Galatasaray analiz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Galatasaray analiz etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

19 Şubat 2011 Cumartesi

Bucaspor Maçının Ardından: Yalnızca 3 Puan




Önce Bucasporla başlamak istiyorum.

Bülent Uygun’un yaptığı onca transfere karşın,sezon ortasında çekip gitmesi İzmir ekibine büyük zarar vermişti. Süper Lig’e yeni çıkmış olan ve yeni kurulan bir takım için atlatılması zor bir durumdu bu.

Sonra Samet Aybaba geldi takımın başına. İsabetli olduğunu düşündüğüm bir seçimdi bu. Gençlere şans vermeyi seven,bir hedef peşinde koşan bir teknik direktör Samet Aybaba. Çoğunlukla da futbol oynatmak istiyor takımına. Bucaspor’un başına geçtikten sonra da aynı düşüncesi devam etti Samet Hoca’nın.

Her ne kadar devre arası istediği transferleri yaptıramamış olsa da, takım olma olgusunu aşıladı Bucaspor’a. Oyun olarak istediklerini sahaya yansıtamasalarda,mücadele olarak ayakta durmaya çalışıyorlar.

Bucaspor tipindeki takımlar için eksik oyuncular çok büyük handikaptır. Bugün oynanan maç öncesi de,Bucaspor’un çok önemli oyuncuları sakat ve cezalı durumdaydı. Buna rağmen bugün sergiledikleri mücadele şapka çıkartılacak cinstendi.

Kolay teslim olmadılar ve net gol pozisyonlarına girdiler. Mendy biraz gününde olsa,Aslantepe’den büyük bir zafer ile ayrılabilirlerdi.

Hücumda beceriksizdiler ve girdikleri fırsatları değerlendiremediler. Fakat oynadıkları oyun gelecek adına ümit verdi.

Bucaspor’un sergilediği mücadele ne kadar üst düzeyde ise,Galatasaray’ın ki de o derece düşüktü.

Sivasspor ve Eskişehirspor maçlarında seyircisi ile bütünleşip,muazzam bir top oynayan Galatasaray gitmiş,yerine bambaşka bir Galatasaray gelmişti.

Mekan bu sefer oynatmadı fakat bir şekilde 3 puanı almayı başardı Galatasaray.

Burada sorulması gereken soru şu; bugün 3 puan mı çok daha önemliydi Galatasaray için,yoksa sergilediği futbol mu?

3 puan kuşkusuz önemli fakat bu seneden bir beklentisi kalmayan Galatasaray’ın oynadığı futbol ile izleyenlere umut dağıtması gerekiyordu. Fakat Galatasaray’ın kusurları bugün fazlaydı.

Tek tük olumlu diyebileceğimiz izlenimlerde edinmedik değil.

Birincisi,Culio’nun Galatasaray için, mevcut yapıdaki en önemli oyuncu olduğunu anladık. Çünkü maçın büyük bölümünde kötü bir oyun sergiledi Arjantinli oyuncu. Mücadele gücü yine üst düzeyde idi fakat hücumsal zenginlik açısından sınıfta kaldı.(Her ne kadar gol atmış olsa da). O kötü olunca,Galatasaray’da sergilenen oyun olarak vasatın altında kalıyor.

İkinci olarak,Sabri’den orta saha oyuncusu yaratmaya çalışmanın zaman kaybı olduğunu gördük. Hagi özellikle iç saha maçlarında, ilk dakikalarda Sabri’nin pres gücünden yararlanmak istiyor. Ancak Sabri sağ iç oynayan bir orta saha oyuncusu olarak çok da verimli olmuyor. Yıllardır oynadığı ve benimsediği mevki olan sağ beke geçmesi,tüm takım için en hayırlı seçenek olarak gözüküyor.

Üçüncü olarak, taraftar artık tavrını belli etti. Barış,Ayhan,Mustafa Sarp üçlüsünü takımda görmek istemiyor. Bunu teknik kadroya da ilettiler bugün Sarp oyuna girdiğinde onu ıslıklayarak.

Bu maçta gizli önemli bir ayrıntı var. Galatasaray uzun bir aradan sonra ‘BAM’ diye adlandırılan Barış,Ayhan ve Mustafa Sarp üçlüsü olmadan çıktı sahaya. Tabi bu gereklilikten mi,yoksa Hagi’nin düşüncesinden ötürü mü gerçekleşti bilemiyoruz. Ancak gerçek olan şey şu ki,Galatasaray taraftarı bu oyuncuları takımda istemiyor ve bu isteklerini de sesli biçimde dile getirmeye başladılar artık.

Sakatlık Baros’tan çok şey alıp götürmüş. Birebirlerde rakiplerine şans tanımayan golcü oyuncudan eser yok artık. Zamanla hazır olacak fakat kısa sürede bunu başarması zor gözüküyor.

Günün diğer kayıp ismi Stancu idi. Rumen golcü birkaç kez sahada varlığını belli etti,onda da tehlike yarattı. Oyun içerisinde Stancu’ya çok daha fazla sorumluluk aldırmalı Galatasaraylı futbolcular.

Yekta hamlesi önemli idi. Uzun süre sonra Yekta’yı gerçek mevkisi olan orta sahanın ortasında kullandı Hagi. Yekta’yı sağ açık oynatma sevdasından vazgeçti diye düşünürken,Kazım çıktı ve Yekta tekrar sağ açığa geçti. Bu konu önemli çünkü Galatasaray’ın orta sahada oynayacak bir Yekta’ya ihtiyacı var,sağ açıkta oynayacak olan Yekta’ya değil.

Galatasaray bugün gol dışında çok fazla pozisyon bulamadı. Maçın Aslantepe’de oynandığını ve rakibin de çok önemli eksikleri olduğunu düşünürsek,bu olumsuz bir durum Galatasaray için.

Lig için kazanmak tabiki önemli ancak gelecek senenin Galatasaray’ını düşünüyorsak,oynanan futbolda umut vermeli.

Önümüzdeki hafta oynanacak olan İstanbul Büyükşehir Belediyespor maçı,Hagi için ciddi manada bir test maçı olacak.

Neill’ın eksikliğinde orta sahada kime görev verecek hep birlikte göreceğiz. Zira;Ayhan,Barış,Mustafa Sarp üçlüsünden birine görev vermesi halinde kendini inkar etmiş olacaktır Hagi.

12 Şubat 2011 Cumartesi

Zihniyet

Xavi’nin bir röportajını okudum(buradan siz de okuyabilirsiniz)

Okurken düşündüm. Geçirdiğimiz bir buçuk sene geldi aklıma. Hadi Skibbeli dönemi de katalım bunun içine.(Etti sana 3).

Xavi’ye Şampiyonlar Ligi’ndeki Arsenal eşleşmesini soruyorlar. Adamın verdiği cevap çok net. Ben mutluyum diyor. Neden? Çünkü karşısında futbol oynamayı isteyen bir takım var,oynatmamaya yönelik bir takım değil.İstediklerini daha rahat bir şekilde sahaya yansıtacak çünkü. Bir Chelsea ya da bir İnter çıksaydı çok daha tedirgin olurdum diyor. Çünkü bu takımların önceliği futbol oynamak değil.

