3 sene önceye dönelim.
Fatih Terim önderliğinde yeniden yapılanan, kadrosunu hemen hemen baştan oluştup sezona başlayan Galatasaray; skora gitse de oynadığı futbolla çok fazla umut vermiyordu. İşler öyle bir raddeye gelmişti ki; hem takımı hareketlendirip, hem de taraftarı gaza getirecek ufak dokunuşlara ihtiyaç vardı. Galatasaray'ın elinde forvet oynayabilecek isimler şunlardı: Johan Elmander, Milan Baros, Sercan Yıldırım. Bir de ihtiyaç halinde kullanılabilecek Colin Kazım... Buna rağmen hücumcu anlayışın en büyük savunucusu ve uygulatıcısı Fatih Terim, takımı ısrarla tek forvetle sahaya sürüyordu. Hem de çift forvete döndüğü maçlarda takımın daha iştahlı, daha pozitif bir oyun oynadığı aşikarken... O dönem oluşan ortamı çok net hatırlıyorum. Galatasaray'ın çift forvet oynaması gerektiğine yönelik baskılar dört bir yandan artarak geliyordu. Kırılma anı muhtemelen üst üste oynanan Mersin ve Beşiktaş maçlarında alınan 0-0'lık beraberlikler oldu. Bilhassa İnönü'de oynanan maçta Galatasaray'ın Beşiktaş'a karşı hiç olmadığı kadar aciz kalması, Türk futbolseverlerin Muslera ile tanışmasını sağlarken; Galatasaray'ı da bambaşka bir yola itiyordu. Ligin 12. haftasına kadar tek forvetli sistemden vazgeçmeyen Fatih Terim, derbiden bir sonraki hafta Arena'da oynanan Sivasspor maçında takımı sahaya çift forvetle sürmüştü. Biraz zorlanmasına rağmen rakibini 2-1 mağlup eden Galatasaray, o maçla birlikte üst üste 9 maç kazanarak kulüp rekorunu egale etti. Çift forvet oynarken ortaya çıkan iştah ve skoru kolay elde etme, taraftarı olduğu kadar oyuncuları da gaza getirerek ortaya izlemesi müthiş keyifli bir takımın çıkmasına vesile oluyordu. O dönem takımda 10 numara özellikli bir oyuncunun bulunmaması da bu sistemi işler kılmıştı. Kanatlarda Engin ve Emre Çolak gibi merkez orta saha özellikleri çok kuvvetli iki adamın yer alması, Galatasaray'ı merkezde çok kuvvetli bir takım haline getirmişti. Engin ve Emre'nin mücadele gücü yüksek oyuncular olması da orta sahada oluşabilecek olası az adamla rakibi karşılama ihtimalini de ortadan kaldırdı. Nitekim sezon sonunda yıllarca konuşulacak bir şampiyonluk elde etti o takım. Hem de ligdeki bütün rakipleri sadece aldığı skorlarla değil, oynadığı futbolla da ezerek.
Bir sonraki sene hasar tespiti yapılıp, birden çok takviye ile sezona girdi Galatasaray. Takımda halihazırda bulunan forvetlere bir de Umut Bulut eklenmişti. Elde dört forvet vardı ve yine salt bir oyun kurucu yoktu. Dolayısıyla şartlar Galatasaray'ı bir kez daha çift forvet oynamaya itiyordu. Oynanan oyunun geçen seneden farklı olmasının temel sebebiyse; kanatlardaki Engin ve Emre'nin yerini Hamit ile Amrabat'ın alması olmuştu. Hamit her ne kadar merkez orta saha özellikli bir oyuncu olsa da; Amrabat'ın sadece hücumu düşünen bir oyuncu olması ve savunma yönünün zayıflığı, orta sahaya kaymaları başaramayışı Galatasaray'ı zora sokuyordu. Ancak Drogba ve Sneijder gelene kadar Umut-Burak ikilisi, bilhassa da Umut'un bir sezonda atılabilecek gol sayısına yarım sezonda ulaşarak Galatasaray'a katkı sağlaması, Sarı-Kırmızılılar'ı ligin ilk yarısında zirveye taşıdı.
Kadrodaki asıl sıkıntı esasında Fatih Terim döneminde başladı. Takıma Sneijder gibi dünyada sayısı oldukça azalan saf bir oyun kurucunun eklenmesi, aynı zamanda Drogba ile Burak'ın yan yana oynama zorunluluğu Galatasaray'ı farklı bir şablon oynamaya itti. Ama işin temelinde yine çift forvetli sistemin bulunması Galatasaray'ı bir şekilde başarıya ulaştırdı.
Galatasaray tek forvet oynamaz mı, elinde o sistemde başarılı olacak özelliklere sahip bir oyuncu varsa oynayabilir. Ancak takımda Burak Yılmaz gibi bir oyuncunun olması ve malum yabancı sınırı bazı şeyleri oldukça zorlaştırıyor. Terim sonrası Mancini döneminde de İtalyan'ın şansı takımda Drogba'nın olmasıydı. Her ne kadar Drogba'yı tek forvet olarak nadiren denese de; Türkiye standartlarında Burak ile Drogba'nın yan yana oynaması belli avantajlar şüphesiz ki sağlıyordu.
Lafı fazla uzatmadan Prandelli dönemine gelelim.
Prandelli'nin elinde oynatmak zorunda olduğu bir Drogba yoktu. Buna ek olarak Sneijder de muhteşem bir sezon geçirmişti. Elinde de Burak gibi son yıllarda ligi attığı gollerle domine etmiş bir forvet vardı. Ancak Burak, tek forvet oynamaya uygun bir oyuncu değildi. Özellikleri itibariyle bunu başarması oldukça zordu. Fakat İtalyan hoca bütün bir hazırlık dönemini 4-2-3-1 deneyerek geçirdi. Hazırlık maçlarının hemen hepsinde Galatasaray'ın ortak bir sıkıntısı vardı: Pozisyona girememek.
Çarşamba'nın gelişi salıdan bellidir derler ya hani; öyle bir durum söz konusuydu. Burak'lı tek forvetin işlemediğini ve kısıtlı yetenekleriyle maksimum fayda verebilecek Umut gerçeğini yoksaydı Prandelli. Bu sezon Galatasaray'ın az biraz mücadele edip, etkili oynadığı maçları izleyin. İstisnasız hepsinde Umut Bulut'un parmağı vardır. Galatasaray hücumda ne zaman rakip savunmayı karıştırıyor, oyunun hakimiyetini eline alıyor ve keyif veren bir futbol oynuyor; hepsinde Umut Bulut ve çift forvet gerçeği gün yüzüne çıkıyor. Fatih Terim gibi inatçı bir teknik direktör dahi işler iyi gitmeyince bu inadını kırıp, takımını eldeki malzeme de uygun olduğu için, çift forvete döndü. Prandelli de bunu yapabilir. Çünkü önünde somut örnekler var. Yeni gelen bir teknik direktör olarak ülkedeki futbol iklimine alışmakta zorluk çekebilirsiniz ancak birlitke çalıştığınız takımı tanımanız zaruridir. Prandelli'nin de önce bunu başarması ve takımıyla ilgili bazı gerçekleri görmesi gerekiyor. Gerisi ise kolay.
Burak Yılmaz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Burak Yılmaz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
21 Kasım 2014 Cuma
26 Ağustos 2013 Pazartesi
Bursaspor: 1-1 :Galatasaray
Gerek Burak'ın Emirates Kupası'nı kaçırması gerekse de hazırlık turnuvasında uygulanmayan yabancı sınırı, Galatasaray'ı tek forvetli sistemde oynama itmişti. Amrabat'ın üstün gayreti, Galatasaray'ın kanatlardan etkili hücumlar yapmasına olanak vermişti. Hal böyle olunca herkes Galatasaray'ın bu sene tek forvet oynayacağını düşündü ancak işin aslı öyle değildi. Burak'ın dönüp Amrabat'ın tribüne çıkmasıyla birlikte mevcut kadronun oynayabileceği en iyi sistem olan 4-1-3-2'ye yeniden geçiş yapıldı.
