Champions League etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Champions League etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
28 Şubat 2014 Cuma
Galatasaray: 1-1 :Chelsea
Jose Mourinho, Fatih Terim'den sonra en çok sevdiğim ve saygı duyduğum teknik direktördür. Hırslı olmaları, sürekli kazanmayı kendilerine felsefe edinmeleri, oyuna müdahale konusunda cesur olmaları vs şeklinde listeyi uzatabileceğimiz ortak noktaları olduğunu düşünüyorum. Porto çıkışlı olsa da, Mourinho'yu her zaman Chelsea ile özdeşleştirdim. Onun yeniden Chelsea'ye gelişi ile birlikte Premier Lig'e ayrı bir gözle bakmaya çalıştım. Chelsea'nin Şampiyonlar Ligi'nde Galatasaray ile eşleşmesi ise bu açıdan hoş bir tesadüf oldu. Halihazırda takip ettiğim Chelsea maçlarını daha dikkatli şekilde izlemeye başladım.
Mourinho, Chelsea'deki yeni döneminde hem günümüz şartlarında yarıştığı kulvarlarda yarışın içinde kalabilecek, hem de uzun vadede daha da güçlenerek ve gelişerek katkı vermesini istediği - yaygın tabirle- geleceğin takımını kurdu. Mevcut kadroda Terry gibi, Lampard gibi yaşlı diyebileceğimiz oyuncular olmakla birlikte; Willian gibi, Oscar gibi, Salah gibi oldukça genç ve yetenekli oyuncular da mevcut. Bu harmanlanmış takımın halihazırda hem lig hem de Şampiyonlar Ligi'nde iddiasını sürdürebiliyor oluşu Mourinho'nun oturtmaya çalıştığı takım savunmasıyla doğrudan ilintili.
Chelsea'nin uygulamış olduğu başarılı takım savunmasına daha sonra tekrar döneriz. Chelsea'yi tanımaya biraz daha devam edelim. Chelsea'nin dikkat çekici bir diğer özelliği de çok başarılı şekilde hızlı hücuma kalkan bir takım olmaları. Buradan savunma tandanslı bir takım oldukları izlenimi çıkmasın zira karşılarındaki rakip kaynaklı geriye yaslanmak zorunda kaldıklarında hızlı hücumlarla çok takımın canını acıtabiliyorlar. Burada en sıkıntılı nokta Chelsea'nin -''katil forvet'' diye de adlandırılabilecek- bitiriciliği üst seviyede bir golcüden yoksun olması. Bunun eksikliğini çokça hissettiler. Görünen o ki bu sene hissetmeye de devam edecekler. Mourinho'nun en çok şikayetçi olduğu konulardan birisi de bu ve Portekizli teknik adam bu rahatsızlığını da çoğu zaman gizlemiyor. Mourinho'nun iyi bir akıl hocası olduğunu biliyoruz. Bu şekilde dert yanarken diğer yandan da forvet oyuncularını cesaretlendirecek ve onların güvenini tazeleyecek açıklamalar yapıyor. Ancak Galatasaray maçından sonra da ''rakipler üç pozisyona girip hepsini gol yapıyor, biz ise beş pozisyona girip sadece birini gol yapabiliyoruz'' diye vermiş olduğu bir demeci de mevcut.
Chelsea'nin takım savunması demiştik, ona geri dönelim. Chelsea'de tüm oyuncular topun karşısına çok iyi geçiyor (topun arkasına geçme lafını ben pek benimseyemedim. topun karşısına demek bana daha mantıklı geliyor). Bu sayede rakibe boş alan bırakmıyorlar ve kaptıkları toplarla da çok hızlı şekilde hücuma çıkıp rakip kalede tehlike yaratıyorlar. Bunu yaparken ana mentalitelerinin savunma olmaması onları klasik bir kontra atak takımı olmaktan alıkoyuyor. Chelsea'nin takım savunması her geçen gün oturduğu için yeni oyuncuların bir araya gelmesi ile ortaya çıkan problemler çok büyük sorun olmadan halledilebiliyor. Bu vesile ile Chelsea çok fazla maç kaybetmiyor ve aynı zamanda takım birbirine alışma evresini büyük zorluklar yaşamadan atlatıyor. Bu yüzden, Mourinho'nun, kısmen, yeni kurulduğunu söyleyebileceğimiz bu ekipte takım savunmasını oturtmuş olması onları iki kulvarda da iddialı halde tutuyor.
