Albert Riera etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Albert Riera etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
30 Ocak 2014 Perşembe
Hoşçakal Albert Riera
İçinde bolca hayal kırıklığı barındıran, kapanması zor yaraların açıldığı bir sezonun ardından Galatasaray'a geldi Albert Riera... Son gün transferi olması sebebiyle maaşı yüksekti ve bu Galatasaray kariyeri boyunca peşini bırakmayacaktı. Ancak en önemlisi; Galatasaray'ın son yıllardaki en değerli oyuncusu olan Arda Turan'ın yerine geldi Riera. Doğal olarak beklenti çok fazlaydı.
Riera'nın kötü oynadığı her maçtan sonra ''takıma alışma süreci yaşıyor'' dendi. Bu, bir yere kadar taraftarı idare etti ancak belli bir süre sonra Riera'nın sol kanat için beklentileri karşılayabilecek bir oyuncu olmadığına kanaat getirildi. Nitekim o dönem kızağa çekildi ve çoğu zaman yedek kaldı. Devre arasında Podolski de dahil olmak üzere birçok oyuncu ile görüşüldü. Ancak yerine kimse alınamadı. Emre Çolak ve Engin Baytar'ın kanatlarda fazlasıyla efektif oluşu Galatasaray'ın kanat problemine geçici bir çözüm olmuştu. Buna rağmen Fatih Terim, Kadıköy'deki şampiyonluk maçında Riera'yı ilk 11 başlattı ve kalitesine güvendi. Riera tecrübesiyle o maçın üstesinden geldi. Sezon sonu talibi de çıkmayınca takımda kaldı ve diğer sezon başladı.
Her ne olduysa Hakan Balta'nın sakatlığı ile beraber oldu. Galatasaray'da Çağlar'ın orada yetersiz kalışı, takım içinde başka bir alternatifin olmaması Riera'yı mecburi olarak sol bek mevkisine itti. İşin hücum yönünde sırıtmasa da savunmada verebileceği açıklar herkesi korkutuyordu. Riera oynadığı futbolla, sergilediği mücadele ile bütün soru işaretlerini giderdi. Galatasaray'ın değişilmez sol beki oldu. Hatta o kadar değişilmez oldu ki; Galatasaray yaz transfer sezonunu sol bek almadan geçirdi. Her ne olursa olsun halihazırdaki sol bek ihtiyacının aleni biçimde ortaya çıkması ve teknik direktör değişikliği Riera ile yolların ayrılmasını zaruri kıldı.
Futbol maalesef böyle bir oyun. Riera'yı herkes farklı şekilde hatırlıyor. Kimisi Kuyt'a verdiği ayarla kimisi ise kendini eleştiren taraftarlara verdiği cevapla... Riera, tekniğiyle, oyun görüşüyle ve mücadelesi ile bu takım için her zaman çok özel bir oyuncu oldu. Bazen vedalaşmayı da bilmek gerekiyor sanırım. İleride daha iyi hatırlayabilmek için...
Güle güle güzel insan Riera. Seni; Schalke maçında topa müdahale etmek için kayıp, o müdahalenle Burak'a atmış olduğun gollük pasla, Kadıköy'deki şampiyonluk sonrası kutlamalarda yaptığın matador hareketiyle ve defanstan soğukkanlı şekilde top çıkarmanla hatırlayacağım.
Yolun açık olsun.
17 Temmuz 2013 Çarşamba
Notts County maçının ardından
Hazırlık maçları her zaman heyecan verici olmuştur benim için. Takımın en hazır olmayan halinden başlayıp, formunun zirvesine çıktığı ana kadar geçirdiği evrimi görme şansı yakalarsınız. Bu da muazzam bir haz verir.
Galatasaray’ın oynamış olduğu iki hazırlık maçında da şunu net bir biçimde görme fırsatımız oldu. Hoca’nın kafasında, şimdilik, iki sistem var. İlki; 4-2-3-1. Her iki hazırlık maçının ilk yarısında da bu sistemi denedi Fatih Terim. Birinde Elmander tek forvetteki isimdi, diğerinde Umut. Hoca, bu sistemi denediğinde sahada yer alan kadro rotasyon ağırlıklı oyunculardan oluşuyordu. Birkaç as adam dışında (Eboue,Riera gibi) bu oyuncuları görmek istedi bu sistem içerisinde.
