Engin Baytar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Engin Baytar etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
30 Temmuz 2013 Salı
Napoli: 3 - 1 :Galatasaray
Çok özel ve sağlam bir atmosferde, kısmen çok sert bir takıma karşı oynadı Galatasaray. Slovenya kampı takıma ne getirdi bunu görebilme adına oldukça önemli bir maçtı.
Maçı ''ilk yarıdaki Galatasaray'' ve ikinci yarıdaki Galatasaray'' diye iki bölüme ayırsak sanırım yanlış olmaz. İlk yarıdaki Galatasaray, Fatih Terim'in Şampiyonlar Ligi'nde sahaya sürmesi muhtemel olan bir 11'di (Semih - Dany değişikliği dışında). Ancak sahada yer alan bu takımın, Malaga maçındaki Galatasaray'dan hiçbir farkı yoktu. Aşırı durağan bir oyun, hızlı paslaşamama ve savunmada yapılan hatalar endişe verici düzeydeydi.
Şu bir gerçek; Galatasaray'ın ve tabii ki Fatih Terim'in tek bir hedefi var: Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu. Bunun zamanını bilemeyiz. Bu sene de olabilir, sonraki sene de. Yahut beş sene sonra da. Ancak hedef ortada ve yapılan her çalışma bu hedef uğruna yapılıyor. Madem hedef bu, o zaman bu arenadaki takımların son durumlarıyla Galatasaray'ı kıyas etmek lazım. Geçtiğimiz günlerde Dortmund - Bayern maçı oynandı Almanya'da. O maçı izleyenlerin gözüne takılan şey, oynanan iyi futboldan ziyade, her iki takımın da oyunu ne kadar hızlı oynadığı olmuştur. Hücuma kalkışlar, orta sahadaki paslaşmalar hepsi çok seri ve hızlı şekilde yapılıyor. Galatasaray'ın oyun hızı ise bu iki takımla karşılaştırdığımızda çok çok geride. Son Şampiyonlar Ligi finalisti bu iki ekip olduğu için onlardan örnek verdim. Yaz başından beri oynanan tüm hazırlık maçlarından sonra söylemiş olduğum yegane şey oyunun hızı üzerineydi. Bu yüzden bu konu üzerinde biraz fazla duruyorum.
Galatasaray'ın ilk yarıda rakip kalede yaratmış olduğu ''tehlike'' adını verebileceğimiz bir ya da iki pozisyonu var. Bu iki pozisyonun da gelişimine bakarsanız seri paslaşmaların, hızlı düşünüp oynamanın etkili olduğunu görürsünüz. Sneijder'i takımdaki diğer oyunculardan farklı hale getiren çekmiş olduğu şutlar ya da atmış olduğu jenerik goller değil. Sneijder, hızlı düşünüp seri hareket ediyor ve bu sayede rakibin dengesini bozuyor. Çoğu zaman da bu vesile ile takımın da oyun temposunu yukarı çekmeye çalışıyor. Bunu başardığında ise Galatasaray hücumda etkili ataklar geliştiriyor.
İkinci yarıdaki Galatasaray'ı ilkinden ayıran temel faktör daha hızlı oynamaya çalışması, paslaşmaların daha seri olması ve zaman zaman rakibine ileride basması. Tek forvet, çift forvet gibi taktiksel hamleler ikinci planda. Galatasaray takım halinde oyun temposunu arttırınca çift forvet oynarken de, tek forvet oynarken de oyuna hükmeden taraftı. Maçın sonucuna etki eden ise, her zaman olduğu gibi, bireysel hatalar oldu.
Chedjou'nun performansını değerlendirmek için doğru partner ile oynayacağı maçı beklemekte fayda var. Bu takımın birinci stoperi Semih Kaya'dır, bu tartışmasız böyle. Semih'in yanına lider karakterli bir oyuncu gerekiyordu, Chedjou geldi.
Dany, oldukça istikrarsız ve dengesiz bir oyuncu. Bernabeu'da sahanın yıldızı olabilecek potansiyele sahip olan Kamerunlu, üç gün sonra yerel ligdeki bir mücadelede sizin başınızı yakabilir. İşin kötü tarafı, öğrenmeyi seven bir oyuncu gibi de durmuyor. Aynı hataları tekrar ediyor. Oysa basit oynasa ve kesicilik ile hızını ön plana alsa çok farklı bir stoper olabilir. Buna rağmen Dany, hatalarında ısrar ediyor ve aşırı özgüven ile konsantrasyon problemi yaşayarak kredisini tüketiyor.
Fatih Terim'in kafasında üç tane formasyon var. Birincisi, ilk yarıda denenen ve muhtemelen sezon boyunca da göreceğimiz 4-1-3-2. İkincisi, tek forvetli ve arkasında Sneijder'in oynadığı 4-2-3-1 ve sonuncusu da klasik, iki sene önce şampiyonluğu getiren 4-4-2.
Sezon içerisinde bu üç sistemi de, biri daha ağırlıklı olmak üzere, maçların gidişatına göre görebiliriz. Buradan Amrabat'ın oyuna girdikten sonra yarattığı etkiye geleceğim. Amrabat en büyük sorunu birebirde adam geçerken yaşıyordu. Belirli bir adam geçme taktiği var ve sürekli bunu deniyor. Belli bir süre sonra bu işlemez hale geliyor. Oysa, reperturarına çok farklı çalım şekilleri eklese, ki bunu yapabilir, birbirinden farklı silahlara sahip bir futbolcu halini alır. Kabul edersiniz ki bu durum kendisinin durdurulmasını biraz daha zorlaştırır. Amrabat, golü bulana kadar geçen sürede her zaman yaptığı gibi topu sağa çekip orta açma işinden ziyade, içeri doğru çalım atıp hızıyla rakipleri ekarte etmeyi tercih etti ve hemen her denemesinde de başarılı oldu. Atmış olduğu gol de onun performansının ödülüydü. Fakat mevcut yabancı sınırlaması Amrabat'ın takımda forma şansı bulma ihtimalini minimumlara düşürüyor. Bu da onun elinde olmayan bir sorun.
Oyuna ikinci yarıda dahil olan Engin, üç kere rakip kalede ciddi tehlike yarattı. Pozisyonların üçünde de Engin çizgideydi ve pozisyon gereği kanatları kullanıyordu. Bu durum benim açımdan hiç şaşırtıcı olmadı çünkü daha önce de yazdığım gibi Engin'in en verimli olduğu yer kanatlar. Bilhassa da sol kanat. Engin orada serbestlik bulduğunda yeteneğiyle çok acayip işlere imza atabilir. Napoli maçıyla birlikte Engin bir kez daha en faydalı olduğu mevkinin merkez orta sahadan ziyade kanatlar olduğunu ve rotasyona girecekse oradaki oyuncularla rekabet etmesi gerektiğini kanıtladı.
Emre Çolak ise oyuna Selçuk'un yerine dahil oldu ve orta sahada merkezde görev aldı, asıl oynaması gereken yer. Ümit ediyorum ki Fatih Hoca bu durumun farkına varmıştır ve Emre ile Engin'i daha faydalı oldukları mevkide değerlendirir.
Özetleyecek olursam; ikinci yarıdaki Galatasaray, isteğini, arzusunu, oyun temposunu ve paslaşma hızını ilk yarıdaki takıma aktarabilirse ortaya inanılmaz bir takım çıkar. İkinci yarıda sergilenen performans ise bu açıdan baktığımda benim için oldukça umut ve heyecan vericiydi.
24 Temmuz 2013 Çarşamba
Galatasaray: 3-3 :Malaga
Galatasaray, hazırlık kampındaki en ciddi sınavını Malaga karşısında verdi. Bazı şeyleri çok daha net görebileceğimiz bir maç olur diye tahmin etmiştim ancak gördüğüm tablo beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
Galatasaray maça Sneijder, önünde de Drogba'nın oynadığı 4-4-1-1 gibi bir sistemle başladı. Ancak ben hala Galatasaray'ın çift forvetten vazgeçeceğine ihtimal vermiyorum. Bunun yanı sıra vazgeçmemesi gerektiğini de düşünüyorum.