Chelsea'nin özellikleri bu kadar belliyken Galatasaray ne yaptı? Aslında cevabı şu şekilde verebiliriz; en yapmaması gereken neyse onu yaptı. Yani, rakibine gereğinden fazla boş alan verdi. Hücuma çıkarken yapılan basit top kayıpları bunda belirleyici etken oldu. Galatasaray, bu sebepten rakibe pozisyon vermekle kalmadı, kendisi de hücumda etkili olacak atakları geliştiremedi. Mancini geldiğinden beri Galatasaray'ın ne oynayacağını kestirmek önceden pek mümkün olmuyor. Öyle ki, kadroyu bilmek bile bazı şeyler için yetersiz kalıyor çoğu zaman. Mutlaka maçın başlamasını ve takımın sahaya yayılışını bekleyip, görmek gerekiyor.
Şunu net şekilde söyleyebiliriz; Galatasaray maça çok yanlış bir kadro ile başladı. Semih gibi takımda akıllara şüphe getirmeden oynatılabilecek tek stoperi kesmek, Hajrovic gibi Türkiye Ligi'nde hamle oyuncusu olarak gördüğünüz bir ismi direkt 11'e koymak fazlasıyla riskti. Zaten alınan bu risk de tutmadı ve ilk yarı Galatasaray adına oldukça sıkıntılı geçti. Mancini, takımı ana hatlarıyla belirlemişti esasında. Kilit oyuncu genelde Ceyhun oluyordu çünkü savunma arasına girip oyun kurmada yardımcı olan, top rakipteyken de orada bir süpürücü, sibop görevi görmesi istenen isim oydu. Orada Emre Çolak ve Yekta da denenmiş ancak yetersiz bulunmuştu. Mancini, Chelsea'ye karşı Ceyhun'u kesmekle kalmadı; yerine alternatifi olarak görülen iki ismi de koymadı. Hal böyle olunca Galatasaray sahada sağlam bir şekilde duramadı. Mancini'nin hatasını kısa sürede görüp, telafi etmeye çalışması ise önemliydi. Bu zamana kadar devam eden kısa Galatasaray kariyerinin bize gösterdiği şeylerden biri oyuna müdahale konusunda oldukça geç kalmasıydı. Bu hamleyle birlikte, oyuna müdahale edebilme noktasında zaman saplantısı olmadığını bizlere gösterdi.
Semih'in oyuna girişi, Hakan Balta'nın sakatlığı ile mi alakalıydı, bilemiyorum. Ancak çok doğru bir değişiklik olduğunu söylemekte fayda var. Esasında Mancini ekstra bir şey yapmadı. Yalnızca yapması gerekenleri yaptı ve bu durum sonuca pozitif yönde yansıdı. Her zaman için zor olan, kolayı yapmaktır. Aynı Semih'in yapması gereken bir davranışı yapmış olmasından ötürü tebrik yağmuruna tutulması gibi. Zira doğruyu, yapması gerekeni yapan olmadığından; basit şeyleri yapanlar insanların gözüne farklı gelir.
Bu hamlelerden sonra Chelsea'nin Galatasaray yarı sahasındaki etkinliği azaldı, Galatasaray'ın Chelsea sahasındaki baskısı arttı. Aynı Beşiktaş'ın yaptığı gibi Chelsea de Sneijder'in çok fazla topla oynamasını istemedi ve bunu engelledi. Galatasaray'ın hücumlarını güzelleştiren, akılcı hale getiren şey; her hücumda Sneijder'in en az bir kez topla buluşmasından geçiyor. Maç içerisinde, birçok kez, topla buluşabilmek için Galatasaray yarı sahasına kadar yaklaştığını gördük Sneijder'in. Markajdan çıkıp alanını boşalttı ve Telles'in oraya koşu yapmasını sağlayarak hem kendine pas opsiyonu yarattı hem de rakip savunmanın dengesini bozmayı amaçladı. Bunu genelde rakip yarı sahada yapıyordu bu kez başarabilmek için kendi yarı sahasına gelmek zorunda kaldı, hepsi bu. Duran top veya değil, golde Sneijder'in parmağının olması tesadüf olarak addedilmemeli. Bu takım için en önemli parçalardan biri ve mutlaka toplu oyunda yer almalı.
