Emre Çolak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Emre Çolak etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

30 Temmuz 2013 Salı

Napoli: 3 - 1 :Galatasaray



Çok özel ve sağlam bir atmosferde, kısmen çok sert bir takıma karşı oynadı Galatasaray. Slovenya kampı takıma ne getirdi bunu görebilme adına oldukça önemli bir maçtı.

Maçı ''ilk yarıdaki Galatasaray'' ve ikinci yarıdaki Galatasaray'' diye iki bölüme ayırsak sanırım yanlış olmaz. İlk yarıdaki Galatasaray, Fatih Terim'in Şampiyonlar Ligi'nde sahaya sürmesi muhtemel olan bir 11'di (Semih - Dany değişikliği dışında). Ancak sahada yer alan bu takımın, Malaga maçındaki Galatasaray'dan hiçbir farkı yoktu. Aşırı durağan bir oyun, hızlı paslaşamama ve savunmada yapılan hatalar endişe verici düzeydeydi.

Şu bir gerçek; Galatasaray'ın ve tabii ki Fatih Terim'in tek bir hedefi var: Şampiyonlar Ligi şampiyonluğu. Bunun zamanını bilemeyiz. Bu sene de olabilir, sonraki sene de. Yahut beş sene sonra da. Ancak hedef ortada ve yapılan her çalışma bu hedef uğruna yapılıyor. Madem hedef bu, o zaman bu arenadaki takımların son durumlarıyla Galatasaray'ı kıyas etmek lazım. Geçtiğimiz günlerde Dortmund - Bayern maçı oynandı Almanya'da. O maçı izleyenlerin gözüne takılan şey, oynanan iyi futboldan ziyade, her iki takımın da oyunu ne kadar hızlı oynadığı olmuştur. Hücuma kalkışlar, orta sahadaki paslaşmalar hepsi çok seri ve hızlı şekilde yapılıyor. Galatasaray'ın oyun hızı ise bu iki takımla karşılaştırdığımızda çok çok geride. Son Şampiyonlar Ligi finalisti bu iki ekip olduğu için onlardan örnek verdim. Yaz başından beri oynanan tüm hazırlık maçlarından sonra söylemiş olduğum yegane şey oyunun hızı üzerineydi. Bu yüzden bu konu üzerinde biraz fazla duruyorum.

Galatasaray'ın ilk yarıda rakip kalede yaratmış olduğu ''tehlike'' adını verebileceğimiz bir ya da iki pozisyonu var. Bu iki pozisyonun da gelişimine bakarsanız seri paslaşmaların, hızlı düşünüp oynamanın etkili olduğunu görürsünüz. Sneijder'i takımdaki diğer oyunculardan farklı hale getiren çekmiş olduğu şutlar ya da atmış olduğu jenerik goller değil. Sneijder, hızlı düşünüp seri hareket ediyor ve bu sayede rakibin dengesini bozuyor. Çoğu zaman da bu vesile ile takımın da oyun temposunu yukarı çekmeye çalışıyor. Bunu başardığında ise Galatasaray hücumda etkili ataklar geliştiriyor.

İkinci yarıdaki Galatasaray'ı ilkinden ayıran temel faktör daha hızlı oynamaya çalışması, paslaşmaların daha seri olması ve zaman zaman rakibine ileride basması. Tek forvet, çift forvet gibi taktiksel hamleler ikinci planda. Galatasaray takım halinde oyun temposunu arttırınca çift forvet oynarken de, tek forvet oynarken de oyuna hükmeden taraftı. Maçın sonucuna etki eden ise, her zaman olduğu gibi, bireysel hatalar oldu.

Chedjou'nun performansını değerlendirmek için doğru partner ile oynayacağı maçı beklemekte fayda var. Bu takımın birinci stoperi Semih Kaya'dır, bu tartışmasız böyle. Semih'in yanına lider karakterli bir oyuncu gerekiyordu, Chedjou geldi.

Dany, oldukça istikrarsız ve dengesiz bir oyuncu. Bernabeu'da sahanın yıldızı olabilecek potansiyele sahip olan Kamerunlu, üç gün sonra yerel ligdeki bir mücadelede sizin başınızı yakabilir. İşin kötü tarafı, öğrenmeyi seven bir oyuncu gibi de durmuyor. Aynı hataları tekrar ediyor. Oysa basit oynasa ve kesicilik ile hızını ön plana alsa çok farklı bir stoper olabilir. Buna rağmen Dany, hatalarında ısrar ediyor ve aşırı özgüven ile konsantrasyon problemi yaşayarak kredisini tüketiyor.

Fatih Terim'in kafasında üç tane formasyon var. Birincisi, ilk yarıda denenen ve muhtemelen sezon boyunca da göreceğimiz 4-1-3-2. İkincisi, tek forvetli ve arkasında Sneijder'in oynadığı 4-2-3-1 ve sonuncusu da klasik, iki sene önce şampiyonluğu getiren 4-4-2.