Galatasaray'ın ne şekilde oyun kurduğu çok net belli artık. Stoperler topu beklere atıyor, bekler uygun pozisyonda olan orta saha oyuncusuna (bu zaman zaman Melo zaman zaman Selçuk oluyor. Bazen Sneijder de geriye gelebiliyor diğer iki oyuncu markajdaysa) topu aktarıyor ve o oyuncular Galatasaray'ın hücumunu şekillendiriyor.
Galatasaray bu pas organizasyonunu ne kadar hızlı yaparsa rakip kalede o kadar etkili ve tehlikeli bir takım oluyor. Maçın ilk yarısında tempolu bir oyun olması, Galatasaray'ı hızlı oynamaya itti. Bu yüzden de ilk yarıda nispeten istediklerini başaran bir Galatasaray vardı. Buna rağmen ilk yarıda sahanın en kötüsü belki de Burak'tı. Hemen hemen kendisine gelen bütün topları ezdi.
Burak böyle bir forvet işte. Sırtı dönük oyunu başaramayan, çok top kaybeden ama bir o kadar da yetenekli ve gol vuruşlarında başarılı. Burak, potansiyel bir gol silahı olduğu için de, ne kadar kötü oynarsa oynasın, kesilemiyor. Az önce dediğim gibi, belki de sahanın en kötüsüydü harcadığı pozisyonlarla ama ilk yarının sonunda golünü atmayı başardı.
Galatasaray'ın ikinci yarının ortasından itibaren düşmeye başlayan performansını oyundan çıkanlar üzerinden değil, oyuna girenler üzerinden okumakta fayda var.
Tek fovete dönmek için Drogba ya da Burak'tan birini feda etmek gerekiyordu. Normali Burak'ın çıkmasıydı zira takımın skoru koruması gerekiyordu ve bunu yapabilmek için de ileride top tutabilecek bir isme ihtiyaç vardı. Bu ismin de Burak olmadığı aşikar ancak hem Burak'ın gol atmış olması hem de iki haftadır süregelen spekülasyonlar, tercihin Drogba olmasına sebebiyet verdi. Bu şekilde düşünüp, karar vermek ne kadar doğru; tartışılır. Drogba maçın başından beri sertliklerden yılmış, bu sebepten de biraz agresifleşmişti. Muhtemelen gol atarak cevap vermek istedi fakat o esnada oyundan alındı, sanırım tepkisi de bunaydı.
Oyuna giren Emre Çolak'ın hem ayağında top tutması hem de Bursaspor'un sağ tarafını oldukça etkili kullanması gerekiyordu fakat Emre aldığı topların çoğunu ezdi ve seri oynayamayı düşünmediği için de kaptırdı. Top ayağına geldiği zaman saklamayı iyi beceren Hamit'in de oyundan çıkmasıyla ilerde top tutan oyuncusu sayısı sıfıra yaklaştı.
Galatasaray, Umut'un oyuna girmesiyle yeniden çift santrafora döndü. Emre Çolak sol iç, Erman da sağ içe kaydı. Ancak hem Erman hem de Umut'un etkisiz oluşu Galatasaray'ı hücum yapamayan bir takım haline dönüştürdü.
Burak'ın maç boyunca kendisine atılan güzel pasları düzgün kontrol edemeyişi Galatasaray'a pahalıya patladı. Burak'ın pozisyonlarına çok benzeyen bir pozisyonda Batalla, Burak'a ders verircesine bir kontrolle topu önüne aldı ve Enes'e golü attırdı. Belki de koca maçın özeti olacak an buydu...
19 Nisan 2013 Cuma
Galatasaray: 3-1 :Elazığspor
Skorun oyundan daha önemli olduğu haftalardan birinde sahadan skor anlamında istediğini alarak ayrılmış olsa da, oyun anlamında tatmin etmeyen bir Galatasaray vardı sahada. Şüphesiz Elazığ'nın da bulduğu net fırsatlar vardı fakat Galatasaray'ın bugün sahadan çok daha farklı bir skor ile galip ayrılması gerekirdi.
Elazığspor'un Galatasaray'ı iyi analiz ettiğini söylememiz gerek. Özellikle maçın belirli bölümlerinde topla oynama yüzdesi Elazığ lehineydi. Bu durum, Galatasaray'ın defanstan topla çıkarak oyun kurmasını engelledi. Hal böyle olunca, Galatasaraylı savunma oyuncuları ya topu Muslera'ya aldıkları gibi geri attılar, ya da uzun oynadılar. Bu yüzden Galatasaray oyuna hakim gibi gözükse de oyunu domine etmekte oldukça güçlük çekti.
Elazığspor, Galatasaray'ın pas bağlantılarını çok iyi kesti. Hem önde bastılar hem de savunmadan ilk topu alacak olan oyuncuya iyi pres uyguladılar. Bu presi aşabilme noktasında en güvenilir isimlerden biri olan Selçuk bile çok kritik bir hata yaptı oyun kurmaya çalışırken.
Elazığspor'un yaptığı bir değişik hamle de işin savunma yönündeydi. Ofsayta kalma konusunda ciddi zaafları olan Burak Yılmaz başta olmak üzere tüm Galatasaraylı oyunculara ofsayt taktiği uyguladılar. Birkaç kritik bayrak dışında da başarılı oldular. Galatasaray'ın buna çözüm üretememesi ise pek kabul edilebilir gibi değildi. Galatasaraylı hücum oyuncuları biraz dikkatli olabilse, bu durumdan faydalanabilirdi. Özellikle savunma arkasına sarkma işini çok iyi yapan, aynı zamanda hızlı ve güçlü olan Burak'ın ağır Elazığlı stoperleri geniş alanda geçebilecek olması muhtemeldi.
Sneijder'in riske edilmemesi doğruydu. Maç zora girmedikçe oyuna dahil olmayacaktı, nitekim öyle de oldu. Onun yerine oynayan Yekta ise iyi işler yapmaya çalıştı. Çok daha iyisi olabilir miydi, şüpsesiz olurdu. Yekta'nın uzun süredir oynamadığını, görev bulduğu anlarda da oyun kurucudan ziyade orta sahada pas dağıtan adam rolünde oynadığını hatırlamakta fayda var. Bu sene çok büyük aksilik olmadığı sürece fırsat bulamayacaktır fakat özellikle önümüzdeki sene rotasyona gidilen maçlarda o mevkide önemli katkılar verecektir. Kasımpaşa'da 10 numara gibi oynayan bir Yekta vardı. Galatasaray'a gelmesini sağlayan da orada sergilediği performanstı. Sonradan da girse, rotasyon amaçlı da sahada yer alsa; o mevkide oynaya oynaya oraya uyum sağlayacak ve oynadığı futboldan daha fazla keyif alacaktır.
Sneijder'in sakatlığından dolayı rotasyona tâbi tutulması bir şeyi görmemizi engelledi. Galatasaray, tam kadro sahaya çıkabilecek durumdayken ideal 11'inde yedi yabancı oluyor ve birisi mecburen yedek kalıyor. Şampiyonlar Ligi'nde Galatasaray'ın oynadığı kritik maçlarda çıktığı 11'e bakarsınız yedi yabancı olduğunu göreceksiniz. Ligde ise gerek kart cezaları, gerek sakatlıklar bir yabancıyı hep 11 dışında bıraktı. Yedi yabancı da sağlıklıyken Fatih Terim'in kimi keseceğini gerçekten merak ediyorum. Bugünkü karşılaşmada da bu merakımızı giderememiş olduk.
Gökhan Zan'ın istikrarlı oyunu, Dany'nin bir gün başka, öbür gün başka performansı kızağa çekilecek ismin Dany olabileceğini gösteriyor. Hazır bir Hakan Balta olsa muhtemelen kesik yiyen isim Riera olurdu ancak Hakan Balta'nın uzun süredir oynamıyor oluşu, oynadığı maçlarda da pek etkili olamayışı Riera'nın da 11'deki yerini sağlamlaştıran bir diğer etken.
