Esasında maçla ilgili herhangi bir şeyler yazmayı planlamıyordum ancak Hiddink'in ayrılmasıyla beraber boşalan teknik direktörlük koltuğu için önce Mustafa Denizli'yi, daha sonra da Abdullah Avcı'yı aday olarak düşündüğüm için bugünkü mağlubiyette kısmen de olsa sorumluluk hissettim.
Abdullah Avcı, gerek kadro seçimi gerekse de oyunu okuma yönündeki sıkıntılarıyla beni tam bir hayal kırıklığına uğrattı.
Öncelikle dün gece ile başlayalım.
Abdullah Avcı, dün gece Ntvspor canlı yayınına çıkarak soruları yanıtladı ve bence rakiple alakalı söylememesi gereken birçok şey söyledi.
Öncelikle rakibi analiz etmeleriyle ilgili bir örnek verdi ve Hollanda'nın oynadığı bir maçı izlerken; maçın 18 dakikalık bölümünü 2.5 saat analiz ettiklerini söyledi. Bu konuda kendisini samimi bulduğumu söylemeliyim. Ancak bundan sonra rakiple ilgili yapmış olduğu analizleri canlı yayında detaylıca açıklaması tam bir skandaldı.
Bir antrenör olarak tabi ki rakibi analiz edecek ve bunu yaparken de rakiple ilgili bazı tespitlerde bulunacak lakin bunu ekran önünde detaylıca açıklamak inanılmaz derecede yersiz. Bunu tecrübesizliğine ve iyi niyetine veriyorum diyelim ve diğer konuya geçelim.
Esasında kendisine Selçuk ile arasında bir sıkıntı olup olmadığına dair gelen soruya verdiği cevaptan bugün sahada Selçuk'un ve Burak'ın olmayacağını çıkarabilirdik.
Kendi oyun şablonuna saygı duyuyorum, 4-2-3-1 'i tercih ediyor olabilir ama çıkardığı 11'in savunulacak tek bir tarafı yok.
Hollanda'nın maçı Türkiye yarı sahasına yığacağı, hücumu düşüneceği, savunmayı öne çıkaracağı maç öncesi hemen herkesin bildiği bir şeydi. Burada yine Abdullah Avcı'nın sözünden alıntı yapacağım; ''kendi takımında formda olan oyuncuyu milli takımda göremeyebilirsiniz'' demişti Abdullah Hoca. Madem ki sen tek forvetli bir sistemle sahada yer alıyorsun ve rakibin savunmasını öne çıkaracağını biliyorsun; maça Umut ile değil Burak ile başlaman lazımdı. Çünkü savunma arkasına atılacak toplarda Burak'ın gol bulma ihtimali, Umut'un gol bulma ihtimalinden daha fazla. Umut her ne kadar formda bir oyuncu olsa da, Milli Takım'da yedek kalabilirdi, bunu Abdullah Avcı bir gece önce kendisi söyledi.
Gelelim olayın diğer boyutuna. Milli Takım'ın orta sahasında Emre, Topal oynadı önlerinde de Arda yer aldı.
Emre B. kendi takımında bile şans bulamayan ve maç eksiği olan bir oyuncu. Bunu en iyi bilen isim zaten Abdullah Avcı. Selçuk'un ise geçen sezon yapmış oldukları ortada. Hal böyleyken ve Hollanda'nın en büyük zaafı savunma arkasına atılacak toplarken, Selçuk'u ilk 11'de başlatmamak intihar etmektir. Bunun açıklanabilir bir tarafı yoktur.
Bir antrenör kötü bir ilk 11 sahaya çıkarabilir. (Fatih Hoca'nın bile yanlış kadro çıkarmışlığı vardır) Neticede bazı mevkilerde oyuncu seçiminde bulunurken kararsız kalabilirsiniz ve bir tercihte bulunmak durumundasınızdır. Ancak eğer iyi antrenörseniz, yaptığınız seçimin yanlış olduğunu anladığınız anda diğer opsiyona geçiş yaparsınız. Hatanızı görmekte ne kadar gecikirseniz, aldığınız eleştiri de o denli artar. Zaten iyi antrenör ile kötü antrenör arasındaki farkı oluşturan şeylerden biri de budur. Antrenörlük sadece iyi bir takım kurmak ile olmaz. Takım kurmak, o kurduğunuz takımı gerçek manada bir ''takım'' yapmak da tabi ki önemlidir. Ancak en az bunlar kadar önemli olan bir şey varsa, o da oyunu okuyabilme becerinizdir. İyi bir antrenör oyunu iyi okuyup, yapacağı hamleler ile maçın kaderini değiştirebilmelidir.
