Ziraat Türkiye Kupası etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Ziraat Türkiye Kupası etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

4 Şubat 2011 Cuma

Gaziantepspor Maçının Ardından: Kalite ve Özgüven



İlk olarak Frank Rijkaard vurgu yapmıştı Galatasaray’daki kalite eksikliğine. Bu söylem,o dönemde büyük tepki çekmişti. Böyle büyük bir futbol adamı,nasıl olurda böyle bir açıklama yapardı?

Frank Rijkaard Galatasaray’ı çalıştırdığı için,insanlar bu açıklamaya duygusal olarak yaklaşmıştı. Galatasaray onların göz bebeğiydi ve bu tarz bir açıklama canlarını acıtmıştı. Fakat gerçekleri dile getiriyordu ünlü teknik adam.

Frank Rijkaard yanlış anlaşılmıştı. Elano,Keita,Dos Santos,Jo,Neill,Kewell gibi isimler varken,bu takımda nasıl olurda kalitesiz diye itham edilirdi?

İnsanlar Rijkaard’ın açıklamasını bu yüzden eleştiriyordu.

Fakat dedik ya,Rijkaard yanlış anlaşıldı. Hollandalı’nın vurgu yaptığı eksiklik yabancı oyunculardan kaynaklanmıyordu,aksine yerli oyuncuları kastetmişti.

Bu açıklamanın üzerinden neredeyse yarım sezon geçti. Rijkaard’ın bu açıklamasını eleştirenlerin bir çoğu,Hollandalı teknik adama hak vermeye başladı. Çünkü söyledikleri doğruydu.

Ufuk-Sabri-Hakan B.-Servet-İnsua/Ayhan-Barış(Sarp)-Culio/Yekta-Kazım-Emre Çolak

Robinson Zapata/Sabri-Cana-Servet-Hakan B./Neill-Culio-Yekta/Kazım-Kewell-Stancu

İlk yazılan kadro Bursaspor karşısında Galatasaray’ın ilk 11’i. İkinci kadro ise Galatasaray’ın Gaziantepspor maçına çıktığı kadro.

Kalın bir şekilde yazdığım isimler ilk maçtan farklı olarak Hagi’nin sahaya sürdüğü isimler(Yekta ile Kazım o maçta oynadılar fakat gerçek mevkilerinde değil). Hagi’ye karşı yapmış olduğumuz temel eleştiri;Galatasaray’ın kalitesini bir nebze de olsa yukarı çekecek oyuncuları yedek bırakmasına yönelikti.

Kewell ile Neill’ı çıkarırsak;Zapata,Stancu’yu ilk 11’e koyup;Kazım ile Yekta’yı da kendi mevkilerinde oynatabilirdi,yapmadı. Galatasaray’ın kalitesiz diye eleştirilen yerli oyuncularından bazılarını kurtarıcı diye Bursaspor maçında oynattı. Nitekim Galatasaray yenildi ve bizde ‘’Bursaspor maçı özelinde’’ Hagi’ye eleştirilerimizi yönelttik.

Gelelim Gaziantepspor maçına. Kupa,Galatasaray’ın varolduğu tek kulvar. Ne yapıp edip,kupayı kazanması gerekiyor. Rakibin kim olduğuna bakmaksızın teker teker turları geçmesi lazım. O yüzden ‘’Neden Gaziantepspor? ‘’diye hayıflanmaya gerek yok

Bu maçta çıkan ilk 11;mevcut kadro içerisinden çıkabilecek en iyi 11 di. Bursaspor maçında nasıl ki Hagi’yi eleştirdiysek;bu çıkardığı kadrodan ötürü de teşekkürü yollamamız lazım. Doğru olanı geç olmadan gördü çünkü.

Eleştirilebilecek tek nokta,Cana ile Neill’ın farklı mevkilerde oynaması olabilirdi fakat ben bu tercihi yadırgamıyorum. Zira Lorik Cana,ön libero olarak Hagi’nin isteklerini karşılayamıyordu. Oyuna topu sokma konusunda çok başarılı olduğunu söylemek zor aynı zamanda golcü bir orta saha oyuncusu da değil. Mücadele etme isteği falan üst düzeyde,taraftarlarda bu özelliklere sahip oyuncu görmediğinden Lorik Cana konusunda duygusal davranıyorlar.

