Medical Park Antalyaspor etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Medical Park Antalyaspor etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
16 Eylül 2012 Pazar
Medical Park Antalyaspor: 0-4 :Galatasaray
Genelin aksine, çok zorlanacağımızı düşünmediğim bir müsabakaydı Antalyaspor maçı. Daha önce de yazmıştım, transfer döneminin bitmiş olması Galatasaray'ın en büyük avantajıydı Antalyaspor maçı özelinde. Antalya maçı, bir serinin başlangıcı olacaktı ne kadar süreceğini henüz kestiremediğim. Ama daha da önemlisi, bu karşılaşma Manchester maçı öncesi iyi bir test sınavıydı Galatasaray için.
Hamit'in sakatlığını öğrenen hemen herkes Amrabat'ın sağ kanada geçeceğini düşünmüştür kuşkusuz. Hoca, ters köşe yaptı ve Aydın'ı koydu. Amrabat'ın oynayacağını tahmin ediyordum. Her ne kadar izleyememiş olsak da Genoa maçı ve hafta arası oynanan Kartal maçında Amrabat'ın bize verdiği mesaj ilk 11'de olacağı yönündeydi çünkü.
Amrabat, Galatasaray için çok değerli ve önemli bir oyuncu. Hücumda takımın tıkandığı anda güvenle topu atabileceği, birebirlerde etkili olabilen, adam eksiltme işini çok iyi yapabilen bir yapıya sahip. Bunları aslında hepimiz biliyoruz. Faslı oyuncunun transfer edilme nedeni de buydu zaten, hücumda yaratıcı oyuncu eksikliğini gidermek. Ki, Fatih Terim de maçtan sonra yaptığı açıklamada hücumda oluşan bu sıkıntıyı Amrabat, Aydın yeri geldiğinde de Umut ve Burak ile çözmeyi amaçladıklarını söyledi. Amrabat oruç tuttuğu için fizik olarak yetersizdi. Milli maç en çok ona yaradı. Antalyaspor karşısında da fark yaratan oyunculardan biri oldu.
Elmander'in golüne kadar çok kontrollü oynayan bir Galatasaray vardı sahada. Kalesinde pozisyon görmeyen fakat rakip kalede de çok fazla etkili olamayan... Çok da etkili oynamadan, oyuncularının bireysel yetenekleri sayesinde iki gol bulduğunu söylesek Galatasaray'ın, sanırım yanılmayız. Bu pasif futbolun temel sebeplerinden biri, Galatasaray'ın kontrollü oyunu tercih etmesiydi. Bir diğeri ise, rakip takımın Selçuk İnan'ı sıkı bir markaj altına almasıydı. Esasında bu çok uzun sürmeyecekti, biliyorduk. Çünkü Selçuk çok zeki bir oyuncu ve 90 dakika boyunca Antalyasporlu oyuncunun onu markaj altında tutması kolay değildi. Sıkıntı da aslında burada başladı. Selçuk'tan sonra Melo'ya da zaman zaman yakın markaj uyguladı Antalyasporlu oyuncular. Bu da, Galatasaray'ın orta sahada top yapmasını kısmen de olsa engelledi. Oysa ki Galatasaray'da orta saha oyuncuları top alamadığı zaman, orta saha kökenli kanat oyuncuları merkeze gelip top alıyor ve Galatasaray'ın oyun kurmasını sağlıyorlardı. Bunun en güzel örneği de aslında Emre Çolak ve Engin Baytar'dı. Fakat Galatasaray'ın bugün sahaya çıkan onbirinde bunu yapabilecek kanat oyuncuları yoktu. Aydın, zaman zaman orta sahaya gelip bu görevi üstlenmeye çalışsa da çok başarılı olamadı. Yazının ilerleyen bölümlerinde değineceğim Yekta'nın oyuna girmesiyle bu sorun kısmen de olsa ortadan kaktı ve Galatasaray orta sahasında top yapabilecek bir oyuncu daha oldu. Buna ek olarak, Selçuk ve Melo da adam markajında kurtulunca, orta sahanın üstünlüğü tamamen Galatasaray'a geçti. Zaten, Isaac'in gördüğü haklı kırmızı kart ile beraber Antalyaspor 10 kişi kalınca, maç ilk yarıda sona ermişti. Bu dakikadan itibaren kafalarda Manchester maçı başladı.