Bunun iki nedeni var.
Birincisi Galatasaray'daki mevcut kanat oyuncularının yetersiz oluşu. Eğer kanat ağırlıklı bir sistemle oynayacaksanız kanat oyuncularınızın çok iyi olması gerekir. Bu zaten futbolun kuralı. Galatasaray'da ise kanat oyuncuları Hamit, Emre Çolak, Engin, Amrabat. Hamit, henüz beklentilerin gerisinde. Emre Çolak merkez orta saha oyuncusu, Engin'i hoca kanatta düşünmüyor, Amrabat ise yeterli değil. Yabancı sınırlamasını hesaba katmıyorum bile. Resim bu kadar netken Fatih Terim'in bu tarz bir oyun anlayışıyla sahada yer alacağına ihtimal vermiyorum. Maçın gidişatına göre hamle yapmak için mutlaka bir taktiktir tek forvetli sisteme dönmek. Bu, kabul edilebilir bir durum ancak Galatasaray'ın birinci oyun şablonu bu olmayacaktır.
İkinci nedene gelirsek; Galatasaray, geçen sezonun sonlarına doğru orta saha oyuncularının ağırlıkta olduğu, beklerin sürekli ileri çıktığı 4-1-3-2 sistemini denedi ve, kabul edelim ki, bu sistem oldukça başarılı oldu, birnevi şampiyonluğu getirdi. Galatasaray'ın halihazırdaki oyuncu kadrosu da bu sistemi oynamak için oldukça elverişli. Böyle bir durumda, hem çift forvet Drogba-Burak'tan vazgeçmemiş oluyorsunuz hem de elinizdeki kadrodan maksimum verim alıyorsunuz. Win-win durumu var yani.
Fatih Terim geçen sezon Ligtv'de katıldığı bir programda Burak'a şakayla karışık önümüzdeki sezon oldukça fazla koşması gerektiğini söylemişti. Bu olayı herkes ''Hoca tek forvete dönecek, Burak'ı da kanatta kullanacak'' diye yorumlamıştı. Ancak işin aslı öyle değil. O gün ne düşünüyorsam, bugun de aynısını düşünüyorum. Fatih Terim'in kafasında ilerde basan, sürekli pres yapan ve savunmaya hücumda başlayan bir Galatasaray yaratma gayesi var (aynı 2000 yılındaki gibi). O kadrodaki en önemli oyunculardan biri yapmış olduğu presle Hakan Şükür'dü. Mevcut kadroda bunu yapabilecek isim Burak gibi duruyor. Zira Drogba yaşı gereği Burak kadar efor sarfedemez ancak tecrübesi ve futbol aklıyla takıma oldukça yardımcı olabilir.
Her ne kadar sezon başı olsa da Malaga maçında, Fatih Terim için olmasa da mevcut oyuncular için yeni olan, bu felsefenin yansımalarını görebileceğimizi düşünmüştüm. Sahadaki Galatasaray görüntüsü ise bundan oldukça uzaktı. Sneijder dışında takımda efektif bir oyun sergileyen oyuncu yoktu. Orta sahada toplu pres göremedik, savunma evlere şenlik bir haldeydi.
Galatasaray bu kadar kötüyken Malaga çok iyiydi demek de doğru olmaz. Maç boyunca Malaga oyunun kontrolünü neredeyse hiç ele alamadı, buldukları üç gol de Galatasaraylı oyuncuların bireysel hatalarından kaynaklandı. Hatırlarsak; birinci gol Gökhan Zan'ın savunmada yapmış olduğu pas hatası sonucu top Malaga'ya geçmiş ve seri oynama golü getirmişti. İkinci gol Dany - Eray işbirliğinden doğan hatalar silsilesi sonucu meydana gelmiş, üçüncü gol de penaltı ile olmuştu.
Özetleyecek olursak; bireysel bir iki performans dışında takım halinde pek de iyi bir görüntü vermeyen bir Galatasaray vardı İzmir'de. Slovenya'daki kamp Galatasaray'ın geleceğinin şekillenmesinde oldukça önemli olacak. Geçen sene Galatasaray'ın adeta adı, oyuncu kalitesi şampiyon olmasına yetmişti. Bu sezon ise arzulanan başarıların elde edilebilmesi için daha coşkulu, daha seri, daha agresif bir Galatasaray görmek şart. Bunun da yolu hazırlık kampında yapılacak idmanlardan geçiyor. Her zaman en mükemmeli arayan Fatih Terim'in de bu durumdan hoşnut olmadığını, daha fazlasını istediğini Malaga maçındaki hal ve hareketlerinden görmüşsünüzdür. Oradaki çalışmalarda belli bir seviyenin üzerine mutlaka çıkılmalı. Öyle bir durumda Galatasaray bambaşka bir takıma dönüşecektir.
17 Temmuz 2013 Çarşamba
Notts County maçının ardından
Hazırlık maçları her zaman heyecan verici olmuştur benim için. Takımın en hazır olmayan halinden başlayıp, formunun zirvesine çıktığı ana kadar geçirdiği evrimi görme şansı yakalarsınız. Bu da muazzam bir haz verir.
Galatasaray’ın oynamış olduğu iki hazırlık maçında da şunu net bir biçimde görme fırsatımız oldu. Hoca’nın kafasında, şimdilik, iki sistem var. İlki; 4-2-3-1. Her iki hazırlık maçının ilk yarısında da bu sistemi denedi Fatih Terim. Birinde Elmander tek forvetteki isimdi, diğerinde Umut. Hoca, bu sistemi denediğinde sahada yer alan kadro rotasyon ağırlıklı oyunculardan oluşuyordu. Birkaç as adam dışında (Eboue,Riera gibi) bu oyuncuları görmek istedi bu sistem içerisinde.
Diğer sistem ise geçen sezonki Schalke deplasmanıyla birlikte ortaya çıkan ve bir nevi şampiyonluğu getiren sistem; 4-1-3-2. Bu sistemi as oyuncuların ağırlıkta olduğu kadroda denedi Fatih Hoca. Melo’nun yokluğunda bu görevi zaman zaman Yekta, zaman zaman da Selçuk üstlendi. Geçtiğimiz sezon Selçuk’un üstün bir gayret ve başarıyla oynadığı sol iç mevkisinde ise bu kez Emre Çolak ve Erman Kılıç denendi.
Buradan şu noktaya gelmek istiyorum, takım içerisinde Melo’nun muadili olabilecek tek oyuncunun Ceyhun Gülselam olabileceğini düşünüyorum. Hoca, orada geçen sezon Engin’i denedi, bu sene de Yekta’yı deniyor. Ancak ne Engin ne de Yekta o vasıfta oyuncular değil kanımca. Bilhassa Engin’in orta sahanın göbeğine hapsedilmesinden ziyade, kanatlarda kullanılması taraftarıyım. Çünkü Engin o mevkide oynayabilecek kadar teknik kapasitesi üst düzeyde olan bir oyuncu değil. Sadece hırsı ve mücadele gücü onu o mevki için alternatif olarak kılıyor. Oysa Engin kanatta denense, kısmen daha bağımsız oynayacağından, çok daha yaratıcı ve faydalı olabilir. Yekta ise oyun kurucu gibi oynatıldığında daha fazla fayda verebilecek bir isim. Nitekim kendini hissettirdiği zamanlarda Kasımpaşa’da o görevdeydi.
Tabi kanat dedim ancak henüz hangi sistemin uygulanacağını da kestiremiyoruz. 4-1-3-2’de salt bir kanat anlayışının olmadığını biliyoruz. Bu sistemde beklerin önemi bir kat daha artıyor ve merkezde oynayan oyuncular hem merkez hem de kanat oyuncusuymuş gibi oynuyor.