Sezon içerisinde bu üç sistemi de, biri daha ağırlıklı olmak üzere, maçların gidişatına göre görebiliriz. Buradan Amrabat'ın oyuna girdikten sonra yarattığı etkiye geleceğim. Amrabat en büyük sorunu birebirde adam geçerken yaşıyordu. Belirli bir adam geçme taktiği var ve sürekli bunu deniyor. Belli bir süre sonra bu işlemez hale geliyor. Oysa, reperturarına çok farklı çalım şekilleri eklese, ki bunu yapabilir, birbirinden farklı silahlara sahip bir futbolcu halini alır. Kabul edersiniz ki bu durum kendisinin durdurulmasını biraz daha zorlaştırır. Amrabat, golü bulana kadar geçen sürede her zaman yaptığı gibi topu sağa çekip orta açma işinden ziyade, içeri doğru çalım atıp hızıyla rakipleri ekarte etmeyi tercih etti ve hemen her denemesinde de başarılı oldu. Atmış olduğu gol de onun performansının ödülüydü. Fakat mevcut yabancı sınırlaması Amrabat'ın takımda forma şansı bulma ihtimalini minimumlara düşürüyor. Bu da onun elinde olmayan bir sorun.

Oyuna ikinci yarıda dahil olan Engin, üç kere rakip kalede ciddi tehlike yarattı. Pozisyonların üçünde de Engin çizgideydi ve pozisyon gereği kanatları kullanıyordu. Bu durum benim açımdan hiç şaşırtıcı olmadı çünkü daha önce de yazdığım gibi Engin'in en verimli olduğu yer kanatlar. Bilhassa da sol kanat. Engin orada serbestlik bulduğunda yeteneğiyle çok acayip işlere imza atabilir. Napoli maçıyla birlikte Engin bir kez daha en faydalı olduğu mevkinin merkez orta sahadan ziyade kanatlar olduğunu ve rotasyona girecekse oradaki oyuncularla rekabet etmesi gerektiğini kanıtladı.

Emre Çolak ise oyuna Selçuk'un yerine dahil oldu ve orta sahada merkezde görev aldı, asıl oynaması gereken yer. Ümit ediyorum ki Fatih Hoca bu durumun farkına varmıştır ve Emre ile Engin'i daha faydalı oldukları mevkide değerlendirir.

Özetleyecek olursam; ikinci yarıdaki Galatasaray, isteğini, arzusunu, oyun temposunu ve paslaşma hızını ilk yarıdaki takıma aktarabilirse ortaya inanılmaz bir takım çıkar. İkinci yarıda sergilenen performans ise bu açıdan baktığımda benim için oldukça umut ve heyecan vericiydi.

24 Temmuz 2013 Çarşamba

Galatasaray: 3-3 :Malaga



Galatasaray, hazırlık kampındaki en ciddi sınavını Malaga karşısında verdi. Bazı şeyleri çok daha net görebileceğimiz bir maç olur diye tahmin etmiştim ancak gördüğüm tablo beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.

Galatasaray maça Sneijder, önünde de Drogba'nın oynadığı 4-4-1-1 gibi bir sistemle başladı. Ancak ben hala Galatasaray'ın çift forvetten vazgeçeceğine ihtimal vermiyorum. Bunun yanı sıra vazgeçmemesi gerektiğini de düşünüyorum.

Bunun iki nedeni var.

Birincisi Galatasaray'daki mevcut kanat oyuncularının yetersiz oluşu. Eğer kanat ağırlıklı bir sistemle oynayacaksanız kanat oyuncularınızın çok iyi olması gerekir. Bu zaten futbolun kuralı. Galatasaray'da ise kanat oyuncuları Hamit, Emre Çolak, Engin, Amrabat. Hamit, henüz beklentilerin gerisinde. Emre Çolak merkez orta saha oyuncusu, Engin'i hoca kanatta düşünmüyor, Amrabat ise yeterli değil. Yabancı sınırlamasını hesaba katmıyorum bile. Resim bu kadar netken Fatih Terim'in bu tarz bir oyun anlayışıyla sahada yer alacağına ihtimal vermiyorum. Maçın gidişatına göre hamle yapmak için mutlaka bir taktiktir tek forvetli sisteme dönmek. Bu, kabul edilebilir bir durum ancak Galatasaray'ın birinci oyun şablonu bu olmayacaktır.

İkinci nedene gelirsek; Galatasaray, geçen sezonun sonlarına doğru orta saha oyuncularının ağırlıkta olduğu, beklerin sürekli ileri çıktığı 4-1-3-2 sistemini denedi ve, kabul edelim ki, bu sistem oldukça başarılı oldu, birnevi şampiyonluğu getirdi. Galatasaray'ın halihazırdaki oyuncu kadrosu da bu sistemi oynamak için oldukça elverişli. Böyle bir durumda, hem çift forvet Drogba-Burak'tan vazgeçmemiş oluyorsunuz hem de elinizdeki kadrodan maksimum verim alıyorsunuz. Win-win durumu var yani.