Alex Telles'in dikine oynaması, top tekniği, isteği ve azmi Galatasaray için çok değerli. Telles'in transferinden evvel Galatasaray'da ''bir şeyler yapsa da maç dönse'' denilen adam sayısı yalnızca ikiydi. Telles'in gelişi ile beraber bu sayı arttı. Bu algıyı yaratan Telles'in, esasında bir bek oyuncusu olması bile onun ne kadar önemli bir futbolcu olduğunu gösteriyor. Bunu söylerken Telles'in zaaflarının da farkında olmak lazım tabii. Hava toplarında ve işin savunma kısmında sırıttığı bir gerçek. Buna ek olarak fiziksel yönden de gelişmeye ihtiyacı var. Bire bir pozisyonlarda İvanovic'e karşı üstünlük kuramamasındaki temel nedenlerden biri fiziksel olarak güçsüz olmasıydı. Ancak, henüz çok genç olduğunu ve gelişime fazlasıyla açık bir futbolcu olduğunu unutmamakta fayda var.
Galatasaray'ın Londra'da yapması gerekenler az çok belli. Birincisi mutlaka doğru kadro ile sahada yer almak, ikincisi sahada sinmemek. Açıkçası ikinci ihtimalin gerçekleşeceğini pek sanmıyorum. Tabii ki doğru bir ilk 11 ile sahaya çıkmak kaydıyla. Gerisi birazcık şansa, biraz da oyun için dengelere bağlı.
13 Mart 2013 Çarşamba
Ben kenardaki adama olan inancımı hiç kaybetmedim ki
Mazoşist değilim ama Galatasaray'ı kaybettiğinde daha fazla sahipleniyorum sanırım. İşler iyi giderken herkes en büyük Galatasaraylı, herkes en büyük Fatih Terim'ci. Ne zaman ki işler biraz sarpa sarıyor, birden bu insanlar da yok oluyor. Galatasaray, yalnız ve desteğe muhtaç bir insan gibi gözüküyor gözüme böyle durumlarda. ''İyi gün dostları'' da olmadığı için sana özelmiş gibi hissediyorsun Galatasaray'ı.
Cuma günü bir Gençlerbirliği maçı oynadık. Çoğu insan hep bu anı bekliyormuşcasına takıma yüklendi, Hoca'ya acımasızca saldırdı. Gizlemeyeceğim; ben de yıkıldım o gün. Ama takımın adı Galatasaray, teknik direktör de Fatih Terim iken umutsuz olunmazdı ki... Bunu hazmedemedim işte. Her şeyi hazmedebilirdim ama bunu asla. Galatasaray ''bitti'' demeden bitmeyeceğini, son dakikaya kadar mücadele edeceğini bilip de bilmezden gelen davranışlar sergileyenlere birinin Galatasaray'ı hatırlatması gerekiyordu. Neyse ki, azınlıkta da olsa, çevremde pozitif bakmayı bilen, Galatasaray'ı benim gibi gören ve anlayan insanlar var. Bu takıma ve özellikle de Fatih Terim'e olan inancımı hiçbir zaman kaybetmedim, kaybetmem de.
Geçen sezon kendi sahamızda 2-1 kaybettiğimiz Fenerbahçe maçından sonra da, cuma günü kaybettiğimiz Gençlerbirliği maçından sonra da hiçbir şekilde inancımı yitirmedim çünkü Galatasaray adının olduğu her yerde ''umut'', Fatih Terim'in olduğu her yerde de ''başarı'' olduğunu öğrenerek büyüdüm. Allah'a şükürler olsun ki ne bu takım, ne de Fatih Hoca beni yine yanıltmadı, haklı çıkardı ve çıkarmaya da devam edecek.
Biraz da saha içine dönelim.