Engin’in inanılmaz verimli oynadığı ilk sezona geri dönelim. Hoca, Engin’i kanatta kısmen serbest bırakarak oynatmış ve Engin’den maksimum verim almıştı ancak geçen sezon Melo’nun kampa çok geç katılması ve eldeki tek alternatif olan Ceyhun’un yeterli katkıyı verememesi Engin alternatifini ortaya çıkartmıştı. Bu sene ise Melo kampa yetişiyor ve onun alternatifi olan Ceyhun da geçen sezonun kendisine verdiği özgüvenle çok daha etkili oynuyor. Bu açıdan, Engin’in kenar oyuncusu rotasyonu için düşünülmesinin çok daha olumlu olacağı kanaatindeyim.
Önümüzdeki sezon en çok katkı vermesi beklenen oyunculardan biri de Emre Çolak. Taraftarlar tarafından çokça eleştirilse de, önemli bir potansiyele sahip genç oyuncu. Emre Çolak, Fatih Terim tarafından ilk sezon yokluktan dolayı kanatta denense de merkez orta sahada oynama yetileri çok daha kuvvetli olan bir oyuncu. Nitekim geçen sene Fatih Terim kendisine bu mevkide görev vermiş ve Emre de sezon başında burada kısmen etkili olmuştu (hatta sezonun ilk maçı olan Kasımpaşa karşılaşmasında sahanın adeta yıldızıydı ve Melo’nun yerinde oynayıp, Selçuk’a partnerlik yapmıştı).
Bu sene oynanan iki maçta da Emre’yi oyun kurucu olarak sahaya sürdü Fatih Terim. Zaman zaman sistem değiştiğinde sol içe de kendisini kaydırdı. Emre de ilk maçta oynadığı futbolla beklentileri yine arttırırken ikinci maçta kısmen hayal kırıklığı yarattı. Belki de onun bu istikrarsızlığı taraftar nezdindeki kredisinin de çok çabuk tükenmesine sebep oluyor. Oysa, kafasını sadece futbola verebilse; çok önemli işler başarabilir Galatasaray adına. Tekniği çok iyi, sol ayağını da hakeza iyi kullanıyor. İyi de şut atıyor ancak ‘’decision’’ diye adlandırabileceğimiz karar verme yetisi, ya da futbol zekası, çok üst düzeyde değil. Bu da onun önündeki en büyük engel olarak duruyor. Fakat çalıştığı hoca, Türkiye’nin en iyisi. Avrupa’nın da sayılı teknik adamlarından biri. Bu eksikliğini onunla daha fazla diyalog haline girerek ve onun tavsiyelerine uyarak giderebilir. Bunun dışında, Sneijder gibi mevkisinin en iyi 10 oyuncusundan biriyle aynı takımda yer alıyor. Onun zekasından ve tecrübesinden faydalanmak da onun elinde. Eğer, elindeki bu fırsatı kullanıp, kendini geliştirebilirse Galatasaray’a hem bugün hem de gelecekte oldukça faydası dokunabilir.
Bunun dışında, Fatih Terim’in oyuncularından bu sezon bolca hücum pres ve kapılan toplarla hızlı hücum istediğini biliyoruz. İlk maçta olmasa da Notts County maçında hücum presten emareleri görme fırsatı bulduk. Bu sayede önce Umut ardından da Engin rakipten topu kapıp, çok ciddi tehlikeler yarattı rakip kalede. Buna ek olarak, zaman zaman tek ve dikine paslarla oyunun temposunu yukarılara çekmeye çalışıp, daha akıcı şekilde hücum etmek isteyen bir Galatasaray gördük.
Fatih Terim’in idmanlarda üzerinde durduğu konulardan bir tanesi de şut çekme meselesiydi. Galatasaray, son iki sezonda şut çekme konusunda oldukça pasif kalmıştı. Neticede gol atmak istiyorsanız bunun en büyük silahı şut çekmek. Pas ve diğer organizasyonlarla da bir yere kadar etkili olabiliyorsunuz. Eğer henüz makine gibi işleyen bir takıma sahip olamamışsanız, oyunun sıkıştığı anlarda oyunu çözebilmek adına şut, en büyük silahınız olabilir. Galatasaray iki maçtır uzaktan şutu deniyor. Başarılı oluyor ya da olmuyor ancak deniyor. Bu olumlu bir durum. Emre Çolak ve Sneijder’in bu vesile ile atmış olduğu iki klas gol olduğunu da hatırlatalım.
Malaga maçı büyük resmi görebilmek açısından büyük önem taşıyor. Rotasyon oyuncularından ziyade as futbolcularıyla maça başlayacaktır Fatih Terim. Böylece hem kafasındaki sisteme hem de oynatmak istediği futbola dair ipuçlarını daha net bulabiliriz.
11 Temmuz 2013 Perşembe
İç transferin önemi
Transfer önemlidir. Bilhassa taraftarlar için dış transferler çok önemlidir. Taraftar; sürekli yıldız oyuncu gelmesini ve onları kendi takımlarının forması altında izlemeyi ister. Hakkıdır da.
Bir de iç transfer vardır. Taraftar; sevdiği oyuncuların sözleşmesinin uzatılmasını ister ve çoğu zaman da olaya mantıksal çerçevede değil, duygusal açıdan bakar. Yine hakkıdır. Çünkü taraftarlık böyle bir şeydir. Çoğu zaman futbolun bir oyun olduğunu unutup, oyuncu ve teknik heyetle bağ kurarsın. Birnevi aşk gibidir. Aşk'ta da mantık devreye girse, duygular kaybolur. Nasıl ki aşk'ın en saf hali güzelse; futbol takımlarına beslenen sevgide de bu güzeldir. Hesapsız, kitapsız; sadece sevmek. Ne güzel şey...
İç transfere değineceğim. Geçtiğimiz günlerde Gökhan Zan ve Engin Baytar ile sözleşme yenilendi. Gökhan Zan'ın ''cam adam'' görüşlerinden sıyrılıp, saygı duyulan bir oyuncu halini almasına çok sevindim.
Bir futbolcunun taraftar nezdinde olumsuz algıya sahip olması çok kötü bir durumdur. O algıyı kırmak çoğu zaman imkansıza yakındır. Bunu başarabilenler de saygı duyulmayı hakeder. Gökhan Zan da saygıyı hakediyor.
İlk 11 oyuncusu olmadığını o da biliyor. Çoğu zaman yedek kalıyor ancak kapris yapmıyor. Çalışıyor. Sadece ve sadece çalışıyor. Görev kendisine geldiğinde de elinden gelenin en iyisini yapıyor. Allah çalışana yardım eder derler; Gökhan da formayı kaptığında ortaya koyduğu yürekle taraftar nezdindeki algısını değiştirmeyi başardı birnevi çalışmanın karşılığını aldı. Rotasyonda çok faydalı olacaktır.
Gelelim Engin Baytar'a.
İnsanları kaybetmek kolaydır. Mühim ve zor olan onları kazanabilmektir. Fatih Terim'in de bu konuda usta bir isim olduğunu biliyoruz. Yine kolay olanı seçmek yerine zor olanı tercih etti. Engin'e bir kez daha ''sana güveniyorum'' mesajı verdi. Engin bu mesajın ne kadarını algılayabilecek, onu sezon içerisinde göreceğiz.
Malum yabancı meselesinden sonra Türk oyuncuların hem önemi hem de ortaya koyacakları performans kat be kat arttı ve başarıda kilit rol halini aldı.
Engin, iki sene önce Kadıköy'de ilan edilen şampiyonluğun kahramanlarındandı. Ancak aynı Engin geçen sezon adeta yokları oynadı. Hazır, futbola konsantre olmuş bir Engin'in neler yapabileceğini hepimiz çok iyi biliyoruz. Yedekte Türk oyuncuların oturacak olmasını da göz önüne alınca Engin'in göstereceği iyi performansın en az dış transfer kadar değerli olacağını söylemek sanırım yanlış olmaz.
Engin, işin sadece teknik kısmından ziyade mücadele gücüyle de çok değerli bir oyuncu. Misal, yetişmesi zor olan topa bile koşar ya da ekstra çaba sarfederek top kapar, taraftar bu olaydan sonra gaza gelir, desteğini arttırır vs.