Tüm bunların ışığında,Hagi hazırlık maçlarında Lorik Cana’yı stoper olarak oynattı ve orta sahadaki etkisiz oyununa nazaran;bu mevkide çok başarılı oldu Arnavut oyuncu. Aynı Lorik Cana Sivasspor maçında da stoperde etkili olunca;Gaziantepspor maçında stoperde oynaması kaçınılmazdı.

İlk 11 ne kadar arzulanan bir 11 ise,yedeklerde o derece yetersizdi Galatasaray’da. Taraftarı heyecanlandıran ve maçı çevirir diyebileceğimiz tek adam Milan Baros’tu. Fakat o da sakatlıktan yeni çıkmıştı ve hazır değildi. Hagi macera aramamalıydı. Ekstrem bir durum olmadığı müddetçe oyuncu değiştirmesine gerek yoktu. Zira çıkaracağı oyuncunun yerine alacağı isim,çıkan oyuncudan daha fazla yarar sağlayamazdı.

Gaziantepspor ile oynayan takımların iyi futbol oynama şansı çok fazla değil. Çok sıkıcı bir futbol oynuyor Gaziantepspor. Hücumdan ziyade savunmayi ön planda tutuyorlar. Birkaç oyuncunun ekstra çabaları ile hücumda var oluyorlar. Böyle bir ortamda Galatasaray’da bu silik oyuna ayak uydurdu. Fakat Neill ve Kewell’ın katılımı ile artan kalite,bir adım öne geçirmişti Galatasaray’ı.

Oyunun son yarım saatine kadar herşey güzeldi,ondan sonrası ise yine felaket. Zira oyuncu değişiklikleri sonucu,kenardan gelen oyuncular maça dahil olmuştu ve Galatasaray’ın kadrosu alternatifli bir kadro değildi. Kısacası ipler son 20 dakika boyunca Gaziantepspor’un elindeydi.

Aydın’ı oyuna alıp,maça şekil vermesini beklemek büyük hayalcilik. Hagi bu hatayı yaptı işte. Kewell’ı çıkarıp Aydın’ı alarak. Halbuki çıkan oyuncu doğru,giren oyuncu yanlıştı. Madem ki bir hamle düşüncesi içerisindeydi;alacağı adam Milan Baros olmalıydı. Böylece Milan Baros,Kewell’ın yerine pivot santrafor konumuna geçerdi,Stancu ise yine 2.forvet gibi oynardı.(Bu taktik yabancı gelmiyor biz Galatasaraylılara. 2005-2006 sezonunda da,Hakan Şükür pivot santrafor,Necati Ateş onun arkasında ikinci forvet gibi oynuyordu)

Bir diğer değişiklik olan Mustafa’nın, yerine girdiği Yekta kadar bile etkili olamaması,orta saha üstünlüğünü Gaziantepspor’a verdi. Bu dakikadan sonra,stoperde oynadığı 2 maçta da iyi oynayan Lorik Cana’nın,hata yapmaya başlaması Gaziantepspor’u çok tehlikeli hale getirmişti. Savunmadan birilerinin top çıkarması gerekiyordu fakat bunu Lorik Cana yapamıyordu. Bu yüzden ilk topu defalarca Servet aldı Zapata’dan. Çoğunlukla uzun oynayarak topu kaybetmemize sebep oldu. Hoş orta sahada oynayan Mustafa Sarp’a aktarsa dahi,top duvara çarpıp geri döner gibi kendisine geliyordu!

Skor olarak üstünlüğü kaybetmesi,dibe vurmuş olan olumsuz özgüveni ile yüzleşmek zorunda bıraktı Galatasaray’ı. Bu sezon boyunca özgüven kazanması çok zor takımın. Kendine güvensizlik,bu sezon bitene dek Galatasaraylı futbolcuların yakasına yapışacak.

Cenk Tosun’un sergilediği üst düzey performans;iyi biteceğini düşündüğümüz bir gecede bizleri hayal kırıklığına uğrattı.

Hagi’nin dikkat etmesi gereken tek şey oyuncu değişiklikleri. İlk 11 olarak mevcut şartlarda çıkabilecek en iyi kadro Gaziantepspor maçında çıkan kadroydu. Bu kadroyu bozmaması gerekiyor. En azından Arda takıma dönüp,Milan Baros’ta eski formunu yakalayana kadar.