Diğer sistem ise geçen sezonki Schalke deplasmanıyla birlikte ortaya çıkan ve bir nevi şampiyonluğu getiren sistem; 4-1-3-2. Bu sistemi as oyuncuların ağırlıkta olduğu kadroda denedi Fatih Hoca. Melo’nun yokluğunda bu görevi zaman zaman Yekta, zaman zaman da Selçuk üstlendi. Geçtiğimiz sezon Selçuk’un üstün bir gayret ve başarıyla oynadığı sol iç mevkisinde ise bu kez Emre Çolak ve Erman Kılıç denendi.
Buradan şu noktaya gelmek istiyorum, takım içerisinde Melo’nun muadili olabilecek tek oyuncunun Ceyhun Gülselam olabileceğini düşünüyorum. Hoca, orada geçen sezon Engin’i denedi, bu sene de Yekta’yı deniyor. Ancak ne Engin ne de Yekta o vasıfta oyuncular değil kanımca. Bilhassa Engin’in orta sahanın göbeğine hapsedilmesinden ziyade, kanatlarda kullanılması taraftarıyım. Çünkü Engin o mevkide oynayabilecek kadar teknik kapasitesi üst düzeyde olan bir oyuncu değil. Sadece hırsı ve mücadele gücü onu o mevki için alternatif olarak kılıyor. Oysa Engin kanatta denense, kısmen daha bağımsız oynayacağından, çok daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Yekta ise oyun kurucu gibi oynatıldığında daha fazla fayda verebilecek bir isim. Nitekim kendini hissettirdiği zamanlarda Kasımpaşa’da o görevdeydi.
Tabi kanat dedim ancak henüz hangi sistemin uygulanacağını da kestiremiyoruz. 4-1-3-2’de salt bir kanat anlayışının olmadığını biliyoruz. Bu sistemde beklerin önemi bir kat daha artıyor ve merkezde oynayan oyuncular hem merkez hem de kanat oyuncusuymuş gibi oynuyor.
Engin’in inanılmaz verimli oynadığı ilk sezona geri dönelim. Hoca, Engin’i kanatta kısmen serbest bırakarak oynatmış ve Engin’den maksimum verim almıştı ancak geçen sezon Melo’nun kampa çok geç katılması ve eldeki tek alternatif olan Ceyhun’un yeterli katkıyı verememesi Engin alternatifini ortaya çıkartmıştı. Bu sene ise Melo kampa yetişiyor ve onun alternatifi olan Ceyhun da geçen sezonun kendisine verdiği özgüvenle çok daha etkili oynuyor. Bu açıdan, Engin’in kenar oyuncusu rotasyonu için düşünülmesinin çok daha olumlu olacağı kanaatindeyim.
Önümüzdeki sezon en çok katkı vermesi beklenen oyunculardan biri de Emre Çolak. Taraftarlar tarafından çokça eleştirilse de, önemli bir potansiyele sahip genç oyuncu. Emre Çolak, Fatih Terim tarafından ilk sezon yokluktan dolayı kanatta denense de merkez orta sahada oynama yetileri çok daha kuvvetli olan bir oyuncu. Nitekim geçen sene Fatih Terim kendisine bu mevkide görev vermiş ve Emre de sezon başında burada kısmen etkili olmuştu (hatta sezonun ilk maçı olan Kasımpaşa karşılaşmasında sahanın adeta yıldızıydı ve Melo’nun yerinde oynayıp, Selçuk’a partnerlik yapmıştı).
Bu sene oynanan iki maçta da Emre’yi oyun kurucu olarak sahaya sürdü Fatih Terim. Zaman zaman sistem değiştiğinde sol içe de kendisini kaydırdı. Emre de ilk maçta oynadığı futbolla beklentileri yine arttırırken ikinci maçta kısmen hayal kırıklığı yarattı. Belki de onun bu istikrarsızlığı taraftar nezdindeki kredisinin de çok çabuk tükenmesine sebep oluyor. Oysa, kafasını sadece futbola verebilse; çok önemli işler başarabilir Galatasaray adına. Tekniği çok iyi, sol ayağını da hakeza iyi kullanıyor. İyi de şut atıyor ancak ‘’decision’’ diye adlandırabileceğimiz karar verme yetisi, ya da futbol zekası, çok üst düzeyde değil. Bu da onun önündeki en büyük engel olarak duruyor. Fakat çalıştığı hoca, Türkiye’nin en iyisi. Avrupa’nın da sayılı teknik adamlarından biri. Bu eksikliğini onunla daha fazla diyalog haline girerek ve onun tavsiyelerine uyarak giderebilir. Bunun dışında, Sneijder gibi mevkisinin en iyi 10 oyuncusundan biriyle aynı takımda yer alıyor. Onun zekasından ve tecrübesinden faydalanmak da onun elinde. Eğer, elindeki bu fırsatı kullanıp, kendini geliştirebilirse Galatasaray’a hem bugün hem de gelecekte oldukça faydası dokunabilir.