Drogba ve Sneijder faktörü
Geçtiğimiz sezon potansiyelini sahaya yansıtamayan bir diğer isim de Wesley Sneijder'di. Neden bilmiyorum ancak Sneijder inanılmaz derecede göz ardı ediliyor. Sneijder'in ne denli büyük bir oyuncu olduğunun farkında değil sanırım insanlar. Mevkisinin sayılı oyuncularından biri önümüzdeki sene Galatasaray hücumlarında beyin olacak. Bu durumun farkedilmemesininde temel sebep Sneijder'in geçen sene sakatlıktan ötürü son haftalarda sahada olamaması sanırım.
Didier Drogba, geçen sezon başlangıcını Çin'de yaptığından fizik olarak üst seviyede değildi. Her ne kadar 35 yaşında olsa da normal fiziği çok iyi olduğu için yaş onun adına dezavantaj olmuyor. Buna rağmen Drogba'nın geçen sezona damga vurduğunu düşünürsek, hazırlık kampını Galatasaray'da yemiş bir Drogba'nın önümüzdeki sezon çok çok daha etkili olacağı varsayımında bulunmak sanırım yanlış olmaz.
Göründüğü üzere Galatasaray'ın mevcut kadrosuna Engin, Sneijder ve Kazım gibi takım içinde olan ancak geçen sezon belirli sebeplerden ötürü fayda sağlayamamış isimler katılacak. Bu, en az dış transfer kadar önemli ve dikkat edilmesi gereken bir husus. Zira sezon içerisinde bu oyuncuların verdikleri katkının ne kadar değerli olduğunu hep birlikte göreceğiz...
4 Şubat 2013 Pazartesi
Bursaspor: 1-1 :Galatasaray
Senelerdir kazanamadığı, hatta bırakın kazanmayı gol bile atamadığı bir deplasmana çıktı cumartesi günü Galatasaray. Buna rağmen maçın mutlak favorisi konumundaydı zira Bursaspor, bir haftadır iç karışıklık içerisindeydi ve antrenörü de istifa etmişti. Bu tarz durumlarda takımlar, mücadele olarak oldukça üst seviyeye çıkarlar. Fakat gerçek olan bir şey var: İstediğiniz kadar kenetlenip, sahada sonuna kadar mücadele edin; takım kaliteniz çok iyi değilse bir yere kadar direnebilirsiniz.
Galatasaray'ın bu sezon önemli maçların hemen hepsinde istediği sonuçları aldığını biliyoruz. Oyuncular bu maçlara çok iyi konsantre olup, gerçek kalitelerini sahaya yansıtıyor. Ancak Bursaspor'un içinde bulunduğu durum Galatasaraylı oyuncuları rehavete sokmuş olacak ki; iki sezondur aşina olduğumuz o etkili oyunu maçın geneline yaymakta zorlandılar.
Galatasaray'ın ilk yarıda oynadığı futbol, bu takımı yakından takip edenlere oldukça tanıdık gelmiştir. Çünkü Galatasaray aynı oyun anlayışını ligin ikinci haftasında İnönü'de oynanan Beşiktaş maçında da benimsemişti.
Peki neydi bu? Açalım; Galatasaray hem İnönü'deki Beşiktaş hem de Bursaspor maçlarında rakiplerini savunma arkasına top atarak çözmeye çalıştı. İşin ilginç tarafı şu; Galatasaray bu iki maçta da istediğini başardı, yani rakiplerinin savunma arkasına sarkarak pozisyona girdi, ama bunları değerlendirmekte oldukça cömert davrandı. Beşiktaş maçında da, Bursaspor maçında da aynı forvet ikilisi sahadaydı: Umut - Elmander. Bu iki oyuncu da iyi birer forvet oyuncusu ancak golcü değiller. Golcü olmadıkları için de girdikleri pozisyonları değerlendirmede çok da başarılı olamadılar. Her iki maçta da kırılma anı olan pozisyonlar vardı. Beşiktaş maçında henüz ilk dakikada Umut kaleciyi de geçip boş kaleye topu auta atmıştı. Bursaspor maçında ise Elmander yüzde yüzlük bir gol fırsatından yararlanamadı. Oysa ki, her iki takıma karşı da skor üstünlüğü ele geçirilse, rakipler çözülecek, Galatasaray istediğini alıp sahadan ayrılacaktı.
Yeniden Bursa maçı özeline dönelim. Galatasaray ilk yarıda rüzgara karşı oynamasına rağmen rakip kalede net pozisyonlar bulmayı başardı. İkinci yarı başlarken hem oyundaki hem de gerçekteki rüzgarı arkasına almıştı Galatasaray. Fakat ikinci yarı beklenildiği gibi geçmedi. İlk yarıda rüzgara karşı oynarken savunma arkasına atılan toplarda tehlike yaratmayı başaran Galatasaray, ikinci yarıda bu taktiği uygulamada oldukça başarısız oldu. Belki de şaşırtıcı nokta Galatasaray'ın ikinci yarıda kaleyi sadece bir kez, o da Sabri'nin uzaktan şutu, yoklaması oldu. Bursaspor'da kaleci değişikliği olmuş, kaleye çok deneyimsiz bir isim geçmişti. Buna ek olarak, rüzgar da Galatasaray'ın arkasından esiyordu. Galatasaray'ın ikinci yarıda rakip kaleyi defalarca yoklaması lazımken bunu yapmamış olması açıkçası beni hayal kırıklığına uğrattı.
Galatasaray'ın çekmiş olduğu tek etkili şutu ele alalım. Sabri'nin uzak mesafeden kaleyi yokladığı pozisyon aslında çok da tehlike yaratacak bir şut içermiyordu ancak hem rüzgarın arkadan esmesi hem de kalecinin vasat bir kaleci olması o pozisyonu ''tehlikeli'' pozisyon sınıfına soktu. Bu tarz uzaktan şutlar maçın sonraki dakikalarında denenmedi.
Galatasaray taraftarının sürekli olarak eleştirdiği isim Emre Çolak olsa da, sahada ondan daha kötü olan bir isim vardı: Engin Baytar.
Açıkçası Hoca'nın onu kanattan ziyade orta sahada oynatması beni biraz şaşırtıyor. Çünkü Engin yetenekleri itibariyle kanatta oynamaya daha müsait bir oyuncu profili çiziyor. Kaldı ki, Engin'i Fatih Hoca'nın kanatta kullandığı da bir sır değil. Geçen sezonu Engin, kanatta oynayarak geçirmişti bazı maçlar dışında. Akılda kalan en önemli performansı da Gaziantep maçında sergilediği oyundu. O maçta da yanılmıyorsam kanatta oynamıştı. Engin, birçok mevkide oynayabilecek bir oyuncu. Şu an oynamış olduğu merkez orta saha da bunlardan biri. Tahminim o ki, Engin'i mücadeleci kimliğinden ötürü Selçuk'un yanında değerlendirdi ve değerlendirmeye devam edecek Hoca.
Kadroyu öğrenen hemen herkes Yekta'nın göbekte, Engin'in ise kanatta oynayacağını varsaydı. Ancak tam tersi oldu ve Yekta sağ açıkta görev aldı. Açıkçası bunu çok yadırgamadım. Yekta'nın sakatlanarak uzun süre sahalardan uzak kalmasına sebep olan Kayseri maçı vardı hatırlarsınız. Yekta o maçın ilk yarısında şahane bir sağ açık performansı sergilemişti. Büyük ihtimalle, o maça istinaden Fatih Terim kendisine orada görev verdi ve bence saygı duyulması gereken bir karardı.