Elmander - Burak, zaten oyunun ilerleyen dakikalarında gerçekleşmesini beklediğimiz bir değişiklikti. Elmander'in sakatlığı, bu değişikliğin süresini biraz öne çekti. Asıl dikkat çekici değişiklik, Yekta - Aydın değişikliğiydi. Yekta'yı en son, geçen sezon sakatlandığı Kayseri maçında sağ açıkta izleme fırsatı bulmuştuk. Bu sezon, hazırlık maçlarında hoca kendisine orta sahanın göbeğinde şans vermişti. Fakat bu kez bir değişiklik yapıp, Yekta'yı sağ açığa koydu. Oyunda kaldığı süre boyunca fena işler yapmadı. Fizik olarak o da hazır duruma geliyor yavaş yavaş. Ancak kafa olarak da hazır olması lazım. Henüz o eşiği aşabilmiş değil. Biraz, Aydın'ın kazanılma aşamasındaki haline benzetiyorum ruh halini. Fakat daha iyiye gidecektir.
Maçta herkesin dikkat ettiği en önemli unsur, Galatasaray'ın defans kurgusuydu. Zira, dördüncü haftaya gelene kadar yenilen basit goller can sıkmıştı. Bu maçı gol yemeden tamamlamak, duran toplarda geçen haftalara oranla nispeten daha başarılı bir performans sergilemek memnuniyet vericiydi. Cris'in yeni transfer olmasına rağmen sırıtmadan oynaması bir artıydı. Umut'un attığı golün başlangıcında Semih Kaya'nın parmağı olduğunu es geçmek olmaz tabi. Her geçen biraz daha büyüyor genç oyuncu. Bu da ilerisi için bizlerin hem umutlanmasına hem de mutlu olmasına sebebiyet veriyor.
Muslera'nın hatalı degajları göz tırmalayıcıydı. Özellikle Manchester United karşılaşması öncesi test maçı olduğunu düşündüğüm bu maçta, daha güvenli hamleler beklerdim kendisinden. Geçen sezon olduğu gibi bu sezona da çok iyi başlayamadı. Zamanla düzelecektir fakat kısa vadede çok önemli bir Manchester United maçı olduğunu düşünürsek, Muslera'nın geçen sezonki formuna kavuşması için önünde dört günlük bir süre var. Zira Galatasaray, Manchester United deplasmanından puan ile ayrılmak istiyorsa, Muslera'nın yüzde yüzünü sahada vermesi lazım.
3 Şubat 2012 Cuma
Antalya Maçına Dair
Mevkisel bazda kalite yetersizliğini ön plana çıkarmaktan ziyade, takım olma olgusundaki sıkıntıya dikkat çekmek istiyorum.
Son haftalarda Galatasaray’da göze batan en büyük eksiklik, bir ‘’takım’’ edasıyla sahada mücadele etmiyor oluşları.
Açalım.
Galatasaray’ın ligde lider olmasını sağlayan en önemli özellik, takım halinde hem hücumda hem de savunmada mücadele etmesi ve takım halinde kazanıp, takım halinde kaybetmesiydi. Bu takımdaşlık olgusu, doğru taktik olan 4-4-2 sistemiyle birleşince, ortaya üst üste kazanan ve zor kaybeden bir Galatasaray çıkmıştı. Ancak son haftalarda izlediğimiz Galatasaray’ın ‘’takım’’ gibi oynadığını söylemek biraz zor. Aşırı derecede dağınık, sinirli ve daha az mücadele eden bir oyuncu topluluğu var karşımızda. Bursaspor maçından sonra da belirtmiştim, transfer söylentileri taraftarı olduğu kadar, teknik kadroyu ve oyuncuları da olumsuz yönde etkiliyor. Neticede sahada yer alan oyuncuların da insan olduğunu unutmamak lazım. Çıkan her transfer haberi doğru da olsa, yanlış da olsa oyuncuları etkiler.
Tabi bu sebepler yaşanan puan kayıpları için bahane olmamalı. Fatih Terim’in de dediği gibi, Galatasaray fikstüre baktığı zaman her oynayacağı maçın yanına puan olarak ‘’3’’ yazar. 3 Puan alınamayan her maç Galatasaray için başarısızlıktır.