Abdullah Avcı hem kadro seçiminde hem de oyunu okuma konusunda bu akşam sınıfta kaldı. Hollanda öyle ahım şahım bir top da oynamadı. Defansları inanılmaz derecede kötüydü. Robben'in kişisel gayreti ile hücumda yaratıcılık sağladılar, Sneijder'in yardımı ile defanstan top çıkarma konusunda sıkıntı yaşamadılar ve Van Persie'nin golcülüğü ile sonuca gittiler.
Bazı oyuncular vardır, kadro kurarken ilk olarak tahtaya onların ismini yazmanız gerekir. Mesela şu an Türk kaleciler içerisinde en iyi kaleci Volkan Demirel'dir, ilk sıraya onu yazarsın. Orta sahaya da yazılması gereken ilk adam ne Emre Belözoğlu'dur ne de Nuri Şahin'dir. Oraya yazılması gereken ilk adam Selçuk İnan'dır.
Abdullah Avcı eğer başarılı olmak istiyorsa, önce Türkiye'nin omurgasını net bir şekilde belirlemek zorunda. Zira, eğer bir takımın omurgasını sağlam bir şekilde kurmazsanız, başarılı olma ihtimaliniz çok azdır.
Abdullah Avcı'nın yanlışlarını görüp görmeyeceğini, eğer görebilirse bu yanlışların üzerine eğilip eğilmeyeceğini her birlikte izleyeceğiz. Ancak oyunu okuma konusundaki bu yanlışları hiç ama hiç hayra alamet değil.
Türkiye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Türkiye etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
8 Eylül 2012 Cumartesi
9 Ekim 2010 Cumartesi
Almanya Maçının Ardından:Aciz Kalmak

Maçı çok gürültülü bir ortamda gayri ciddi bir şekilde seyrettim. Bu yüzden uzun bir maç yazısı yazma şansım yok. Bu şekilde maç izlerken dahi,Türk Milli Takımı'nın, Almanya karşısında düştüğü aciz durumu,çok net bir biçimde gördüm.
Özellikle oyunun hücum kısmında,inanılmaz yetersiz bir Milli Takım vardı. İkinci yarı Hamit'in bireysel çabaları olmasa,neredeyse top tutamayacaktık ileride.
Hücumda bu kadar etkisiz olduğumuz bir maçta,eşi bulunmaz bir fırsat yakaladık Halil ile. Ancak Halil'in tek vuruş yapmak yerine,''topu stop edip,sonra vurayım'' düşüncesi; bizim için gecenin bittiğini müjdeleyen pozisyon oluyordu. Ümit Karan'ın oynadığı futboldan zerre haz etmem,Galatasaray'dan gitmesini istediğim öncelikli futbolcuların başında geliyordu kendisi,ancak adam tek vuruşlarda Türkiye'nin bir numarasıydı. Halil'den de aynı özgüveni beklerdim o pozisyonda. Muhtemelen o cesareti gösterse,skora denge gelecekti ve oyun bizim lehimize dönecekti.
Bu pozisyon bizim takıma biraz da özgüven kazandırdı. Almanya'nın bizden çok da güçlü bir takım olmadığını anladılar ama biraz geç oldu tabi. Genlerimizden gelen, saldır babam saldır anlayışını sahaya yansıttığımız dakikalarda,geriyi inanılmaz boşladığımızı fark edemedik bile. Zaten çok ahım şahım bir takım olmayan ve kontra atak futbolunun vazgeçilmezi olan ''ara paslarını'' atabilecek bir Mesut Özil'e sahip Alman Milli Takımı,Türkiye'nin bu zaafını iyi değerlendirdi ve farkı artırdı. 2. golden sonrasını ise konuşmaya pek gerek yok. Demoralize olmuş bir Milli Takım,Türkiye'yi yere düşürmüşken bir tekme daha atmak isteyen Alman Milli Takımı...