Galatasaray'ın Kadıköy'de bir kez daha şampiyonluk maçına çıkabilmesi için önünde sadece iki maç kaldı. Önümüzdeki hafta rakip şikeden ceza alan ancak buna rağmen hala antrenörlük yapmaya devam eden Bülent Uygun'un takımı Gaziantepspor. Birilerinden telkinler muhakkak gidecektir fakat Gaziantepspor'un Galatasaray karşısında direnebileceğine pek ihtimal vermiyorum. Birileri yine sükutu hayale uğrayacaktır. Galatasaray ise şampiyonluk yürüyüşünde dev bir adım daha atacaktır.
13 Nisan 2013 Cumartesi
Karabükspor: 0-1 :Galatasaray
Ligin boyunun iyice kısaldığı bir dönemdeyiz ve bu dönemde bazı maçlar, üç puandan daha farklı anlamlar taşıyor. Galatasaray için Karabükspor maçı da böyle bir maçtı. Aynı geçen seneki Sivasspor deplasmanı gibi.
Rakibin ''kesin puan kaybederler'' diye düşündüğü maçtan üç puanla ayrılmak, seni ne kadar motvie ederse rakibin de inanç ve direncini o kadar düşürür. Galatasaray, Karabükspor karşısında aldığı üç puanla bir kez daha bombayı Fenerbahçe'nin kucağına bıraktı. Tüm maçlarını kazansa bile şampiyon olamayacak Fenerbahçe, Eskişehir maçına ''puan farkını dörde indirmek için'' çıkmak durumunda kaldı. Kazanır, kaybeder o ayrı ama bu galibiyet ile birlikte rakibin üzerinde ciddi bir baskı kurulmuş oldu.
4-3-1-2'ye geçtikten sonra Galatasaray'ın 11'ini tak tak tak sayar olduk. Bu açıdan bir sürpriz yoktu. Maçta karşımıza çıkan ilk görüntü şu oldu; Karabükspor, kendi sahasında oynamasına rağmen bir deplasman takımı gibi mücadele etmeyi tercih etti. Top Galatasaray'dayken 10 kişi birden kendi yarı sahasına çekilip, alan daralttılar ve kapacakları toplar ile kontra atağa çıkıp gol bulmayı denediler. Bunu yaparken de en güvendikleri isim şüphesiz Lua Lua oldu.
Galatasaray maç boyunca sakin kalıp, aynı oyununu sürdürdü. Böylece, Karabükspor'un bu hamlesine karşılık vermiş oldu. Karabükspor alan daraltma uyguladığı için Sneijder, Selçuk ve Melo rahat hareket etme imkanı bulamadılar ilk yarıda. Şartlar bu kadar açıkken, maçtan istediğini alarak ayrılmak Galatasaray için önemliydi.
Tüm hatlarıyla kapanan bir takıma karşı ilk yarıda Burak Yılmaz net pozisyonlar da buldu aslında. Ancak kafası maçta olmadığı için bunları cömertçe harcadı. Burak, İspanya'daki Real Madrid maçından beri felaket durumda. Sürekli ofsayta düşüyor, hücumda duvar olamıyor ve en önemlisi çok gamsız oynuyor. İlk iki saydığım şey Burak'ın düzetlmesi gereken, bildiğimiz eksiklikleri ama sahadaki vurdumduymaz tavrı pek kabul edilebilir gibi değil. Bir oyuncu kötü oynayabilir ama bu durum onun mücadele etmesine engel olamaz. Burak, Ronaldo karşısında bir yenilgi almış gibi hissediyor ve bu durum onu piskolojik olarak bitirmiş durumda. Burak Yılmaz gibi bu sezona damga vurmuş bir futbolcunun ligin en kritik dönemlerinde böyle bir sıkıntı yaşaması bir dezavantaj. Büyük ihtimalle Fatih Terim kendisiyle konuşacaktır ve her ne kadar taktik gereği olsa da Burak'ın bugün oyundan alınmış olması onun algılaması gereken bir mesajdır.
Drogba belki gol atmadı fakat yine ''büyük'' oynadı. Galatasaray'a geldiğinden beri attıklarından ziyade attırdıklarıyla ön plana çıkan Fildişili, bugün yine golün asistini yaptı. Duvar olmayı, arkadaşlarıyla verkaç yapmayı oldukça seven bir yapısı var. Gol atmaktan ziyade bunları yapıyor oluşu Galatasaray için çok büyük bir artı. Çünkü, Drogba kadar olmasa da bunları geçen sezon Elmander yapıyordu ve o Elmander, takımın en önemli oyuncusu konumundaydı. Galatasaray'ı bu sene en çok etkileyen şeylerden biri Elmandersizlik oldu. Drogba'nın takıma adapte olduktan sonra işin servis kısmını yapması bu yüzden oldukça önemli ve değerli.
Karabük'ün ''tehlikeli'' sınıfına sokabileceğimiz pozisyonlarının Eboue'nin kanadından geldiğini hatırlatmakta fayda var. Bugün, göze batacak hatalar yapmasa da onun kanadından gelen atakların tehlike yaratması gelecek haftalar için üzerine düşünülmesi gereken bir konu.
Herkesin puan kaybı beklediği bir deplasmandan çok sağlam bir oyun ve üç puan ile dönmek birilerine çok ciddi bir mesajdı. Yol artık Galatasaray için daha kolay ve engellerden bir tanesi daha aşıldı. Aynı ciddiyet ve çalışma ile devam edilirse, sezon sonunda Arena'da üst üste ikinci şampiyonluk kutlamasını görürüz.
13 Mart 2013 Çarşamba
Ben kenardaki adama olan inancımı hiç kaybetmedim ki
Mazoşist değilim ama Galatasaray'ı kaybettiğinde daha fazla sahipleniyorum sanırım. İşler iyi giderken herkes en büyük Galatasaraylı, herkes en büyük Fatih Terim'ci. Ne zaman ki işler biraz sarpa sarıyor, birden bu insanlar da yok oluyor. Galatasaray, yalnız ve desteğe muhtaç bir insan gibi gözüküyor gözüme böyle durumlarda. ''İyi gün dostları'' da olmadığı için sana özelmiş gibi hissediyorsun Galatasaray'ı.
Cuma günü bir Gençlerbirliği maçı oynadık. Çoğu insan hep bu anı bekliyormuşcasına takıma yüklendi, Hoca'ya acımasızca saldırdı. Gizlemeyeceğim; ben de yıkıldım o gün. Ama takımın adı Galatasaray, teknik direktör de Fatih Terim iken umutsuz olunmazdı ki... Bunu hazmedemedim işte. Her şeyi hazmedebilirdim ama bunu asla. Galatasaray ''bitti'' demeden bitmeyeceğini, son dakikaya kadar mücadele edeceğini bilip de bilmezden gelen davranışlar sergileyenlere birinin Galatasaray'ı hatırlatması gerekiyordu. Neyse ki, azınlıkta da olsa, çevremde pozitif bakmayı bilen, Galatasaray'ı benim gibi gören ve anlayan insanlar var. Bu takıma ve özellikle de Fatih Terim'e olan inancımı hiçbir zaman kaybetmedim, kaybetmem de.
Geçen sezon kendi sahamızda 2-1 kaybettiğimiz Fenerbahçe maçından sonra da, cuma günü kaybettiğimiz Gençlerbirliği maçından sonra da hiçbir şekilde inancımı yitirmedim çünkü Galatasaray adının olduğu her yerde ''umut'', Fatih Terim'in olduğu her yerde de ''başarı'' olduğunu öğrenerek büyüdüm. Allah'a şükürler olsun ki ne bu takım, ne de Fatih Hoca beni yine yanıltmadı, haklı çıkardı ve çıkarmaya da devam edecek.