Fatih Terim geçen sezon Ligtv'de katıldığı bir programda Burak'a şakayla karışık önümüzdeki sezon oldukça fazla koşması gerektiğini söylemişti. Bu olayı herkes ''Hoca tek forvete dönecek, Burak'ı da kanatta kullanacak'' diye yorumlamıştı. Ancak işin aslı öyle değil. O gün ne düşünüyorsam, bugun de aynısını düşünüyorum. Fatih Terim'in kafasında ilerde basan, sürekli pres yapan ve savunmaya hücumda başlayan bir Galatasaray yaratma gayesi var (aynı 2000 yılındaki gibi). O kadrodaki en önemli oyunculardan biri yapmış olduğu presle Hakan Şükür'dü. Mevcut kadroda bunu yapabilecek isim Burak gibi duruyor. Zira Drogba yaşı gereği Burak kadar efor sarfedemez ancak tecrübesi ve futbol aklıyla takıma oldukça yardımcı olabilir.

Her ne kadar sezon başı olsa da Malaga maçında, Fatih Terim için olmasa da mevcut oyuncular için yeni olan, bu felsefenin yansımalarını görebileceğimizi düşünmüştüm. Sahadaki Galatasaray görüntüsü ise bundan oldukça uzaktı. Sneijder dışında takımda efektif bir oyun sergileyen oyuncu yoktu. Orta sahada toplu pres göremedik, savunma evlere şenlik bir haldeydi.

Galatasaray bu kadar kötüyken Malaga çok iyiydi demek de doğru olmaz. Maç boyunca Malaga oyunun kontrolünü neredeyse hiç ele alamadı, buldukları üç gol de Galatasaraylı oyuncuların bireysel hatalarından kaynaklandı. Hatırlarsak; birinci gol Gökhan Zan'ın savunmada yapmış olduğu pas hatası sonucu top Malaga'ya geçmiş ve seri oynama golü getirmişti. İkinci gol Dany - Eray işbirliğinden doğan hatalar silsilesi sonucu meydana gelmiş, üçüncü gol de penaltı ile olmuştu.

Özetleyecek olursak; bireysel bir iki performans dışında takım halinde pek de iyi bir görüntü vermeyen bir Galatasaray vardı İzmir'de. Slovenya'daki kamp Galatasaray'ın geleceğinin şekillenmesinde oldukça önemli olacak. Geçen sene Galatasaray'ın adeta adı, oyuncu kalitesi şampiyon olmasına yetmişti. Bu sezon ise arzulanan başarıların elde edilebilmesi için daha coşkulu, daha seri, daha agresif bir Galatasaray görmek şart. Bunun da yolu hazırlık kampında yapılacak idmanlardan geçiyor. Her zaman en mükemmeli arayan Fatih Terim'in de bu durumdan hoşnut olmadığını, daha fazlasını istediğini Malaga maçındaki hal ve hareketlerinden görmüşsünüzdür. Oradaki çalışmalarda belli bir seviyenin üzerine mutlaka çıkılmalı. Öyle bir durumda Galatasaray bambaşka bir takıma dönüşecektir.

17 Temmuz 2013 Çarşamba

Notts County maçının ardından





Hazırlık maçları her zaman heyecan verici olmuştur benim için. Takımın en hazır olmayan halinden başlayıp, formunun zirvesine çıktığı ana kadar geçirdiği evrimi görme şansı yakalarsınız. Bu da muazzam bir haz verir.

Galatasaray’ın oynamış olduğu iki hazırlık maçında da şunu net bir biçimde görme fırsatımız oldu. Hoca’nın kafasında, şimdilik, iki sistem var. İlki; 4-2-3-1. Her iki hazırlık maçının ilk yarısında da bu sistemi denedi Fatih Terim. Birinde Elmander tek forvetteki isimdi, diğerinde Umut. Hoca, bu sistemi denediğinde sahada yer alan kadro rotasyon ağırlıklı oyunculardan oluşuyordu. Birkaç as adam dışında (Eboue,Riera gibi) bu oyuncuları görmek istedi bu sistem içerisinde.

Diğer sistem ise geçen sezonki Schalke deplasmanıyla birlikte ortaya çıkan ve bir nevi şampiyonluğu getiren sistem; 4-1-3-2. Bu sistemi as oyuncuların ağırlıkta olduğu kadroda denedi Fatih Hoca. Melo’nun yokluğunda bu görevi zaman zaman Yekta, zaman zaman da Selçuk üstlendi. Geçtiğimiz sezon Selçuk’un üstün bir gayret ve başarıyla oynadığı sol iç mevkisinde ise bu kez Emre Çolak ve Erman Kılıç denendi.