Bunları söylerken bazı gerçekleri de göz ardı etmemek lazım. Galatasaray’ın tüm maçları kazanamayacağını hepimiz biliyoruz. Yakalanan galibiyet serisi de elbet bir yerde bitecekti. Önemli olan gittiği yere kadar o seriyi götürebilmekti. Bir taşı en yukarıya fırlattığınız zaman, ulaştığı top noktadan sonra inişe geçer. Galatasaray’da düşüş yaşayacaktı, sıkıntılı olan, o düşüşün çok hızlı bir şekilde yaşanmış olması.
Baros’un sakatlığı bize gösterdi ki, bu takımın en stratejik oyuncusu Milan Baros. Çünkü 9’da 9 yapmaya vesile olan 4-4-2 sistemi onunla beraber çok daha anlamlıydı. Sercan Yıldırım, Baros’un boşluğunu dolduramadı ve sistem aksadı. Forvet mevkisinde çok da fazla alternatifi olmayan Galatasaray, takım içerisinde Baros’a alternatif yaratamadı. Yapılabilecek tek şey, Baros geri dönene kadar maksimum puan almaktı.
Baros, Antalyaspor maçıyla beraber geri döndü. Sahada kaldığı kısa süre zarfı, Galatasaray’ın oyun içerisinde en etkili olduğu dakikalardı belki de. Oyun yavaş yavaş Antalyaspor yarı alanına yığılmaya başlamıştı ki, Baros’un kırmızı kart gördüğü pozisyon gerçekleşti. Son derece sorumsuz bir davranış ile adeta takımına ihanet etti Çek futbolcu. Baros kalitesinde bir futbolcuya yakışmayacak bir kırmızı kart oldu. Oyun içerisinde gerek Melo gerekse de Ujfalusi çok defa hakemler ile tartışıyor fakat her ikisi de itirazları çok kritik yerde sonlandırıyor. Biliyorlar ki, biraz daha itiraza devam etseler kart yiyecekler. Baros bunu yapmadı. Hakeme omuz dahi attı. Hakem eğer hakem olsa, Baros’u o zaman atardı. Kendisine oyunda kalma ve hakemden çok takımına destek olma fırsatı verildi ancak o, bunu kullanamadı.
Galatasaray fiziksel olarak da düşüşe geçti. Takımın gerek savunma gerekse de hücumda en kilit oyuncularından biri olan Melo; bundan en çok etkilenen oyuncu belki de. Galatasaray’ın hücumda var olabilmesi için orta saha göbeğinde yer alan Selçuk ile Melo’nun diğer oyunculara oranla çok daha fazla sorumluluk alıp, daha etkili oynamaları lazım. Onların topu hücuma taşıyıp, kanat oyuncuları ile üçüncü bölgede topu buluşturmaları lazım. Çünkü Galatasaray’ın kanat rotasyonundaki oyuncular top kendilerindeyken seri şekilde adam eksiltip, pozisyona girebilecek tipte oyuncular değil. Onlar, rakip kaleye yakın yerlerde topla buluşmalılar ki etkili olabilsinler. Bunun da yolu az önce söylediğim üzere Selçuk ile Melo’nun etkili oyunundan geçiyor.
Transfer döneminin kapanması, ironik belki ama, en çok Galatasaray’a yarayacak. Spekülasyonlardan uzak, takımıyla daha fazla ilgilenen bir Fatih Terim, bunun sonucunda da yeniden ‘’takım’’ gibi oynamaya başlayacak bir Galatasaray göreceğimizi düşünüyorum önümüzdeki iki haftalık periyot ile beraber.
Son haftalarda Galatasaray’da göze batan en büyük eksiklik, bir ‘’takım’’ edasıyla sahada mücadele etmiyor oluşları.
Açalım.
Galatasaray’ın ligde lider olmasını sağlayan en önemli özellik, takım halinde hem hücumda hem de savunmada mücadele etmesi ve takım halinde kazanıp, takım halinde kaybetmesiydi. Bu takımdaşlık olgusu, doğru taktik olan 4-4-2 sistemiyle birleşince, ortaya üst üste kazanan ve zor kaybeden bir Galatasaray çıkmıştı. Ancak son haftalarda izlediğimiz Galatasaray’ın ‘’takım’’ gibi oynadığını söylemek biraz zor. Aşırı derecede dağınık, sinirli ve daha az mücadele eden bir oyuncu topluluğu var karşımızda. Bursaspor maçından sonra da belirtmiştim, transfer söylentileri taraftarı olduğu kadar, teknik kadroyu ve oyuncuları da olumsuz yönde etkiliyor. Neticede sahada yer alan oyuncuların da insan olduğunu unutmamak lazım. Çıkan her transfer haberi doğru da olsa, yanlış da olsa oyuncuları etkiler.