Biraz da saha içine dönelim.
Galatasaray maça harika hazırlanmış. İlk maçtan sonra yaptığım tenkitte, Galatasaray'ın rakibi iyi analiz ettiğini fakat kendisini iyi analiz edemediğini söylemiştim. İlk maçta da en çok korktuğum hadise Sneijder'in sol kanada yakın oynamasıydı. Nitekim gerçekleşti de. Atılan golde katkısı olmasına rağmen beklediğimiz gibi oynamamıştı. Dün akşam ise Fatih Terim, Sneijder'i olması gerektiği yerde oynattı, yani forvetlerin arkasında. Sol kanada yakın olarak da Selçuk'u oynattı. Sistem üzerinden değerlendirme yapmayı düşünmüyordum fakat hoca söyledi madem ben de yazayım; evet Galatasaray dün 4-1-3-2 taktiğiyle sahada yer aldı. Gerek 4-3-1-2 gerekse de 4-1-3-2 taktiğinde Galatasaray en büyük sıkıntıyı sol kanatta çekiyordu. Orada oynayacak doğru ismi bulması halinde Galatasaray birçok sorunu çözecekti.
Bu isim asla Sneijder değildi. İlk maçta ''kendimizi iyi analiz edemedik''ten kastım da buydu işte. Hoca, ikinci maçta bu sorunu da çözdü. Bu da Sneijder'in çok daha etkin olmasını sağladı. Selçuk için ise söyleyecek kelime gerçekten çok az. Her bakımdan muazzam bir oyuncu.
Selçuk sol kanada yakın oynadığından, orta sahadan top alıp, oyunu kuracak ikinci bir isme ihtiyaç vardı. Bu ihtiyacı Melo ve Hamit giderdi. Sanırım bu noktada Melo'ya artı bir parantez açmak lazım, Gelsenkirchen'deki maçta geçen seneki Melo'dan kesitler izledik adeta. Melo, kendinde geçen seneki gücü bulamadığı için çok fazla sorumluluk almıyordu saha içerisinde ve hamle zamanlamaları da bu sebepten yanlış oluyordu ama dünkü Melo, top ayağına geldiği zaman dikine oynayıp adam eksiltti; top rakipteyken de yapmış olduğu başarılı müdahaleler ile rakibine ''bizi geçmek o kadar kolay değil'' mesajını verdi. Buna ek olarak da duran toplardaki ilk topu karşılayıp, tehlikeyi savuşturma görevini yine layıkıyla yaptı. Melo'nun bu performansı çok önemliydi zira Galatasaray'ın orta saha zafiyeti çekmesinde Melo'nun hazır olmayışı önemli bir etkendi.
Galatasaray'ın pozisyon yokken gol yemesi bir ritüel halini aldı. Dün de buna benzer bir gol ile mağlup duruma düşmek oyuncuları şüphesiz ki etkiledi. O gol gelene kadar şahane bir Galatasaray vardı sahada. O gol ile Hamit'in attığı gol arasında geçen sürede bir ''sersemleme'' halini yaşadı oyuncular. Hamit'in golü ise bu anlamda çok önemliydi. Galatasaraylı oyuncuları bu ruh halinden kurtardı ve Galatasaray yeniden istediği oyunu oynamaya başladı.
İkinci yarıda Fatih Terim'in oyuncu değişikliği yapmaması çok kritikti zira kendisinin de söylediği gibi yapacağı hamle oyuncuları tarafından yanlış şekilde algılanabilirdi ve Galatasaray, ister istemez geriye yaslanabilirdi.
İlk yarı ile ikinci yarı arasındaki bariz farkın oluşma sebebi iki kritik oyuncunun maç kondisyonu olarak aşağı seviyelerde olmasından kaynaklanıyordu. Bu oyunculardan ilki Drogba, ikincisi ise Sneijder'di. Takıma katılmalarından yana uzun bir süre geçmiş olsa da, tam olarak hazır olduklarını söylemek hata. Nitekim, Amrabat'ın girişi ile beraber Galatasaray hücuma daha fazla çıkmaya başladı. Bu anlamda Burak ile ilgili birkaç şey de söylemek istiyorum. Burak hücumda çok komple bir oyuncu yalnız iki tane eksiği var. Birincisi tabiki ofsayta düşme durumu. Geneli baz alırsak dün bu anlamda biraz daha iyidi. İkinci konu ise Burak'ın ayağında top tutamaması ve topu anında kaybetmesi. Bu hem Burak hem de Galatasaray açısından çok önemli bir konu. Bu anlamda Drogba'nın varlığı Burak için çok büyük şans. Sırtı dönük oyuna dair ve top saklama konusunda Drogba'dan öğrenecek çok şeyi var ''Kral''ın. Oyunun kritik anlarında Burak bir ya da iki kez ayağında topu tutup faul aldı ama bu sayı oldukça yetersiz. Drogba, gücü yettiği müddetçe bu işleri iyi yaptı fakat o da tam olarak hazır olmadığı için bir yerden sonra etkisiz kalmaya başladı.
Galatasaray'ın maçta göze çarpan en belirgin özelliklerinden biri de kontra atağa düzgün çıkamayaşıydı. Kontra atağa çıkmak da oldukça büyük bir meziyet. Galatasaray eğer dün kontra atağa düzgün bir şekilde çıkabilse maç çok daha erkenden kopacaktı ve Schalke, Galatasaray üzerinde bu denli büyük bir baskı kuramayacaktı. Galatasaray belki de sadece bir kez organize şekilde kontra atağa çıktı. Muslera ile başlayıp, Selçuk ile devam edip, Umut ile sonlanan atak kalecilerin de bu oyunun ne kadar önemli bir parçası olduğunu anlamamız açısından oldukça değerliydi.
Dediğim gibi, inancımı hiçbir zaman kaybetmedim. O en büyük kupa, er ya da geç, Fatih Terim önderliğinde bu ülkeye gelecek. Bize düşen görev ise sabırla o günü beklemek.
Gerçekleri tarih yazar, tarihi de Galatasaray.
24 Aralık 2012 Pazartesi
Trabzonspor: 0-0 :Galatasaray
Galatasaray için üç puandan daha fazla anlam barındıran bir maçtı Trabzon karşılaşması. Kazanmak; yapılan onca puan kaybına rağmen ciddi bir avantaj ile ligin ilk yarısını bitirme anlamına geliyordu. Olmadı. ''Kazanamıyorsan kaybetme'' penceresinden bakmak zorunda kaldığımız bir maç oldu.
Müsabakanın ilk yarısında Galatasaray ne istediğini bilen, oyuna hükmeden, rakip kaleye bilinçli şekilde atak geliştirmeye çalışan bir ekip görünümündeydi. Önemli maçlarda farklı bir konsantrasyon ile oynayarak istediğini almayı başaran bir profil çizmişti sarı kırmızılılar. Bu maçın ilk yarısında da bu görüntüye benzer bir görüntüyü bize gösterdiler.
Genelin aksine ilk yarı bittiğinde fazla karamsar değildim. Söylediğim gibi, ilk yarıda ortaya konan performanstan memnun olmakla birlikte; ikinci yarıda bunun daha da geliştirileceği kanaatindeydim. Bu durumun da, üç puan için yeterli olacağını tahmin etmiştim. Fakat yanıldım. Galibiyet için ilk yarıdaki görüntüsünü biraz daha iyileştirmesi gereken Galatasaray, daha da geriye gitmişti ve etkisiz bir peformans sergiliyordu.
İşin biraz daha teknik tarafına geçelim. Galatasaray ne zaman 4-4-2'den vazgeçip üçlü orta sahaya dönse, bu değişiklik takıma bir şekilde olumlu sirayet ediyordu. Gerek skor olarak avantajı yakalamışken olsun, gerekse de mağlupken olsun bu hamle hep var olan performansı yukarı çekmişti. Fatih Terim de bu gerçeğe güvenerek maçın ikinci yarısında üç orta sahaya döndü yeniden. Fakat bu kez görüntüde fazla bir değişiklik olmadı. Bu hamleyle beraber daha da ileri gitmesi gereken Galatasaray, hücumda farkını ortaya koyamamakla kalmadı; kalesinde de ciddi tehlikeler yaşamaya başladı.