Buradan şu noktaya gelmek istiyorum, takım içerisinde Melo’nun muadili olabilecek tek oyuncunun Ceyhun Gülselam olabileceğini düşünüyorum. Hoca, orada geçen sezon Engin’i denedi, bu sene de Yekta’yı deniyor. Ancak ne Engin ne de Yekta o vasıfta oyuncular değil kanımca. Bilhassa Engin’in orta sahanın göbeğine hapsedilmesinden ziyade, kanatlarda kullanılması taraftarıyım. Çünkü Engin o mevkide oynayabilecek kadar  teknik kapasitesi üst düzeyde olan bir oyuncu değil. Sadece hırsı ve mücadele gücü onu o mevki için alternatif olarak kılıyor. Oysa Engin kanatta denense, kısmen daha bağımsız oynayacağından, çok daha yaratıcı ve faydalı olabilir.  Yekta ise oyun kurucu gibi oynatıldığında daha fazla fayda verebilecek bir isim. Nitekim kendini hissettirdiği zamanlarda Kasımpaşa’da o görevdeydi.

Tabi kanat dedim ancak henüz hangi sistemin uygulanacağını da kestiremiyoruz. 4-1-3-2’de salt bir kanat anlayışının olmadığını biliyoruz. Bu sistemde beklerin önemi bir kat daha artıyor ve merkezde oynayan oyuncular hem merkez hem de kanat oyuncusuymuş gibi oynuyor. 

Engin’in inanılmaz verimli oynadığı ilk sezona geri dönelim. Hoca, Engin’i kanatta kısmen serbest bırakarak oynatmış ve Engin’den maksimum verim almıştı ancak geçen sezon Melo’nun kampa çok geç katılması ve eldeki tek alternatif olan Ceyhun’un yeterli katkıyı verememesi Engin alternatifini ortaya çıkartmıştı. Bu sene ise Melo kampa yetişiyor ve onun alternatifi olan Ceyhun da geçen sezonun kendisine verdiği özgüvenle çok daha etkili oynuyor. Bu açıdan, Engin’in kenar oyuncusu rotasyonu için düşünülmesinin çok daha olumlu olacağı kanaatindeyim.

Önümüzdeki sezon en çok katkı vermesi beklenen oyunculardan biri de Emre Çolak. Taraftarlar tarafından çokça eleştirilse de, önemli bir potansiyele sahip genç oyuncu. Emre Çolak, Fatih Terim tarafından ilk sezon yokluktan dolayı kanatta denense de merkez orta sahada oynama yetileri çok daha kuvvetli olan bir oyuncu. Nitekim geçen sene Fatih Terim kendisine bu mevkide görev vermiş ve Emre de sezon başında burada kısmen etkili olmuştu (hatta sezonun ilk maçı olan Kasımpaşa karşılaşmasında sahanın adeta yıldızıydı ve Melo’nun yerinde oynayıp, Selçuk’a partnerlik yapmıştı).

Bu sene oynanan iki maçta da Emre’yi oyun kurucu olarak sahaya sürdü Fatih Terim. Zaman zaman sistem değiştiğinde sol içe de kendisini kaydırdı. Emre de ilk maçta oynadığı futbolla beklentileri yine arttırırken ikinci maçta kısmen hayal kırıklığı yarattı. Belki de onun bu istikrarsızlığı taraftar nezdindeki kredisinin de çok çabuk tükenmesine sebep oluyor. Oysa, kafasını sadece futbola verebilse; çok önemli işler başarabilir Galatasaray adına. Tekniği çok iyi, sol ayağını da hakeza iyi kullanıyor. İyi de şut atıyor ancak ‘’decision’’ diye adlandırabileceğimiz karar verme yetisi, ya da futbol zekası, çok üst düzeyde değil. Bu da onun önündeki en büyük engel olarak duruyor. Fakat çalıştığı hoca, Türkiye’nin en iyisi. Avrupa’nın da sayılı teknik adamlarından biri. Bu eksikliğini onunla daha fazla diyalog haline girerek ve onun tavsiyelerine uyarak giderebilir. Bunun dışında, Sneijder gibi mevkisinin en iyi 10 oyuncusundan biriyle aynı takımda yer alıyor. Onun zekasından ve tecrübesinden faydalanmak da onun elinde. Eğer, elindeki bu fırsatı kullanıp, kendini geliştirebilirse Galatasaray’a hem bugün hem de gelecekte oldukça faydası dokunabilir.

Bunun dışında, Fatih Terim’in oyuncularından bu sezon bolca hücum pres ve kapılan toplarla hızlı hücum istediğini biliyoruz. İlk maçta olmasa da Notts County maçında hücum presten emareleri görme fırsatı bulduk. Bu sayede önce Umut ardından da Engin rakipten topu kapıp, çok ciddi tehlikeler yarattı rakip kalede. Buna ek olarak, zaman zaman tek ve dikine paslarla oyunun temposunu yukarılara çekmeye çalışıp, daha akıcı şekilde hücum etmek isteyen bir Galatasaray gördük.