Galatasaray maça harika hazırlanmış. İlk maçtan sonra yaptığım tenkitte, Galatasaray'ın rakibi iyi analiz ettiğini fakat kendisini iyi analiz edemediğini söylemiştim. İlk maçta da en çok korktuğum hadise Sneijder'in sol kanada yakın oynamasıydı. Nitekim gerçekleşti de. Atılan golde katkısı olmasına rağmen beklediğimiz gibi oynamamıştı. Dün akşam ise Fatih Terim, Sneijder'i olması gerektiği yerde oynattı, yani forvetlerin arkasında. Sol kanada yakın olarak da Selçuk'u oynattı. Sistem üzerinden değerlendirme yapmayı düşünmüyordum fakat hoca söyledi madem ben de yazayım; evet Galatasaray dün 4-1-3-2 taktiğiyle sahada yer aldı. Gerek 4-3-1-2 gerekse de 4-1-3-2 taktiğinde Galatasaray en büyük sıkıntıyı sol kanatta çekiyordu. Orada oynayacak doğru ismi bulması halinde Galatasaray birçok sorunu çözecekti.
Bu isim asla Sneijder değildi. İlk maçta ''kendimizi iyi analiz edemedik''ten kastım da buydu işte. Hoca, ikinci maçta bu sorunu da çözdü. Bu da Sneijder'in çok daha etkin olmasını sağladı. Selçuk için ise söyleyecek kelime gerçekten çok az. Her bakımdan muazzam bir oyuncu.
Selçuk sol kanada yakın oynadığından, orta sahadan top alıp, oyunu kuracak ikinci bir isme ihtiyaç vardı. Bu ihtiyacı Melo ve Hamit giderdi. Sanırım bu noktada Melo'ya artı bir parantez açmak lazım, Gelsenkirchen'deki maçta geçen seneki Melo'dan kesitler izledik adeta. Melo, kendinde geçen seneki gücü bulamadığı için çok fazla sorumluluk almıyordu saha içerisinde ve hamle zamanlamaları da bu sebepten yanlış oluyordu ama dünkü Melo, top ayağına geldiği zaman dikine oynayıp adam eksiltti; top rakipteyken de yapmış olduğu başarılı müdahaleler ile rakibine ''bizi geçmek o kadar kolay değil'' mesajını verdi. Buna ek olarak da duran toplardaki ilk topu karşılayıp, tehlikeyi savuşturma görevini yine layıkıyla yaptı. Melo'nun bu performansı çok önemliydi zira Galatasaray'ın orta saha zafiyeti çekmesinde Melo'nun hazır olmayışı önemli bir etkendi.
Galatasaray'ın pozisyon yokken gol yemesi bir ritüel halini aldı. Dün de buna benzer bir gol ile mağlup duruma düşmek oyuncuları şüphesiz ki etkiledi. O gol gelene kadar şahane bir Galatasaray vardı sahada. O gol ile Hamit'in attığı gol arasında geçen sürede bir ''sersemleme'' halini yaşadı oyuncular. Hamit'in golü ise bu anlamda çok önemliydi. Galatasaraylı oyuncuları bu ruh halinden kurtardı ve Galatasaray yeniden istediği oyunu oynamaya başladı.
İkinci yarıda Fatih Terim'in oyuncu değişikliği yapmaması çok kritikti zira kendisinin de söylediği gibi yapacağı hamle oyuncuları tarafından yanlış şekilde algılanabilirdi ve Galatasaray, ister istemez geriye yaslanabilirdi.