Tabi bu sebepler yaşanan puan kayıpları için bahane olmamalı. Fatih Terim’in de dediği gibi, Galatasaray fikstüre baktığı zaman her oynayacağı maçın yanına puan olarak ‘’3’’ yazar. 3 Puan alınamayan her maç Galatasaray için başarısızlıktır.
Bunları söylerken bazı gerçekleri de göz ardı etmemek lazım. Galatasaray’ın tüm maçları kazanamayacağını hepimiz biliyoruz. Yakalanan galibiyet serisi de elbet bir yerde bitecekti. Önemli olan gittiği yere kadar o seriyi götürebilmekti. Bir taşı en yukarıya fırlattığınız zaman, ulaştığı top noktadan sonra inişe geçer. Galatasaray’da düşüş yaşayacaktı, sıkıntılı olan, o düşüşün çok hızlı bir şekilde yaşanmış olması.
Baros’un sakatlığı bize gösterdi ki, bu takımın en stratejik oyuncusu Milan Baros. Çünkü 9’da 9 yapmaya vesile olan 4-4-2 sistemi onunla beraber çok daha anlamlıydı. Sercan Yıldırım, Baros’un boşluğunu dolduramadı ve sistem aksadı. Forvet mevkisinde çok da fazla alternatifi olmayan Galatasaray, takım içerisinde Baros’a alternatif yaratamadı. Yapılabilecek tek şey, Baros geri dönene kadar maksimum puan almaktı.
Baros, Antalyaspor maçıyla beraber geri döndü. Sahada kaldığı kısa süre zarfı, Galatasaray’ın oyun içerisinde en etkili olduğu dakikalardı belki de. Oyun yavaş yavaş Antalyaspor yarı alanına yığılmaya başlamıştı ki, Baros’un kırmızı kart gördüğü pozisyon gerçekleşti. Son derece sorumsuz bir davranış ile adeta takımına ihanet etti Çek futbolcu. Baros kalitesinde bir futbolcuya yakışmayacak bir kırmızı kart oldu. Oyun içerisinde gerek Melo gerekse de Ujfalusi çok defa hakemler ile tartışıyor fakat her ikisi de itirazları çok kritik yerde sonlandırıyor. Biliyorlar ki, biraz daha itiraza devam etseler kart yiyecekler. Baros bunu yapmadı. Hakeme omuz dahi attı. Hakem eğer hakem olsa, Baros’u o zaman atardı. Kendisine oyunda kalma ve hakemden çok takımına destek olma fırsatı verildi ancak o, bunu kullanamadı.
Galatasaray fiziksel olarak da düşüşe geçti. Takımın gerek savunma gerekse de hücumda en kilit oyuncularından biri olan Melo; bundan en çok etkilenen oyuncu belki de. Galatasaray’ın hücumda var olabilmesi için orta saha göbeğinde yer alan Selçuk ile Melo’nun diğer oyunculara oranla çok daha fazla sorumluluk alıp, daha etkili oynamaları lazım. Onların topu hücuma taşıyıp, kanat oyuncuları ile üçüncü bölgede topu buluşturmaları lazım. Çünkü Galatasaray’ın kanat rotasyonundaki oyuncular top kendilerindeyken seri şekilde adam eksiltip, pozisyona girebilecek tipte oyuncular değil. Onlar, rakip kaleye yakın yerlerde topla buluşmalılar ki etkili olabilsinler. Bunun da yolu az önce söylediğim üzere Selçuk ile Melo’nun etkili oyunundan geçiyor.
Transfer döneminin kapanması, ironik belki ama, en çok Galatasaray’a yarayacak. Spekülasyonlardan uzak, takımıyla daha fazla ilgilenen bir Fatih Terim, bunun sonucunda da yeniden ‘’takım’’ gibi oynamaya başlayacak bir Galatasaray göreceğimizi düşünüyorum önümüzdeki iki haftalık periyot ile beraber.
