyonluk şansı az. Türkiye Kupası da muallakta. Tutunabilecekleri tek dal UEFA Avrupa Ligi. Orada da sınırsız yabancı oynatma imkanı var. Schuster’de bunu değerlendirmek istiyor. Beşiktaş’ı 7-8 yabancı ile oynarken görebiliriz UEFA Avrupa Ligi’nde.
Beşiktaş için kritik oyuncu Ekrem. O bölgede zorunluluktan sağ bek olarak Erhan Güven oynadı ilk yarı da-ki Erhan Güven büyük takımlarda oynayacak kalitede bir topçu asla değildir- Ekrem’in sakatlığı düzelirse,Beşiktaş yabancı sınırlamasından dolayı yüksek ihtimal on birde oynatamayacağı Hibert’in yerine onu oynatabilir. Ekrem gelene kadar o boşluğu İbrahim Toraman kapatır. Çünkü Sivok ile Erhan’ın olduğu bir ortamda İbrahim Toraman’ın esamesi okunmaz stoper için.
Beşiktaş’ın orta saha ve hücum hattı ile ilgili çok fazla söylenecek bir şey yok. Zaten ilerideki 3lü hiç değişmez. Simao-Quaresma-Hugo Almeida. Bu bölgede zaten yapacağı değişiklikler kısıtlı Schuster’in. Nihat ve Bobo dönseler bile form tutmaları zaman alır çünkü.
Orta saha ise Beşiktaş’ın sahip olduğu en derinlikli bölge. Kim formdaysa o oynar. Kimse de ben niye yedek kaldım diye gıkını çıkaramaz. Hepsi birbirinden kaliteli ve hepsi direkt 11 oyuncusu.
Beşiktaş’taki ana sorun,ne Schuster ne yerli futbolcuların yetersizliği ne de hakemler. Tek sorun sağlık kurulu.
İşte Galatasaray ile bir benzerlik daha!
Biz Beşiktaşlı arkadaşları peşinen uyaralım. Eğer Acıbadem ile çalışmaya devam ederlerse,bu sakatlık sorunu artarak devam edecektir.
Tek bir örnek vereceğim bu konu ile ilgili. Geçen sene Galatasaray Cafe Crown basketbol takımında oynayan Darius Washington,bir maçta sakatlık yaşadı. Acıbadem’de mr ları falan çekildi. Sonuç 3 hafta basketbol oynayamaz çıktı. Daha sonra farklı bir hastanede şans eseri kontrolden geçen Darius Washington’ın, öyle ahım şahım bir sakatlığının olmadığı ve o hafta takımdaki yerini alabileceği açıklandı. Bu bilgiyi geçen sene Galatasaray Cafe Crown’ı çalıştıran coach Cem Akdağ paylaştı.
Teknik taktikten ziyade,2.yarıda Beşiktaş’ın dikkat etmesi gereken en önemli nokta budur. Eğer ki UEFA Avrupa Ligi’nde başarı isteniyorsa…
14 Aralık 2010 Salı
Guti’ye Yapılan Ayıp

Aslında çok düşündüm başlığı nasıl atsam diye. Çünkü iki olaya değineceğim Guti’nin özne olduğu…
Madem ki başlığı bu şekilde attık,ilk olarak Guti’nin kırmızı kartını ‘’’Yılbaşı yaklaştı ya,ondan gördü’’ diyenlere değinelim.
En basit şekliyle bir argüman koyacağım ortaya. Teferruatlara girmeyeceğim hiç. Bu adamın bu tarz bir düşüncesi olsa, bunu ligin son hafta maçında mı yapardı yoksa kırmızı kartı gördüğü maçta mı yapardı ? Çok basit soru,cevabı da belli. Guti’nin öyle bir düşüncesi olsa,ligin son maçında kırmızı kart görür,bu sayede kupa maçından da muaf olur ve ülkesine giderdi. Ancak bu adam böyle bir düşüncede değil. Neden bu kadar basit düşünüyoruz anlamıyorum. Her sene aynı muhabbet dönüyor. Guti gibi bir profesyonelden,kariyerinin tamamını Real Madrid’te geçirmiş bir adamdan bunu beklemek nasıl bir hayalciliktir,hayret doğrusu. Eğer kafasında öyle bir plan varsa,Beşiktaş yönetiminden izin alır ve ülkesine de gider. Çok zor bir şey olmasa gerek bu. Neden illa her sene aynı konuyu farklı bir oyuncu üzerinden gündeme getirmeye çalışıyor medya hakikaten anlamak zor.
İkinci konuya gelelim şimdi. Benim nezdimde daha önemli bir konu bu.
Bir kural var biliyorsunuz,hakem faul verdikten sonra kart istemek,sarı kart nedeni. Hakemlerimiz bu kuralı öyle bir benimsemişler ki,elini havaya kaldırana kartı basıyorlar. Esasen bu kuralın uygulanış sebebi farklı. Buradaki temel amaç,kart isteyerek taraftarı kışkırtan oyuncuya ceza vermek. Ama bu bilgiden bağımsız bir şekilde çatır çatır kart çıkıyor oyunculara. Yine Guti’yi örnek vereceğim. Adam kendisine yapılan faulden dolayı sinirlenmiş ve reaksiyon olarak kart yok mu diyor. Taraftarı kışkırtmakla zerre alakası yok yani. Ama Kadıköy’deki Fenerbahçe-Galatasaray maçından sonra ‘’derbiyi iptal edersem taraftar aşağı inerdi’’ diyecek kadar kurallardan bağımsız yaşayan Bünyamin Gezer,kurallar(!) gereği Guti’yi oyundan atıyor. Bu karar tamamen Bünyamin Gezer’in otoritesinin sarsılmaması adına vermiş olduğu bir karar. Aksi kesinlikle inkar edilemez.
Hakeza Skibbe zamanında Ali Sami Yen’de oynanan ve Galatasaray’ın 4-2 üstünlüğü ile sonuçlanan maçta,aynı olay Delgado’nun başına geldi. Adam yine can havliyle reaksiyon gösterip,bana aynısını yaptılar kart gösterdin,şimdi göstermiyorsun dedi,tak adam derdini anlatana kadar Cüneyt Çakır tarafından çift sarı kart sebebiyle oyundan atıldı.