Açıkçası çok ağır bir mağlubiyet oldu. Belki mağlup olabilirdik ama bu kadar farklı bir şekilde bunun olacağını tahmin etmemiştim. Kabul edilse de edilmese de,Arda Turan hem Galatasaray'ın hem de Milli Takımın en önemli oyuncusu konumunda şu an. Arda, Almanya karşısında sakat değilde,oynuyor olsaydı; daha dengeli bir oyun,hücumda daha yapıcı bir Türkiye izleyebilirdik.
Her ne kadar çok güçlü olduklarını düşünmesem de Almanya Almanya'dır. Önemli olan önümüzdeki Azerbaycan müsabakasına iyi hazırlanmak. O maçta kesinlikle puan kaybı yapmamamız lazım. Kısa vadede bu çok önemli çünkü.
Kabul etmek gerekir ki,bu mağlubiyetle birlikte grup birinciliği şansımız biraz zora girdi. Almanya'nın gruptaki diğer takımlara karşı ekstra bir puan kaybı yapacağını düşünmüyorum. İş Türkiye'deki maça kalsa dahi,3 farkla Almanları yenmek kolay iş değil. Bizim öncelikli hedefimiz ''en iyi 2. olabilmek'' olmalı. Bunu başaracak güçteyiz. Yeter ki umudumuzu yitirmeyelim...
8 Eylül 2010 Çarşamba
Belçika Maçının Ardından: Stratejik Galibiyet

Biz Türkler hakikaten garip insanlarız. İşimizi zora sokmayı seven,kolay galibiyetlerden hoşlanmayan,acı çekerek kazanmayı yeğleyen bir yapımız var.
İlk dakikalardan itibaren gördük ki,Hiddink oyuncularından kontrollü oynamalarını istemiş. Yalnız bizimkiler kontrollü oynamayı biraz abarttılar ve ilk yarı boyunca neredeyse rakip kalede organize atak geliştiremedik. Arda'nın bireysel çabaları sonucu bulduğumuz bir iki cılız pozisyon dışında, rakip kalede tehlike yaratma fırsatımız olmadı.
Rakip Belçika takımıda çok fazla hücumu düşünmeyince,zevksiz bir ilk yarı izledik. Ama ilk yarı bitiminde skor tabelasına baktığımızda Belçika'nın 1-0 önde olduğunu gördük. Türk futbolunun kanayan yaralarından biri olan duran top zaafiyeti, yine kendini gösterdi ve devre arasına üzgün girmemize neden oldu. Tabi bunda kaleci Onur'un yadsınamaz hatası olduğunu hatırlatmakta fayda var.
Hiddink,Rijkaard gibi, belli bir seviyenin üstünde hocalarda gözlemlediğim bir şey var. Bu saydığım kalibredeki hocalar,inanılmaz derecede tutucular. Takım ne kadar sıkıntıda olursa olsun,sabretmeyi biliyorlar ve aksayan yerlere hamlelerini biraz geç yapıyorlar. (Rijkaard bu sene biraz Türkleşti,hamle zamanlamasını bayağı erkene çekti. Muhtemelen Hiddink'te Türkleşecek). Hiddink'te bu özelliğinden vazgeçmedi ve takıma hamle yapmak için ikinci yarıyı bekledi. Yapması gereken değişiklik aslında basitti. Takımı eksik oynatan iki oyuncu vardı sahada. Tuncay ve Selçuk. Hiddink değişiklik hakkını Selçuk'tan yana kullandı. Semih'i aldı yerine. Forvet mevki ile zerre alakası olmayan Tuncay'dan sonra,Semih bize ilaç gibi geldi. Tuncay'ın eskiden hırsı vardı. Teknik kapasitesi yetersiz olmasına rağmen hırsı ile bu açığını kapatabiliyordu. Ama gerek ABD kampı olsun,gerek son oynadığımız maçlar olsun, açıkça söyleyebiliriz ki;Tuncay'ın Anadolu futbolcusundan farkı kalmamış. Gücü tükenmiş,tekniği Barış Özbek'ten bile kötü hale gelmiş,hava topu alamayan,golcülüğü olmayan sıradan bir futbolcu olmuş çıkmış. Tuncay neden Stoke City'de oynayamıyor diye düşünüyordum,sağolsun oynadığı futbol ile bana bu sorunun cevabını verdi. Hatta biraz daha zorlasam,Tuncay'ı 80 de oyuna sokup 87 de çıkaran antrenörü haklı bulucam! O derece berbat işte Tuncay'ın oynadığı futbol.