Maça damgasını vuran değişiklik ise Amrabat ve Aydın'ın aynı anda oyuna girmesi oldu. Bu oyuncu değişiklikleri ile beraber Galatasaray tek forvete döndü ve orta sahadaki oyuncu sayısını bir fazlalaştırdı. Bu değişikliğin yapıldığı dakikalarda ise Bursaspor ciddi şekilde Galatasaray kalesini zorluyordu. Yani, orta sahada bir kişi fazla olarak yeniden oyunu kontrol eden taraf olmak gerekiyordu. Tek forvetli sistemde Sneijder'in yapması gereken görevi Fatih Terim bu değişikliklerden sonra Emre'ye verdi. Daha önce de söylemiştim, yineleyeyim. Emre'nin merkez orta sahada daha faydalı oynayacağını ve oynadığını düşünüyorum. Bu söylediğimin en güzel örneği ise ligin ilk haftasında oynadığımız Kasımpaşa maçı. Emre Çolak o maçta merkez orta sahaya geçtikten sonra adeta bir resital sunmuştu ve maçtan sonra da konuşulan şey; Emre'nin orta sahadaki performansı olmuştu.
Galatasaray, Amrabat'ı transfer ettiğinde bire birde adam geçebilecek, süratli ve sıkıştığımız noktalarda kilidi açacak bir oyuncu transfer ettiğimiz için sevinmiştim. Fakat Amrabat, kendisinden beklenenleri yapmamaya devam ediyor. Özellikle Bursa maçında bırakın adam eksiltmeyi, top kendisindeyken dengesini bile sağlamaktan acizdi. Oysa onun sol kanattaki etkinliği skoru değiştirebilmek açısından elzemdi. Hakeza Aydın'ı da birkaç noktada eleştirmek lazım diye düşünüyorum. Aydın'ın karşısında oynayan Basser bir sağ bek oyuncusuydu ancak o gün sol bekte oynadı. Basser'in çok da süratli bir oyuncu olduğunu söyleyemeyiz fakat Aydın oynadığı süre boyunca yalnızca iki kere Basser'i hızıyla geçmeyi geçmeyi denedi. Hatta ikincisinde Basser bu tempoya dayanamayıp kendini yere bıraktı. Aydın'ın da süratini kullanarak çok daha etkili olması gerekiyordu fakat bunu başaramadı.
Cumartesi gecesi itibariyle Bursa maçında alınan bir puanın kazanç mı yoksa kayıp mı olacağı noktasında ciddi soru işaretleri vardı herkeste. Ancak bir gün sonra alınan sonuçlar bize gösterdi ki; haftayı karlı bir şekilde kapattık. Galatasaray için ikinci yarının ilk dört haftası oldukça önemliydi zira Kasımpaşa, Beşiktaş, Bursa ve Antalya maçları vardı. Kayıpların fazla olduğu bir üç hafta yaşandı fakat buna rağmen ilk yarıyı nasıl bitirdiysek puan farkı olarak, hala aynı durumumuzu koruyoruz ve buna ek olarak da çok önemli maçlarımızı atlattık. Ligin boyu kısalıyor ve şimdiye kadar çoktan ligi koparmış olmamız lazımdı. Önümüzdeki hafta ile beraber artık bir seriye başlamanın vakti çoktan geldi de geçiyor. Umarım, puan bırakma konusunda artı kbu kadar cömert olmayız.
13 Haziran 2012 Çarşamba
Umut Bulut Galatasaray'da

Galatasaray transferde önemli adımlar atmaya devam ediyor. Yerli oyuncusu sıkıntısı çektiğini defalarca söylediğimiz sarı-kırmızılılar, forvet hattını önemli bir ismi transfer ederek güçlendirdi.
Açıkçası yaz başından beri hep hayalini kurmuştum, Umut ile Elmander aynı takımda olsa nasıl olur diye. Sağolsun Fatih Hoca burada da beni yanıltmadı ve Umut transferinin gerçekleşmesini istedi.
Peki bu transferi nasıl okumalıyız?
Açıkçası Elmander ile Umut Bulut yanyana oynadığı vakit öyle bir pres yaparlar ki, kralı gelse savunmasındaki adamları 30 metre öne çıkartamaz. Ancak Fatih Hoca bu ikiliyi ne şekilde kullanacak? Aslında bunu en net görebileceğimiz platform hazırlık maçları olacak, ondan önce söyleyeceğimiz şeyler tahminden öteye geçmeyecek. Ama yine de bir şeyler karalamaktan yanayım ben.
Bugünkü tabloda görünen şu, Galatasaray'ın forvet hattı Umut, Elmander, bir yabancı forvet ve Necati/Sercan şeklinde olacak. Umut geldi diye forvet transferinin bittiğini sanmıyorum, zaten bitmemesi de gerek. Elmander ile Umut büyük ihtimal ile birbirlerini yedekleyecektir. Bu ikiliye bitiriciliği yüksek bir yabancı forvet eklenecektir. Dördüncü isim ise, eğer şike soruşturmasından ters bir karar çıkmaz ise Sercan Yıldırım olacaktır. Aksi bir durumda ise Necati ile devam edilecektir. Aslında geçen senenin hatrına Necati ile devam edilebilir diye düşünüyordum fakat hocanın duygusal davranacağı kanaatinde değilim. Galatasaray için hayırlısı ne ise, yararlı olan ne ise o kararı alma noktasında çekingen davranmayacaktır hoca.
İkinci bir opsiyon ise, ki bunun da şifrelerini hazırlık maçlarında göreceğiz, ileri ikili Umut-yabancı transfer şeklinde olup, Elmander'in de sağ açıkta oynaması olabilir. Özellikle Şampiyonlar Ligi'nde bu opsiyonun gerçekleşebileceğini düşünüyorum. Ligde belki çok denenmez. Engin, Sabri, Yiğit, Aydın dörtlüsü kullanılabilir hoca tarafından. (Tabi bunu yazarken Hamit transferinin olmayacağını varsayıyorum).
Umut'un kaçırdıkları çok fazla gündeme geliyor ancak Trabzonspor'da geçirdiği beş sezonda yakaladığı istatistik şöyle;
2006/07: 32 mac, 16 gol, 1 asist
2007/08: 34 mac, 14 gol, 6 asist
2008/09: 37 mac, 14 gol, 4 asist
2009/10: 42 mac, 18 gol, 7 asist
2010/11: 42 mac, 16 gol, 8 asist
Ortalamaya vurduğunuz zaman neredeyse 15'e yakın bir şey çıkıyor. Aslında fena olmayacak bir rakam bu. Bir de Umut'un yabancı kontenjanını işgal etmediğini düşünürsek, bence muazzam bir transfer Galatasaray için. Hayırlı olmasını temenni ediyorum.
21 Mart 2012 Çarşamba
Erken Veda

Deplasmanda Fenerbahçe'ye karşı sergilenen güzel futbol ve son dakikada kaçan galibiyet, takımın özgüvenini fazlasıyla arttırmış. Özellikle Sivasspor karşısında, bilhassa ilk 45 dakika, sergilenen futbolda bunu net bir biçimde gördük.
İlk yarıda Galatasaray muuazzam bir baskı kurdu rakibi karşısında. Aynı Fenerbahçe'ye yaptığı gibi Sivasspor'u da rakip yarı sahasına hapsetti. Bu baskı, Galatasaray'ın rakip kalede tehlikeli olmasını sağladı ancak skorun değişmesini sağlayamadı.
Bazı kilit oyuncuların yokluğunda Galatasaray'ın temel sorunu bir kez daha gözler önüne serildi. Takımda sene başından beri varolan fakat Fatih Terim'in müthiş dehası ile bu eksikliği hissetmediğimiz ''yaratıcı oyuncu'' zaafı, Fenerbahçe maçından sonra bugün de kendini gösterdi.
Galatasaray rakip üzerinde müthiş bir baskı kuruyor fakat bu baskı gol ile sonuçlanmayınca manasızlaşıyor.
Bugünkü maç bize bir şeyi daha gösterdi. O da; Elmander'in bu takım için ne denli değerli bir oyuncu olduğu.
Hem Necati hem de Milan Baros bugün adeta sahada yoktular. Ne Baros ne de Necati, Elmander kadar güçlü olamadıkları için Galatasaray gol yollarında ciddi sıkıntı çekti. Necati ve Baros rakip savumayı yıpratamadılar ve rakip savunmanın diri kalmasına sebep oldular. Hal böyle olunca, ne Necati ne de Baros golü getirecek o son vuruşu yapamadılar.