Son 2 senedir hakemlerimizi koruyalım diye bir kampanya başlatıldı neredeyse,hakkını teslim edelim çoğu insanda bu sessiz kampanyaya içinden destek veriyor ama bazı şeyleri de söylemek lazım.
Hem marka değerinden bahsedilsin,hem de bu kart ucuz kartlar çıksın. Sizce de bir çelişki yok mu burada ?
5 Aralık 2010 Pazar
Beşiktaş:1-0:Bursaspor

Bu hafta oynanacak maçlar içerisinde beni en fazla cezbeden maç buydu. Saat 2 de olması da bundaki etkenlerden biriydi. Yataktan kalkıp,kahvaltı masasına oturuyorsun;karşında bir Süper Lig mücadelesi. Kısacası muazzam bir olay.
Kadrolara baktığımız zaman,Ertuğrul Sağlam’ın ne düşündüğü çok net bir biçimde ortaya çıkıyordu. Maçı rölantide götüreyim,ilerleyen dakikalarda Sercan ve İnsua’yı oyuna sokup maçı lehime çeviririm.
Esasen Ertuğrul Sağlam’ın bu düşüncesi 45+1. dakikaya kadar takır takır işliyordu. Beşiktaş’ın zaten kısıtlı olan hücum silahlarına önlemleri alıp,ilk yarıda fazla gol pozisyonu vermemişti. Ta ki Volkan Şen oyundan atılıncaya kadar. İşte o an,bütün planlar tersine döndü. Haliyle maçın bir numaraları favorisi de birden Beşiktaş oluverdi. Beşiktaş doğal olarak baskının dozajını arttırdı. Buna rağmen Bursaspor ileride bir şeyler yapmaya gayret ediyordu. İlk yarıdaki korkak futbolundan sonra,beklenmeyecek bir oyun stiliydi bu. Halbuki rakibi çok iyi analiz etmişti Ertuğrul Sağlam. Hafta içi Avrupa’da maç yaptığı için,oyunun son çeyreğinde yorgun düşecekti rakibi ve o da neşteri vuracaktı. Ama plan bir şekilde tutmadı ve ipler Schuster’in eline.geçti. Schuster’de rakibin 10 kişi kalmasını fırsat bilip, Tabata hamlesini gerçekleştirdi.
Daha fazla koşması gereken Bursaspor ve iki tane süpürücü orta sahaya sahip Beşiktaş…
Batalla-Ergic normalde yan yana oynayan adamlar değil. Genelde birbirlerinin yerine değişerek oynuyorlar. Bu ikisinin bu maçta yan yana oynaması bir stratejik hamleydi aslında. Ancak Batalla çok fazla top kaybı yaptı. Benim gözümde Bursaspor’un en iyi yabancısı konumunda. Ama bugün çok verimli değildi. Ergic’te yokları oynayınca;Bursaspor orta sahası yalnızca Svensson’a kaldı. Bursaspor’un inanılmaz yanlış bir transfer dönemi geçirdiğini söylememize gerek yok sanırım. Tek artıları geçen senenin şampiyon olan takımını korumuş olmaları. O yüzden de bu kadar sert bir takım görünümündeler ve 10 kişi kaldıkları bir maçta,İnönü’de maçın tamamına ortak olabiliyorlar.
Beşiktaş ise eldeki imkansızlıklardan ötürü çok yetersiz bir hücum hattıyla sahadaydı. Necip-Ali Kuçik-Holosko hattıyla gol aradılar oyunun genelinde. Buna rağmen tehlikeli sayılabilecek pozisyonları da buldular. Bunda Guti’nin etkisi tabiî ki yadsınamaz. Golü bulmaları onların için çok önemliydi. O dakikadan sonra istediklerini daha rahat sahaya yansıtabileceklerdi çünkü. Schuster’in Tabata hamlesi de oyunu rakip yarı sahaya yığabilmesi açısından önemliydi.
Maçtan önce Beşiktaş’ın galip geleceğini düşünmüyordum. Eğer Volkan Şen’in kırmızı kartı olmasa;Ertuğrul Sağlam’ın planı takır takır işleyecek,Bursa’da İnönü’den istediğini alıp gidecekti. Ancak futboldaki bu tarz ekstra olayları önceden kestirmek mümkün olmadığından,birden her şey tepetakla oluveriyor. Beşiktaş için muazzam bir galibiyet. Zirveden kopmama adına çok kritik bir maçtı. Bursaspor ise hakikaten ağır bir yara aldı. Arkasına aldığı rakipleri Bursaspor’u artık fazlasıyla zorlamaya başladı. Buna daha ne kadar direnebilirler,bilinmez. Ancak bir gerçek var ki, o da Bursaspor’un ara transfer döneminde kadrosunu muhakkak ama muhakkak güçlendirmesi gerektiği…
28 Kasım 2010 Pazar
Beşiktaş Maçının Ardından: 2 Kötü,1 Kazanan Takım

Galatasaray için lig çoktan bitmişti. Ama Kayseri maçında sergilenen iyi futboldan dolayı,Beşiktaş karşılaşması ‘’bir geri dönüş olabilir mi ? ‘’ düşüncesiyle hazırlanılan bir maç olmuştu. Galatasaraylı taraftarların büyük bir heyecan ve büyük bir istekle Ali Sami Yen’i doldurmaları kuşkusuz bundan kaynaklanıyordu.
Kadroları elimize aldığımızda,Galatasaray’da geçen haftadan farklı olarak Lorik Cana’nın 11 de olduğunu gördük. Kesik yiyen isim Barış Özbek’ti. Yani geçen haftanın en çok mücadele eden,en çok savaşan futbolcusu! Bu tercih bende bir hayal kırıklığı yarattı. Lorik Cana’nın 11 de düşünülmesi ne kadar doğru bir hamleyse;Barış’ın yedek soyunması da o kadar kötü bir hamleydi.