Hoca'nın ikinci planı da şu (Trabzon maçı özelinde değil, genel olarak) : Yedekte bir forvet tutar. Bu forvet oyuncusunu, çok büyük bir aksilik olmadığı müddetçe, forvet hattından birisi ile değiştirmez, son ana kadar önemli bir skor opsiyonu olarak yanında tutar. Buna ek olarak; skor üstünlüğünü yakaladığı maçlarda tek forvete döner ve eğer beraberlik golünü kalesinde görürse yanındaki forveti sahaya sürerek yeniden forveti ikiler.
Bu maçta ilk plan tutmayınca ikinci plan devreye girdi. Elmander oyuna dahil oldu ve Burak ile Elmander oyunun geri kalan dakikalarında çift forvet olarak sahada yer aldı. Oyuna sonradan girdiğinde etkili bir performans ortaya koyan Aydın'ın da maçın içerisinde fazla girememesi Galatasaray'ın hücum anlamında beklenen patlamayı yapmasına engel oldu.
Galatasaray'ın maç boyunca kaleyi bulan şut sayısı: 0. Bu maçın belki de en önemli şifresi. Buna rağmen; Burak girdiği iki pozisyonda Galatasaray'ın aradığı golü bulabilirdi fakat başaramadı. Bunda biraz da, Burak'a gelen tepkilerin payı var. Zira, Burak iki pozisyonda da şut çekmek yerine pası tercih edebilir ve arkadaşlarına golü servis edebilirdi. O an, aklıyla değil kendince farklı duygularla hareket etti. Sanırım bu hareketi Trabzon maçı özelinde tolere etmek mümkün. Çünkü Burak, Akhisar maçında moral bulması için Sercan'a gol attırmış bir adam.
Kazanıp ciddi bir avantaj elde etme fırsatını kaçırdı Galatasaray. Yine de kaybedilmiş pek fazla bir şey olduğunu düşünmüyorum. Ligin ilk yarısında bu kadar fazla puan kaybı yapmasına rağmen ilk yarıyı zirvede bitirmek oyuncular açısından da bir moral olmuştur diye tahmin ediyorum. Devre arasında takıma takviye elbet ki çok önemli bir durum ancak transferden ziyade Melo'nun, Elmander'in, Engin'in fiziksel olarak çok daha üst seviyelere gelecek olması Galatasaray adına en az transfer kadar değerli bir olay.
16 Eylül 2012 Pazar
Medical Park Antalyaspor: 0-4 :Galatasaray
Genelin aksine, çok zorlanacağımızı düşünmediğim bir müsabakaydı Antalyaspor maçı. Daha önce de yazmıştım, transfer döneminin bitmiş olması Galatasaray'ın en büyük avantajıydı Antalyaspor maçı özelinde. Antalya maçı, bir serinin başlangıcı olacaktı ne kadar süreceğini henüz kestiremediğim. Ama daha da önemlisi, bu karşılaşma Manchester maçı öncesi iyi bir test sınavıydı Galatasaray için.
Hamit'in sakatlığını öğrenen hemen herkes Amrabat'ın sağ kanada geçeceğini düşünmüştür kuşkusuz. Hoca, ters köşe yaptı ve Aydın'ı koydu. Amrabat'ın oynayacağını tahmin ediyordum. Her ne kadar izleyememiş olsak da Genoa maçı ve hafta arası oynanan Kartal maçında Amrabat'ın bize verdiği mesaj ilk 11'de olacağı yönündeydi çünkü.
Amrabat, Galatasaray için çok değerli ve önemli bir oyuncu. Hücumda takımın tıkandığı anda güvenle topu atabileceği, birebirlerde etkili olabilen, adam eksiltme işini çok iyi yapabilen bir yapıya sahip. Bunları aslında hepimiz biliyoruz. Faslı oyuncunun transfer edilme nedeni de buydu zaten, hücumda yaratıcı oyuncu eksikliğini gidermek. Ki, Fatih Terim de maçtan sonra yaptığı açıklamada hücumda oluşan bu sıkıntıyı Amrabat, Aydın yeri geldiğinde de Umut ve Burak ile çözmeyi amaçladıklarını söyledi. Amrabat oruç tuttuğu için fizik olarak yetersizdi. Milli maç en çok ona yaradı. Antalyaspor karşısında da fark yaratan oyunculardan biri oldu.
Elmander'in golüne kadar çok kontrollü oynayan bir Galatasaray vardı sahada. Kalesinde pozisyon görmeyen fakat rakip kalede de çok fazla etkili olamayan... Çok da etkili oynamadan, oyuncularının bireysel yetenekleri sayesinde iki gol bulduğunu söylesek Galatasaray'ın, sanırım yanılmayız. Bu pasif futbolun temel sebeplerinden biri, Galatasaray'ın kontrollü oyunu tercih etmesiydi. Bir diğeri ise, rakip takımın Selçuk İnan'ı sıkı bir markaj altına almasıydı. Esasında bu çok uzun sürmeyecekti, biliyorduk. Çünkü Selçuk çok zeki bir oyuncu ve 90 dakika boyunca Antalyasporlu oyuncunun onu markaj altında tutması kolay değildi. Sıkıntı da aslında burada başladı. Selçuk'tan sonra Melo'ya da zaman zaman yakın markaj uyguladı Antalyasporlu oyuncular. Bu da, Galatasaray'ın orta sahada top yapmasını kısmen de olsa engelledi. Oysa ki Galatasaray'da orta saha oyuncuları top alamadığı zaman, orta saha kökenli kanat oyuncuları merkeze gelip top alıyor ve Galatasaray'ın oyun kurmasını sağlıyorlardı. Bunun en güzel örneği de aslında Emre Çolak ve Engin Baytar'dı. Fakat Galatasaray'ın bugün sahaya çıkan onbirinde bunu yapabilecek kanat oyuncuları yoktu. Aydın, zaman zaman orta sahaya gelip bu görevi üstlenmeye çalışsa da çok başarılı olamadı. Yazının ilerleyen bölümlerinde değineceğim Yekta'nın oyuna girmesiyle bu sorun kısmen de olsa ortadan kaktı ve Galatasaray orta sahasında top yapabilecek bir oyuncu daha oldu. Buna ek olarak, Selçuk ve Melo da adam markajında kurtulunca, orta sahanın üstünlüğü tamamen Galatasaray'a geçti. Zaten, Isaac'in gördüğü haklı kırmızı kart ile beraber Antalyaspor 10 kişi kalınca, maç ilk yarıda sona ermişti. Bu dakikadan itibaren kafalarda Manchester maçı başladı.
Elmander - Burak, zaten oyunun ilerleyen dakikalarında gerçekleşmesini beklediğimiz bir değişiklikti. Elmander'in sakatlığı, bu değişikliğin süresini biraz öne çekti. Asıl dikkat çekici değişiklik, Yekta - Aydın değişikliğiydi. Yekta'yı en son, geçen sezon sakatlandığı Kayseri maçında sağ açıkta izleme fırsatı bulmuştuk. Bu sezon, hazırlık maçlarında hoca kendisine orta sahanın göbeğinde şans vermişti. Fakat bu kez bir değişiklik yapıp, Yekta'yı sağ açığa koydu. Oyunda kaldığı süre boyunca fena işler yapmadı. Fizik olarak o da hazır duruma geliyor yavaş yavaş. Ancak kafa olarak da hazır olması lazım. Henüz o eşiği aşabilmiş değil. Biraz, Aydın'ın kazanılma aşamasındaki haline benzetiyorum ruh halini. Fakat daha iyiye gidecektir.