Dedik ya biz Türkler garip insanlarız diye. Kontrollü,defansif anlayışa dayalı ya da dengeli oyun tarzları bize uymuyor. Eğer taraftarımızı arkamıza almışsak,bir de kazanmamız gereken bir maç oynuyorsak, bizi tutabilene aşk olsun!
Hiddink, detaylı olarak bizim kültürümüzü tanıyamadığı için;futbol çerçevesi içinde, sıradan bir hamle yaparak maçı bizim lehimize döndürdü. İlk yarıdan daha fazla ihtiyacımız olduğu bir dönemde Arda'yı kullanamayışımız, ya da Arda'nın buna müsaade etmeyişi, tek dezavantajımızdı. Velev ki golü erken bulduk ve tüm oyuncuların özgüveni yerine geldi. Bu sayede genlerimizde bulunan kazanma azmine yeniden kavuştuk. Arda'nın Fellaini'den ilk yarıda aldığı darbe,onu olumsuz etkiledi. Maça başladığı gibi maçın devamını getiremedi. Buna rağmen golü erken bulmamızın verdiği avantajla yüklendikçe yüklendik rakip kaleye. Tuncay'ın savrukluğu olmasa;daha erken skor avantajını yakalayabilirdik,ama başaramadık. Semih'in fırsatçılığı ve bitiriciliği sayesinde bulduğumuz gol,geriye düştüğümüz bir maçta,bizi öne geçirdi.
Skor üstünlüğünü yakaladıktan sonra yapmamız gereken tek bir şey vardı. Kontrollü oynamak. Bir nevi zoru başarmamız lazımdı. Bizim için kontrollü oynamak gerçekten zor çünkü. Tam rakip 10 kişi kaldı,işler yolunda gidiyor derken;yine kaleci Onur'un inanılmaz bir hatasıyla skor dengelendi.
Oyuncular bu denli demoralize olmuşken,Gökhan-Arda işbirliğiyle gelen gol;bizim bu maçı kazanmayı ne kadar istediğimizi kanıtlar nitelikteydi.
Ondan sonrası ise kolay oldu. İstediğimizi aldık. Sıradan bir galibiyet değildi bu aldığımız. Stratejik anlamda inanılmaz önemli. Almanya'dan sonraki en büyük rakibimizi bu galibiyet ile ekarte etmiş olduk. Artık tek bir rakibimiz kaldı;Almanya. Tabi o maçla ilgili konuşmak için erken. Önümüzde 3-4 haftalık bir süreç daha var. Neler olacak,neler bitecek bilemiyoruz. Hiddink'in de maçtan sonra söylediği gibi; Belçika galibiyetinin tadını çıkaralım şimdi.
7 Eylül 2010 Salı
Türkiye-Belçika

Belçika'nın da Türkiye'nin de geçen maçlarını izledim. Aslında burda derin derin analizlerde yapabilirdim ama gerek duymadım.
Neden ?
Belçika ile çok garip bir dönemde karşılaşacağız. Tüm ülkenin milli duyguları tavan yapmış durumda,birlik beraberlik had safhada.
Basketbol Milli Takımı ile yakaladığımız bu ivmeyi ; A Milli Takım Kazakistan önünde kazanarak, A Milli Voleybol takımı Yunanistan'ı yenerek, 12 Dev Adamda galibiyetlerine devam ederek,en üst düzeye çekti.
Hangi branşta olursa olsun,maç yapan bütün Milli Takımlarımızdan galibiyet beklediğimiz bu dönemde Belçika ile İstanbul'da karşılaşıyoruz.
Maç Saraçoğlunda. Yıllardır bize pek de uğurlu gelmeyen bir stad burası. Saraçoğlundaki olumsuz istatistik bile,bugün için yerle bir olabilir.
Bugün tribünlere gidecek insanlar seyirci değil,taraftar olacak. Fatih Terim Milli Takımı çalıştırırken,Galatasaraylı oluşunu ileri sürerek, Milli Takımın başarısız olmasını isteyen,bu uğurda Türkiye-Yunanistan maçında ben Yunanistanlıyım arkadaş! Diyebilecek kadar seviyesizleşen bir sürü Fenerbahçeli insan vardı ortada.