Fatih Terim’in idmanlarda üzerinde durduğu konulardan bir tanesi de şut çekme meselesiydi. Galatasaray, son iki sezonda şut çekme konusunda oldukça pasif kalmıştı. Neticede gol atmak istiyorsanız bunun en büyük silahı şut çekmek. Pas ve diğer organizasyonlarla da bir yere kadar etkili olabiliyorsunuz. Eğer henüz makine gibi işleyen bir takıma sahip olamamışsanız, oyunun sıkıştığı anlarda oyunu çözebilmek adına şut, en büyük silahınız olabilir. Galatasaray iki maçtır uzaktan şutu deniyor. Başarılı oluyor ya da olmuyor ancak deniyor. Bu olumlu bir durum. Emre Çolak ve Sneijder’in bu vesile ile atmış olduğu iki klas gol olduğunu da hatırlatalım.

Malaga maçı büyük resmi görebilmek açısından büyük önem taşıyor. Rotasyon oyuncularından ziyade as futbolcularıyla maça başlayacaktır Fatih Terim. Böylece hem kafasındaki sisteme hem de oynatmak istediği futbola dair ipuçlarını daha net bulabiliriz.

4 Şubat 2013 Pazartesi

Bursaspor: 1-1 :Galatasaray



Senelerdir kazanamadığı, hatta bırakın kazanmayı gol bile atamadığı bir deplasmana çıktı cumartesi günü Galatasaray. Buna rağmen maçın mutlak favorisi konumundaydı zira Bursaspor, bir haftadır iç karışıklık içerisindeydi ve antrenörü de istifa etmişti.  Bu tarz durumlarda takımlar, mücadele olarak oldukça üst seviyeye çıkarlar. Fakat gerçek olan bir şey var: İstediğiniz kadar kenetlenip, sahada sonuna kadar mücadele edin; takım kaliteniz çok iyi değilse bir yere kadar direnebilirsiniz.

Galatasaray'ın bu sezon önemli maçların hemen hepsinde istediği sonuçları aldığını biliyoruz. Oyuncular  bu maçlara çok iyi konsantre olup, gerçek kalitelerini sahaya yansıtıyor.  Ancak Bursaspor'un içinde bulunduğu durum Galatasaraylı oyuncuları rehavete sokmuş olacak ki; iki sezondur aşina olduğumuz o etkili oyunu maçın geneline yaymakta zorlandılar.

Galatasaray'ın ilk yarıda oynadığı futbol, bu takımı yakından takip edenlere oldukça tanıdık gelmiştir. Çünkü Galatasaray aynı oyun anlayışını ligin ikinci haftasında İnönü'de oynanan Beşiktaş maçında da benimsemişti. 

Peki neydi bu? Açalım; Galatasaray hem İnönü'deki Beşiktaş hem de Bursaspor maçlarında rakiplerini savunma arkasına top atarak çözmeye çalıştı. İşin ilginç tarafı şu; Galatasaray bu iki maçta da istediğini başardı, yani rakiplerinin savunma arkasına sarkarak pozisyona girdi, ama bunları değerlendirmekte oldukça cömert davrandı. Beşiktaş maçında da, Bursaspor maçında da aynı forvet ikilisi sahadaydı: Umut - Elmander.  Bu iki oyuncu da iyi birer forvet oyuncusu ancak golcü değiller. Golcü olmadıkları için de girdikleri pozisyonları değerlendirmede çok da başarılı olamadılar. Her iki maçta da kırılma anı olan pozisyonlar vardı. Beşiktaş maçında henüz ilk dakikada Umut kaleciyi de geçip boş kaleye topu auta atmıştı. Bursaspor maçında ise Elmander yüzde yüzlük bir gol fırsatından yararlanamadı. Oysa ki, her iki takıma karşı da skor üstünlüğü ele geçirilse, rakipler çözülecek, Galatasaray istediğini alıp sahadan ayrılacaktı.

Yeniden Bursa maçı özeline dönelim. Galatasaray ilk yarıda rüzgara karşı oynamasına rağmen rakip kalede net pozisyonlar bulmayı başardı. İkinci yarı başlarken hem oyundaki hem de gerçekteki rüzgarı arkasına almıştı Galatasaray. Fakat ikinci yarı beklenildiği gibi geçmedi. İlk yarıda rüzgara karşı oynarken savunma arkasına atılan toplarda tehlike yaratmayı başaran Galatasaray, ikinci yarıda bu taktiği uygulamada oldukça başarısız oldu. Belki de şaşırtıcı nokta Galatasaray'ın ikinci yarıda kaleyi sadece bir kez, o da Sabri'nin uzaktan şutu, yoklaması oldu. Bursaspor'da kaleci değişikliği olmuş, kaleye çok deneyimsiz bir isim geçmişti. Buna ek olarak, rüzgar da Galatasaray'ın arkasından esiyordu. Galatasaray'ın ikinci yarıda rakip kaleyi defalarca yoklaması lazımken bunu yapmamış olması açıkçası beni hayal kırıklığına uğrattı.