Ali Turan’ın maçın başında yapmış olduğu ve maçın gidişatını ciddi bir şekilde etkileyen hatasından önce, Galatasaray’ın rakibine karşı aldığı (ya da almadığı) önleme değinmek lazım.
Galatasaray’a geldiği günden bu yana,oynadığı zor maçlarda rakiplerine aldığı önlemlerden dolayı Hagi ve Tugay ikilisini hep onore ettim. Analizleri bu denli iyi olan ve rakiplerdeki önemli oyuncuları,aldığı önlemlerle durduran bu ikili ; Beşiktaş maçında dersine iyi çalışmamış gibiydi. En az Galatasaray kadar dağınık bir halde olan Beşiktaş’ta ,takımı toparlayacak olan tek adam Guti’ydi. Gelin görün ki bu Guti, Beşiktaş’a geldiği günden bu yana en rahat maçlarından birini oynadı. Orta sahada istediği gibi topla buluşup,takımını yönlendirdi. Hagi-Tugay ikilisi bu isme nasıl önlem almaz,hakikaten bilmiyorum.
Barış Özbek’in yedeğe çekilmesinin dışında,kaybeden takımı bozmamış Hagi. Aslında en büyük hatayı da burada yapmış. Haftalardır sağ açıkta dökülen Sabri’yi esas yerine alması gerekirken,orada Ali Turan’ı oynatarak hem hücumsal anlamda hem de defansif anlamda Galatasaray’a zarar verdi. Zaten yaptığı hatanın bedelini de maçın başında yenen penaltı golüyle ödedi. Özgüven denen kavramdan bir haber olan Galatasaraylı oyuncular;erken gelen bu gol ile de içinden çıkılmaz bir ruh haline büründüler. Buna rağmen,bir derbi maçta girilebilecek bütün pozisyonlara girdiler. Ancak Pino’nun ‘’forvet’’ oyuncusu olmaması;Galatasaray’ın bu fırsatları değerlendirmesine engel oldu.
Galatasaray’da tahribat ağırdı Hagi takımı aldığında. Yaz boyunca çalışmayan, bu yüzden de kondüsyon olarak sıkıntıda olan futbolcular topluluğu ve sıfır özgüvene sahip bir takım. Galatasaray,Beşiktaş maçının devre arasında soyunma odasına girerken;hali hazırdaki bu sıkıntıların yanı sıra,bir de skor dezavantajına sahipti. Bu skor dezavantajından kurtulabilmesi için de; ciddi bir özgüvene ve kondüsyona ihtiyacı vardı. Kısacası Galatasaray’ın maçı çevirme şansı,hemen hemen hiç yoktu. Hem de bu sezonun en kötü Beşiktaş’ına karşı…
Beşiktaş’ın pozisyon bulup,farkı ikiye çıkarması muhtemeldi ve öyle de oldu. Oyun olarak sınıfı geçemeyen Beşiktaş’ın yapmış olduğu en önemli hamle,Pino’yu kontrol etmesiydi. Çünkü Galatasaray’ın tehlike yaratacak tek ismi Kolombiyalı oyuncuydu. Onu savunma arkasına kaçırmadığı sürece görev tamamlanacaktı. Beşiktaş bu hatayı yalnızca 1 kere yaptı. O pozisyonu da Pino ‘’ ben forvet değilim’’ dercesine harcadı. Beşiktaş iyi değildi ve Galatasaray’ı bir şekilde durdurmayı başarmıştı. Hücumda ise fazla bir şansı yoktu. Bu sebepten,maçın başında gelen gol Beşiktaş’ın işini fazlasıyla kolaylaştırdı. Maçın kaderini değiştirebilecek tek takım Galatasaray’dı. Ancak Hagi gibi futbolu iyi bilen bir ismin yanlış oyuncu değişiklikleri olmasa...
Nitekim bugün sahada izleyenlere zevk vermeyen,skor odaklı bir derbi vardı. Ya, ligde teslim bayrağını çeken Galatasaray umudunu da kaybedecekti,ya da ezeli rakibi Beşiktaş’ı da lig yarışından uzaklaştıracaktı.
Birincisi oldu. Ligden hiçbir beklentisi olmayan Galatasaray,artık umudunu da kaybetti. Beşiktaş ise lig yarışına yeniden dahil oldu. Onları şimdi ‘’olmak ya da olmamak’’ anlamına gelen Bursaspor maçı bekliyor. Ya Galatasaray gibi lig yarışına hoşça kal diyecekeler,ya da bu hafta elde ettikleri avantajı ciddi bir biçimde kullanacaklar…
26 Kasım 2010 Cuma
Galatasaray-Beşiktaş // Maç Öncesi

Galatasaray'ın Fenerbahçe ile Kadıköy'de oynadığı her maçtan önce,Fenerbahçe'nin yakaladığı galibiyet serisini hatırlara getirerek, Galatasaray üzerinde baskı kurmaya çalışan medya;ne hikmetse 8 yıldır Ali Sami Yen'de beraberliği dahi olmayan Beşiktaş'a karşı,böyle bir uygulamaya gitmedi.
Herhalde bu tarz bir kampanya başlatmaları için,renklerimizin sarı-lacivert olması gerekiyordur,kimbilir ?
Galatasaray için belki de sezonun en önemli karşılaşması. Geçen hafta oynanan Kayseri maçı da çok önemliydi aslında. Galatasaray'ın orda bir şekilde kazanması gerekiyordu ancak bunu başaramadı. Lider Trabzonspor özelinden bakarsak,onların puan kaybettiği haftada Galatasaray'da puan kaybetti ve aradaki fark açılmadı. Velev ki maçı kazanmış olsaydı Galatasaray;Beşiktaş maçı daha farklı anlamlar taşıyabilirdi.
Kayseri'den gelmeyen galibiyete rağmen Beşiktaş maçı bir sıçrama tahtası olabilir Galatasaray için. Galip gelmesi halinde,hem ezeli rakiplerinden birini ciddi bir kaosun içine itecek hem de özgüven kazanma konusunda çok büyük bir adım atacak. Galatasaray'daki özgüven sorunu fazlasıyla göze çarpıyor. Bunun yegane sebebi,Galatasaray'ın bir galibiyet serisi yakalayamamış olması. Ayrıca yakalanacak bu seri,Galatasaray'ın lig sıralamasını da çok olumlu bir şekilde etkileyebilir. ( Sene başında 3-6. haftalar arasında oynadığı maçları kazanarak,bu çok eleştirilen takımın sıralamada ne kadar yukarılara çıktığını gördük.)