Bizim ligimize bakalım birde. Nasıl futbol oynanıyor? Sert ve oynatmamaya yönelik.

Günümüzde ise oynamaya yönelik futbol yaygın.

Galatasaray'da modern futbola ayak uydurmak istediğinden,Skibbe ve Rijkaard'ı takımın başına getirerek doğru hamleler yaptı. Ama Galatasaray Yönetimi yaptığı bu hamlelerin arkasında duramadı.

Neden? Çünkü burası Türkiye. Burada sabır yok,skor alıyorsan varsın, alamıyorsan yoksun ve başarısızsın.

Hem Rijkaard’ın hem de Skibbe’nin başarısız olmasındaki ana sebep sabır mıydı peki?

Hayır.

Ben Skibbe’yi beğenmezdim. Çünkü bir önceki sezon takım şampiyon olmuştu fakat o sene, ligde takım çok kötü gidiyordu. Ve Skibbe’nin sonunu hazırlayan Kocaelispor maçında ben de ‘’istifa’’ demiştim. Stadda değil fakat evde izlerken söylemiştim bunu.

Skibbe gitti yerine kim geldi? Bülent Korkmaz.

İşte o zaman ne kadar büyük bir aptallık yaptığımı anladım. Eğer ki sözde değil, özde arkasında durulsaydı Skibbe’nin,işte o zaman görevden almak için bir hak bulabilirdi yönetim kendinde. Yönetim ne yaptı? Adamın yardımcılarını kovarak istifaya davet etti Skibbe'yi. İş arkadaşını kapı dışarı ederek,adamı yalnızlaştırdı.

Ben o adamın oynattığı futbola saygı duymam gerektiğini anladım. Çünkü Dünya değişiyordu ve futbol takımı olarak bir oyun karakterine sahip olmak gerekiyordu. Hem Rijkaard’ta hem de Skibbe’de Galatasaray bir oyun kimliğine sahipti. Maç kaybetse bile bir amaç uğruna kaybediyordu.

Az önce sorduğumuz soruyu bir daha soralım. Bu iki isminde başarısız olmasındaki tek sebep,sabırsız olmak mıydı?

Hayır. Bu sefer nedenlerini de açıklayalım.

Bu isimlerin eline verilen kadroya bir bakmamız lazım. Bu adamların oynatacağı futbolda kilit mevki hangisi,orta saha. Ama merkez orta saha. Sol kanat sağ kanat değil.(Oyun kurucuyu da dahil edebiliriz belki bunun içine). Galatasaray kadrosunda o dönem orta saha havuzunu hangi oyuncular oluşturuyordu peki?

Hafızamızı tazeleyelim.

Mehmet Topal,Ayhan,Barış,Mehmet Güven,Linderoth(ki hiç yararlanamadık). Bunlar Skibbeli dönemde orta sahamızı oluşturan isimler(Eksik varsa ekleyin lütfen)

Rijkaard döneminde ise, yine Ayhan,Barış,Mehmet Topal bunlara ek olarak Mustafa Sarp,Elano.

Bir durup düşünmek lazım. Sabır kavramına laf atmadan önce,biz herşeyi tam yaptık mı diye kendimize bir sormak lazım.





Rijkaard geldiğinde işler benim açımdan farklılaşmıştı. Çünkü Skibbe döneminden ağzım bir kere yanmıştı ve antrenör değiştirmek ile bir şeye varılamayacağını anlamıştım.

Sonra Rijkaard geldi. Bu sefer tamamdı sanki. Hem taraftar hem de camia hocanın arkasındaydı.

Ancak zaman ilerledikçe gördük ki,insanlar hocanın değil,hocanın isminin arkasındaymış. Geldiği gün de destek bu yüzden verilmiş.

Yoksa zihniyet aynı zihniyet yani. Rijkaard’da Skibbe’de futbol oynamak isteyen hocalar. Oynatmaktan ziyade oynatmamayı amaçlayan hocalar değil.

E sen aynı zihniyetten hocayı kovup yine aynı zihniyetten bir hocayı getiriyorsun.

Bilsem ki,bir önceki hatalarından ders aldılar,hocanın istediği transferleri yapıp onun istediği kadroyu oluşturacaklar eyvallah. Ama değil işte.

Hep göz boyama transferler. Sen geçen sene Keita’yı,Jo’yu,Elano’yu,Dos Santos’u alıyorsan;bu adamların etkisini görebilmek için orta sahaya da transfer yapman gerektiğini bileceksin. Orta sahayada adam alacaksın.

Ama yok.

Bu sene ne oldu?

Takımın başarısız olmasındaki en büyük etkene sahip orta saha havuzunda hiçbir eksilme olmadı,üstüne üstlük takımın skor yükünü çeken Keita’sı,Jo’su,Elano’su hepsi birden gönderildi.

Orta sahaya transfer? Yok.

Çok iddialıyım. Galatasaray bu sene en az 2 tane adam gibi orta saha oyuncusu transfer etseydi ve Rijkaard’ın emrine verseydi bu isimleri;Rijkaard kesinlikle ama kesinlikle başarısız olmazdı.

Yine Xavi’nin lafına geleceğim. Adam ne diyor?

‘’ Beceri öncelik olmalı. Teknik kabiliyet. Daima, daima. Tabii ki, onsuz da kazanabilirsiniz ama farkı yaratan beceridir’’

Galatasaray’ın Rijkaard ile başarıyı yakalayabilmesi için ne yapması lazımdı?

Rijkaard’ın oynatmak istediği futbola uygun,mücadeleci orta saha oyuncuları alıp, yanlarına teknik oyunucuları koymalıydı

Ama onlar ne yaptı? Hiçbirşey.

Rijkaard’ın eline verdikleri orta saha oyuncularına bakın bir hele. Hangisi becerikli?

Ayhan deseniz yaşı geçmiş eski Ayhan ile uzaktan yakından alakası yok,Barış deseniz yeteneğin ‘y’si yok,Mehmet Topal deseniz hakeza öyle,Musa Çağıran’a hiç girmiyorum bile. Tek bir adam vardı bu beceri tanımına uyan o da Elano.

Elano’da zaten tek başına bir şey yapamadı ve gitti. Belki kendini sıkmadı,oynamadı buna bir şey diyemem. Fakat istese de yanındaki bu oyuncular sebebiyle oynayamazdı.

Bu adamlar neden Avrupa’da gayet iyi performans gösteriyorlar da,Türkiye’de aynı başarıyı gösteremiyorlar?

Bunun da cevabı basit. Çünkü Türkiye’de takımların amacı top oynamak değil,top oynatmamak! Bu da bir diğer etken.

Halbuki Galatasaray her daim top oynamadan yanadır.

Öyle ya bu camia,kısır futbol oynatıyor diye Lucescu’yu kovdu.

Öyle ki bu camia hücum futbolunun en kralını Galatasaray’a oynattı diye Fatih Terim’i Lucescu’nun yerine getirdi.