Bunun dışında, Fatih Terim’in oyuncularından bu sezon bolca hücum pres ve kapılan toplarla hızlı hücum istediğini biliyoruz. İlk maçta olmasa da Notts County maçında hücum presten emareleri görme fırsatı bulduk. Bu sayede önce Umut ardından da Engin rakipten topu kapıp, çok ciddi tehlikeler yarattı rakip kalede. Buna ek olarak, zaman zaman tek ve dikine paslarla oyunun temposunu yukarılara çekmeye çalışıp, daha akıcı şekilde hücum etmek isteyen bir Galatasaray gördük.
Fatih Terim’in idmanlarda üzerinde durduğu konulardan bir tanesi de şut çekme meselesiydi. Galatasaray, son iki sezonda şut çekme konusunda oldukça pasif kalmıştı. Neticede gol atmak istiyorsanız bunun en büyük silahı şut çekmek. Pas ve diğer organizasyonlarla da bir yere kadar etkili olabiliyorsunuz. Eğer henüz makine gibi işleyen bir takıma sahip olamamışsanız, oyunun sıkıştığı anlarda oyunu çözebilmek adına şut, en büyük silahınız olabilir. Galatasaray iki maçtır uzaktan şutu deniyor. Başarılı oluyor ya da olmuyor ancak deniyor. Bu olumlu bir durum. Emre Çolak ve Sneijder’in bu vesile ile atmış olduğu iki klas gol olduğunu da hatırlatalım.
Malaga maçı büyük resmi görebilmek açısından büyük önem taşıyor. Rotasyon oyuncularından ziyade as futbolcularıyla maça başlayacaktır Fatih Terim. Böylece hem kafasındaki sisteme hem de oynatmak istediği futbola dair ipuçlarını daha net bulabiliriz.
7 Mayıs 2013 Salı
Şampiyon Galatasaray
Geçen seneki stresli ve son maça kalan yorucu şampiyonluktan sonra bu seneki şampiyonluk oldukça sönük kaldı. Şu an hemen hemen tüm Galatasaraylılar normal bir lig maçı kazanmış gibiler. Yakalanan başarı sadece bir gün kutlandı ve ertesi gün herkes normal hayatına geri döndü. Bunda hemen hemen bütün sezonu lider geçmiş olmanın da payı var şüphesiz. Galatasaray, adeta şampiyon başladığı sezonu şampiyon bitirdi.
Yeni kurulan takımın ilk senesinde şampiyon olması mı daha zordur yoksa takip eden sezonda üst üste ikinciyi kazanmak mı, her zaman tartışılır. Her ne olursa olsun, ilk durumun daha zor olduğunu düşünenlerdenim. Neticede yeni kurulan bir takım, birbirini tanımayan oyuncular ve ulaşılması gereken büyük başarılar... Tüm handikapları gidermeli ve arzulanan başarıya ulaşmalısın. Galatasaray böyle bir ortamda şampiyonluğu son maçta hem de Kadıköy'de kazanmıştı geçen sene. Dolayısıyla o şampiyonluk, bu senekine göre çok çok daha zordu. İçerisinde çok fazla mesaj barındırması, şike davasından sonraki ilk sezonda kupayı şike skandalının baş aktörü olan Fenerbahçe'nin sahasında kaldırması oyuncu ve taraftara ne derece özgüven yüklediyse; aynı oranda da rakipte özgüven kaybına neden oldu.