İlk yarı ile ikinci yarı arasındaki bariz farkın oluşma sebebi iki kritik oyuncunun maç kondisyonu olarak aşağı seviyelerde olmasından kaynaklanıyordu. Bu oyunculardan ilki Drogba, ikincisi ise Sneijder'di. Takıma katılmalarından yana uzun bir süre geçmiş olsa da, tam olarak hazır olduklarını söylemek hata. Nitekim, Amrabat'ın girişi ile beraber Galatasaray hücuma daha fazla çıkmaya başladı. Bu anlamda Burak ile ilgili birkaç şey de söylemek istiyorum. Burak hücumda çok komple bir oyuncu yalnız iki tane eksiği var. Birincisi tabiki ofsayta düşme durumu. Geneli baz alırsak dün bu anlamda biraz daha iyidi. İkinci konu ise Burak'ın ayağında top tutamaması ve topu anında kaybetmesi. Bu hem Burak hem de Galatasaray açısından çok önemli bir konu. Bu anlamda Drogba'nın varlığı Burak için çok büyük şans. Sırtı dönük oyuna dair ve top saklama konusunda Drogba'dan öğrenecek çok şeyi var ''Kral''ın. Oyunun kritik anlarında Burak bir ya da iki kez ayağında topu tutup faul aldı ama bu sayı oldukça yetersiz. Drogba, gücü yettiği müddetçe bu işleri iyi yaptı fakat o da tam olarak hazır olmadığı için bir yerden sonra etkisiz kalmaya başladı.
Galatasaray'ın maçta göze çarpan en belirgin özelliklerinden biri de kontra atağa düzgün çıkamayaşıydı. Kontra atağa çıkmak da oldukça büyük bir meziyet. Galatasaray eğer dün kontra atağa düzgün bir şekilde çıkabilse maç çok daha erkenden kopacaktı ve Schalke, Galatasaray üzerinde bu denli büyük bir baskı kuramayacaktı. Galatasaray belki de sadece bir kez organize şekilde kontra atağa çıktı. Muslera ile başlayıp, Selçuk ile devam edip, Umut ile sonlanan atak kalecilerin de bu oyunun ne kadar önemli bir parçası olduğunu anlamamız açısından oldukça değerliydi.
Dediğim gibi, inancımı hiçbir zaman kaybetmedim. O en büyük kupa, er ya da geç, Fatih Terim önderliğinde bu ülkeye gelecek. Bize düşen görev ise sabırla o günü beklemek.
Gerçekleri tarih yazar, tarihi de Galatasaray.
21 Aralık 2012 Cuma
Rakibimiz Schalke 04
Barcelona ve Bayern Münih gibi rakiplerin olduğu bir ortamda Schalke'yi çekmek bir başarıdır. Takımların şu anki form durumuna bakarak yorum yapmamak gerektiğini Atletico Madrid ile zamanında yaşamış olduğumuz eşleşmeden sonra anlamamız gerekiyor.
Galatasaray Teknik Heyeti'nin rakibi küçümsemek gibi bir hataya düşeceğine ihtimal vermiyorum. Kağıt üzerinde sahip olduğumuz avantajı sahaya yansıtabilmek için uğraşacaklardır.
Bu eşleşmede bizim en büyük artımız; Ocak ayında yaşayacağımız devre arası kampı. Çünkü takımın önemli bir fiziksel yükleme yapacağını düşünüyorum. Bunun yanı sıra azımsanmayacak derecede de taktik idmanı yapılacaktır. Takıma bu sezon katılan oyuncuların sisteme adapte olabilmesi açısından bunu önemsiyorum. Diğer bir nokta ise, Melo'nun fiziksel olarak güçlenecek olması. Ben ikinci yarıda Melo'dan, geçen sene göstermiş olduğu performansa yakın bir performans bekliyorum açıkçası. Eğer Melo, geçen seneki fizik gücüne bir şekilde kavuşursa üçlü orta sahaya döndüğümüzde yakalayabildiğimiz orta saha üstünlüğünü, yeniden, Melo - Selçuk ikilisi ile yakalayabiliriz. Buna ek olarak Elmander'in de fiziksel olarak güçlenecek olması ve halihazırdaki sakatlığından biraz daha kurtulacak olması da takım için oldukça değerli. Böylece hücumda topu tutabilme anlamında da elimiz baya güçlenir.
Rakip analizi yapmak ne kadar doğru bilemiyorum çünkü şu an için antrenörü olmayan bir Schalke'den bahsediyoruz. Yeni gelecek olan antrenörden sonra nasıl bir kimliğe bürüneceklerini göreceğiz ama rakipten ziyade, Ocak ayındaki kampı iyi geçirmemiz bizi bu eşleşmede oldukça öne atacaktır.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)