26 Ocak 2011 Çarşamba

Beşiktaş:2-1:Trabzonspor



İki perdeli bir maç izledik aslında. İlk yarısını Beşiktaş’ın domine edip,Trabzonspor’un izlediği;ikinci yarısında ise Trabzonspor’un kendine gelip,Beşiktaş’ı oyundan düşürdüğü.

Dedik ya,iki perdeli bir maç… Hal böyle olunca her iki yarıyı da kendi içerisinde değerlendirmek gerekiyor.

İlk yarı ile başlayalım.

Yaptığı transferlerden sonra müthiş bir hava yakalayan Beşiktaş;Bucaspor’a da 5 tane atınca kaymaklı ekmek kadayıfı oldu adeta. Her ne kadar bazı şeylerin göstergesi olsa da,çokta fazla gaza gelmenin sakıncalı olacağı bir maçtı Bucaspor maçı. Asıl gösterge Trabzonspor maçı olacaktı.

İlk yarı adeta kendi çaldı kendi söyledi Beşiktaş. Bunda; Beşiktaş’ın güçlü hücum silahlarının etkili oynamasının yanı sıra,Trabzonspor’un rotasyon sonucu ortaya çıkan kadrosu da önemli rol oynadı.

Trabzonspor fazlasıyla çekingen başladı maça. Özellikle Piotr ve Pawel Brozek kardeşlerin ilk kez 11 de maça başlaması,Tayfun’un uzun süre sonra kadroya girmesi ve en önemlisi Beşiktaş’ın seyircisiyle birlikte harika bir hava yakalaması bu çekingenliğin başlıca nedenleriydi.

Forvette oynayan Brozek birşeyler yapma niyetindeydi fakat rahatça anlaşabileceği bir adam olmadı Trabzonspor takımında. Alanziho’nun ilk yarı boyunca silik bir görüntü sergilemesi,Pawel Brozek’i de fazlasıyla etkiledi. Yattara kendi çabasıyla birşeyler başarmaya çalıştı fakat başarılı olamadı.

Beşiktaş ise beklenildiği üzere fırtına gibi başladı maça. Zira Trabzonspor’u-lideri-yenip birşeyler kanıtlama çabası içerisindeydiler. Özellikle kanatlarda Simao ve Quaresma müthiş işler yaptılar. Bunlara bir de Guti’nin olağanüstü futbol bilgisi eklenince;kabus gibi çöktüler Trabzonspor’un üzerine.

İlk yarım saatte iki gol bulması, Beşiktaş’ın varolan özgüvenini fazlasıyla artırdı. İlk yarı için soyunma odasına gidilirken,herkesin aklında ‘’fark olur’’düşüncesi hakimdi.

Madalyonun Diğer Yüzü

İkinci yarı ise bambaşka bir görüntü vardı. İkinci yarının hemen başında Trabzonspor’un Alanzinho ile gol bulması ve akabinde gelişen pozisyonda Pawel Brozek’in topunun direkten dönmesi maça heyecan,Beşiktaşlılara korku getirdi.
Trabzonspor kendini bulmuştu. Her ne kadar rotasyona gitmiş olsalarda,takım olmanın verdiği avantajı fazlasıyla kullandılar. Bunlara bir de sahip oldukları yeterli kondisyon eklenince,maç Beşiktaş’ın kontrolünden çıktı ve ibre az da olsa Trabzonspor’a döndü.

Trabzonspor hücumda da artık etkiliydi. Bundaki temel neden Alanzinho’nun sazı eline almış olmasıydı. Trabzonspor’un as kadrosunda bu işi yapan Colman ve Selçuk vardı ancak onların bugün 11 de olmaması,yükü Alanzinho’nun üstlenmesine neden oldu. İlk yarı bunu başarıyla yapamasa da,ikinci yarı görevini fazlasıyla yaptı. Bu sayede Brozek’te varlığını hissettirmeye başladı. Zira artık anlaşabildiği bir adam bulabilmişti takımda. Colman ve Selçuk geldikten sonra daha fazla fayda sağlayacaktır Trabzonspor’a.