Hafta arası beklenmedik haberlerle sevindi Galatasaraylılar. Son senelerde,sakatlanan oyuncular beklenen tarihten fersah fersah geç sahalara dönüyor ve taraftar kahroluyordu. Ancak bu sene bunun tersi oluyor. Manisaspor maçında ayak bileğindeki bağlar kopan ve 3 hafta sahalardan uzak kalacağı açıklanan Lorik Cana,Beşiktaş maçı öncesi hazır hale geldi. Ancak bunun dışında Galatasaraylıları ciddi manada heyecanlandıran haber Milan Baros'tan geldi. İlk yarıyı kapattığı açıklanan Çek golcü,Beşiktaş maçı öncesi takımla çalışmalara başladı ve gelen haberlere göre oynama ihtimali de bir hayli yüksek. Her ne kadar Baros'un ilk 11 de başlayacağını düşünmesem de,Hagi'nin Baros'a özel kondüsyon çalışmaları yaptırdığını biliyorum. Bu beni işkillendirmiyor değil. Beşiktaş'a bir sürpriz yapabilir Rumen teknik adam.
Pino'nun forvette oynaması stratejik bir hamleydi. Günü kurtarabilmek açısından da gayet başarılı oldu. Ancak Kayserispor maçıyla ilgili yazımda bu taktiğin miyadını doldurduğunu söylemiştim. Yalnız Beşiktaş maçı için bu düşüncemden vazgeçiyorum. (Baros'un oynamayacağını varsayarsak) Pino,Beşiktaş defansını aşabilmek için Galatasaray'a Allah'ın bir lütfu adeta. Beşiktaş'ın bu sezon oynadığı maçlara bakarsanız,savunmasının arkasında çok büyük açıklar verdiğini görürsünüz. Sene başına dönmeye gerek yok. İnönü'deki Porto maçına bakmanız yeterli. Öyle açıklar verdiler ki savunmada,9 kişi kalmış Porto elini kolunu sallaya sallaya 3 puanı aldı Beşiktaş'tan. Bunu da, savunma arkasına atılan toplarla başardı Portekiz ekibi. Bu anlamda oyuna Pino ile başlamak,Galatasaray için inanılmaz artı bir durum olacaktır. Her ne kadar Beşiktaş Pino'ya önlem alacaksa da, salt forvet olmayan ve sürekli gezen Pino'yu durdurmaları o kadar kolay olmayacaktır.
Lorik Cana'nın gelişiyle orta sahada eli güçlenen Hagi'den, Barış-Ayhan-Cana üçlüsünü bekleyebiliriz derbi için. Derbinin kaderini orta sahanın çizeceğini varsayarsak,Lorik Cana'nın tekrar sahalara dönüşü Galatasaray için büyük şans. Bu bölgeye Barış ile birlikte, ciddi bir direnç ve sertlik kazandıracaktır Arnavut oyuncu.
Aynı Fenerbahçe maçında olduğu gibi bire bir adam eşleşmelerini görebilirz bu maçta da. Hagi ve Tugay'ın rakiplerini çok iyi analiz etmesi,bu eşleşmelerde etkili olan faktör tabiki. Hem Fenerbahçe hem de Trabzonspor maçında,rakibin tehlike yaratacak hemen hemen bütün oyuncularına çok ciddi önlemler almıştı bu ikili. Hatırlarsanız Trabzonspor'da Selçuk ve Colman,Fenerbahçe'de de Niang ve Stoch ciddi manada oyunun genelinde etkisiz kaldılar. İşte bunun temel nedeni Hagi-Tugay işbirliğiydi. Beşiktaş'ın bu maçta tehlike yaratabilecek tek oyuncusu Guti gibi gözüküyor. Galatasaray'ın defansın arasına atılan toplarda sıkıntı yaşadığını göz önüne alırsak,Guti'ye önlem alması şart. Peki bunu kim yapabilir ? Aslında takımda bu görevi başarabilecek iki oyuncu var. Birisi Lucas Neill,öbürküsü de Lorik Cana. Burada kararı Hagi verecek. Fenerbahçe maçında Neill, Niang'ı başarıyla savunmuştu. Lorik Cana ise Emre'ye yakın oynamıştı. Ancak Guti'nin orta sahadan top alacağını düşündüğümüzde,bu görevi (oynadığı takdirde)Lorik Cana'nın üstlenceğini düşünüyorum. Quaresma'nın olmayışı ciddi bir artı Galatasaray için. Eğer oynasa,çok zor anlar yaşatırdı Galatasaray'a.
Beşiktaş'ın kaderini etkileyecek oyuncu da Ersan Gülüm olacak. Geçen hafta o da sakatlanmıştı. Mr falan çekilecekti. Son durumu nedir bilemiyorum. Ancak oynaması halinde Galatasaray'ın işini zorlaştıracak yegane oyuncu Beşiktaş açısından. Schuster adam adama markaj verir mi bir fikrim yok. Galibiyet istiyorsa mecburen açık oynamak durumunda. Quaresma sakat değilken,savunmaya daha fazla ağırlık verebiliyordu Alman hoca . Quaresma'nın bireysel çabası bir şekilde hücumda varolmasına yetiyordu çünkü. Ancak Quaresmasız bir Beşiktaş'ın hücumda etkili olabilmesi için defansını ciddi manada riske etmesi gerekiyor. Bu da tabiki Galatasaray'ın işine gelen bir durum olur. Fatih Tekke'nin oynayacağı söylentileri var. Oyuncusuna bu kadar tavır almışken böyle önemli bir maçta onu ilk 11 başlatacağını sanmıyorum Alman hocanın. Ancak Schuster biraz ilginç bir teknik adam. O yüzden net bir şey söylemek doğru olmaz. Beşiktaş'ın ileri üçlüsü Tabata-Holosko-Nobre olur büyük ihtimalle. Tabata kanat oynamaktan çok içeriye katetmeyi seviyor. Bu bakımdan Quaresma gibi kanatlara inip orta yapması söz konusu olmaz. Nobre Galatasaray'ın belalısıydı ama Mondragon varken. İki takım arasındaki son maçlarda, Galatasaray'a gol atma fırsatını yakalayamadı Nobre.