Atatürk'ün Fenerbahçeli olduğu yalanını ortaya atacak kadar gözü dönmüş,kendi GERÇEK tarihinden habersiz insanların,bu tutumuna şaşırmamak lazımdı aslında.
Artık bu insanlarında bir bahanesi yok. Başımızdaki teknik adam Hiddink. Bir dünya markası. Ne Beşiktaşlı,ne Fenerbahçeli,ne de Galatasaraylı.
Bu yüzdendir ki bugün için satışa çıkan biletlerin hemen hepsi tükenmiş. Hiçbir kulüp takımı ile ilişkilendirilemeyen Hiddink'in teknik direktör oluşu,milli duyguların tavan yapmış olması,gruptaki geleceğimiz için çok önemli bir müsabaka oluşu bu etkenlerden bazıları.
Biz bugün bu maçı kazanacaksak,ruhumuzla kazanacağız. 70 milyonun dualarıyla kazanacağız. Taktik,teknikte bir yere kadar. Tabi Türklere özgü bir durum bu...
Fatih Terim'in o unutulmaz hırsı ile ;
Allah yardımcınız olsun çocuklar!
4 Eylül 2010 Cumartesi
Hiddink Olabilmek

Dün gece Astana'da ilginç bir olay yaşanmış. Maçtan önce bunu duymuştum ama görüntüleri izleme fırsatım olmamıştı. Bugün olayın görüntülerini de gördüm.
Peki olay neydi ?
Dünkü Kazakistan-Türkiye maçını izlemek için, Kazakistan siyasilerinin en üst düzey kesiminden birisi maçı izlemeye,stada geliyor. Numaralı tribünündekiler baştan aşağı taranıyor bir terslik olmasın diye. Buraya kadar herşey normal. Anormal olan ; aynı dakikalarda stada giriş yapmak üzere olan Türkiye Milli Takımı oyuncularının da aranmak istenmesi. İşte tam da bu noktada, Başkan ve Milli Takımlar sorumlusunun yapamadığını Hiddink yapıyor,görevlilerle konuşup, oyuncuları olumsuz etkileyecek olan bu harekatı bertaraf ediyor. Tüm oyuncaların aramaya tabi tutulmadıklarından emin olabilmek için,oyuncuları tek tek kendisi arama heyetinin yanından geçiriyor.
Eğer Hiddink olaya el atmasa,Türk Milli Takımı oyuncuları belki de tarihte ilk kez görülecek bir olayla,aramaya tabi tutulacak ve psikolojik olarak olumsuz etkileneceklerdi.
Hiddink böylece bunun önüne geçmiş oldu. Kazaklarla bizzat kendi dillerinde konuşarak bunu başardı.
Büyük antrenör sadece takımı iyi yönetmekle olunmuyor. Bir sürü faktörün bir araya gelmesiyle büyük antrenör olunuyor. Hiddink'in dün takıma sahip çıkması,büyük antrenör olduğunun açık bir kanıtı. Ülke olarak Hiddink'in değerini bilmeliyiz. Çünkü Dünya'daki Hiddinklerin sayısı bir elin parmaklarını geçmiyor.
3 Eylül 2010 Cuma
Kazakistan:0-3:Türkiye

Kazakistan ayarındaki takımlar ile,bu tarz turnuvalarda,ilk maçı oynamak her zaman zordur. Henüz turnuvanın başı olduğu için,bu tarz takımların içinde hep bir umut söz konusu olur. Ne koparırsam kârdır mantığı ile hareket ettiklerinden;neyleri var neyleri yoksa sahada ortaya koyarlar.
Kazakistan takımı da bugünkü maça bu mantıkla başladı. Çok katı bir savunma ile Türk hücumcuları karşıladılar ve duran toplarla gol bulmaya çalıştılar. Katı savunma yapan takımları açmanın yolu bellidir. Duran top. Eğer ki sıkışmış bir maçta,duran toplardan bir gol bulursanız,bu;rakibin daha kolay çözülmesini sağlar.