Beşiktaş ise erken gelen golle sarsıldı. İlk yarıdaki formu ikinci yarıda yakalayamadılar. Hücumdan geriye dönüşlerde sıkıntı yaşayınca da;kalelerinde pozisyon vermeye başladılar. Ayrıca defansta sıkıntı yaşadıkları da bir gerçek. Ersan insanüstü bir mücadele sergiliyor bu sayede İbrahim Toraman’ın açıkları da kapanmış oluyor. Sivok-Ersan ikilisi Beşiktaş’ın stoperindeki ideal ikili gibi gözüküyor. Ancak yabancı kısıtlaması bu ikilinin birlikte oynaması açısından sorun teşkil edebilir.

Trabzonspor bugün sertlikten uzak bir takım görünümündeydi. Açıkçası bu durum Beşiktaş’ın işine yaradı.Beşiktaş; Gerek Avrupa’da gerekse ligin ilerleyen haftalarında, çok daha sert takımlarla karşılaşacak. O maçlarda ciddi sıkıntı yaşabilir.

Trabzonspor içinse kupadan eleniş,ister istemez moralleri bozacaktır. Akılları Fenerbahçe maçındaydı bu da inkar edilemez. Pazar günü Fenerbahçe’nin çok da zorlanacağını düşünmüyordum ancak bugünkü maçtan sonra bu fikrim ufakta olsa sekteye uğradı. Maçı yine Fenerbahçe’nin kazanacağını düşünüyorum fakat işleri düşündüğüm kadar kolay olmayacaktır. Çok çok sert bir maç bizleri bekliyor olacak.

20 Ocak 2011 Perşembe

Medical Park Antalyaspor:0-0:Galatasaray



Uzun bir süre sonra futbol konuşabilmek güzel.

Galatasaray’ın bu sene kupayı alması bir zorunluluk hali aldı. Kupada varolan takımlara baktığımız vakit ,şansının bir hayli yüksek olduğunu görüyoruz Galatasaray’ın.

Antalyaspor maçı öncesi bir beraberlik yetiyordu Galatasaray’a. Olası bir mağlubiyette Antalyaspor ile averaj hesabına kalıp,sıkıntıya düşebilirdi. Kendi işini kendi bitirdi Galatasaray. Bir puanı alıp,çeyrek finale yükseldi.

Peki Galatasaray nasıl futbol oynadı?

En kritik soru bu aslında. Rijkaard sonrası dönemde,Galatasaray’ın oyun şablonunda bir değişiklik olduğunu söylemek güç. Zaman zaman,bazı maçlara özel olarak sistem değişikliği yaptı Hagi ama hepsi bu kadar.

Devre arasından sonra Galatasaray’da gözle görülen en önemli değişiklik,fizik güç. Artık çok daha sert bir takım Galatasaray. Kondisyonu daha fazla olan,daha fazla mücadele eden,zaman zaman da olsa ileride basabilen bir takım.

Özellikle Ajax ve Antalyaspor maçlarında Galatasaray’ın sonuç alamamasının temel nedeni,golcü eksikliği. Elinde Baros gibi muazzam bir golcü var fakat bu isimden yararlanamıyor Galatasaray.

Taktik analize geçip,orada bahsedelim bundan.

Galatasaray,Hagi’nin gelişiyle birlikte sistem olarak 4-3-3 ü kullanmaya devam ediyor. Özellikle son oynanan 2 maçta ve ligin ilk yarısındaki Kasımpaşa maçında,bu çok net bir biçimde görüldü.

Defansı geçip,orta sahaya gelirsek; 3 lü bir orta sahaya sahip olduğunu göreceğiz Galatasaray’ın. Defansif özellikleri fazla olan gerçek bir ön libero,bir sağ iç ve bir sol iç oyuncusuyla oynuyor Galatasaray.

Ligin ilk yarısında bu sistemin tutması hayalcilik olurdu. Zira Galatasaray’ın eldeki oyuncu kadrosu buna imkan tanımıyordu. Çünkü bu sistemin işleyebilmesi için,sol iç ve sağ iç diye adlandırdığımız mevkilerde oynayan oyuncuların,oyunun 2 yönünü de çok iyi oynaması gerekiyor(bilhassa hücum yönünü). Hagi’de bunun farkında olacak ki,öncelikli olarak Culio gibi oyunu hakikaten çift yönlü oynayabilen,mücadeleci ve sert bir oyuncuyu takıma kazandırıp,sol içe monte etti. Ön libero mevkisinde oynayabilecek,defansif özellikleri kuvvetli olan bir oyuncu takımda zaten mevcut,Lorik Cana. Arnavut oyuncunun stoper oynamasının tek nedeni,Neill’ın Avustralya Milli Takımı’nda olması. Neill’ın gelmesiyle Cana’yı ön libero’da göreceğiz. (Ha Lorik Cana stoperde oynasın,onada eyvallah derim.)