Ali Ece abimizin de kulaklarını çınlatalım Nobre'den bahsederken. Kendisini tanıyanlar Nobre'den haz etmediğini iyi bilir :)
19 Eylül 2010 Pazar
Fenerbahçe:1-1:Beşiktaş // Kazanan Galatasaray

Maçtan önce kadroları duyduğum zaman,Beşiktaş'ın zaten sıfır olan kazanma ihtimalinden sonra,kafamdaki beraberlik düşüncesi de sekteye uğradı. Schuster büyük bir hata yapıp,kalede Hakan Arıkan'a,forvette de Nobre'ye görev verdi. Özellikle Cenk gibi,Türkiye'deki en formda 1-2 kaleciden birini kesip,özgüveni fazla olmayan aynı zamanda hata yapmaya çok müsait olan Hakan Arıkan'la başlaması gerçekten skandaldı.
Beşiktaş için Quaresma,Guti ne kadar önemliyse; Bobo'da en az bunlar kadar önemli ve değerli. Nobre'nin 1-2 maçta yapmış olduğu çıkışa aldanıp onu koyan Schuster,elleriyle 2 puan kaybettirdi takımına.
Beşiktaş'ın sıfır olan kazanma ihtimali dedim. Ona da bir açıklık getireyim. Fenerbahçe Saraçoğlunda inanılmaz bir baskı kurarak,rakibi sindirmeyi başarıyordu. Özellikle derbilerde. Ancak bugün o ihtişamlı görüntüsünden uzak,normal bir taraftar gibiydi Fenerbahçe tribünleri. Öyleki bütün maç Beşiktaşlıların ''Beşiktaş seninle ölmeye geldik..'' diye başlayan bir tezahüratı vardı,onu dinledik.
Maça 2 büyük hata ile başlayan Schuster'in imdadına önce Hakan'ın sakatlığı yetişti. Bu hayırlı bir sakatlık oldu Beşiktaş için. Sakatlığın hayırlısı mı olur demeyin,olur.(Erciyes-Gs 2005-2006 sezonu maçı Yalçın Ayhan'ın sakatlığı). Hakan Arıkan bu tarz maçlarda hata yapma şansı en yüksek kalecilerden birisi. Özgüveni ve konsantrasyonu fazla değil,bu da onun hata yapmasına sebebiyet veriyor. Cenk ise aksine özgüveni fazla ve oyuna tam anlamıyla hakim bir kaleci. Ekrem'in sakatlığı biraz Schuster'i olumsuz etkiledi. Bobo'yu belki daha erken oyuna alabilir,oyuna daha çabuk denge getirebilirdi.
Schuster Bobo hamlesini yaparken bir tercihte bulunmak zorundaydı. Nihat'ı mı çıkaracaktı yoksa Aurelio'yu mu ? Schuster tercihini Aurelio'dan yana kullandı,bence haklıydı da. Çünkü o an durum 1-0 dı ve gole ihtiyacı vardı. Tek önlibero olarak Ernst'i bıraktı ve sol iç oynayan Guti'yi tam bir oyun kurucu olarak oynamaya sevketti. Bu değişikliğin akabinde de Beşiktaş'ın pozisyonları ve golü geldi. Daha erken bir hamle,Beşiktaş'a 3 puanı da getirirdi.

Birazda Fenerbahçe
Fenerbahçeliler bu maç ile birlikte Aykut Kocaman'a veda etmeye başlasınlar. Bunu sene başından beri deklare ediyorum. Bu iş Aykut ile olmaz. Ankaraspor'u,İstanbulspor'u ne mantıkla çalıştırdıysa,Fenerbahçe'yi de o mantıkla yönetmeye çalışıyor. Oyun değişiklikleri zaten tam bir skandal. Cristian Baroni fetişistliği almış başını gidiyor. Çünkü Baroni'yi takıma o aldırdı. Oynatmazsa olmaz. Bugünkü maçtan sonra gördük ki,artık taraftar ile arasında da bir bağ kalmamış Aykut Kocaman'ın. Maçtan sonra tribünler Aykut istifa diye bağırdılar. Bu Fenerbahçe tribünlerinde çok fazla rastladığımız bir şey değil. Oyuncu ıslıklanır hatta başkan istifaya davet edilir,ancak antrenör istifaya davet edilmezdi. En azından ben hatırlamıyorum. Varsa da öyle bir durum,bilgilendirin beni.
Fenerbahçe'nin çok şey beklediği Alex,topla ilk kez 10.dakikada bir korner atışında buluştu. Bakın 10.dk diyorum. Bu adam Fenerbahçe'nin pozisyona girmesini sağlayacak olan kişi ancak o kadar kaçak dövüşüyor ki topla çok ender buluşuyor. Zaten Hakan Arıkan'ın o fahiş hatası olmasa,Fenerbahçe'nin ilk yarıda gol bulma şansı da yoktu.
Ancak ilk golü Fenerbahçe'nin bulması,maçın bundan sonrası için hem Fenerbahçe hem de Aykut Kocaman için inanılmaz bir fırsattı. Çünkü Aykut Kocaman'ın oyun taktiği kontraatak üzerine kurulu. Zaten Dia,Stoch gibi transferleri gerçekleştirme amacı da bununla alakalı. 2. yarıda ilk yarıdan farklı olarak daha fazla pozisyona girmesi de gayet normal Fenerbahçe'nin. Eğer Niang ile Dia,Guiza'lık yapmayıp,topu ağlarla buluşturabilselerdi, bu Anadolu takımı anlayışı başarıya ulaşacaktı.