Maçın iyilerinden olan isim de Aydın'dı. Maç sonu öğrendik ki sakatlığından dolayı çıkmak zorunda kalmış. Onun yeniden taraftarı heyecanladıracak bir futbol sergilemesi bile başlı başına bir olay. Burada da Fatih Terim'e bir kez daha saygı duyması lazım herkesin. Belki de sene sonunda, Emre Çolak ile Semih Kaya'nın yanına Aydın Yılmaz'ı ekleyeceğiz kimbilir...
Sivasspor ilk yarının son beş dakikasında Galatasaray kalesinde tehlikeli işler yapabildi ancak. Yani Sivasspor turu daha fazla haketti diyemeyiz. Galatasaray turu ne kadar hakettiyse, Sivasspor da o kadar haketti. Fazlası yok.
Oyuna sonradan girenlerden fark yaratan isim Emre Çolak oldu. Çok çalıştı, çok mücadele etti ancak o da maçın dönmesini sağlayamadı. Aslında Engin'in yerine orta sahada onun oynaması belki Selçuk'un aktifliği açısından daha yararlı olabilirdi.
Tabi Selçuk'un aktifliği demişken, Melo'ya da ayrı bir parantez açalım o halde. Özellikle Galatasaray'ın savunma kurgusu açısından çok önemli bir isim olduğunu daha önce söylemiştik. Fatih Terim'in de söylediği gibi, iyi oynadığı maçların hatrına, bazı karşılaşmalardaki lakayıt tavırlarını ''görmezden gelmek'' gerekiyor sanırım. Atağa kalkarken yapılan ayağa paslarda Selçuk'a müthiş kolaylık sağlıyor, aynı zamanda rakip atakları ilk olarak o karşılıyordu. Bugün Engin bu işlevi göremedi. Fatih Hoca, Engin'in delidolu halinden yararlanmak istedi ancak orada Ceyhun Gülselam'ın denenmesi, Engin'in kanatlara kayması daha olumlu sonuçlar doğurabilirdi.
Bu maçı fazla kafaya takmayarak ancak gerekli dersleri de çıkararak önüne bakmalı Galatasaray. Önündeki üç maç fazlasıyla önemli ve değerli. Çünkü puan farkını daha da arttırma şansına sahip olacak oynadığı maçları kazandığı takdirde. Diyelim ki bir şekilde fark açılmadı, o zaman da aradaki puan farkını korumuş olacak rakipleriyle.
Unutulmasın ki, Galatasaray ''hala'' bu ligin en iyi top oynayan takımı. Kulübede ise bu takımın sahip olduğu potansiyeli fazlasıyla kullanan Fatih Terim var. Kupa'dan elenmek pek tabii üzüntü verici ancak play-off öncesi bu sonuç, küçük bir uyarı olarak görülmeli.
18 Mart 2012 Pazar
Futbol'un Adaleti

Klasik bir Fenerbahçe - Galatasaray maç öncesi yaşadık. Herşeyiyle bire bir aynıydı. Medya, her Kadıköy'deki Fenerbahçe - Galatasaray maçından önce olduğu gibi ortamı germeye çalıştı. Bazı gazeteler, kendi kendilerine Fatih Terim'in ağzından olmadık sözler yazdı, bir gün sonra Fenerbahçe cephesinden ona cevap verdi. Psikolojik baskı uygulamaya çalıştılar fakat bu kez istedikleri olmadı, başaramadılar.
İstenilen sonucu alabilmek için anahtar kelime ''sakin kalabilmek'' idi. Galatasaray her birimiyle sakin kalmayı başardı. Bir haftalık süreci de çok iyi yönetti. Çünkü Kadıköy gibi provokenin bol olduğu bir deplasmanda sakin kalmayı başarabilmek göründüğü kadar kolay değildi.
Aslında maç öncesi düşünceleri ''Footballent'' blogunda çok iyi özetlemişti. (Merak eden buyursun)
Takıma, hocaya duyulan bir güven vardı. Bu güven, maç öncesi Galatasaray taraftarının nispeten daha sakin kalmasını sağladı; Fenerbahçe'yi ise olduğundan fazla gerdi.
Murat Özaydınlı gibi yöneticilikle alakası olmayan amigo tipler ise, kendilerini kandırmak amaçlı ''bayram'a az kaldı'' lafını dillerine pelesenk etti. Oyunculara da bunu dikte etmiş olacaklar ki, Selçuk Şahin gibi tribünlere şirin gözükmek amacıyla türlü türlü hareketler yapan bir isim, hemen twitter adresinden bu lafı kullanarak fırsatı kaçırmadı.
Bunları bir kenara not etmiştik tabi ancak işimize bakıyorduk. Çünkü Galatasaray, hem bulunduğu konum itibariyle hem de oynadığı oyun ile Fenerbahçe'nin çok çok önündeydi.
Fatih Terim'in Fenerbahçe'yi çok iyi analiz edeceğini adım gibi biliyordum. Bu yüzden Fenerbahçe'nin iki süper gol ile öne geçmesi çok da fazla üzmemişti beni. Zira, yenilen iki golde de Galatasaraylı oyunculara kabahat bulmak mantık dışıydı.
Daha önce Kadıköy'de Galatasaray formasıyla Fenerbahçe'ye karşı oynayan oyuncu sayısının çok az olması, Galatasaray'ın avantajıydı. Nitekim 2-0'dan geri dönülmesindeki önemli faktörlerden biri de buydu.
Alex'i çok sevdiğim söylenemez fakat yaptığı açıklamalara değer veririm çünkü kıvırmaz. Doğru neyse onu söyler. Ve bugün, Aykut Kocaman'ın yerine teknik direktörlük koltuğunda o oturuyor olsa, takımı Aykut Kocaman'dan daha iyi yönetir. Tabiki antrenörlük de bir meziyet işi. Futbolculuğu iyi olan bir insanın iyi antrenör olacağına dair bir garanti yok fakat Alex'in futbol bilgisi, Aykut Kocaman'dan çok ileri seviyede. En azından çok daha iyi oyunu okuyor ve rakip analizi yapıyor.
Alex maç sonunda, ''oyunun duygusal bölümü bir de saha içi bölümü var. Biz 20 dakika duygusal bölümü iyi oynadık; Galatasaray ise 70 dakika saha içini iyi oynadı'' demiş. Muazzam bir yorum.
Fenerbahçe'nin Gençlerbirliği'ni 6-1 yenmesi çoğu insanı yanıltmıştı. Açıkçası bir Galatasaraylı olarak bu benim hoşuma gidiyordu çünkü o maçta aldatıcı bir galibiyet almışlardı.
Fenerbahçe doğal olarak maça baskılı başladı. Galatasaray'ın Fenerbahçe üzerinde kurduğu hakimiyet kadar bunaltıcı bir baskı değildi bu tabiki, bunu da belirtmek lazım. Ancak kısa süreli olan baskı sonuca direkt yansıyınca, istediğini almaya çok yaklaştı Fenerbahçe. Fakat Galatasaray, son sözünü henüz söylememişti.
Gol atmasına rağmen, Elmander maça etkisiz başlayan isimlerin başında geliyordu. Özellikle hücuma çıkışlarda çok top kaybı yaptı Galatasaray. Elmander'in savunmaya desteği önemliydi fakat takımı hücuma taşıyamıyordu. Elmander'e, istekli fakat ne yapacağı konusunda kararsız kalan ve çoğu pozisyonu başlamadan bitiren Engin eklenince, Galatasaray arzu ettiği baskıyı maçın başında yapamadı.
Fatih Terim'in de söylediği gibi ilk 15 dakikada Kadıköy'de iki farklı geriye düşmek ve oradan geri gelmek kolay bir iş değil. Adeta maça 2-0 geride başladı Galatasaray. Ancak, Alex'in golünden sonra oyunun dengesi değişti ve Galatasaray oyuna ağırlığını koymaya başladı.