Maçta herkesin dikkat ettiği en önemli unsur, Galatasaray'ın defans kurgusuydu. Zira, dördüncü haftaya gelene kadar yenilen basit goller can sıkmıştı. Bu maçı gol yemeden tamamlamak, duran toplarda geçen haftalara oranla nispeten daha başarılı bir performans sergilemek memnuniyet vericiydi. Cris'in yeni transfer olmasına rağmen sırıtmadan oynaması bir artıydı. Umut'un attığı golün başlangıcında Semih Kaya'nın parmağı olduğunu es geçmek olmaz tabi. Her geçen biraz daha büyüyor genç oyuncu. Bu da ilerisi için bizlerin hem umutlanmasına hem de mutlu olmasına sebebiyet veriyor.
Muslera'nın hatalı degajları göz tırmalayıcıydı. Özellikle Manchester United karşılaşması öncesi test maçı olduğunu düşündüğüm bu maçta, daha güvenli hamleler beklerdim kendisinden. Geçen sezon olduğu gibi bu sezona da çok iyi başlayamadı. Zamanla düzelecektir fakat kısa vadede çok önemli bir Manchester United maçı olduğunu düşünürsek, Muslera'nın geçen sezonki formuna kavuşması için önünde dört günlük bir süre var. Zira Galatasaray, Manchester United deplasmanından puan ile ayrılmak istiyorsa, Muslera'nın yüzde yüzünü sahada vermesi lazım.
5 Ağustos 2012 Pazar
Galatasaray: 1-0 :Lazio
Esasında maç öncesi merak ettiğim iki önemli şey vardı.
1) Ljubljana maçında sırıtan Semih - Dany ikilisinin uyumu bu maçta nasıl olacak?
2) Melo'nun gerçekleşmeyen transferiyle beraber ortaya çıkan boşluğu Fatih Hoca nasıl doldurmaya çalışacak?
Birincisi ile başlayalım.
Semih ile Dany'nin uyumu uzun vadede gerçekleşecek bir durum. Oynaya oynaya ve zamanla. Fakat, 12 Ağustos'ta bir Fenerbahçe müsabakası oynanacak ve Ujfalusi cezalı olduğu için tandemde Semih ile Dany görev alacak. Bu sebepten ötürü, bu ikilinin bir şekilde, kısa vadede, birbirlerine uyum sağlaması gerekiyor.
Dany, oyuna ikinci yarıda dahil oldu. Ljubljana maçına oranla bir kademe daha yukarı çekmişti performansını fakat ikili arasındaki uyumsuzluk birkaç pozisyonda kendini yeniden gösterdi. Dany'nin bir maçta iyi oynamaya ihtiyacı var. Çünkü, şampiyon takıma gelmenin stresini üzerinden atabilmiş değil.
Dany, tanıdığımız bir oyuncu. Kalitesinden şüphemiz yok. Üzerindeki baskıyı atlattığı an çok faydalı olacaktır. Fakat süre daralıyor, bu tedirginlikten bir an önce kurtulması gerekiyor. Sanırım burada devreye Fatih Terim girecektir.
İkinci konuya gelirsek;
Gerek Ljubljana gerekse de Lazio maçının bizlere yapmış olduğu çok önemli bir uyarı var. Fatih Hoca her ne kadar takım içinden kapatmaya çalışsa da, Melo'nun gerçekleşmeyen transferiyle orta sahada doğan boşluk henüz kapanmış değil.
Esasında isimlere de çok takılmamak lazım. Melo ya da bir başkası, orası için defansif özellikleri kuvvetli bir oyuncunun transferi şart gibi gözüküyor şu an.
Tabi Galatasaray'ın başında olan isim Fatih Hoca. Biz bu konu hakkında ne düşünüyorsak o, on katı fazlasını düşünüyordur. Bu sebepten ötürü, bu konuda tedirginliklerim var fakat korkularım minimumda. Zira hoca, en doğru kararı verecektir.
Geçen maçta olduğu gibi bu maçta da hoca göbekte Selçuk - Engin ikilisine görev verdi. Selçuk biraz daha defansif oynayıp Melo'nun görevini yapmaya çalıştı. Engin ise, geçen sezonki Selçuk'un misyonunu üstlendi. Açıkça söylemem gerekirse, Engin'in iki maçtır performansından çok memnun değilim. Hocanın da çok memnun olduğunu sanmıyorum. Engin'in hafif bir sakatlığı vardı, yeni yeni form tutmaya başladı. Tam kapasiteyle oynamaya başladığı zaman çok faydalı olacaktır. Çünkü, geçen seneki birkaç yazımda da söylediğim üzere, Engin orta saha için her zaman önemli bir alternatiftir.
Buna ek olarak dikkatimi çeken bir başka durum; Emre ve Burak'ın zaman zaman orta sahaya gelerek top almaya çalışmaları. Bunu şu şekilde yorumladım; Engin yetenekli bir oyuncu ancak orta sahada hücuma şekil verecek kadar etkili olamıyor. O da, aslında işin savunma yönünde çok etkili fakat söylediğim gibi tam olarak hazır değil. İşte bu sebepten ötürü, birçok pozisyonda Selçuk'tan topu alan Emre Çolak, oyunun hücum yönünü değiştirmeye çalıştı, yeri geldi oyunu kurdu.
Fatih Hoca bugün, ideale yakın bir hücum hattı sahaya sürdü. Elmander - Burak ikilisi, sezonun genelinde birlikte oynayacağını düşündüğüm ikili. Ve tam olarak hazır hale geldiklerinde ne kadar tehlikeli olabileceklerini bu maçta gösterdiler. Özellikle Elmander'in atmış olduğu golde Burak'ın yapmış olduğu boş koşu muazzamdı.
Umut ise iki maçta da biraz silik kaldı ancak sezonun genelinde büyük katkı verecektir ve her zaman için Elmander'i zorlayan bir oyuncu olacaktır.
Galatasaray zaman geçtikçe çok daha iyi hale gelecek. Takımda ufak tefek bazı eksikler var fakat Fatih Hoca bir şekilde bunun üstesinden gelecektir.
13 Temmuz 2012 Cuma
Hamit, Burak ve Amrabat Galatasaray'da
10 Haziran'da bu yazıyı yazmıştım bloga. Aklın yolu bir derler ya, o hesap işte. Galatasaray'ın şampiyon olmasına rağmen eksikleri belliydi ve macera aramaya gerek yoktu.Piyasada olan ve alınması zaruri iki isim vardı; Hamit ve Burak. Bu iki ismin alınmasının neden bu kadar önemli olduğunu linkini vermiş olduğum yazıda açıklamıştım, oradan aynen kopyalayıp buraya koyuyorum.
''Geçen sezonki Selçuk transferi kadar stratejik ve önemli bir transfer varsa; bunlar Hamit ve Burak transferleridir. Nedenlerini sıralayalım.
1) Yerli kalitesini mutlaka arttırması gerekiyor Galatasaray'ın. Hem hamit hem de Burak, yerli statüsündeler ve çok kaliteli oyuncular.
2) Gerek Hamit, gerekse de Burak, birden çok mevkide oynayabilen oyuncular. Bunun faydası sezon içerisinde çok net ortaya çıkar.
Galatasaray'ın iki kanattan birine ve forvet mevkisine mutlaka yerli takviyesinde bulunması lazım. Hamit transferinde sürenin bu kadar uzamasındaki temel sebep; ''Galatasaray'ın fiyatı olabildiğince düşürebilmek için uğraşması''. Yoksa hem oyuncu hem de Real Madrid cephesinde bir zorluk olduğunu düşünmüyorum. Hamit'in varlığı şu açıdan da önemli, sağ açık mevkisinde ortaya çıkan boşluğu dolduracak olmasının yanı sıra, takıma liderlik yapabilecek bir oyuncu kendisi. Çünkü kariyerinde hem Bayern Münih hem de Real Madrid var. Özellikle genç oyuncular kendisine büyük saygı duyacaktır. Bunun yanı sıra Eboue Afrika Kupası'na gittiğinde sağ beke geçebilir, çok lazım olursa orta saha merkezde de kullanılabilir. Ama en önemlisi, sağ kanattan Galatasaray'ın çok daha etkili gelmesini sağlayacaktır.