Fenerbahçe'nin defans ve hücum hattı ile orta sahası arasında büyük bir boşluk var. Selçuk ile Emre, ne rakip kalenin hemen önündeler ne de kendi yarı sahalarına yakınlar.Ortası bir yerdeler. Bu da Fenerbahçe'nin oyun kurmasını ciddi anlamda etkiliyor. Bunun sıkıntısını çokça çektiler. Emre bir şekilde kapatıyordu bu açığı ama ikinci yarıda sakatlanıp çıkınca,bunu yeterince başaramadı Fenerbahçe.
1-2 şeye daha değinip yazıyı noktalayacağım;
Maçtan önce yapılan saygı duruşu esnasında,Kadıköy'de takımlarını desteklemeye gelen Beşiktaş taraftarları,pervasızca Fenerbahçe'ye küfür etmeye başladılar. Tamam küfür edin ama saygı duruşunda bunun olması gerçekten büyük ayıp.
Volkan Demirel'i yakın çekimlerde dikkatlice izleyin. Bu kaleci her pozisyon sonrası hakeme ana avrat küfür ediyor. Bu hakemlerin dikkatini nasıl çekmiyor gerçekten anlayamıyorum. Eskiden kendi oyuncularına da küfür ederdi,artık kendisini geliştirmiş,kendi taraftarlarına da küfür etmeye başladı. Ne diyim,elbet bir gün ona da gerekli dersi birileri verir...
Tabi bu sonucun Galatasaray'a yaradığını söylememe gerek yok sanırım. Bursa'da yarın kaybederse,Galatasaray hariç, zirve yarışındaki bütün takımlar puan kaybetmiş olacak. Galatasaray ilgili maç yazımda söylediğim gibi,kaymaklı ekmek kadayıfı :)
17 Eylül 2010 Cuma
UEFA Avrupa Liginde 1. Hafta

A Grubu
Juventus 3 - 3 Lech
Salzburg 0 - 2 Manchester City
B Grubu
Leverkusen 4 - 0 Rosenborg
Aris 1 - 0 Atl. Madrid
C Grubu
Lille 1 - 2 Sporting
Levski 3 - 2 Gent
D Grubu
Club Brugge 1 - 1 PAOK
Din.. Zagreb 2 - 0 Villarreal
E Grubu
AZ Alkmaar 2 - 1 S. Tiraspol
Din. Kiev 2 - 2 BATE
F Grubu
Lausanne 0 - 3 CSKA Moscow
Sparta Prag 3 - 2 Palermo
G Grubu
AEK 3 - 1 Hajduk Split
Anderlecht 1 - 3 Zenit
H Grubu
Stuttgart 3 - 0 Young Boys
Getafe 2 - 1 Odense
I Grubu
PSV 1 - 1 Sampdoria
Debrecen 0 - 5 Metalist Kharkiv
J Grubu
Sevilla 0 - 1 PSG
Karpaty 3 - 4 Dortmund
K Grubu
Liverpool 4 - 1 Steaua Bucuresti
Napoli 0 - 0 Utrecht
L Grubu
Porto 3 - 0 Rapid Vienna
Besiktas 1 - 0 CSKA Sofia
Bir kaç tane sürpriz var. Ancak en büyük sürprizi Karpaty Lviv yapıyordu. 2-0 mağlup durumda oldukları Dortmund karşısında 3-2 öne geçtiler,ancak maçı kaybettiler. Bizim halimizden biraz da olsun anlamışlardır umarım :)
Beşiktaş ise kazanması gereken bir maçta,bulması gereken golü bulamadı. Quaresma girmeseydi bulacakları da yoktu. Bugün bir kez daha gördük ki Beşiktaş'ın olmazsa olmazı Quaresma. O olmadığı zaman Beşiktaş fazlasıyla sıradanlaşıyor.
Bu sonuç derbi içinde iyi oldu. Beşiktaş moralli gidecek Kadıköy'e,Fenerbahçe'de olmazsa olmaz maçına çıkacak.
Zevkli bir derbi bizleri bekliyor.
1 Eylül 2010 Çarşamba
Fatih Tekke Beşiktaş'ta

Son gün bombaları bir bir patladı. Galatasaray geçen gün Misimovic ile İnsua'yı açıkladı,dün Fenerbahçe Yobo'yu İstanbul'a getirdi..
Bugünün bombalarından bir tanesini de Beşiktaş patlattı.(Diğer bomba da Manisaspor-Makukula anlaşması). Haftalardır forvet diye yanıp tutuşan ve gündemine bilimum ismi alan Beşiktaş;hepimizin yakından tanıdığı(Özellikle Trabzonsporluların) bir isimle,Fatih Tekke ile sözleşme imzaladı.
Gerçekten sürpriz bir gelişme oldu bu. Önce Robinho söylentileri çıktı,ardından Benfica'nın 19 yaşındaki genç yeteneği ile anlaşıldı dendi,taraftar tam yabancı bir forvet oyuncusuna kendini alıştırmışken Fatih Tekke açıklandı.
Aslında mantıklı bir transfer hamlesi bu. Yabancı sınırlamasının olduğu ,yabancı kontenjanında da sıkıntı çekildiği bir noktada;alınabilecek en iyi yerli alternatiflerden biriydi Fatih Tekke. Sercan'a,Mevlüt'e falan gidip deli paralar saçılacağına, hem ihtiyacı karşılaması hem de forvet mevkine zenginlik katma açısından, Fatih Tekke'yi cüzi miktara transfer etmek daha akılcı bir hamle. Türkiye liginde Fatih Tekke Beşiktaş'ın ihtiyacını karşılayabilir. Avrupa kupalarında ise zaten yabancı sınırlaması yok,bu yüzden Bobo ilk tercih olacaktır.
İşin ilginç tarafı,Trabzonspor cayır cayıf forvet ararken,Fatih Tekke'yi neden tercih etmedi. Hem bonservisi çok uygun hem de Trabzon'un evladı. Ya başkan ile ya da Şenol Güneş ile bir derdi var Fatih Tekke'nin. Ya da en son olasılık;Şenol Güneş Fatih Tekke'yi takımına istemedi.