Daha önceki yazılarımdan birinde de söylemiştim, Mustafa Denizli'nin yıllar öne tarif ettiği 10,5 numaranın tanımına Necati Ateş ''cuk'' diye oturuyor. Çünkü hem forvet arkasında oynayabilecek özelliklere sahip hem de golcü. Galatasaray'a devre arasında geldikten sonra, deplasmanlardaki maçlarda attığı gollerden dolayı genelde asistleri ön plana çıkmadı. Dünkü maçta ise, golcü özelliğini kullanamayan Necati Ateş'in asistçi kimliği ortaya çıktı. Yılların orta saha oyuncularına taş çıkartırcasına yaptığı asistle Elmander'in golü atmasını sağladı.
Tam Galatasaray oyunun üstünlüğünü ele geçirmiş, golü de bulmuşken Fenerbahçe'nin imdadına devre arası yetişti. Devre arasının Fenerbahçe'ye yarayacağını düşünüyordu herkes fakat Fatih Terim faktörü unutuluyordu.
İlk yarıdaki baskının bir kat daha fazlasıyla ikinci yarıya başladı Galatasaray. Oyun adeta Fenerbahçe'nin yarı sahasında oynandı. Öyle ki, Galatasaray savunması, orta saha göbeğine kadar çıktı. Hakan Balta'nın golü bulması, Galatasaray'ın oyunu rakip yarı sahaya yıkmasıyla ilintiliydi.
Her ne kadar Galatasaray ikinci yarının tamamını Fenerbahçe yarı sahasında geçirdiyse de, net fırsatlar bulamadı. Galatasaray'ın, rakip taraftarları korkudan, kendi taraftarlarını da heyecandan titretmeye başlaması; Aydın'ın oyuna girmesiyle oldu. Çoğu insanın oyuna girmesini tepkiyle karşıladığı Aydın, Galatasaray'ın ''biraz daha fazla'' yaratıcı olmasını sağladı. Çünkü iyi niyetli Engin'in karar verebilme özelliği çok düşük. Bu yüzden de hücumda son noktaya kadar gelip tıkanan bir görüntü sergiledi Galatasaray.
Önümüzdeki haftadan itibaren Baros'un bir şekilde oyuna dahil olması şart. Çünkü kapanan takımlara karşı, özellike iç saha maçlarında, Baros'un varlığı takım için çok değerli.
Dün, yaptığı oyuncu değişiklikleriyle Aykut Kocaman, antrenörlük seviyesinin ne kadar olduğunu herkese gösterdi. Stoch - Selçuk değişikliğiyle zaten Çanakkale Geçilmez'i oynayan takımını biraz daha defansif hale geldi. Bu dakikadan sonra oyunu çözecek tek bir adam vardı, Fatih Terim.
(Tabi benim burada Aykut Kocaman'a söyleyeceğim şudur; maçlardan önce rakip takımların kadrosunu illegal yollar ile öğrenerek, ona göre taktikler hazırlayarak başarılı olmak, antrenörlük değildir. Aykut Kocaman'ın antrenörlüğü, bu sezon ve geçen sezonun ilk yarısında gösterdiği performans kadardır.)
Fatih Hoca'nın yapacağı hamlelere kalmıştı Kadıköy'de yenilmemek. Nitekim hoca, Aydın ve Baros hamleleriyle oyunu ne kadar iyi okuduğunu bir kez daha gösterdi bizlere.
Maç öncesi sınırda olan Muslera, Ujfalusi, Semih ve Necati'nin böyle tansiyonu yüksek bir maçı kartsız tamamlaması büyük bir olay. Haftalardır bu isimler kart ceza sınırındalar fakat tek bir kart bile görmediler. Tebrik etmek lazım.
Bülent Yıldırım'ın da bu kadar iyi bir derbi yöneteceğini açıkçası düşünmüyor ve beklemiyordum. Şaşırtıcı derecede iyi bir maç yönetti. Oysa, Galatasaray - Sivasspor maçı hafızalardaki tazeliğini koruyordu.
Ben etrafımda futbol konuştuğum arkadaşlara da hafta arasında söyledim, Trabzonspor maçı çok daha önemli ve stratejik bir maç. Çünkü ben, Fenerbahçe'nin Trabzon'da puan bırakacağını düşünüyorum. Bu sebepten ötürü Galatasaray'ın Trabzon'u yenmesi ve sonraki hafta oynanacak Trabzonspor - Fenerbahçe maçını beklemesi lazım puan farkını daha da açabilmek için. Çünkü Trabzonspor belli bir çizgide olmayan ve ne zaman ne yapacağını kestiremediğiniz bir takım. Ki, en tehlikeli takımlar da bu tarz takımlardır zaten.
Play - off öncesi verilmesi gereken bir mesaj daha kaldı demiştim. O mesaj kısmen de olsa yerine ulaştı fakat şiddeti daha büyük olabilirdi. Baros'un direkten dönen topu, işte bunu engelledi.
4 Şubat 2012 Cumartesi
Gaziantepspor:1 - 2:Galatasaray | Diriliş

Bu maç için en uygun olan başlık bence budur ''diriliş''
Galatasaray'ın önümüzdeki iki hafta içerisinde yükselişe geçeceğini düşünüyordum. Bunu da zaten söylemiştim. Gaziantepspor deplasmanı kuşkusuz zor bir deplasman. Yarın, Fenerbahçe ile Beşiktaş'ın karşılaşacak olması da maçın halihazırda olan önemini bir üst seviyeye taşıdı.
Futbol oynamak isteyen takımlar için, Gaziantepspor'un sahip olduğu zeminler ciddi sıkıntıdır. Kadro yapısı itibariyle iki takım da teknik oyunculara sahip ve bu sebepten ötürü zemin iki takımı da olumsuz etkiledi. Çoğunlukla Anadolu takımları, kötü zemini kendileri için bir avantaj olarak görürler ancak aynı şeyi Gaziantepspor için söylemek çok doğru değil.
Sakatlıktan döndükten sonra bir türlü istenilen seviyeye gelemedi Sabri. İnsanlar çoğunlukla eleştirirler Sabri'yi fakat ben hiç bu kadar kötü oynadığını hatırlamıyorum Sabri'nin. Sakatlık ondan çok şey götürmüş. Yapılmaması gereken bisürü basit hata yaptı. Sakatlıktan sonra bu hatalardan bolca yaptı ve hala da yapmaya devam ediyor. İşte bu sebepten, Eboue'nin geri dönüşü Galatasaray için çok ama çok önemli.
Transfer olduktan sonra fazlaca eleştirildi Fildişili oyuncu. Daha sonra gerçek mevkisi olan sağ beke geçmesiyle beraber kalitesini göstermeye başladı. Uzun süre devam eden gol yememe ve galibiyet serilerindeki kilit oyunculardan biriydi. Sadece defansif olarak önemli diye de sınırlamamak lazım Eboue'nin katkısını. Hücumda da Galatasaray için çok değerli bir adam Eboue. Hücuma çıkışları, attığı sürpriz goller Galatasaray için çok değerli. Adam eksiltip, tek başına büyük işler başarabilecek oyuncu eksikliği hisseden Galatasaray için Eboue'nin hücum aksiyonları büyük önem taşıyor. 0-0 giden ve kilitlenmiş Gençlerbirliği maçında attığı gol ile takımına 3 puan kazandırması bunun en güzel örneği.
Galatasaray'ın yeniden kendine gelebilmesi ve yeni bir seriye başlayabilmesi için bu tarz bir galibiyete fazlasıyla ihtiyacı vardı. Zor şartların altından başarıyla kalkabilmek, hem moral hem de güven açısından çok önemli. Gaziantepspor karşısında geriye düşüp kazanması, Galatasaray için daha hayırlı oldu diyebiliriz aslında.