20 Ocak 2011 Perşembe
Medical Park Antalyaspor:0-0:Galatasaray

Uzun bir süre sonra futbol konuşabilmek güzel.
Galatasaray’ın bu sene kupayı alması bir zorunluluk hali aldı. Kupada varolan takımlara baktığımız vakit ,şansının bir hayli yüksek olduğunu görüyoruz Galatasaray’ın.
Antalyaspor maçı öncesi bir beraberlik yetiyordu Galatasaray’a. Olası bir mağlubiyette Antalyaspor ile averaj hesabına kalıp,sıkıntıya düşebilirdi. Kendi işini kendi bitirdi Galatasaray. Bir puanı alıp,çeyrek finale yükseldi.
Peki Galatasaray nasıl futbol oynadı?
En kritik soru bu aslında. Rijkaard sonrası dönemde,Galatasaray’ın oyun şablonunda bir değişiklik olduğunu söylemek güç. Zaman zaman,bazı maçlara özel olarak sistem değişikliği yaptı Hagi ama hepsi bu kadar.
Devre arasından sonra Galatasaray’da gözle görülen en önemli değişiklik,fizik güç. Artık çok daha sert bir takım Galatasaray. Kondisyonu daha fazla olan,daha fazla mücadele eden,zaman zaman da olsa ileride basabilen bir takım.
Özellikle Ajax ve Antalyaspor maçlarında Galatasaray’ın sonuç alamamasının temel nedeni,golcü eksikliği. Elinde Baros gibi muazzam bir golcü var fakat bu isimden yararlanamıyor Galatasaray.
Taktik analize geçip,orada bahsedelim bundan.
Galatasaray,Hagi’nin gelişiyle birlikte sistem olarak 4-3-3 ü kullanmaya devam ediyor. Özellikle son oynanan 2 maçta ve ligin ilk yarısındaki Kasımpaşa maçında,bu çok net bir biçimde görüldü.
Defansı geçip,orta sahaya gelirsek; 3 lü bir orta sahaya sahip olduğunu göreceğiz Galatasaray’ın. Defansif özellikleri fazla olan gerçek bir ön libero,bir sağ iç ve bir sol iç oyuncusuyla oynuyor Galatasaray.
Ligin ilk yarısında bu sistemin tutması hayalcilik olurdu. Zira Galatasaray’ın eldeki oyuncu kadrosu buna imkan tanımıyordu. Çünkü bu sistemin işleyebilmesi için,sol iç ve sağ iç diye adlandırdığımız mevkilerde oynayan oyuncuların,oyunun 2 yönünü de çok iyi oynaması gerekiyor(bilhassa hücum yönünü). Hagi’de bunun farkında olacak ki,öncelikli olarak Culio gibi oyunu hakikaten çift yönlü oynayabilen,mücadeleci ve sert bir oyuncuyu takıma kazandırıp,sol içe monte etti. Ön libero mevkisinde oynayabilecek,defansif özellikleri kuvvetli olan bir oyuncu takımda zaten mevcut,Lorik Cana. Arnavut oyuncunun stoper oynamasının tek nedeni,Neill’ın Avustralya Milli Takımı’nda olması. Neill’ın gelmesiyle Cana’yı ön libero’da göreceğiz. (Ha Lorik Cana stoperde oynasın,onada eyvallah derim.)
Resme baktığımız zaman,eksik olan parçanın(orta saha özelinde söylüyorum) ‘’sağ iç’’ olduğunu görüyoruz. Bugün gelen bilgiler de,o bölge için Yekta’nın transfer edildiği. Transfer resmileştikten sonra detaylı olarak konuşuruz bunu. Kısaca değinmek gerekirse,Galatasaray için elzem bir oyuncuydu Yekta.
Hücum hattı ise sıkıntılı Galatasaray’da. Kanatlara değinmeden,forvet eksikliğine değinmek lazım. Eğer ki Baros sakatlanmamış olsaydı,Galatasaray bugün çok farklı yerlerde olurdu. Bu bir gerçek. Devre arasında henüz o bölgeye transfer yapılmadığı için,Galatasaray skor üretmekte zorlanıyor. Sert bir takım olduğu için savunmayı iyi yapıyor ama golcüsü eksik olduğu için gol atamıyor. Bu yüzden de hem Ajax hem de Antalyaspor maçlarında gol bulamadı Sarı-Kırmızılı takım.