Trabzonspor taraftarları muhtemelen sinirlenmiştir bu transfere. Her platformda Trabzonlu olduğunu belirten ve adı Trabzonspor ile özdeşleşmiş bir ismin,ezeli rakibe transfer olması, haliyle sinir bozar. Kabul etmek zor olsa da,değişen günümüz futbolunda bu tarz olaylara çok sık rastlıyoruz. Doğal karşılamak lazım böyle olayları. Bu tip transferlerden sonra,basına açıklama yapan futbolcuların söylediği gibi ;
''Onlar profesyonel futbolcu''
10 Ağustos 2010 Salı
Türkler Avrupa Sahnesinde

Artık şartlar eşit.4 büyük takımda aynı Avrupa Kupası platformunda yarışacaklar bu sene.Aslında 4 büyük takımında feyz alması gereken bir durum bu.Kadro kalitesi olarak bu dört takımdan da geride olan Bursaspor Şampiyonlar Liginde mücadele ederken,bu takımlarımız Avrupa Liginde mücadele etmek zorundalar.
Buradan da anlaşılıyor ki ,artık yıldız isimleri kadroya katmak pek de önemli değil.Takım olabilmek,bir sistem oturtabilmek önemli.Bir arkadaşımın lafı var''Yıldızları sistemler doğurur diye''.Çok doğru bir söz bu.Bunun en güzel örneği de Messi.Yıllarca Barcelona altyapısında oynayıp,oradaki ortama ayak uyduran,sisteme alışan Messi,A takıma çıktığı vakit zerre kadar uyum zorluğu çekmedi ve alışık olduğu sistemde yeteneklerini tüm dünyaya gösterme fırsatı buldu.Ama aynı Messi, vatandaşı olduğu Arjantin'in milli takımında aynı performansı gösteremedi.Çünkü alışık olmadığı bir sistemde,alışık olmadığı bir oyun şablonunda oynuyordu.
Yani bir oyuncu transfer ederken ismine değil,sahip olduğunuz sisteme ne derece uyum sağlayabilir ona bakmanız gerekiyor.Eğer takıma faydalı olacak oyuncu Almanya 3.Ligindeyse,alıp onu getireceksin takıma.Artık önemli olan takım olabilmek.Bursaspor'da takım olabildiği için geçen sene şampiyon oldu ve bu sene ülkeyi Şampiyonlar Liginde temsil etme hakkını kazandı.
İşte böyle bir sezonun ardından kulüplerimizin Avrupa Kupası maceraları başladı.Geçen günlerde Avrupa Ligi play-off turunun kuraları çekildi.
Galatasaray-Karpaty Lyiv
Galatasaray ile başlayalım.Galatasaraylıların bu turdan tedirgin olmalarına gerek yok.Çünkü Karpaty Lyiv; ne bir Dinamo Kiev ne bir Shakthar Donetsk ne de bir Metalist Kharkiv. Bu üç takımdan da kötü,orta sınıf bir Ukrayna takımı K.Lyiv.Galatasaray ligin en hazır takımlarından birisi.Bu maçtan öncede bir lig maçı oynayacaklar.Hatta Belgrad maçının aksine bu turdaki ilk maçın İstanbul'da olması bir avantaj.Turu bu sefer İstanbul'da bitirecektir Galatasaray. O yüzden bu maç özelinde söylenebilecek fazla bir şey yok.
Beşiktaş-Helsinki
Herkes kolay olarak görüyor bu maçı ama bence işin aslı hiçte öyle değil.Şampiyonlar Ligi elemesinde Partizan'a elenip buranın yolunu tuttu Helsinki takımı.Aynı zamanda geçen senenin Finlandiya Ligi şampiyonu olduklarını da hatırlatmakta fayda var.Finlandiya'daki hava şartlarıda malum.Kağıt üzerinde kolay gibi görünsede sürpriz bir sonuç çıkarsa şaşırmamak lazım bu maçtan.
Zira Beşiktaş şaşalı transferlerle taraftarının gözünü boyuyor ve henüz takım olabilmiş durumda değiller.Ernst geçen seneki Ernst değil.Orta saha Necip'e kalmış durumda.Guti hazır değil.Quaresma'dan zaten koşup savunmaya yardım etmesini bekleyemeyiz.Nihat ve Bobo'da öyle.Koşan adam sayısı takımda çok az. Beşiktaş'ın çok başı ağrıyabilir bu durumdan dolayı.Tabi bu durum Helsinki maçında ne kadar ortaya çıkar bilemiyorum.Ama dediğim gibi;çok kolay bir tur olacağını sanmıyorum.
PAOK-Fenerbahçe
4 eşleşme içerisinde en fazla tedirgin olmamız gereken maç bu bence.Fenerbahçe henüz hazır değil.Hazır olmamakla birlikte takımda olamamış durumda.Geçen sene Daum önderliğinde inanılmaz bir kondisyona sahipti Fenerbahçe.Maçların son dakikalarına çok diri giriyorlardı ve bir çok maçıda son dakikada çevirmişlerdi.Ancak Aykut Kocaman önderliğindeki Fenerbahçe için aynı şeyleri söylemek zor.Kondisyon olarak hiç hazır değiller.Bir de takım içerisinde çözülmesi gereken bir ton sorun var.Aykut Kocaman'ın sisteminde kanat adamlarının rolü büyük.Alex ise nispeten daha pasif kalıyor,kalmak durumunda.Aykut Kocaman sezon boyunca kanat adamlarının çabasıyla gol arayacak.Bunu hazırlık maçları olsun,Young Boys maçı olsun defalarca gördük.Alex'in bu oyun şablonunda tek bir görevi var o da kanatlara pas atmak.Gerisi kanat oyuncularına ve santrafora kalıyor.Santrafor'un da bitiriciliğinin yüksek olması gerekiyor.Şu an Fenerbahçe'de böyle bir santrafor bulunmuyor.Bu adam Asamoh Gyan'da değil.Niang olabilirdi ama o konuda da pürüz çıkmış basına yansıdığı kadarıyla.