Bugün Türk Milli takımında yaratıcılık anlamında iki kilit oyuncu vardı. Birisi Emre,diğeri Arda. Emre biraz daha oyunu çift yönlü oynadığı için,hücum varyasyonları Arda'ya göre daha kısıtlı. Arda ise oyunun sadece hücum yönünü oynadığı için,Emre'ye göre, rakibin katı savunmasını açabilme anlamında daha önemli bir noktada. Oyunun ilk 20 dakikasında rakibi açmakta bir hayli zorlandık. Elemelerin ilk maçı olmasından dolayı bu da gayet normal. Golü bulabilmemiz için tek bir ihtimal vardı,biz de o ihtimali değerlendirdik ve duran toptan golü bulduk. Ardından diğer bir duran topta Hamit'in golü gelince,yarım saatte 3 puanı cebimize koyduk. Oyunun bundan sonraki bölümünde kendimizi çok fazla sıkmaya gerek yoktu,bizde öyle yaptık. Ancak ikinci yarıda daha fazla pozisyon bulmamız gerekirken bunu yapamadık. Bunun da en önemli sebebi,bugün Hiddink tarafından ileri uçta görevlendirilen Tuncay Şanlı'nın yetersiz bir performans sergilemesi. Tuncay'ı ilk kez bu kadar savruk,aynı zamanda beceriksiz gördüm. Tabi bu performansında Stoke City'de ki durumu da çok önemli bir etken. Galatasaray Başkanı Adnan Polat,Galatasaraylı yerli futbolcular hakkında çok önemli bir söz söylemişti. ''Galatasaray'dan Avrupa'ya gidecek oyuncuların gittiği takım,oynadığı ligin en iyi 5 takımından biri olmalı.'' Bu lafın ne kadar önemli ve ne kadar değerli olduğunu Tuncay Şanlı'ya bakarak görebiliriz. Stoke City gibi İngiltere'de çok da değerli ve güçlü olmayan bir takıma gitmeyi tercih eden Tuncay,bugün eski performansını mumla aratır halde. Daha başarılı bir takıma gitmeyi tercih etseydi,bugün kendisini daha fazla geliştirmiş,performansı artmış bir Tuncay görebilirdik.
Tabiki bizimde bir takım eksiklerimiz var,yok değil. Aslında eksik demek yanlış bir tanımlama olabilir. Geliştirilmesi gereken yönlerimiz var demek daha doğru.
Hücumda biraz daha efektif olmalıyız. Bu birincil önceliğimiz olmalı. Bizim gibi teknik kapasitesi yüksek ve hücum yapmayı seven oyunculara sahip takımların,topu ileride tutması lazım. Top ileride ne kadar kalırsa;bizim oyuncularımızın da kendini gösterme şansı o kadar artar.
İkincisi ise;maçı yorumlayan Ömer Üründül'ün sıkça tekrar ettiği bir durum. Duran toplarda yaşadığımız tehlike..
Tabi bu rakiple de alakalı bir durum olabilir. Rakibi ciddiye almayıp,''bunlar zaten gol bulamaz''düşüncesi oyuncuların zihinlerinde ister istemez vardır. Bu; yanlış aynı zamanda oluru da yüksek bir düşünce.
Herşeye rağmen kazanarak başlamak güzel. Yazıyı Kalli Feldkamp'ın ünlü bir sözü ile bitireyim.
''Kazanmak iyidir,alışkanlık yapar''.
12 Ağustos 2010 Perşembe
Romanya Maçının Ardından:Yeni Başlangıç

Romanya'nın bizim ülke futbolu için önemli bir yeri var.Tarihimizde ilk maç yaptığımız takım Romanya milli takımı.O dönem 1 maçlığına milli takımın başında sahaya çıkan Ali Sami Yen'in önderliğindeki Türkiye,Romanya ile karşılaşmış ve maç 2-2 lik sonuçla berabere bitmişti.Aynı zamanda Romanya milli takımı,en çok maç yaptığımız ülke.Bir diğer önemli nüans ise,tam 45 yıl sonra Romanya milli takımını mağlup etmiş olmamız.
Romanya maçının ayrı bir önemi daha var. Milli takımımızın yeni teknik direktörü Guus Hiddink,ilk kez milli takımı kulübeden takip etti.Yazın başındaki Amerika turnesinde,Rusya Federasyonuyla olan sözleşmesinden doğan sıkıntı nedeniyle, hazırlık maçlarını tribünden takip etmek zorunda kalmıştı Hollandalı çalıştırı.Dün bu son buldu ve Hiddink milli takımı yedek kulübesinden takip etti.