Engin maç boyunca sakat sakat mücadele etmiş. Bana göre sahanın yıldızıydı. Elmander'e attırdığı gol bir yana, ilk yarıda Selçuk'a ''al da at'' dediği pozisyon da şahaneydi. Engin aslında ikinci yarının en formda oyuncularından biri. Adanademirspor ile oynanan kupa maçından beri bir yükseliş içerisinde deneyimli oyuncu. 4-4-2 sisteminde ona yer bulmakta zorluk çekiyordu Fatih Terim. Kazım'ın gidişiyle beraber Engin için de kontenjan açılmış oldu birnevi. Birkaç pozisyonda topu ayağında fazlaca tutup kaptırdığı toplarla Hasan Şaş'ı anımsatmadı desem yalan olur.
Galatasaray'ın öne geçtiği maçlarda, Selçuk-Melo ikilisinin dizilişteki yerleri farklılaşıyor. Melo, savunmanın önüne set çekiyor. Ceza alanına gelen topları ilk karşılayan oyuncu oluyor. Birnevi süpürücü görevi görüyor. Selçuk ise takımın en önündeki oyuncu olup, presi başlatıyor. Sezon içerisinde bu değişiklik dikkatimi fazlasıyla çekmişti. Galatasaray öne geçtikten sonra yaşanan bu değişikliğin, Fatih Hoca tarafından tasarlandığına inanıyorum artık.
Bir parantez de Necati'ye açmak lazım. Antalyaspor'un maçlarını izlerken, kendisinin eski fizik gücünde olmadığı kanısına varmıştım. Bu da, transferine biraz çekingen yaklaşmama sebep olmuştu. Fakat 4-4-2 sistemine en çok uyacak futbolculardan biri Necati Ateş. Oyun kurucu özelliğinin de bulunması büyük bir avantaj onun için. İlk yarıda Elmander'e bu özelliğinden faydalanarak harika bir pas çıkardı Necati. Attığı gol ise gerçekten çok klastı.
Necati'nin transferi, Baros'a da ciddi bir uyarı niteliği taşıyor. Ve hatta Necati'nin bugün gol ile Galatasaray'a yeniden merhaba demesi, Baros'un bir süre formasından uzak kalması anlamına da geliyor.
Bugünkü galibiyet ile beraber Galatasaray'ın yeni bir galibiyet serisine başladığını düşünüyorum. Eboue'nin de katılımıyla beraber takım savunmasını çok daha iyi uygulayacaktır Galatasaray. Galatasaray takım olarak hücuma çıkıp, takım olarak savunma yapmaya başladığı zaman ''çok gol atan, az gol yiyen'' özelliğini yeniden ön plana çıkaracaktır.
23 Ocak 2012 Pazartesi
Eskişehirspor Maçının Ardından: Marka Değeri

Özellikle son birkaç sezonda dillere pelesenk olan bir söz oldu ''marka değeri''. Türk Futbolu'nun marka değeri, koruna koruna bir hal oldu. Halbuki unutulan şey, Türkiye'nin marka değerinin yerlerde olduğuydu.
Türkiye Futbol Federasyonu, sene içerisinde kulüpleri defalarca para cezasına çarptırıyor. O paraların nereye kullanıldığı ile ilgili bir bilgim yok fakat gerekirse o paralar kullanılarak, kış aylarında zemini futbol oynamayı zorlaştıran stadlarda bir takım yenilikler yapılmalı.
Bugün saha zeminini gördük. İki takım da istediğini yapamadı. Oysa saha zemini, dün çok daha kötüymüş, bugün daha makul seviyeye gelmiş! Güzel bir zeminde bu karşılaşma oynansaydı, iki takım da sahaya istediklerini yansıtsaydı; o çok üzerinde durulan ''marka değeri'', bir nebze de olsa, korunmuş olurdu. Ama Türk Futbolu'nu düşünen yok, herkes kendi çıkarı peşinde.
Saha ve zemin şartlarının bu kadar kötü olduğu bir ortamda, kritik bir deplasmana çıktı Galatasaray. Son dokuz maçta alınan dokuz galibiyetin vermiş olduğu özgüven ile sahadaydı Sarı - Kırmızılılar. Maç öncesi en çok konuşulan konu, Milan Baros'un yerine kimin oynayayacağıydı elbette.
Engin, gerek kupadaki Adana Demir maçı gerekse de son oynanan Karabükspor maçında gayet etkili bir performans göstermişti. Açıkçası Sercan'dan ziyade, Engin'in ilk 11 çıkma ihtimalini çok daha yüksek görüyordum. Herkes gibi benim de endişem, 4-4-2 dizilişinden tekrar 4-5-1'e dönülünce hücumda yaşanması muhtemel sıkıntıydı.
Ayakta durmanın dahi zor olduğu bir ortamda, tek forvet ile sahadaydı Galatasaray.
Esasında, yaratıcı kanat oyuncularına sahipseniz tek forvet oynamak çok da dezavantaj olmaz sizin açınızdan. Ancak, Galatasaray'ın bu sene en büyük problemi kanatlarda yaşadığını düşünürsek, 4-5-1 dizilişinde hücumda etkili olması biraz zor gibi görünüyor. 4-4-2'den, 4-5-1'e dönen Fatih Terim'e de suç bulmuyorum aslında. Formda olan bir Engin ve henüz istenilen seviyeye gelememiş bir Sercan arasında tercih yapmak durumunda kalsam, muhtemelen ben de Engin'i tercih ederdim.
Eskişehirspor, Galatasaray'ı iyi analiz etmiş. Kanat adamlarının bu denli etkisiz olduğu bir oyunda, Galatasaray adına hücuma yön veren oyuncular Selçuk ve Melo. Eskişehirspor bu iki isme de markaj vererek Galatasaray'ın rahat top yapmasını engelledi. Oyun içerisinde Ujfalusi'nin topla dribling halinde orta sahayı geçmesinin nedeni de, Selçuk ile Melo'nun markajda kalmasından kaynaklanıyordu.
Kanatlarda görev alsa da, Emre Çolak aslında iyi bir merkez oyuncusu. Ayağı top yapıyor, teknik ve seri. Galatasaray adına iki kilit isim bu denli etkisizken, Emre'nin sorumluluğu alıp Galatasaray'ı hücumda etkili hale getirmesini beklerdim. Tabi bu maç özelinde oyunculara çok da kızmamak lazım her ne kadar buzlu zemin herkes için aynıysa da, Eskişehirspor için çok da dezavantaj sayılmaz çünkü onlar bu tarz zeminlerde oynamaya alışıklar. Galatasaraylı oyuncular ise sakatlık yaşamamak açısından çok daha tedirgin oynadılar bu yüzden de doğru düzgün bir hücum aksiyonu göremeden maçı tamamladılar.
Böyle bir havada böyle bir zeminde Eskişehir'den bir puan ile ayrılmak kötü sayılmamalı, her ne kadar Galatasaray'ın hedefi her zaman üç puan olsa da. Tabi neticede puan kaybı söz konusu ve bozulan bir seri var önümüzde.
Galatasaray'ın önünde önemli bir Ankaragücü maçı var. Fatih Terim'in teknik direktörlüğünü yaptığı bir takımın, rakibi küçümseyeceğine ihtimal vermiyorum fakat zihinlerde bu maç çoktan oynanmış ve puan hanesine ''3'' çoktan yazılmıştır oyuncular arasında.
Ancak unutulmamalı ki, Ankaragücü konum gereği üç puandan ziyade bir puan için oynayacaktır ve tamamen kapanacaktır. Galatasaray'ın, yaratıcı oyuncu eksikliği çektiğini de göz önüne alırsak kilidi erken açabilmek önemli. Bunun da yolu duran toplardan geçiyor. Baros'un sakatlığı bu açıdan çok kritik Galatasaray için. Yaratıcı oyuncu eksikliğini çift forvet oynayarak kapatıyordu Fatih Terim. Çünkü çift forvetin varlığı, rakip defansın ileri çıkmasına engel oluyor ve her daim bir tehlike yaratıyordu.
Ben bu sefer, Elmander'in yanında Sercan'ı görebileceğimizi düşünüyorum. Skoru aldıktan sonra, oyunun gidişatına göre Engin oyuna dahil olabilir böylece Galatasaray saha içerisindeki diri görüntüsünü devam ettirmiş olur.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