Resme baktığımız zaman,eksik olan parçanın(orta saha özelinde söylüyorum) ‘’sağ iç’’ olduğunu görüyoruz. Bugün gelen bilgiler de,o bölge için Yekta’nın transfer edildiği. Transfer resmileştikten sonra detaylı olarak konuşuruz bunu. Kısaca değinmek gerekirse,Galatasaray için elzem bir oyuncuydu Yekta.
Hücum hattı ise sıkıntılı Galatasaray’da. Kanatlara değinmeden,forvet eksikliğine değinmek lazım. Eğer ki Baros sakatlanmamış olsaydı,Galatasaray bugün çok farklı yerlerde olurdu. Bu bir gerçek. Devre arasında henüz o bölgeye transfer yapılmadığı için,Galatasaray skor üretmekte zorlanıyor. Sert bir takım olduğu için savunmayı iyi yapıyor ama golcüsü eksik olduğu için gol atamıyor. Bu yüzden de hem Ajax hem de Antalyaspor maçlarında gol bulamadı Sarı-Kırmızılı takım.

Bu bilgiler ışığında Antalyaspor maçını değerlendirmek daha doğru olacaktır. Kazım(futbol olarak bakarsak) güzel bir alternatif oldu. Sağ açık ve forvet oynayabilmesi takıma kısa vadede büyük rahatlık getiriyor. Ancak Kazım salt bir forvet olmadığı için,gol yüzdesi düşük. Golü koklayan bir isim değil,bu yüzden de 2 maçta 2 gol yapmasına rağmen,zorluk derecesi biraz yüksek olan maçlarda,gol yollarında etkili olamadı. Tüm bunlara Pino’nun sakatlığı da eklenince,Galatasaray Antalyaspor maçında hücumda etkili olamadı.

Orta saha elemanlarının da skoru üstlenecek oyuncular olmaması,Galatasaray’ı zor durumda bıraktı. Galatasaray şanslıydı,çünkü beraberlik yetiyordu. Galibiyet almak zorunda olsaydı,işi çok daha zor olurdu

Galatasaray’ın Antalya maçı kadrosuna bakarsanız,hücumda skor yükünü üstlenebilecek tek adamın Arda olduğunu görürsünüz. Arda’da sakatlıktan yeni çıktı ve formunu yeni yeni buluyor. O da etkisiz kalınca,Galatasaray hücumsal anlamda büyük bir yara alıyor.

İşte tam da burada,orta saha adamlarının devreye girmesi lazım. Ancak söylediğimiz gibi,Galatasaray’ın sahip olduğu orta saha havuzu,gol yüzdesi yüksek oyunculardan oluşmuyor. Haliyle insanlar Galatasaray’ın bir ‘’savunma takımı’’ olduğu öngörüsünde bulunuyor. Bu gerçekte doğru bir tesbit olmamakla birlikte,şeklen doğruymuş gibi gözüküyor. Ligin ikinci yarısında,bu öngörü de ters dönecektir.

Ufuk’un son iki maçtır yükselen bir formu var ancak ilk yarıda takımı adına yaptığı hatalar göz önüne alınınca,bir güvensizlik durumu söz konusu oluyor. Bu da Galatasaray’ı kaleci transferi yapmaya itiyor.

Serkan Kurtuluş maalesef alternatif olabilecek bir oyuncu. Direkt 11 de oynaması zor. Bunu görev aldığı maçlarda gösterdi. Sabri’yi oraya monte etmekte fayda var. Bunu gördüğü kırmızı karttan ötürü de söylemiyorum.

Transferlerin yapıldığı şu dönemi en az hasarla atlatmamız gerekiyordu,bu şekilde bakmak lazım Antalyaspor maçına. Galatasaray’da bir kazaya mahal vermeden geride bıraktı bu maçı.