Peki niye bu adamların arkasında durulmadı?

Çelişki,çelişki,çelişki…

Galatasaray’ın şimdiki teknik direktörü Hagi.

Antrenörlüğünü beğenirsiniz ya da beğenmezsiniz,takımı iyi yönetiyordur ya da yönetmiyordur.

Bu adamın ilk yaptığı iş ne oldu? Orta sahayı değiştirmek.

Neden?

Çünkü Hagi’de biliyor ki başarılı olmak istiyorsa orta sahayı değiştirmek zorunda. Bunu yapan Hagi’nin total futbol oynatma gibi bir sevdası var mı Galatasaray’a,yok. Ama bırak total futbolu,kaos futbolu oynayacağım desen bile bu adamları değiştirmek zorundasın. Çünkü bu adamlar becerileri ile Galatasaray’a katkı veremez artık.

Hem Skibbe hem de Rijkaard Adnan Polat döneminin bir ürünü. Şimdi böyle bir yazının sonuna Adnan Polat istifa yazmamı bekliyor olabilirsiniz. Ama ben yazmayacağım. Çünkü Adnan gitse,Mehmet gelse değişen bir şey olmayacak.

Galatasaray’da zihniyet değişmeli,zihniyet.

Çünkü başkanları değiştirebilirsiniz fakat zihniyeti asla.

9 Şubat 2011 Çarşamba

Eskişehir Maçının Ardından: İki Farklı Galatasaray




Eskişehir maçıyla birlikte,iki farklı Galatasaray’ın varlığından söz edebiliriz artık.

1.si; Hagi’nin mimarı olduğu basan,koşan,gol pozisyonuna giren,izleyenlere keyif veren bir futbol oynayan(kısacası Fatih Terim’in 96-00 yıllarındaki takımına benzeyen) bir Galatasaray.

2.si ise;yine Hagi’nin mimarı olduğu,yukarıda saydığım özelliklere taban tabana zıt olan bir Galatasaray.

Birincisi ile başlayalım.

Rijkaard’ın ardından bir enkaz aldı Hagi. Bu gerçeği kabul etmemiz lazım. Son derece demoralize olmuş,futbola dair hiçbir şey ortaya koyamayan bir takım vardı ortada. Hal böyleyken mucize yaratmasını bekleyemezdik Hagi’den.(En azından devre arasına kadar). Devre arası önemli bir sınav olacaktı Hagi için. Gica,yaptırdığı nokta transferler ile bu sınavı başarıyla atlattı. Artık önünde aşılması gereken son, ama oldukça zorlu bir engel kalmıştı.

İstediği kadroyu kısmen de olsa kurmayı başardı Rumen Hoca. Artık teknik direktörlük meziyetlerini ortaya koyması bekleniyordu ondan. 5-6 ay gibi kısa bir sürede,takımı belli bir seviyenin üzerine çekmeliydi. Bu yüzden devre arası kampında gereğinden fazla çalıştırdı oyuncularını Hagi. (ne kadar çok çalıştıklarını kendisi de defalarca dile getirecekti ilerleyen zamanlarda)

Birşeylerin değiştiğini hissedebiliyorduk fakat hala net olmayan şeyler vardı. Takım bir yerde patlama yapıp,kendi kimliğini bulacaktı. Ama ne zaman?

Bunun cevabını sonraya bırakalım.

İkinciye geçelim.

Dediğimiz gibi,bu bahsettiğimiz takım birincisi ile taban tabana zıt. Bu takım,mücadele gücü fazlasıyla düşük,kalesinde goller gören,kalite olarak daha vasat bir takım.

Bu takımın da mimarı Gheorghe Hagi. Yaptığı oyuncu değişiklikleri ile bu takımın meydana çıkmasına sebep oluyor Gica. Bu çok önemli bir dezavantaj Rumen Hoca’nın Galatasaray macerası açısından.

Bu bilgiler ışığında Eskişehir maçını okumaya çalışalım.

Galatasaray maça hakikaten muazzam başladı. Gol yollarında sorun çeken,mücadele gücü fazlasıyla düşük olan Galatasaray’ın yerini,oyunu domine eden,ileride basan,son vuruşlarda etkili olan bir Galatasaray aldı. ‘’Bu takım ne zaman patlama yapacak?’’ sorusunun cevabı da bir şekilde verilmiş oldu böylece.

Eskişehir kesinlikle küçümsenmeyecek bir takım. Son mağlubiyetini ligin ilk yarısında almış,o tarihten itibaren hep aşama kaydetmiş, Beşiktaş’ı yenip Trabzonspor ile Avni Aker’de berabere kalmış bir takımdan söz ediyoruz.

İşte bu Eskişehir’e ilk yarı boyunca pozisyon vermedi Galatasaray. İkinci yarının başıyla beraber ise rakibinin sadece kımıldamasına izin verdi.
Oyunun ilk 60 dakikasında izlediğimiz Galatasaray;1 numaralı takımı temsil ediyordu sahada. Hagi’nin beklentilerini fazlasıyla karşılayan bir takımdı bu. Öyle ki,sergilenen performans Rumen Hoca’yı dahi şaşırtacak cinstendi.

Stancu’nun Kazım ile beraber kanatlardaki işlerliği arttırması,Kewell’ın tecrübe kokan performansı ile birleşince,hücumda çok etkili oldu Sarı-Kırmızılı ekip. Tabi bu üçlünün arkasında bir cengaver gibi savaşan,Culio –Sabri-Neill üçlüsünü unutmamak lazım.

Hagi’nin çok tartışılan Neill-Cana hamlesine ise çok fazla karşı çıktığımı söyleyemem.

Lorik Cana’yı her ne kadar taraftar çok sevse de;orta saha için bir bomba niteliği taşıyor kendisi. Bu anlamda Arnavut futbolcuyu Neill ile karşılaştıracak olursak;

Neill Arnavut oyuncudan daha kontrollü ve ayağı çok daha iyi top yapıyor. Buna bir de kesiciliğini eklediğimiz vakit,çok önemli bir ön liberoya dönüşüyor.

Arnavut futbolcu daha mücadeleci fakat feci kontrolsüz. Olup olmadık yerlerde kart görmesi,topu yönlendirmede(Neill’a göre düşünürsek) daha başarısız oluşu,orta saha için Arnavut oyuncuyu bir adım geriye itiyor.

69. dakikaya kadar aynı hırs ve istek ile mücadele eden Galatasaray;bu dakikadan itibaren geriye gitmeye başlıyor. Bunun temel nedeni ise, Hagi’nin oyuna müdahele etmedeki yetersizliği.

Bu dakikada oyundan Neill çıkıyor ve giren adam ise Mustafa Sarp! Ayhan ve Barış ile beraber Galatasaray’ın akıcı futbol oynamasına engel olan 3 isimden biri.

Hagi’nin burada yapması gereken basitti. Yorulduğunu düşündüğü Neill’ı kenara alıp,Yekta’yı oyuna sürmek. Yekta o işi yapabilecek yedekteki tek adam. Bir Selçuk İnan yaratabilirdi kendine Hagi fakat yapmadı. Nitekim Galatasaray 2 gol birden yedi ve maçı tehlikeye attı.