Adı üstünde hazırlık maçı.Bu maçların oynanış amacı,eksikleri görmek ve bunlara önlem almak.Dünkü maçtada gördük ki Türkiye'nin eksikleri var.Olması da normal.Önemli olan eksikleri görüp onları etüd edebilmek.
Guus Hiddink ile Frank Rijkaard aynı ekolden gelen iki teknik adam.İkiside Hollandalı ve total futbol bilinci ile yetişmiş iki kaliteli antrenör.Haliyle de oynattıkları sistem aynı.Rijkaard'ın özellikle bu sene üzerinde fazlaca durduğu bir sistem var.4-2-3-1.Galatasaray'ı da içinde bulunduğumuz sezon,bu sistemde oynarken göreceğiz.Dün izlediğimiz Hiddink'in Türkiye'si de bu sistemde sahadaydı.Çift önlibero'yu Aurelio ve Nuri Şahin birlikte oynadı,hemen önlerinde ise Emre Belözoğlu görev aldı.Bu birazda sürpriz olmuştu futbolseverler için zira Emre Fenerbahçe'de klasik önlibero gibi oynuyordu. Oyunsal dilde yazacak olursak(Fm ve PES oynayanlar anlayacaktır) DMC oynarken CMF oynadı Emre.Aslında yadırganmaması gereken bir durum bu.Emre,hem orta sahada hücuma dönük oynayabilecek yeteneğe, hem de defansif orta saha görevini üstlenebilecek özelliklere sahip.Bu sistemde orta sahanın ortası kadar, kanatlar da çok önem taşıyor.Dün Sağ kanatta Hamit'i,solda ise Arda'yı izledik.Hamit beklenenden uzak bir performans sergileyince ilk yarı boyunca sadece Arda'nın oynadığı kanattan etkili olmaya çalıştık.Ama ordada sol bek oynayan İsmail'in gününde olmamasından kaynaklanan bir sıkıntı gündeme geldi.Bu da ilk yarı boyunca kanatlardan etkili gelmemize mani oldu.İkinci yarı bu sıkıntıyı sezinleyen Hiddink,Hamit'i oyundan aldı ve yerine Colin Kazım'ı koydu.Forvettede Mevlüt'ün yerine Tuncay'ı oynattı.Ancak Colin Kazım'ın laubali tavırları o kanattaki işlerliğimizi olumsuz yönde etkiledi.Tuncay'ı oraya alıp forvete Sercan'ı çekmek daha makul bir hamle olabilirdi.Son bölümlere doğru Sercan'da oyuna dahil oldu o ayrı.Eğer kanatlarda Tuncay ile Arda forma giyseydi daha farklı bir görünüe sahip olabilirdi Milli takım.
Bir diğer beklenmedik hamleyide defans kurgusunda yaptı Hiddink.Galatasaray'da son 1 senedir bek olarak istenileni veremeyen ve çoğunlukla defansın göbeğinde yer alan Hakan Balta'yı;defansın göbeğinde Servet ile birlikte oynattı.Gökhan Gönül ise Sabri'nin sakatlığı sonrası formayı kaptı.Gününde olmadığı çok belliydi.Sakatlıktan sonra düzelemediğini söylemek sanırım yanlış olmaz.Hazır Sabri, Gökhan'dan formayı alacaktır.
Hamit'i önliberoda görebiliriz diğer maçlarda.Bu mantıklı bir hamle olabilir.Ya da Emre, Aurelio'nun yerine geçip,Hamit Emre'nin yerinde oynayabilir.Ama kanatlarda Hamit'e görev vermek pek mantıklı gelmiyor.Zira bir kanat adamı için hızı yeterli değil Hamit'in.Orada Tuncay denenebilir gibi duruyor şu an için.
Liglerin başlamadığını gözönünde bulundurup,oyuncuların da henüz hazır olmadığını düşünürsek fena bir hazırlık maçı olmadığını söyleyebiliriz.En azından tam bir başlangıç yapmış olduk.ABD kampı biraz daha farklıydı.Sezon sonu falan derken yorgun bir oyuncu topluluğu vardı.Bir de Hiddink'in kulübede değil tribünde oturduğunu varsayarsak,sadece tanışma kampı olduğunu söylememiz yanlış olmaz.
Hiddink ile yeni bir başlangıç yapıp,büyük hedeflere doğru yola koyulduk.Allah yardımcımız olsun
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)