Galatasaray'ın çekmiş olduğu tek etkili şutu ele alalım. Sabri'nin uzak mesafeden kaleyi yokladığı pozisyon aslında çok da tehlike yaratacak bir şut içermiyordu ancak hem rüzgarın arkadan esmesi hem de kalecinin vasat bir kaleci olması o pozisyonu ''tehlikeli'' pozisyon sınıfına soktu. Bu tarz uzaktan şutlar maçın sonraki dakikalarında denenmedi.

Galatasaray taraftarının sürekli olarak eleştirdiği isim Emre Çolak olsa da, sahada ondan daha kötü olan bir isim vardı: Engin Baytar.

Açıkçası Hoca'nın onu kanattan ziyade orta sahada oynatması beni biraz şaşırtıyor. Çünkü Engin yetenekleri itibariyle kanatta oynamaya daha müsait bir oyuncu profili çiziyor. Kaldı ki, Engin'i Fatih Hoca'nın kanatta kullandığı da bir sır değil. Geçen sezonu Engin, kanatta oynayarak geçirmişti bazı maçlar dışında. Akılda kalan en önemli performansı da Gaziantep maçında sergilediği oyundu. O maçta da yanılmıyorsam kanatta oynamıştı.  Engin, birçok mevkide oynayabilecek bir oyuncu. Şu an oynamış olduğu merkez orta saha da bunlardan biri. Tahminim o ki, Engin'i mücadeleci kimliğinden ötürü Selçuk'un yanında değerlendirdi ve değerlendirmeye devam edecek Hoca.

Kadroyu öğrenen hemen herkes Yekta'nın göbekte, Engin'in ise kanatta oynayacağını varsaydı. Ancak tam tersi oldu ve Yekta sağ açıkta görev aldı. Açıkçası bunu çok yadırgamadım. Yekta'nın sakatlanarak uzun süre sahalardan uzak kalmasına sebep olan Kayseri maçı vardı hatırlarsınız. Yekta o maçın ilk yarısında şahane bir sağ açık performansı sergilemişti. Büyük ihtimalle, o maça istinaden Fatih Terim kendisine orada görev verdi ve bence saygı duyulması gereken bir karardı.

Maça damgasını vuran değişiklik ise Amrabat ve Aydın'ın aynı anda oyuna girmesi oldu.  Bu oyuncu değişiklikleri ile beraber Galatasaray tek forvete döndü ve orta sahadaki oyuncu sayısını bir fazlalaştırdı. Bu değişikliğin yapıldığı dakikalarda ise Bursaspor ciddi şekilde Galatasaray kalesini zorluyordu. Yani, orta sahada bir kişi fazla olarak yeniden oyunu kontrol eden taraf olmak gerekiyordu. Tek forvetli sistemde Sneijder'in yapması gereken görevi Fatih Terim bu değişikliklerden sonra Emre'ye verdi. Daha önce de söylemiştim, yineleyeyim. Emre'nin merkez orta sahada daha faydalı oynayacağını ve oynadığını düşünüyorum. Bu söylediğimin en güzel örneği ise ligin ilk haftasında oynadığımız Kasımpaşa maçı. Emre Çolak  o maçta merkez orta sahaya geçtikten sonra adeta bir resital sunmuştu ve maçtan sonra da konuşulan şey; Emre'nin orta sahadaki performansı olmuştu. 

Galatasaray, Amrabat'ı transfer ettiğinde bire birde adam geçebilecek, süratli ve sıkıştığımız noktalarda kilidi açacak bir oyuncu transfer ettiğimiz için sevinmiştim. Fakat Amrabat, kendisinden beklenenleri yapmamaya devam ediyor. Özellikle Bursa maçında bırakın adam eksiltmeyi, top kendisindeyken dengesini bile sağlamaktan acizdi. Oysa onun sol kanattaki etkinliği skoru değiştirebilmek açısından elzemdi. Hakeza Aydın'ı da birkaç noktada eleştirmek lazım diye düşünüyorum. Aydın'ın karşısında oynayan Basser bir sağ bek oyuncusuydu ancak o gün sol bekte oynadı. Basser'in çok da süratli bir oyuncu olduğunu söyleyemeyiz fakat Aydın oynadığı süre boyunca yalnızca iki kere Basser'i hızıyla geçmeyi geçmeyi denedi. Hatta ikincisinde Basser bu tempoya dayanamayıp kendini yere bıraktı. Aydın'ın da süratini kullanarak çok daha etkili olması gerekiyordu fakat bunu başaramadı.

Cumartesi gecesi itibariyle Bursa maçında alınan bir puanın kazanç mı yoksa kayıp mı olacağı noktasında ciddi soru işaretleri vardı herkeste. Ancak bir gün sonra alınan sonuçlar bize gösterdi ki; haftayı karlı bir şekilde kapattık. Galatasaray için ikinci yarının ilk dört haftası oldukça önemliydi zira Kasımpaşa, Beşiktaş, Bursa ve Antalya maçları vardı. Kayıpların fazla olduğu bir üç hafta yaşandı fakat buna rağmen ilk yarıyı nasıl bitirdiysek puan farkı olarak, hala aynı durumumuzu koruyoruz ve buna ek olarak da çok önemli maçlarımızı atlattık. Ligin boyu kısalıyor ve şimdiye kadar çoktan ligi koparmış olmamız lazımdı. Önümüzdeki hafta ile beraber artık bir seriye başlamanın vakti çoktan geldi de geçiyor.  Umarım, puan bırakma konusunda artı kbu kadar cömert olmayız.