Bu bilgiler ışığında Antalyaspor maçını değerlendirmek daha doğru olacaktır. Kazım(futbol olarak bakarsak) güzel bir alternatif oldu. Sağ açık ve forvet oynayabilmesi takıma kısa vadede büyük rahatlık getiriyor. Ancak Kazım salt bir forvet olmadığı için,gol yüzdesi düşük. Golü koklayan bir isim değil,bu yüzden de 2 maçta 2 gol yapmasına rağmen,zorluk derecesi biraz yüksek olan maçlarda,gol yollarında etkili olamadı. Tüm bunlara Pino’nun sakatlığı da eklenince,Galatasaray Antalyaspor maçında hücumda etkili olamadı.
Orta saha elemanlarının da skoru üstlenecek oyuncular olmaması,Galatasaray’ı zor durumda bıraktı. Galatasaray şanslıydı,çünkü beraberlik yetiyordu. Galibiyet almak zorunda olsaydı,işi çok daha zor olurdu
Galatasaray’ın Antalya maçı kadrosuna bakarsanız,hücumda skor yükünü üstlenebilecek tek adamın Arda olduğunu görürsünüz. Arda’da sakatlıktan yeni çıktı ve formunu yeni yeni buluyor. O da etkisiz kalınca,Galatasaray hücumsal anlamda büyük bir yara alıyor.
İşte tam da burada,orta saha adamlarının devreye girmesi lazım. Ancak söylediğimiz gibi,Galatasaray’ın sahip olduğu orta saha havuzu,gol yüzdesi yüksek oyunculardan oluşmuyor. Haliyle insanlar Galatasaray’ın bir ‘’savunma takımı’’ olduğu öngörüsünde bulunuyor. Bu gerçekte doğru bir tesbit olmamakla birlikte,şeklen doğruymuş gibi gözüküyor. Ligin ikinci yarısında,bu öngörü de ters dönecektir.
Ufuk’un son iki maçtır yükselen bir formu var ancak ilk yarıda takımı adına yaptığı hatalar göz önüne alınınca,bir güvensizlik durumu söz konusu oluyor. Bu da Galatasaray’ı kaleci transferi yapmaya itiyor.
Serkan Kurtuluş maalesef alternatif olabilecek bir oyuncu. Direkt 11 de oynaması zor. Bunu görev aldığı maçlarda gösterdi. Sabri’yi oraya monte etmekte fayda var. Bunu gördüğü kırmızı karttan ötürü de söylemiyorum.
Transferlerin yapıldığı şu dönemi en az hasarla atlatmamız gerekiyordu,bu şekilde bakmak lazım Antalyaspor maçına. Galatasaray’da bir kazaya mahal vermeden geride bıraktı bu maçı.
31 Ekim 2010 Pazar
Antalyaspor Maçının Ardından:Düzlüğe Çıkmak İçin Verilen Savaş

Bulunduğu konum itibariyle her maçını kazanmak zorunda olan bir Galatasaray,eldeki ksıtlı imkanlarla,şaşılacak derecede iyi işler yapan Antalyaspor...
Yukarıdaki tanımlamalara sahip iki takımın mücadelesi vardı dün Ali Sami Yen stadında. Fenerbahçe ve Bursaspor'un ikişer puan kaybettiği haftada,mutlaka kazanması gerekiyordu Galatasaray'ın. Neyine,nasılına,niçinine bakmadan...
Kabul etmek gerekir ki,sahip olduğu şartlar çok zor Galatasaray'ın. Takımın ''demirbaşı'' olarak nitelendirebileceğimiz bir çok isim sakat. Ayrıca teknik heyet değişti ve yeni bir şeyler oturtmaya çalışıyorlar takıma.
Şartlar bu denli elverişsizken,Galatasaray'ın zirveye ortak olabilmesi için,hemen her maçını kazanması gerekiyor.
Geçen hafta,Fenerbahçe maçında ortaya konan performanstan sonra,bu haftaki maç için yapılan bütün yorumlar oldukça iyimserdi.
Antalyaspor her ne kadar güçsüz bir takım olsa da,mücadele etmeyi seven ve bu sayede de ligde bir yerlere gelmiş bir takım. Bu takımla baş edebilmek için,sizin de en az onlar kadar mücadele etmeniz gerekir. Her ne kadar maç Ali Sami Yen'de olsa da;Galatasaray'ın sahip olduğu oyuncu kadrosuyla bu mücadeleyi sergilemesi gerekiyordu.