İlk golde kaybettiği top ile Galatasaray’ın kalesinde gol görmesine neden olan Sarp;ikinci golde de yerini kaybetti ve onun yerini kaybetmesi ile beraber Serkan Kurtuluş Sarp’ın açığını kapatmak için Batuhan ile eşleşti. Neticesinde Batuhan’a faul yapmak zorunda kaldı genç sağ bek. O faul,Galatasaray’ın kalesine gol olarak döndü.

Burada da ortaya 2 numaralı takım çıkıyor. Bu takımın da mimarı görüldüğü üzere Hagi. Oyuna yaptığı yanlış müdahale,kendine ait olan tüm artıları tek bir kalemde silebiliyor.

Ne Mustafa ne de Ayhan,Galatasaray’da yedekten gelip kaliteyi artırabilecek oyuncular değil.

Hagi’nin burada bir karar vermesi gerekiyor.

Kendisinin de fazlasıyla memnun olduğu ilk 60-65 dakikadaki Galatasaray ile mi devam edecek yola;yoksa oyuna sonradan girip, herkesi mest eden Galatasaray’ı yerle bir eden oyuncularla mı?

Vereceği cevap ile Hagi Galatasaray’daki kaderini çizecek.

4 Şubat 2011 Cuma

Gaziantepspor Maçının Ardından: Kalite ve Özgüven



İlk olarak Frank Rijkaard vurgu yapmıştı Galatasaray’daki kalite eksikliğine. Bu söylem,o dönemde büyük tepki çekmişti. Böyle büyük bir futbol adamı,nasıl olurda böyle bir açıklama yapardı?

Frank Rijkaard Galatasaray’ı çalıştırdığı için,insanlar bu açıklamaya duygusal olarak yaklaşmıştı. Galatasaray onların göz bebeğiydi ve bu tarz bir açıklama canlarını acıtmıştı. Fakat gerçekleri dile getiriyordu ünlü teknik adam.

Frank Rijkaard yanlış anlaşılmıştı. Elano,Keita,Dos Santos,Jo,Neill,Kewell gibi isimler varken,bu takımda nasıl olurda kalitesiz diye itham edilirdi?

İnsanlar Rijkaard’ın açıklamasını bu yüzden eleştiriyordu.

Fakat dedik ya,Rijkaard yanlış anlaşıldı. Hollandalı’nın vurgu yaptığı eksiklik yabancı oyunculardan kaynaklanmıyordu,aksine yerli oyuncuları kastetmişti.

Bu açıklamanın üzerinden neredeyse yarım sezon geçti. Rijkaard’ın bu açıklamasını eleştirenlerin bir çoğu,Hollandalı teknik adama hak vermeye başladı. Çünkü söyledikleri doğruydu.

Ufuk-Sabri-Hakan B.-Servet-İnsua/Ayhan-Barış(Sarp)-Culio/Yekta-Kazım-Emre Çolak

Robinson Zapata/Sabri-Cana-Servet-Hakan B./Neill-Culio-Yekta/Kazım-Kewell-Stancu

İlk yazılan kadro Bursaspor karşısında Galatasaray’ın ilk 11’i. İkinci kadro ise Galatasaray’ın Gaziantepspor maçına çıktığı kadro.

Kalın bir şekilde yazdığım isimler ilk maçtan farklı olarak Hagi’nin sahaya sürdüğü isimler(Yekta ile Kazım o maçta oynadılar fakat gerçek mevkilerinde değil). Hagi’ye karşı yapmış olduğumuz temel eleştiri;Galatasaray’ın kalitesini bir nebze de olsa yukarı çekecek oyuncuları yedek bırakmasına yönelikti.

Kewell ile Neill’ı çıkarırsak;Zapata,Stancu’yu ilk 11’e koyup;Kazım ile Yekta’yı da kendi mevkilerinde oynatabilirdi,yapmadı. Galatasaray’ın kalitesiz diye eleştirilen yerli oyuncularından bazılarını kurtarıcı diye Bursaspor maçında oynattı. Nitekim Galatasaray yenildi ve bizde ‘’Bursaspor maçı özelinde’’ Hagi’ye eleştirilerimizi yönelttik.

Gelelim Gaziantepspor maçına. Kupa,Galatasaray’ın varolduğu tek kulvar. Ne yapıp edip,kupayı kazanması gerekiyor. Rakibin kim olduğuna bakmaksızın teker teker turları geçmesi lazım. O yüzden ‘’Neden Gaziantepspor? ‘’diye hayıflanmaya gerek yok

Bu maçta çıkan ilk 11;mevcut kadro içerisinden çıkabilecek en iyi 11 di. Bursaspor maçında nasıl ki Hagi’yi eleştirdiysek;bu çıkardığı kadrodan ötürü de teşekkürü yollamamız lazım. Doğru olanı geç olmadan gördü çünkü.

Eleştirilebilecek tek nokta,Cana ile Neill’ın farklı mevkilerde oynaması olabilirdi fakat ben bu tercihi yadırgamıyorum. Zira Lorik Cana,ön libero olarak Hagi’nin isteklerini karşılayamıyordu. Oyuna topu sokma konusunda çok başarılı olduğunu söylemek zor aynı zamanda golcü bir orta saha oyuncusu da değil. Mücadele etme isteği falan üst düzeyde,taraftarlarda bu özelliklere sahip oyuncu görmediğinden Lorik Cana konusunda duygusal davranıyorlar.

Tüm bunların ışığında,Hagi hazırlık maçlarında Lorik Cana’yı stoper olarak oynattı ve orta sahadaki etkisiz oyununa nazaran;bu mevkide çok başarılı oldu Arnavut oyuncu. Aynı Lorik Cana Sivasspor maçında da stoperde etkili olunca;Gaziantepspor maçında stoperde oynaması kaçınılmazdı.

İlk 11 ne kadar arzulanan bir 11 ise,yedeklerde o derece yetersizdi Galatasaray’da. Taraftarı heyecanlandıran ve maçı çevirir diyebileceğimiz tek adam Milan Baros’tu. Fakat o da sakatlıktan yeni çıkmıştı ve hazır değildi. Hagi macera aramamalıydı. Ekstrem bir durum olmadığı müddetçe oyuncu değiştirmesine gerek yoktu. Zira çıkaracağı oyuncunun yerine alacağı isim,çıkan oyuncudan daha fazla yarar sağlayamazdı.

Gaziantepspor ile oynayan takımların iyi futbol oynama şansı çok fazla değil. Çok sıkıcı bir futbol oynuyor Gaziantepspor. Hücumdan ziyade savunmayi ön planda tutuyorlar. Birkaç oyuncunun ekstra çabaları ile hücumda var oluyorlar. Böyle bir ortamda Galatasaray’da bu silik oyuna ayak uydurdu. Fakat Neill ve Kewell’ın katılımı ile artan kalite,bir adım öne geçirmişti Galatasaray’ı.