İlk senede gelen şampiyonluk, kadro iskeletinin oturması, Şampiyonlar Ligi'ne doğrudan katılmış olmanın maddi getirisi gibi birçok etken Galatasaray'ın bir sonraki sezonu da zirvede bitireceği tezini kuvvetlendiriyordu. Buna rağmen Galatasaray'ı en az geçen sezonki kadar çetrefilli bir yol bekliyordu zira takımın iskeletini oluşturan Muslera, Ujfalusi, Melo ve Elmander dörtlüsünden üçü belirli sebeplerden ötürü takıma katkı veremiyordu. Bunun anlamı şuydu; Galatasaray kendine yeni bir iskelet oluşturmak zorundaydı.
Galatasaray'ın belirli bir süre istenilen futbolu oynayamayışında yatan temel problem bu sıkıntıdan kaynaklanıyordu. Özellikle ilk yarıda Galatasaray'ı rakiplerinden ayıran temel fark kadro kalitesi oldu. Yeni kurmuş olduğu omurgası henüz oturmamış olsa da kadrodaki oyuncuların kalitesi Galatasaray'ın ilk yarıyı en yakın rakibinin beş puan önünde bitirmesini sağladı.
Skor olarak bir şekilde istediğini elde eden ancak oynadığı oyun dolayısıyla bolca ''acaba'' barındıran Galatasaray'ın kaderine direkt etki eden olay Fatih Terim'in 4-3-1-2 sistemine geçmesi oldu. Schalke maçından önce yapılan bu radikal hamle, takımdaki tüm oyuncuların maksimum verim vermesini sağladı. Özellikle Sneijder - Drogba ve Burak üçlüsünün bu hamleden sonra aynı anda sahada yer alıp, aynı oranda katkı vermeye başlaması Galatasaray'ı büyük bir buhrandan kurtarmış oldu.
Melo etkisi
Galatasaray bu sistem değişikliğiyle beraber en önemli transferini de gerçekleştirdi; Felipe Melo. Geçtiğimiz sezon Selçuk ile beraber muazzam işlere imza atan Brezilyalı, sezon başındaki bilinmezlik ve geç kalınmışlıktan dolayı sezonun yarısından fazlasında silik bir performans ortaya koydu. Fizik olarak istenilen seviyeye yaklaştıkça sahada fark yaratmaya başlayan Melo, ''diamond'' diye adlandırabileceğimiz yeni şablonda rolünü çok iyi benimsedi ve kendini net olarak buldu.
Melo, fizik olarak güçlü oldukça sahada fark yaratabilen bir isim. Hazır olmadığı dönemlerde en çok göze çarpan eksikliği hamle zamanlamalarında yapmış olduğu hatalardı. Bu durum, onun sürekli faul yapmasına ve, doğal olarak, sinirlenmesine yol açıyordu.
Twitter'dan beni takip edenler çok net hatırlayacaklardır; sezonun ilk maçlarında Melo'nun sahadaki hali üzerine ''şeker gibi adam olmuş. Sıfır itiraz, bolca sakinlik'' tarzı bir yorum yapmıştım. Kendinde o gücü bulamayan Melo, taraftarı ateşleyen ''deli adam'' imajından da kısmen sıyrılmıştı. Ne zamanki fizik olarak güçlenmeye başladı, bu sezon kendini bulduğu ilk önemli maç Arena'da oynanan Manchester maçıydı tahminimce, o zaman taraftarı da ateşleme görevine yeniden soyundu. Hatta o maçta Burak'ın attığı golden hemen önceki kornerde pozisyonu yaratan isim olmuş ve hemen akabinde taraftarı yeniden ayağa kaldırmıştı.
Saygı duyulması gereken adam: Albert Riera
Elbette Didier Drogba'nın yapmış olduğu katkıya değineceğiz ancak ondan önce hakkını teslim etmemiz gereken bir adam var; Albert Riera.
Hakan Balta'nın sakatlık haberiyle sarsılıp, kara kara düşündüğümüz o günlerde Fatih Terim tarafından sol beke çekilen İspanyol'a güvenen insan sayısı çok azdı. İlk sezon gelen şampiyonluğun ardından, kadro planlamalarında kendisine yer verilmeyen isimlerdendi.