PAOK ise taraftarıyla bütünleştiği zaman çok farklı bir kimliğe bürünüyor.Ava çıkmış aslan gibi,vahşice rakiplerinin üzerine saldırıyorlar.Bir de ilk maç Yunanistan'da.Zaten hazır olmayan Fenerbahçe bir de oyunun ilk dakikalarında gol yerse darmadağın olabilir.İşi çok zor bu anlamda Fenerbahçe'nin.Ajax'a 2 maçta 4 gol atma başarısını gösterdi Paok.Deplasman golüyle elendiler Ajax'a.Dört takım içerisinde pislik yapabilecek,sertlikten taviz vermeyecek tek takım gibi duruyor PAOK.
Liverpool-Trabzonspor
Açıkça söylemem gerekirse,beni en çok heyecanlandıran eşleşme bu oldu.Nedenini bilmesemde Trabzonspor'a karşı bir sempati duyarım.Stadları mesela çok hoşuma gider.Kuradan önce Liverpool çıkar diye düşünmüştüm.Öyle de oldu.Biraz üzüldüm tabi.Gruplara kalmasını istiyordum Trabzon'un.Aslında hala şansları var,yok değil.
Liverpool Roy Hodgson ile yeni bir yapılanmaya girdi.Kafasında farklı stratejiler,farklı oyun şablonları olduğu çok belli kurt hocanın.Kafasındakileri sahaya yansıtması biraz zaman alabilir.İşte Trabzonspor'da bundan yararlanabilir.Bursaspor karşısında izledik Trabzonspor'u.Kondisyon olarak iyi hazırlamış takımı Şenol Güneş,bu bariz belli.İstediği oyunuda yavaş yavaş benimsiyor oyuncuları.Anfield Road'tan alacakları beraberlik veya tek farklı mağlubiyetle iş Trabzon'a kalırsa;ben bir sürpriz bekliyorum Karadeniz Fırtınasından.
26 Temmuz 2010 Pazartesi
Guti Beşiktaş'ta

Çarşamba ve perşembe günü oynanacak avrupa kupası maçları ile ilgili yazı yazmaya girişmişken,Guti & Beşiktaş haberini aldım,önceliği de ona vereyim dedim.
Öncelikle belirtmek lazım ki Beşiktaş bu sene seviye atladı.Bunun başka bir tanımlaması da olamaz.Gelen adamlar ; Quaresma,Guti,Hilbert,Schuster.Konuşulan isim ise Raul! Tabi Beşiktaş'ın bu isimlerle ilgileniyor olması güzel.Yıldırım Demirören'in transferde ipleri elinden bıraktığı çok belli.Serdal Adalı gördüğüm kadarıyla futboldan fazlasıyla anlıyor.Onun gelişiyle futbolda vizyon sahibi olmaya başladı Beşiktaş.Eğer Del Bosque'yi yollamasalar,yıllar öncesinden bu kalibreye ulaşıp,daha farklı bir görünüme sahip olabilirlerdi ama bunu başaramadılar.Önemli olan hatalarından ders aldılar mı ? Bu seneye kadar bunu göremedik.Umarım bundan sonra görürüz.Zira iş, Schuster'i getirmekle bitmiyor.Arkasında durmak lazım.Özellikle sadece Schuster diyorum çünkü bir takımda teknik direktör çok önemli.Eğer takımın başındaki adam sağlamsa geriside kendiliğinden geliyor.Bu bağlamda Beşiktaş'ın Schuster üzerindeki düşünceleri çok önemli.Eğer Schuster'de Del Bosque'ye yapılanlar ile karşılaşacaksa,Beşiktaş'ın işi zor.Sabretmeyi bilmek lazım.Bu sene Beşiktaş için geçiş dönemi.Başarısızlık halinde karalar bağlanmamalı.Yeni antrenör,yeni yabancılar derken bir takım olmaya çalışacak Beşiktaş.En azından Schuster bunu isteyecek,deneyecek.Alman teknik direktörlere her zaman saygı duymuşumdur.İnanılmaz derecede disiplinli,mücadeleci takım yaratmayı severler.En azından yönettikleri kulüpler hakikaten''takım'' olur.Bunu başaramayan adamlar nadirdir.Hani adı olupta Türkiye'ye gelen yabancılar içerisinde hayal kırıklığı yaratan yok gibi.Mesela Skibbe gibide hocalar var.Almandırlar ama bunu takımlarına yansıtamazlar.Ama Schuster bunlardan biraz daha farklı.Geçen sene Galatasaray ile anlaşması an meselesiydi.Sonradan ne oldu ne bitti bilemiyorum ama Schuster'den vazgeçilip Rijkaard'a dönüldü.Schuster'in de Türkiye'ye gelişi bir sene ertelenmiş oldu böylece.
Guti transferini Schuster ile bağlayacağım.Zira Guti'nin şu an için tartışılacak pek bir yanı yok.Adam yıllardır Real Madrid'te oynuyor.İnanılmaz derecede zeki,futbolu fazlasıyla iyi bilen,inanılmaz bir futbolcu.Hala Deportivo maçında yaptığı asist aklımda.Muhteşem bir gol pasıydı.Guti için farklı bir tecrübe olacak Beşiktaş ve burada Schuster'in bulunması onun açısından inanılmaz bir şans.Eğer takımın başında disiplinli bir adam değilde,Skibbe gibi otorite yoksunu bir adam olsa derdim ki Guti bu adamı çocuk oyuncağı yapar,takıma katkısı da fazla olmaz.Ama öyle değil.Schuster ile çalışıyorsa muhakkak takıma katkı sağlayacaktır.Hatta takıma katkı sağlamakla kalmayacak,Quaresma'dan bile daha fazla saygı duyulacak bir oyuncu olacaktır.Hani hep derler ya her takıma bir Hagi lazım diye.İşte Guti öyle bir adam.Beşiktaş'ın Hagi'si olacak cinsten.Hagi ile tabiki kıyaslanamaz ,ama Beşiktaşlıları büyüleyeceği kesin.
Türkiye'de böyle oyuncuları görmek güzel.Schuster'in oyun planının ne olacağını görebilmek için,takımın tamamının belli olmasını beklememiz lazım.Ondan sonra Guti'nin hangi role soyunacağını da daha rahat söyleyebiliriz.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