3 Eylül 2012 Pazartesi

Galatasaray: 3-2 :Bursaspor


Geçen hafta oynanan Beşiktaş maçının ikinci yarısında sergilenen futbol, pek iç açıcı değildi. Özellikle işin savunma kısmında yapılan basit hatalar ve değinmeden geçemeyeceğimiz duran top zaafı sonucu Galatasaray'ın kalesinde gördüğü, goller can sıkıcıydı. Fatih Terim, maç sonunda ''ciddi şekilde analiz etmemiz gereken bir maç oynadık'' demişti. Fakat Bursaspor maçındaki görüntü, yapılan analizin takıma çok fazla sirayet etmediğini gösterdi.

Açalım.

Fatih Terim olayların farkında. Zaten maç sonundaki demeçlerinden bunu anlamak pek de güç değil. Fakat Galatasaray takımı oyuncuları hala olayların farkında değil. Farkındalarsa bile, bunu sahaya yansıtamıyorlar.

Bursaspor maçının ilk yarısında öyle bir futbol vardı ki, Fatih Terim'in takımına hiç yakıştıramadım sahadaki futbolu. Hoca belli ki pas yapan bir takım yaratmak istiyor. Bunu da hücum presle harmanlayıp bol gol atmayı arzuluyor. Fakat bu isteğini takım şu anda yerine getiremiyor. Topun sizde olması, bol pas yapıp skora gitmeyi istemek güzel bir düşünce tabi fakat bunu yapabilmek için hızlı oynamak gerekiyor. Galatasaray bunu başaramıyor. Özellikle ilk yarıda Galatasaray bol pas yaptı. Fakat bunu yaparken inanılmaz yavaş davrandılar. Haliyle bu da sıkıcı bir futbol doğurdu. Geçen cuma günü Atletico - Chelsea maçını izleyenler mutlaka farketmiştir, Atletico'nun Chelsea'yi yenmesindeki asıl sebep oyunu çok hızlı oynamış olmalarıydı. Hem paslaşmayı hem de hücuma çıkmayı çok hızlı bir şekilde yaptılar ve karşılığını da güzel futbol ve akabinde gelen kupayla aldılar. Galatasaray'ın da bir an önce hızlı oynamayı başarması lazım. Özellikle Şampiyonlar Ligi'nde bunun eksikliği çok can acıtır.

Galatasaray'ın ilk yarıda oynadığı futbolla golü bulabilmesi için tek bir şeye ihtiyacı vardı o da duran toplar. Zaten Umut'un golü de bir duran top sonucunda geldi. Fakat ne acıdır ki, ikinci yarı başladığında Galatasaray'ın gol yemesi durumunda bunun sadece duran toptan olacağını da tüm Galatasaraylılar biliyordu.

Esasında geçen sezon, duran toplarda ön kesici olarak Melo çok başarılıydı. Dünkü maçta da birkaç pozisyonda bunu iyi yaptı Brezilyalı fakat o da tam hazır olmadığı için, duran toplarda geçen sene gösterdiği başarıyı gösteremiyor. Buna ek olarak, oyun içerisinde zamanlama hataları ve güçsüzlüğü fazlasıyla göze çarptı. Özellikle milli maç arası en çok ona iyi gelecektir.

Maçın kaderini değiştiren adam bence Amrabat oldu. Her zaman söylediğim gibi, Galatasaray'ın birebirlerde adam eksiltecek, hücuma şekil verecek bir kanat oyuncusuna ihtiyacı vardı. Amrabat da bu yüzden tercih edildi zaten. Ama istikrarsız bir görüntü sergiliyordu. Mesela Fenerbahçe ile oynanan Süper Kupa finalinde iyi işler yaptı, döndü geldi Kasımpaşa maçında silik bir performans ortaya koydu. Beşiktaş maçında ortalamayı geçemedi ancak dün gece sahada yer aldığı süre boyunca sahanın iyilerindendi. Geçen sene Galatasaray'ın kanat oyuncuları orta saha kökenli oyunculardı, birnevi devşirme kanat oyuncularıydı. Bir kanat oyuncusundan ziyade orta saha oyuncusu gibi oynayıp, o şekilde katkı veriyorlardı. Fakat Amrabat bu tanıma uymayan bir oyuncu. Kendisi has bir kanat oyuncusu, o şekilde Galatasaray'a transfer oldu. Zaten basın toplantısında da hoca açıklamış, Amrabat'ın orta saha gibi oynamasını istiyoruz diye. Bu önemli. Eğer hoca, beklediği gibi bir dönüşüme kavuşturabilirse Amrabat'ı, Galatasaray'a inanılmaz faydası dokunur.