Riera oldukça teknik ve futbolu çok iyi bilen bir isim fakat nedendir bilinmez, geçen sezon sol kanatta görev aldığı maçlarda beklenen etkiyi yapmaktan oldukça uzak kaldı. Hücumdaki akıcılığı bir türlü sağlayamadı. Buna rağmen Fatih Terim, Kadıköy'deki şampiyonluk maçında Riera'yı 11'e koymuştu. Bu, Fatih Terim'in ona inandığının net bir göstergesiydi aslında.
Yine hafızalarımızı tazelersek, geçen sezon Arena'da oynanan Kayserispor maçında Hakan Balta'nın yokluğunda Riera sol bek oynamış ve Melo'nun atmış olduğu golün asistini yapmıştı. Belki bu senenin izlerini o maçta Fatih Terim gördü, bilemeyiz. Neticede bir risk aldı ve başarıya ulaştı.
Riera, hücuma çıkışlar yapmasının yanı sıra, defanstan oyun kurarken güvenilir bir adam olmasıyla da fark yarattı. Teknik bir oyuncu olduğu için çoğu zaman kendisine güvenip adam eksiltti ve takımın defanstan çıkmasına katkıda bulundu. Temel savunma bilgilerini öğrenmesiyle beraber ise güvenilen bir oyuncu haline dönüştü.
Lider: Didier Drogba
Elmander, Umut ve Burak'ın olduğu yerde Drogba'ya ihtiyaç var mıydı ya da şöyle soralım; sol bek ve stoper almak varken Drogba'yı almak lüks müydü?
Bu sorular, taraftarın kafasını kısa bir süre de olsa kurcaladı. Hatta yazdıklarıyla insanları etkileme potansiyeli çok yüksek olan bazı ''sözde'' spor yazarları; bu konu üzerinde çok net ifadeler kullanarak Drogba transferine şerh koymuştu. Yanılıp, hiçbir şey olmamış gibi Drogba dilenciliği yapmaları tabii ki uzun sürmedi.
Drogba, Galatasaray'a gol atarak katkı vermedi. En önemlisi, sahip olduğu liderlik vasıflarını sahada Galatasaray lehine oldukça iyi kullandı. Özellikle Fatih Terim'in cezalı olduğu maçlarda takımın saha içerisindeki antrenörü gibiydi.
Tüm bunların yanı sıra, ileriye gelen topları tutup, Galatasaray'ın hücumda çoğalmasına yardımcı oldu ve bir oyun kurucu edasıyla asistler yaparak skora katkıda bulundu. Gol ve asist hanesine sayı yazdırmadığı maçlarda dahi oyunu çözebilecek çok önemli paslar attı. Birçok maç var söyleyebileceğimiz ama ilk aklıma gelen Kayserispor maçındaki muazzam oyunuydu. Attığı paslar ve yapmış olduğu adam eksiltmelerle ne kadar büyük bir futbolcu olduğunu, bu oyunu ne kadar iyi bildiğini hepimize defalarca kanıtladı.
Ve tabii ki Fatih Terim...
Galatasaraylı olmayan herkes çok iyi biliyordu ki, Galatasaray'ı durdurmanın tek, belki de en etkili, yolu Fatih Terim'i etkisiz hale getirmekten geçiyordu.
Verilen üç maçlık cezada bunu net bir biçimde gördük. O sekansta Galatasaray beş puan bıraktı. Ardından bir itibarsızlaştırma çalışması başladı. Saha dışını yönetmede bir usta olan ve bu da 3 Temmuz'daki şike operasyonunda net bir biçimde ortaya çıkan Aziz Yıldırım ve arkadaşları bu sürecin görünmez aktörleriydi. Özellikle kulüp kanallarında Fatih Terim'in üzerine oyunlar oynayıp, tüm ilgiyi o noktaya çekmeye çalıştılar. Ardından devreye hakemler girdi ve bu kez onlar Fatih Terim aleyhine çalışmaya başladı.
Herkesin olduğu gibi Hoca'nın da bir dayanma gücü vardı. Mersin maçı, bardağı taşıran son damla oldu. Herkesin unuttuğu bir şey vardı; Fatih Terim eskisinden daha da hırslıydı. Kendi deyimiyle ''Ay'dan da yönetse takımını şampiyon yapacaktı.''
Yaptı da.
Sivas maçından sonra tüm sahayı turlarken yüzündeki gururu ve hak edilerek kazanılmış başarının mutluluğunu net bir biçimde görebiliyordunuz.