Oyunun son yarım saatine kadar herşey güzeldi,ondan sonrası ise yine felaket. Zira oyuncu değişiklikleri sonucu,kenardan gelen oyuncular maça dahil olmuştu ve Galatasaray’ın kadrosu alternatifli bir kadro değildi. Kısacası ipler son 20 dakika boyunca Gaziantepspor’un elindeydi.

Aydın’ı oyuna alıp,maça şekil vermesini beklemek büyük hayalcilik. Hagi bu hatayı yaptı işte. Kewell’ı çıkarıp Aydın’ı alarak. Halbuki çıkan oyuncu doğru,giren oyuncu yanlıştı. Madem ki bir hamle düşüncesi içerisindeydi;alacağı adam Milan Baros olmalıydı. Böylece Milan Baros,Kewell’ın yerine pivot santrafor konumuna geçerdi,Stancu ise yine 2.forvet gibi oynardı.(Bu taktik yabancı gelmiyor biz Galatasaraylılara. 2005-2006 sezonunda da,Hakan Şükür pivot santrafor,Necati Ateş onun arkasında ikinci forvet gibi oynuyordu)

Bir diğer değişiklik olan Mustafa’nın, yerine girdiği Yekta kadar bile etkili olamaması,orta saha üstünlüğünü Gaziantepspor’a verdi. Bu dakikadan sonra,stoperde oynadığı 2 maçta da iyi oynayan Lorik Cana’nın,hata yapmaya başlaması Gaziantepspor’u çok tehlikeli hale getirmişti. Savunmadan birilerinin top çıkarması gerekiyordu fakat bunu Lorik Cana yapamıyordu. Bu yüzden ilk topu defalarca Servet aldı Zapata’dan. Çoğunlukla uzun oynayarak topu kaybetmemize sebep oldu. Hoş orta sahada oynayan Mustafa Sarp’a aktarsa dahi,top duvara çarpıp geri döner gibi kendisine geliyordu!

Skor olarak üstünlüğü kaybetmesi,dibe vurmuş olan olumsuz özgüveni ile yüzleşmek zorunda bıraktı Galatasaray’ı. Bu sezon boyunca özgüven kazanması çok zor takımın. Kendine güvensizlik,bu sezon bitene dek Galatasaraylı futbolcuların yakasına yapışacak.

Cenk Tosun’un sergilediği üst düzey performans;iyi biteceğini düşündüğümüz bir gecede bizleri hayal kırıklığına uğrattı.

Hagi’nin dikkat etmesi gereken tek şey oyuncu değişiklikleri. İlk 11 olarak mevcut şartlarda çıkabilecek en iyi kadro Gaziantepspor maçında çıkan kadroydu. Bu kadroyu bozmaması gerekiyor. En azından Arda takıma dönüp,Milan Baros’ta eski formunu yakalayana kadar.

29 Ocak 2011 Cumartesi

Bursaspor Maçının Ardından: Hagi’nin Hediyesi




Hagi geldiği günden beri,Tugay ile beraber birşeyleri başarmak için uğraşıyor. İlk yarı boyunca sahip olduğu kadronun kalitesizliğini de göz önünde bulundurarak devre arası transfer dönemini beklemenin uygun olacağını düşündüm. Nitekim Galatasaray Yönetimi Hagi’nin istekleri doğrultusunda bir takım transferler yaptı. 2011 yılında oynanan resmi maçlarda gördük ki; Galatasaray mücadeleci bir takım olma yolunda ilerliyor,tek eksik gol yollarında. Bu eksik aleni biçimde ortadayken,doğru bir hamleyle Hagi forvet transferini yaptırdı. Buraya kadar her şey güzel. Ancak asıl sorun bundan sonra başlıyor.

Galatasaray’ın başarısız olmasının temel sebebi,kadro kalitesizliğiydi. Bu kalitesizliği oluşturan isimlerde belliydi. Orta saha özelinde bakalım olaya. Mustafa Sarp-Barış-Ayhan,Galatasaray’ın ihtiyaçlarını karşılayabilecek oyuncular değiller. Hagi’de doğal olarak bunun farkına vardı ve devre arasında orta sahaya 2 tane transfer yaptı. Yekta’nın kalitesini hepimiz biliyoruz,Culio ise oynadığı maçlarda kumaşını belli etti. Ancak gelin görün ki,Hagi bu isimleri hala 11 e koyuyor. Devre arası Hagi’nin istediği transferler yapılmış olmasa,eli kolu bağlı yapacak bir şeyi yok diyebilirim fakat böyle bir durum söz konusu değil. Sen iki tane yeni transfer yapmışsın ancak Galatasaray’ın Bursaspor karşısında sahaya çıkan kadrosunda orta sahada şu isimler yer alıyor; Barış-Ayhan ve daha sonra Mustafa Sarp. Orta sahaya transfer ettiğin Yekta sağ açık!

Geçen hafta Bursaspor’u Konyaspor karşısında izledim. Dişe dokunur bir futbol kesinlikle oynamadılar aksine galibiyeti kaçıran tarafta Konyaspor’du. Konyaspor’un sert bir takım oluşu bundaki temel etkendi. Sertliğiyle Bursaspor’u yıldırdılar biraz yetenekli ayakları olsa maçı kazanacaklardı.
Hagi’nin gelişinden sonra Galatasaray’ın kazandığı kimlikte bu doğrultudaydı aslında. Tanımlama yapacak olursak;sert ve mücadeleci bir takım olma yolunda ilerliyordu Galatasaray. Bu bilgiler ışığında Galatasaray’ın Bursa’da kaybetmesi ekstrem olaylara bağlıydı.

Nitekim bu ekstrem olayı gerçekleştiren isim maalesef ki Hagi oldu.
Geçen hafta Galatasaray’ı izledik. Maç boyunca mücadele etti,rakibini ezdi. Tek eksik goldü. Gol de yeni transfer Stancu’nun girmesinden hemen sonra gelmişti.
Geldiğinden beri her daim Galatasaray’ın kazanmaya alışık olduğundan,mağlubiyeti kabullenemeyeceğinden bahseden Hagi,Bursaspor maçında çıkardığı kadro ile kendini inkar etti.

Ayhan-Barış(M.Sarp)-Culio-Emre-Kazım-Yekta Galatasaray’ın Bursaspor maçındaki orta saha ve hücum hattı. Dizilişleri ise çok daha garip. Ayhan ön libero,Barış sağ iç,Culio sol iç. Emre sol açık Yekta sağ açık,Kazım forvet. Hücum hattının tamamı gerçek mevkilerinde oynamayan isimlerden kurulu. Golcülük yüzdeleri ise çok çok düşük. Oyuncularına sizden galibiyet bekliyorum diyen Hagi,bu hücum hattı ile adeta kendini inkar ediyor. Sahada oynayan oyuncuda farkında bu kadronun gol atamayacağının. Sen Stancu diye bir forvet aldırmışsın,verdiğin para ile bu adam Romanya futbol tarihinin en pahalı oyuncusu olmuş. Hazır olsun ya da olmasın(ki hazır olmasa geçen hafta oynamazdı) sen bu adamı oynatmak zorundasın. Çünkü sahip olduğun kadroda gerçek mevkisi forvet olan tek isim Stancu. Ama Hagi Stancu’yu yedek soyunduruyor.