Burak'a gelelim. Ben açıkçası gelmesi durumunda Galatasaray'da Arif etkisi yaratacağını düşünüyorum. Esas forvetin yanında oynayarak çok büyük işler başarabilir. Zaten halihazırda Elmander gibi 90.dakikada bile pres yapan bir isim var. Trabzonspor'da ileri uçta oynadığı için hem pres yapmak zorundaydı hem de gol vuruşlarında etkili olmalıydı. Pres yapmak basit bir iş olmadığı için çoğu zaman yorgunluktan basit fırsatları harcadığı olmuştur. Galatasaray'da bunun olacağını çok sanmıyorum. Bunun yanı sıra, sağ açık için de alternatif olabilecek bir isim kendisi. Bu da çok büyük bir artı. Galatasaray'ın Burak'ı düşündüğünü biliyorum, almak için tüm şartları zorlayacaklardır eminim. Etik değil vs gibi konulara çok fazla takılmaması gerek kulübün.''
Gelelim Amrabat'a. Esasında hepimiz, sol açığa yapılacak olan transferi Assaidi diye düşünüyorduk. Zira yeni sezon kadrolarını kafamızda kurarken, Amrabat'ı sol açık mevkine yazmamızı engelleyen çeşitli faktörler vardı. Ancak bir şekilde varolan problemler çözüldü ve Amrabat transfer edildi.
Sanırım, profesyonel futbolcu olup da, Galatasaray'da oynamayı en çok isteyen futbolcuydu Nordin Amrabat. (Oynama kararlılığını en çok gösteren oyuncu da diyebiliriz)
Amrabat, bizim ligden transfer edilmiş bir oyuncu olduğu için yakınen takip etme fırsatını bulduk. Özellikle hem Arena'da hem de Kayseri'de Galatasaray'a karşı oynadığı maçlar ve de Beşiktaş'a karşı İnönü'de oynadığı maçta sergilediği performans muazzamdı. Fatih Terim'in de alınmasını ısrarla istediği bir oyuncu olduğunu parantez açarak söyleyelim.
Sürati ve tekniğiyle Galatasaray'a çok faydalı olacaktır. Fakat benim en çok merak ettiğim nokta, Galatasaray'da oynamayı bu denli isteyen bir futbolcunun sahada nasıl bir performans göstereceği. Kenarda da motivasyon ustası bir teknik direktör olduğunu düşündüğümüzde ve bu iki bilgiyi bir araya getirdiğimizde; ortaya çok hoş bir görüntünün çıkacağını düşünüyorum.
Galatasaray şampiyon kadrosunu korumayı bildi. Bu önemliydi. İkinci önemli nokta ise, nerede ne eksiği varsa hepsini bir şekilde doldurmayı başardı. Bu durum, bir Galatasaray taraftarı olarak geleceğe umutla bakmamı sağlıyor.
Üç yeni oyuncunun da Galatasaray'a hayırlı olmasını temenni ediyorum.
10 Haziran 2012 Pazar
Galatasaray: 2012/2013

Galatasaray'ın başında, Galatasaray'ı en az sizin kadar düşünen insanların olması gerçekten çok büyük bir haz ve rahatlık getiriyor insana. Ben bir Galatasaraylı olarak kafamı yastığa koyduğum zaman, huzurlu uyuyorum. Bunun da en büyük sebebi, tabiki Fatih Hocam'ın oradaki varlığı.
Görünen o ki, önümüzdeki sezonun kadro planlaması yapılmış ve işler, bazı pürüzler dışında, yolunda gidiyor. Şu an için olacağını düşündüğüm ve kendi açımdan olmalı dediğim noktaları bir araya getirip, değerlendirme yapmak istedim.
Gerek 2005-2006, gerekse de 2007-2008 sezonlarında gelen şampiyonluklar, Galatasaray'ın sonraki sezonları için avantaj sağlayan şampiyonluklar olmadı. Şampiyon olduk dendi ve bazı şeylerin üzerine gidilmedi. Bu durum, hemen akabinde gelen sezonların kaybedilmesine yol açtı. Birnevi plansızlık da diyebiliriz bu yaşananların adına.
2011-2012'de gelen şampiyonluğun anlamı ise çok daha büyük zira bu kez, şampiyonluğun üzerine yatmayan, eksiklerini iyi analiz eden bir Galatasaray görüyoruz. Çünkü bu sezon Galatasaray, neredeyse kanat oyuncusu olmadan sezonu şampiyon bitirdi. Orta saha patentli Engin ve Emre, sezonun büyük bölümünde kanatlarda görev aldı. Kısaca hoca, muazzam bir iş başardı.
Peki bu sezon neler yapılmalı? Önümüzdeki sezon üç kulvarda yarışacak bir Galatasaray var önümüzde. Fatih Terim'in en sevmediği şey ise, bahanelerin arkasına sığınmak. Yorgunluk kelimesinin arkasına sığınmadan oynamak ve başarılı olmak zorunda Galatasaraylı futbolcular önümüzdeki sezon. İşte bu sebepten ötürü alternatifli bir kadro kurulmak zorunda.
Ancak, rotasyona adam katmadan önce yapılması gereken bazı hamleler var. Birincisi iyi bir kanat oyuncusu almak, ikincisi de forvete oyuncu takviyesi yapmak. Üçüncüsü ise, kaliteli Türk oyuncular ile mümkün olduğunca yakın temas kurmak.
Muslera/Ufuk/X
Eboue/Sabri-------- Semih/Gökhan--------Ujfalusi/Dany---------Hakan/Çağlar
------------- *(Melo)/Ceyhun----- Selçuk/Yekta ----------
X/Yiğit Gökoğlan/Engin---------------------------------------X/Emre Çolak/Riera
------------------ Elmander/Necati/Sercan/Baros/X
Tabi bir de durumu belirsiz olan futbolcular var. Misal, Pino,Stancu,Culio,Mehmet Batdal, Serkan Kurtuluş gibi.
Önce ilk X işareti olan kaleciden başlayalım. Fatih Hoca, Taffarel'e çok güveniyor. Muhtemelen üçüncü kaleci konusunda onun düşüncelerine başvuracaktır. Aykut ile mi devam edilsin yoksa altyapıdan Eray mı kadroya dahil edilsin, bunun kararını beraber alacaklardır.
Esasinda eksik olduğunu düşündüğüm bir bölge de stoper mevkisiydi ancak o havuza Dany transfer edilerek açık kapandı.
Kritik olan bir diğer mevki, pek tabii Selçuk'un yanı. Oraya düşünülen ilk isim Melo olacaktır. Çünkü Melo, Galatasaray'da yakaladığı ortamı dünyanın herhangi bir ülkesinde ve herhangi bir takımda yakalayamaz. Melo'da ve biraz sonra bahsedeceğim Hamit konusunda Galatasaray bekle, gör taktiği uyguluyor. Geçen sezon Eboue'de de aynısı yapılmıştı ve 8 milyon euro'dan açılan kapı neredeyse 3 milyon euro'dan kapanmış ve Eboue gelmişti. Melo, savunmada yaptığı önemli işlere, hızlı hücuma çıkışlarını da eklediği vakit çok efektif bir oyuncu haline dönüşüyor. Bunun en güzel örneği, Kayserispor'a attığı gol ve şampiyonluk maçında Elmander'e attığı pas. Melo bunları yapabilecek bir oyuncu. Özellikle geçen sene bunu yapması zorunluydu çünkü Galatasaray'ın hücum gücü biraz kısıtlıydı.