Geçen hafta değişen teknik ekibin en önemli özelliği,rakibi çok iyi analiz ediyor olmaları. Bunu hem geçen haftaki Fenerbahçe maçında hem de dünkü Antalyaspor maçında aleni biçimde gördük.
Tita'nın sağ kanattaki etkili oyununa önlem amaçlı Serkan-Sabri ikilisiyle orayı kapattı Hagi ve ekibi. Keza orta sahadaki direnci artırmak adına Barış'ın oraya monte edilmesi, top alabilmek için, zaman zaman orta sahaya gelen Necati'nin topla buluşmaması adına önemli bir hamleydi. Bunun dışında hücumsal olarak istediklerini yerleştirmiş değil Hagi. Kendisi de zaten maçtan sonra bu yönde bir açıklama yapmış. Takımın demirbaşı dediğimiz oyuncuların hemen hepsinin hücum oyuncusu olması bundaki en önemli etken. Buna rağmen, kısa vadede hücumsal anlamdaki sorunu, Pino-Misimovic ikilisinin sergilemiş olduğu güzel performans ile çözmüş durumda. Özellikle Pino'nun sergilediği performans olağanüstü. Pino;Rijkaard döneminde çizgiye daha yakın oynuyor,bu yüzden istediklerini tam olarak gerçekleştiremiyordu. Hagi'nin takımın başına geçmesiyle beraber,daha serbest oynamaya başladı ve yeteneklerini gösterme fırsatı buldu. Pino'daki değişimin en önemli sebebi bence bu.
Hagi;Galatasaray'ın fizik güç olarak yetersiz olduğunun farkında ve bunun için de mücadele edebilecek,savunma yönleri daha güçlü oyuncuları ilk 11 de kullanmayı tercih ediyor. Maçın ilerleyen dakikalarında yapmış olduğu değişikliklerle de;rakip takıma neşteri vurmayı planlıyor. (Oyundan çıkan isim her ne kadar ''bence''yanlışsa da,Cana-Emre Çolak değişikliği bunun açık bir göstergesi).
Maçın bazı bölümlerinde (özellikle 30-40. dakikalar arası) Galatasaray'ın inanılmaz bir baskı kurduğunu gördük. Bu dönemde,hem hızlı oynamayı hem de gol pozisyonuna girmeyi başardı Sarı-Kırmızılı takım. Rijkaard döneminde de,Galatasaray'ın en önemli sorunu hızlı oynayamamaktı. Maçı 2-0'a getirdiği zamanlar,nispeten bunu başardı Galatasaray. Ancak bu,çok kısa bir süre gerçekleşti. Bunun dışındaki dönemler,orta saha mücadelesi şeklinde geçti ve bu dönemde Antalyaspor hücumda daha fazla etkili olan taraftı. Alternatifsizlikten dolayı,Misimovic ve Pino ikilisinde bir değişikliğe gidemedi Hagi. Hücumdaki bütün yükü bu ikili karşıladığından ,Misimovic'in de daha fazla efor saretmesi gerekti. Tabiki Arda,Baros ve Kewell'ın takıma katılmasıyla,hem Misimovic'in hem de Pino'nun yükü fazlasıyla hafifleyecek ve maçın son bölümlerinde,hücumsal anlamda daha etkili bir Galatasaray izleyebileceğiz. Bu kadar yokluğun olduğu bir ortamda,Serkan ve Hakan Balta'nın da sakatlar kervanına katılması,Galatasaray için hoş bir hadise olmadı.
İçine girdiği periyod hakikaten çok zor Galatasaray'ın. Üst üste zor maçlar oynayacaklar ve bu oynayacağı maçlarda minimum puan kaybı yapmaları gerekiyor. Hagi'de bunun fazlasıyla farkında ve işinin ne denli zor olduğunu biliyor.
Hagi'nin de elbette Galatasaray ile ilgili farklı düşünceleri vardır. Bu düşüncelerini ne zaman tam olarak sahaya yansıtabilir bilemiyorum. Ancak bildiğim bir şey varsa,o da Kewell,Baros ve Arda'nın en kısa sürede takıma katılması gerektiği... Zira zor maçları,büyük oyuncular kazandırır.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