İşin daha da vahim olanı,orta sahanın işlerliğini azaltan bazı oyuncuları,Hagi ısrarla bu maçta oynatıyor. Oysa aynı Hagi,orta saha yetersizliğinin farkında varıp,Hakan Balta’yı,İnsua’yı,Sabri’yi orada denemişti.

Bursaspor’da oyunu çevirebilecek tek adam Kenny Miller. Fakat o da maç boyunca etkisiz. Maç 0-0’a kilitlenmiş,gidişat bunu gösteriyor. Abuk sabuk bir hata lazım maçın kilidini açacak,ancak şaşırmadığımız bir şekilde bu hatayı Galatasaraylı oyuncular(hadi biraz daha açalım)Galatasaraylı kaleci yapıyor. Uzaktan gelen şutlar ve kanatlardan kesilen ortalarda zerre güven vermeyen Ufuk;yine bir kanat ortasında topu Miller’in önüne yumruklayıveriyor ve sabaha kadar oynansa berabere bitecek olan maçta rakibine avantajı altın tepside sunuyor. İkinci gol hakkında ise söyleyecek bir şey yok. Takımın azda olsa sahip olduğu direnme gücünü,’’orta sahadan’’ yediği gol ile yok ediyor Ufuk. Bundan sonrası ise,ligin ilk yarısındaki Galatasaray’dan kesitler sunuyor adeta önümüze.

Maçın kader anı Barış’ın sakatlığıydı. Hagi bu sakatlık ile, maçın başında yaptığı yanlıştan dönebilirdi. Barış’ın yerine Stancu’yu alıp,Yekta’yı ait olduğu yere orta sahaya,Kazım’ı ait olduğu yere sağ açığa,Stancu’yu da forvete alabilirdi,almadı.
Bu maçın kaybedilmesindeki yegane suçlu Hagi’dir. Özellikle devre arasından itibaren güzel işler yapan,takıma mücadele ve sertlik kazandıran Hagi;böyle bir kırılma maçında,yaptığı tercihler ile Galatasaray’ın sahadan mağlup ayrılmasına sebep oldu. Aklında galibiyet olan bir insan,ne böyle değişiklikler yapar ne de böyle takım çıkarır.

Açık söyleyeyim Hagi’nin bugün teknik direktör olarak sergilemiş olduğu performans,beni ciddi şekilde hayal kırıklığına uğrattı. Perşembe günü geleceğimiz açısından çok çok önemli bir kupa maçı oynayacağız. Umarım Hagi bugün yaptığı yanlışları tekrar etmez. Zira Türkiye Kupası’nda yapılacak bir hatanın telafisi olmayabilir...

20 Ocak 2011 Perşembe

Medical Park Antalyaspor:0-0:Galatasaray



Uzun bir süre sonra futbol konuşabilmek güzel.

Galatasaray’ın bu sene kupayı alması bir zorunluluk hali aldı. Kupada varolan takımlara baktığımız vakit ,şansının bir hayli yüksek olduğunu görüyoruz Galatasaray’ın.

Antalyaspor maçı öncesi bir beraberlik yetiyordu Galatasaray’a. Olası bir mağlubiyette Antalyaspor ile averaj hesabına kalıp,sıkıntıya düşebilirdi. Kendi işini kendi bitirdi Galatasaray. Bir puanı alıp,çeyrek finale yükseldi.

Peki Galatasaray nasıl futbol oynadı?

En kritik soru bu aslında. Rijkaard sonrası dönemde,Galatasaray’ın oyun şablonunda bir değişiklik olduğunu söylemek güç. Zaman zaman,bazı maçlara özel olarak sistem değişikliği yaptı Hagi ama hepsi bu kadar.

Devre arasından sonra Galatasaray’da gözle görülen en önemli değişiklik,fizik güç. Artık çok daha sert bir takım Galatasaray. Kondisyonu daha fazla olan,daha fazla mücadele eden,zaman zaman da olsa ileride basabilen bir takım.

Özellikle Ajax ve Antalyaspor maçlarında Galatasaray’ın sonuç alamamasının temel nedeni,golcü eksikliği. Elinde Baros gibi muazzam bir golcü var fakat bu isimden yararlanamıyor Galatasaray.

Taktik analize geçip,orada bahsedelim bundan.

Galatasaray,Hagi’nin gelişiyle birlikte sistem olarak 4-3-3 ü kullanmaya devam ediyor. Özellikle son oynanan 2 maçta ve ligin ilk yarısındaki Kasımpaşa maçında,bu çok net bir biçimde görüldü.

Defansı geçip,orta sahaya gelirsek; 3 lü bir orta sahaya sahip olduğunu göreceğiz Galatasaray’ın. Defansif özellikleri fazla olan gerçek bir ön libero,bir sağ iç ve bir sol iç oyuncusuyla oynuyor Galatasaray.

Ligin ilk yarısında bu sistemin tutması hayalcilik olurdu. Zira Galatasaray’ın eldeki oyuncu kadrosu buna imkan tanımıyordu. Çünkü bu sistemin işleyebilmesi için,sol iç ve sağ iç diye adlandırdığımız mevkilerde oynayan oyuncuların,oyunun 2 yönünü de çok iyi oynaması gerekiyor(bilhassa hücum yönünü). Hagi’de bunun farkında olacak ki,öncelikli olarak Culio gibi oyunu hakikaten çift yönlü oynayabilen,mücadeleci ve sert bir oyuncuyu takıma kazandırıp,sol içe monte etti. Ön libero mevkisinde oynayabilecek,defansif özellikleri kuvvetli olan bir oyuncu takımda zaten mevcut,Lorik Cana. Arnavut oyuncunun stoper oynamasının tek nedeni,Neill’ın Avustralya Milli Takımı’nda olması. Neill’ın gelmesiyle Cana’yı ön libero’da göreceğiz. (Ha Lorik Cana stoperde oynasın,onada eyvallah derim.)

Resme baktığımız zaman,eksik olan parçanın(orta saha özelinde söylüyorum) ‘’sağ iç’’ olduğunu görüyoruz. Bugün gelen bilgiler de,o bölge için Yekta’nın transfer edildiği. Transfer resmileştikten sonra detaylı olarak konuşuruz bunu. Kısaca değinmek gerekirse,Galatasaray için elzem bir oyuncuydu Yekta.
Hücum hattı ise sıkıntılı Galatasaray’da. Kanatlara değinmeden,forvet eksikliğine değinmek lazım. Eğer ki Baros sakatlanmamış olsaydı,Galatasaray bugün çok farklı yerlerde olurdu. Bu bir gerçek. Devre arasında henüz o bölgeye transfer yapılmadığı için,Galatasaray skor üretmekte zorlanıyor. Sert bir takım olduğu için savunmayı iyi yapıyor ama golcüsü eksik olduğu için gol atamıyor. Bu yüzden de hem Ajax hem de Antalyaspor maçlarında gol bulamadı Sarı-Kırmızılı takım.