Orta saha havuzu aslında fena sayılmayacak derecede. Geçen sezon sakatlıktan ötürü çok fazla forma şansı bulamayan Yekta, aynı zamanda sağ açıkta da oynayabiliyor. Değişken bir yapıya sahip. Hakeza, Emre Çolak ve Engin de orta saha özellikleri iyi derecede olan futbolcular. Şemada da gösterdiğim gibi, aynı zamanda kanatta da oynayabiliyorlar. Engin bu sezon Karabük(sonradan girdi, gol attı) ve Sivas maçlarında Selçuk'un yanında forma şansı bulmuştu, etkili de olmuştu. Bir de kupadaki Adanademirspor maçında şans bulmuş, onu da çok iyi kullanmıştı. Patlama gücü yüksek bir oyuncu olduğu için çok fayda sağlıyor. Bu sezon, yeteneklerini hırsı ile birleştirmeyi başardı ve herkesin saygı duyduğu bir oyuncu haline geldi. Önümüzdeki sezon çok iyi rotasyon oyuncusu olacaktır.
Emre Çolak için bu sezon çok fazla derbi maçı oynamak ciddi bir avantaj oldu. (Esasında Galatasaray'a takım halinde yaradı sertlik ve zorluk seviyesinin fazla olduğu maçlar). Emre Çolak da pres yapmayı seven, tekniği oldukça iyi bir oyuncu. 2000 yılındaki Okan/Suat/Emre üçlüsünü andırıyor. O da bu zorlu süreçte, gerek kanat gerekse de orta sahada çok faydalı bir rotasyon oyuncusu olacaktır.
Ceyhun Gülselam transfer edildiğinde çok sevinmiştim açıkçası. Hem stoper özellikleri olan hem de defansa dönük orta sahada oynayabilen bir oyuncu kendisi. Zaman zaman da etkili şutlar çekebiliyor. Tam bir Fatih Terim transferiydi aslında. Hocanın tanıyıp, bildiği bir oyuncu. Ancak bu sezon çok fazla forma şansı bulamadı. Çünkü gereğinden fazla ağır. Biraz daha hızlanması gerekiyor. Bu sezon eğer bir şekilde takıma adapte olabilirse (aslında başka da şansı yok) Galatasaray net bir şekilde Melo'nun alternatifini bulmuş olur. Tabiki Melo'nun verdiği katkıyı vermesini bekleyemeyiz kendisinden ancak yoğun geçecek sezonda hocanın elini rahatlatır.
Fatih Hoca'nın olduğu bir ortamda isim vererek, şunu al, bunu al hocam deme cürretini kendimde bulmam esasında ancak ilgimizin olduğunu çok net bildiğim oyuncular için bazı kilit mevkilerde isim vererek konuşacağım.
Geçen sezonki Selçuk transferi kadar stratejik ve önemli bir transfer varsa; bunlar Hamit ve Burak'tır. Nedenlerini sıralayalım.
1) Yerli kalitesini mutlaka arttırması gerekiyor Galatasaray'ın. Hem hamit hem de Burak, yerli statüsündeler ve çok kaliteli oyuncular.
2) Gerek Hamit, gerekse de Burak, birden çok mevkide oynayabilen oyuncular. Bunun faydası sezon içerisinde çok net ortaya çıkar.
Galatasaray'ın iki kanattan birine ve forvet mevkisine mutlaka yerli takviyesinde bulunması lazım. Hamit transferinde sürenin bu kadar uzamasındaki temel sebep, ''Galatasaray'ın fiyatı olabildiğince düşürebilmek için uğraşması''. Yoksa hem oyuncu hem de Real Madrid cephesinde bir zorluk olduğunu düşünmüyorum. Hamit'in varlığı şu açıdan da önemli, sağ açık mevkisinde ortaya çıkan boşluğu dolduracak olmasının yanı sıra, takıma liderlik yapabilecek bir oyuncu kendisi. Çünkü kariyerinde hem Bayern Münih hem de Real Madrid var. Özellikle genç oyuncular kendisine büyük saygı duyacaktır. Bunun yanı sıra Eboue Afrika Kupası'na gittiğinde sağ beke geçebilir, çok lazım olursa orta saha merkezde de kullanılabilir. Ama en önemlisi, sağ kanattan Galatasaray'ın çok daha etkili gelmesini sağlayacaktır.
Burak'a gelelim. Ben açıkçası gelmesi durumunda Galatasaray'da Arif etkisi yaratacağını düşünüyorum. Esas forvetin yanında oynayarak çok büyük işler başarabilir. Zaten halihazırda Elmander gibi 90.dakikada bile pres yapan bir isim var. Trabzonspor'da ileri uçta oynadığı için hem pres yapmak zorundaydı hem de gol vuruşlarında etkili olmalıydı. Pres yapmak basit bir iş olmadığı için çoğu zaman yorgunluktan basit fırsatları harcadığı olmuştur. Galatasaray'da bunun olacağını çok sanmıyorum. Bunun yanı sıra, sağ açık için de alternatif olabilecek bir isim kendisi. Bu da çok büyük bir artı. Galatasaray'ın Burak'ı düşündüğünü biliyorum, almak için tüm şartları zorlayacaklardır eminim. Etik değil vs gibi konulara çok fazla takılmaması gerek kulübün.
Tabi Burak transferinin olumlu sonuçlanmaması durumunda, bir yabancı forvet ile Elmander'in yanı takviye edilmeli. Çünkü Baros, geçirdiği sakatlıktan sonra eski formundan fazlasıyla uzak kaldı. Baros'un eski hocasının kendisiyle ilgili bir değerlendirmesi var benim çok hoşuma giden aynen şöyle diyor; ''“Milan güzel görünümlü iyi bir araba gibi. Ama Milan’ın motoru artık o arabayı kaldıracak gücü üretemiyor."
Acı ama gerçek olan bu. Fakat Elmander'in yanına takviye gelmediği müddetçe takımdan gönderilmeyecektir. Fakat önümüzdeki sezon için forvet hattına takviye yapılmaması Galatasaray'ın başını ağrıtabilir.
Tabi bir de Sercan Yıldırım konusu var, kendisinin şike ve teşvikten hapis yatma durumu var. Böyle işlerde adının geçmesi bile başlı başına bir skandal. Mahkemeden çıkacak karara göre onun da sözleşmesi feshedilebilir ve böyle bir durumda oraya yapılacak olan takviye sayısı bir artar.
Asıl kritik bölge ise sol açık. Şu an için ismini bilmediğimiz fakat tahminlerde bulunabildiğimiz bir isim ile anlaşılmış olduğunu biliyoruz. İsmi net olarak bilmeden yorum yapmak doğru olmaz bu yüzden ben sadece beklentimi yazacağım. Mesela Riera'nın 7 asist yaptığı söyleniyor bu sezon, Galatasaray'ın aldığı bazı üç puanlara katkısı var, inkar edemem ancak bu sezon yetersiz ve istikrarsiz bir görüntü sergiledi. Önümüzdeki sezona Riera'ya güvenip başlanmaz. Bunu Fatih Hoca'nın da çok iyi bildiğini düşünüyorum. Top ayağına geldiğinde, oyunun seyrini değiştirebilecek, oyunun temposunu Galatasaray lehine yukarıya çekebilecek bir oyuncu olmalı. Çünkü Galatasaray bu sezon böyle bir oyuncunun eksikliğini fazlasıyla çekti. Bu mevkiye gelecek oyuncun alternatifi konusunda sıkıntı yaşayacağımızı da düşünmüyorum. Çünkü gerek Emre gerekse de Engin, geçen sezonun büyük çoğunluğunu kanatta geçirdiği için o mevki için alternatif olma konusunda sıkıntı yaşatmayacaklardır hocaya.
Benim bu yaptığım analizin çok daha fazlasını Fatih Hoca, yardımcıları ile beraber yapmıştır. İşte bu yüzden içim rahat. Benim penceremden, bu tarih itibariyle, yeni sezonda oluşması muhtemel Galatasaray'ın durumu budur. Bakalım Fatih Hoca'nın düşünceleri ile benim düşüncelerimin ne kadarı örtüşecek.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)