İşin teknik, taktik boyutunu daha detaylıca ele alacağız. Daha öncesinde kapatmamız gereken bir hesap var. Yine bir 12 Mayıs akşamı, şampiyon gibi gidip, şampiyon gibi oynayıp, şampiyon gibi döneceğiz. Sonra oturup eksiği, gediği yazarız.
Yazıyı Fatih Hoca'nın bir cümlesiyle bitiriyorum;
''Benim düşmanım yok, başarının düşmanı var.''
10 Nisan 2012 Salı
Melo - Riera Krizi Üzerine

Geçen gün okula sohbet tadında bir konuşma yapmak için Atilla Türker geldi. Esasinda ben üçüncü sınıf olmadığım için katılma şansım yoktu ancak sağolsun Mehmet Hoca'dan izin alarak konuşmaya dahil oldum.
Fenerbahçe medyası üzerine konuşarak başladık sohbete, oradan şike soruşturmasına geçtik. Normalde Bilal Meşe gelecekti fakat kendisi rahatsızlandığı için yerine Atilla Türker geldi. Açıkçası Atilla Türker'in gelmesine daha çok sevindim zira Türkiye'de bir numaralı gündem maddesi şike ve Atilla Türker bu soruşturma boyunca söylemleriyle bu olayın üzerine giden ve dik durmayı başarabilen nadir gazetecilerden.
Atilla Türker, bu soruşturmanın baş aktörü Fenerbahçe değil de, Galatasaray yahut Beşiktaş olsaydı şimdiye kadar çoktan küme düşmüştü dedi. Aslında bu, hepimizin bildiği bir durum. Ortada bu kadar delil, belge varken hala Fenerbahçe'nin ligde yer alması ve şampiyonun belirleneceği play off'a katılması ( o samimiyetten uzak ''süper final'' kelimesini kullanmayacağım üzgünüm) başlı başına skandal.
Galatasaray Erkek Basketbol Takımı'nda yaşanan forma skandalından sonra ( ki kesinlikle tasvip etmediğim bir olay) kendisini direkt etkilemeyen bir hadisede ''bu olayın takipçisiyiz'' diye açıklama yapan Fenerbahçe, böylece medyayı da yanına çekmiş ve Galatasaray Erkek Basketbol Takımı o sezon düşmekten beter edilmişti.
Bunları neden söyledim, şöyle ki; günlerdir manşetleri süsleyen bir olay yaşandı Galatasaray'da. Melo ve Riera idmanda birbirine girdi ve Melo olayı abartarak Riera'ya vurdu. Bir başka kulüpte yaşansa bu olay, ki daha önce yaşandı, olayın üstü örtülür, Fatih Terim'in de söylediği gibi oyuncular idmanda birbiriyle öpüştürülüp, olay hasıraltı edilebilirdi.
Galatasaray bunu yapmadı ve herşeyi olduğu gibi açıkladı. Buna rağmen, Fenerbahçe'nin tekelinde olan medyada bu olay, abartılarak inanılmaz boyutlara çekildi. 45 saniye dövdü lafları, kapıların kilitlendiğine dair asılsız iddialar ortalığı kasıp kavurdu. Türkiye'de yapıldığına dair belgelerin kol gezdiği şikenin, teşviğin üzerine gitmeyen/gidemeyen medya; bu olayı bir fırsat görüp yine Galatasaray'a saldırdı.
Galatasaray'ın bunca medya baskısına rağmen bu krizi iyi yönettiği kanaatindeyim. Tabi bu olay sonucunda Melo'nun sene sonunda Galatasaray'da kalma ihtimali yüzde 90 ise, bu oran yüzde 50 lere düşmüştür, bu da bir gerçek fakat en azından play off sürecinde takıma katkı verecek olmaları bence doğru bir karar.
Bu yaşananlardan sonra Melo'nun hırs yapacağı kanaatindeyim. Tabi bu yaşananlardan sonra, hırsını rakipten ve hakemden çıkarmaya çalışmak, kendisi açısından yapılacak, yapılması gereken en son harekettir. Bu hırs sayesinde sahada takımına vereceği katkı üst limiti zorlayacaktır. Fatih Terim'in de dediği gibi, Galatasaray bu olaydan güçlenerek çıkacaktır.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