Bu bilgiler ışığında Antalyaspor maçını değerlendirmek daha doğru olacaktır. Kazım(futbol olarak bakarsak) güzel bir alternatif oldu. Sağ açık ve forvet oynayabilmesi takıma kısa vadede büyük rahatlık getiriyor. Ancak Kazım salt bir forvet olmadığı için,gol yüzdesi düşük. Golü koklayan bir isim değil,bu yüzden de 2 maçta 2 gol yapmasına rağmen,zorluk derecesi biraz yüksek olan maçlarda,gol yollarında etkili olamadı. Tüm bunlara Pino’nun sakatlığı da eklenince,Galatasaray Antalyaspor maçında hücumda etkili olamadı.

Orta saha elemanlarının da skoru üstlenecek oyuncular olmaması,Galatasaray’ı zor durumda bıraktı. Galatasaray şanslıydı,çünkü beraberlik yetiyordu. Galibiyet almak zorunda olsaydı,işi çok daha zor olurdu

Galatasaray’ın Antalya maçı kadrosuna bakarsanız,hücumda skor yükünü üstlenebilecek tek adamın Arda olduğunu görürsünüz. Arda’da sakatlıktan yeni çıktı ve formunu yeni yeni buluyor. O da etkisiz kalınca,Galatasaray hücumsal anlamda büyük bir yara alıyor.

İşte tam da burada,orta saha adamlarının devreye girmesi lazım. Ancak söylediğimiz gibi,Galatasaray’ın sahip olduğu orta saha havuzu,gol yüzdesi yüksek oyunculardan oluşmuyor. Haliyle insanlar Galatasaray’ın bir ‘’savunma takımı’’ olduğu öngörüsünde bulunuyor. Bu gerçekte doğru bir tesbit olmamakla birlikte,şeklen doğruymuş gibi gözüküyor. Ligin ikinci yarısında,bu öngörü de ters dönecektir.

Ufuk’un son iki maçtır yükselen bir formu var ancak ilk yarıda takımı adına yaptığı hatalar göz önüne alınınca,bir güvensizlik durumu söz konusu oluyor. Bu da Galatasaray’ı kaleci transferi yapmaya itiyor.

Serkan Kurtuluş maalesef alternatif olabilecek bir oyuncu. Direkt 11 de oynaması zor. Bunu görev aldığı maçlarda gösterdi. Sabri’yi oraya monte etmekte fayda var. Bunu gördüğü kırmızı karttan ötürü de söylemiyorum.

Transferlerin yapıldığı şu dönemi en az hasarla atlatmamız gerekiyordu,bu şekilde bakmak lazım Antalyaspor maçına. Galatasaray’da bir kazaya mahal vermeden geride bıraktı bu maçı.

22 Temmuz 2010 Perşembe

Almanya'da Bir Derbi:Galatasaray-Fenerbahçe (II)




17 Temmuz 1996... İşte en son bu tarihte,Galatasaray ile Fenerbahçe,resmi karşılaşmalar dışında bir müsabakada birbirleriyle oynadılar.O zamandan bu zamana tam 14 sene geçti.O gün bu gündür bu iki takım,resmi maçlar dışında hiç birbirleriyle oynamıyorlardı. Ta ki 21 Temmuz 2010'a kadar.14 yıl süren aradan sonra iki takım,Borussia Park'ta ''Dostluk Kupası''adı altında birbirleriyle karşılaştılar.

Önce hakemden başlayalım.Sanırım maçtan önce hakeme,bu maçın önemini anlatmış olacaklar ki yapılan müdahalelerden sonra kartlarına başvurmakta çekingenlik göstermedi.Stadda yakılan meşalelerden sonra,topu alıp soyunma odasına gitmesi maçı ne kadar ciddiye aldığının bir göstergesi.Şunu söyleyebilirim ki hakem dün 4X4 lük maç yönetti.Çoğu kişi maça neden ara verdiğini soruyor,ama bilmiyorlar ki o yanan meşale sonucunda bir çocuğun sırtı yandı.Deri kendini yenileyemiyor maalesef.Belki de o çocuk iyileşmek için günlerce hastanede yatacak,tonlarca para harcayacak.Türkiye'de bu olayların kat be kat daha kötülerini gördüğümüz için biz olağan bir durummuş gibi karşıladık dünkü olayı.Ama sahadaki hakem,belki de hayatı boyunca ilk ve son kez bu olaydan dolayı maçı durdurdu.Zira böyle bir olayın Almanya'da olma şansı yok denecek kadar az.Bir de Selçuğun ''bir şey yapmadım abi'' modunda takılıp gördüğü kırmızı karttan bahsedelim.Selçuk demiş ki ; sarı kart bile olmayan bir pozisyonda kırmızı kart gördüm.Şimdi biz de Selçuk'a soralım o zaman.Seni çalımlayan bir rakibini arkadan,formasını çekerek yere düşürmek sarı kart değilde nedir ? Tabi Türkiye'de hakeme karşı eller kollar çok oynadığından alışkanlık yapmış olacak ki bu sefer hakeme çelme takmaya çalıştı Selçuk.En nihayetinde karşısındaki hakem Bünyamin Gezer değil.''Kırmızı kart gösterirsem tribünler sahaya iner''diye bir korkuda taşımıyor içerisinde.Atıverdi hemen Selçuk'u.Haklıydı da.


Galatasaray
Ufuk Ceylan, Ali Turan (Dk.47 Sabri Sarıoğlu), Servet Çetin, Gökhan Zan, Serkan Kurtuluş (Dk.47 Hakan Balta), Musa Çağıran (Dk.47 Ayhan Akman), Lorik Cana (Dk.47 Barış Özbek), Mustafa Sarp (Dk.80 Cumhur Yılmaztürk), Serdar Özkan (Dk.86 Caner Öztel), Arda Turan, Mehmet Batdal (Dk.62 Emre Çolak)

Fenerbahçe
Volkan Demirel, Bekir (Dk.86 Önder), Bilica, İlhan, Santos, Kazım (Dk.63 Deivid), Cristian, Selçuk, Stoch (Dk.86 Semih), Alex (Dk.63 Caner), Gökhan Ünal (Dk.81 Gökay)

Bunlarda iki takımın maça başladığı 11 ler.
Evvela Galatasaray ile başlayalım.

İlk yarı boyunca öyle bir görüntü sergiledi ki Galatasaray;sanki takımdan Arda'yı çıkarsak, takım orta sahayı bile geçemeyecek.Allah'ı var kaptan da fevkalede bir oyun çıkardı dün.Hem ilk yarı hem ikinci yarı.Lakin orta sahada görev alan 3 isim(Sarp,Musa,Cana) toptan kaçıp bütün sorumluluğu Arda'ya ve sağ kanattaki Serdar Özkan'a yükleyince,top yapmaktan yoksun,Arda'ya endeksli bir takım çıktı ortaya.Tabi Lorik Cana'nın da daha maçın başında sarı kart görüp oyundan sinmeside bunda etkili olan diğer bir etken.Sarp ise geçen sene Mehmet Topal'ı hangi yönlerden eleştiriyorsak,bu sene o eleştirdiğimiz yönleri kendisinde toplamış.Yanındaki oyuncuya ''refakatçi''muamelesi gösteriyor ve rakibin yanında sadece gölge yapıyor. Zaten Cristian gibi yetenek bazında zayıf bir adamdan yediği çalım bunun en açık göstergesi.Geçen seneye fırtına gibi giren Mustafa Sarp'tan eser yok.Her geçen süre geriye doğru gidiyor.Bu böyle devam ederse,gelmesi muhtemel yabancı orta saha oyuncusundan sonra kesik yemesi muhtemel.İlk yarıda göze çarpan bir diğer nüans ise Mehmet Batdal'ın fizik güç anlamında ne kadar kuvvetli olduğu.Bilica olsun,İlhan olsun bu adamlarla girdiği ikili mücadelelerin çoğunu kazandı.Ayağına da çok hakim,topu iyi saklıyor,iyi servis ediyor kanatlara.Genç Serkan Kurtuluş Arda'ya biraz daha yardıma gelebilseydi ,hem Arda'yı rahatlatmış olacaktı hem de bir Fenerbahçeliyi daha yanına çekerek,rakibin ceza sahası içerisinde bir adam daha eksilmesine vesile olacaktı.Bunların hiçbiri gerçekleşmeyince,orta sahadan istenilen destek gelmeyip oyun Arda'ya endekslenince,ilk yarıda vasat bir Galatasaray ortaya çıktı.

İkinci yarıda ise durum biraz daha farklıydı.Sabri,Hakan Balta,Ayhan ve Barış'ın girmesi dengeleri Galatasaray lehine fazlasıyla çevirdi.Ayhan gibi takımın genelde el freni olan,yan pas geri pas üstadı bir adamın bile oyuna dahil oluşu Galatasaray'ın çehresini değiştirdi.Buradan da şunu anlayabiliyoruz ki Ne Lorik Cana ne de M.Sarp ilk yarı boyunca topu kullanma bazında takıma hiçbir yarar sağlamamışlar.Ayhan sadece tekniğinin verdiği avantajla orta sahada cirit attı ve oyunun üstünlüğünün Galatasaray'a geçmesini sağladı.Rijkaard bu sene Barış'ı daha farklı bir mevkide kullanıyor.Orta sahada,hem pozisyonunu kaybettiği gerekçesiyle hem de tekniğinin orta saha oynayacak düzeyde olmaması sebebiyle sağ açık gibi oynatıyor genç oyuncuyu.Tabi Ali Turan'ın maç eksikliğinin olması ve bir bek oyuncusunda bulunması gereken hücüm özelliklerine sahip olmaması sebebiyle ilk yarıda Ali Turan'dan beklenen verim alınamadı.Sabri savunma sertliğinden ziyade,hücum yönünde takıma zenginlik kazandırdı.Ayrıca Stoch'u da sindirmeyi başardı.Serdar Özkan ikinci yarı boyunca Fenerbahçe sağ kanadını duman etti,defalarca adam çalımladı,içeriye ekarte etti lakin o öldürücü darbeyi yapacak santraforun ve golcü orta sahanın eksikliği,Galatasaray'ın aradığı golü bulmasına engel oldu.İlerleyen dakikalarda da Mehmet Batdal'ın da oyundan alınışı,Galatasaray için gol atma umudunu bu maç için sona erdiren bir gelişme oluyordu.Buna rağmen maçın son dakikasında Arda,ayağına ya da kafasına(!) fırsatı değerlendirse maç berabere bitmiş olacaktı.Tabiki gönül ikinci yarısında bu kadar üstün oynadığımız bir maçı kazanmak isterdi ama olmadı.Buradan ders çıkarmak önemli.Rijkaard'ın maç sonu açıklamaları mühim.Galatasaray.org da yazmıyor ama,bir internet sitesinde orta sahaya vurgu yaparak oraya transfer yapılması gerektiğinin altını çizmiş.Lorik Cana hücum yönünde takımı sırtlayacak bir oyuncu değil.Ama savunma yönünde takıma level atlatabilecek bir topçu.Yanına oyununun iki yönünüde iyi oynayabilen bir orta saha adamı alınırsa,hem gol yollarında alternatifi bol hem de savunma anlamında daha komple bir Galatasaray izlememiz mümkün.

Biraz da Fenerbahçe'ye değinelim.

Baştan söyleyeim,Fenerbahçe'nin henüz maçın başında 10 kişi kalması onlar için büyük dezavantaj oldu.Haftaya oynayacakları Young Boys maçı öncesi kendilerini pek fazla tartamamış oldular .Ancak Selçuk'un kırmızı kartına kadar olan bölümle ilgili birşeyler söylememiz gerekirse,Fenerbahçe'nin anladığım kadarıyla bu seneki oyun planı kanat ağırlıklı olacak.Yani Alex'i takım çok sıkıştığı zaman kullanacaklar.(Tabi bu bölümde Alex sahada olacak o ayrı.Ama pasif kalacak).İssiar Dia transferinin de bu anlamda önemli bir hamle olabileceğini söylemek lazım.Ama Dia doğru isim mi orası tartışılır.Eğer medyada geçen paralar verildiyse bu adama,bundan daha iyisi muhakkak alınırdı.Benim Fenerbahçe'de dikkatimi çeken Stoch oldu.Gerek ilk yarı olsun gerek ikinci yarı olsun bir şeyler yapmaya çalışan bir iki adamdan biriydi.Özellikle ilk yarı Ali Turan'ı iyi kapattı.İleri geri oynayarak savunmasına yardıma geldi ve orada Andre Santos'a büyük kolaylık sağladı.

İkinci yarı 10 kişi olmanında verdiği dezavantajla,sinmiş bir Fenerbahçe izledik.Tamamen kendi yarı sahasına kapanmış,Stoch ileride topla buluşursa orta sahayı geçebilen, hücum oyunu anlamında fakir bir Fenerbahçe..Tabi Emre'nin orta sahaya dahil olacak olması Fenerbahçe orta sahasına ivme kazandırır.Ama Bilicalı ve İlhan'lı savunma SOS veriyor.Dün gece Baros ya da Kewell'dan biri sahada olsaydı,bugün gazetelerde defansta oynayan ikili(Özellikle Bilica)idam sehpasına konmuş olacaktı.Dediğim gibi Fenerbahçe'nin 10 kişi kalmış olması onlar hakkında fazla bir şey söylememizi engelledi.Ama skora aldanmamaları lazım kesinlikle.Galatasaray'ın hazır olmadığını da varsayarsak,Fenerbahçe'nin mevcut kadro kalitesinde de fazla değişiklik olmayacağını düşünürsek,eldeki malzemeyle maksimum verim nasıl alabilir,bunu düşünmeli Aykut Kocaman.Yoksa kendisi açısından sıkıntılı bir sezon olur