Bursaspor, Galatasaray'ın orta sahasına yoğun baskı uyguladı. Genelde rakipler Selçuk İnan üzerinden Galatasaray'ı durdurmaya çalışıyorlar fakat Galatasaray'da pas trafiğini sağlayacak, savunmadan ilk topu alıp oyun kuracak tek oyuncu Selçuk İnan değil. Maç içerisinde dikkat ederseniz, Selçuk markaj altındayken onun görevini yapmak için Melo; o da boşta değilse, Emre Çolak geriden top alarak oyunu yönlendiriyorlar. Maçın 2-1 olduğu dakikalarda Ertuğrul Sağlam'ın devreye girmesi Galatasaray'ın galibiyet şansını çok yukarılara çekti. Öyle ki, orta sahanın en dirençli adamı olan N'Diaye'yi oyundan almak, ancak Ertuğrul Sağlam'ın yapabileceği bir yanlıştı. Ertuğrul Sağlam'ın Beşiktaş'ta neden başarılı olamadığını ya da neden asla büyük takımlarda başarılı olamayacağını buradan bile anlayabiliriz.

Fatih Terim'in Hamit'i değil de Umut'u oyundan alması o an için akıllıcaydı.

İki açıdan;

1) Hoca, orta sahada bir adam fazla olarak Bursaspor hücuma çıkarken onu orta sahada durdurmak istedi.

2) (bence en önemli madde bu) O an için Hamit'in çıkması, tribünlerdeki homurtuların yuhalamaya dönmesine sebep olabilirdi. Bu da, Hamit gibi Galatasaray'a çok faydalı olabilecek bir oyuncunun sezonun hemen başında demoralize olmasına anlamına geliyordu ki, bu hiç istenilen bir durum olmazdı.

Galatasaraylı oyuncular ligi çok küçük görüyorlar ve bu da takımın konsantrasyon sorunu çekmesine sebep oluyor. Gördüğüm kadarıyla Fatih Terim de olayın farkında ancak uyarıları, üzülerek söylüyorum ki, yetersiz kalıyor. Medya tarafından bu denli gaza getirilen bir takımı, hayallerden gerçeğe döndürecek yegane antrenör de Fatih Terim'dir. Sanırım, bunun için de transfer döneminin bitmesini bekleyeceğiz zira hoca bu transfer mevzularına kafayı çok takıyor.

Antalyaspor maçı ciddi anlamda bir test maçı olacak. Galatasaraylı oyuncuların bir an önce kendine gelmesi lazım. Antalya maçında ortaya çıkacak görüntü, Manchester maçı öncesi daha net şeyler söylememizi sağlayacaktır.

23 Ağustos 2012 Perşembe

Galatasaray: 2-1 :Kasımpaşa


Herkes tarafından ligin ağır favorisi olarak gösterilen Galatasaray, rakiplerinin ilk haftada sırayla puan kaybetmesiyle beraber, pazartesi günü oynayacağı maça çok daha rahat ve kendinden emin çıktı.

Halihazırda kendinden korkan rakiplerine karşı, oynayacağı futbol ve alacağı galibiyet ile bir kez daha gözdağı verme şansı eline geçti Galatasaray'ın.

Maç öncesi rakibini çok fazla analiz etme şansı yoktu Galatasaray'ın. Zira yeni kurulan bir ekipti Kasımpaşa ve ne oynayacağını kestirmek o kadar da kolay değildi. Fakat, kurdukları kadroya bakılırsa ''hücumda etkili olurlar'' varsayımında bulunmak pek de zor değildi.

Milli maçta Semih'in sakatlanmasıyla beraber, Süper Kupa'dan sonra bir kez daha formayı Dany kaptı savunmada. Dany hakkında gerek hazırlık maçları olsun gerekse de Süper Kupa finalinden sonra olsun bir şeyler söyledim yazdığım yazılarda. Dany gerçekten çok farklı bir oyuncu. Hızlı, güçlü, teknik bir stoper ancak tek zaafı kendinde duyduğu aşırı güven ya da rahatlık. Bu rahatlık, çok harika oynadığı bir maçta bile başına iş açabilir Kamerunlu oyuncunun.

Selçuk, Galatasaray'a geldiğinden beri belki de en pasif kaldığı maçlardan birini oynadı. Rakip takım, adam markajı vererek Selçuk'u sindirmeye çalıştı. Kısmen de başarılı olduklarını söylemek lazım. Selçuk'un yanında oynayan Hamit'in de top kullanma konusunda sınıfta kalması, Galatasaray'ın oyun kurmasını engelledi. Tabi bu dakikalarda Dany orta sahaya kadar çıkarak oyuna yön vermeye çalıştı. Attığı uzun toplar genelde isabetliydi ancak bu, orta sahanın verimsiz görüntüsünün üzerini kapatamadı.

Bu dakikada devreye Fatih Terim girdi. Hamit'i sağa alıp, Emre Çolak'ı Selçuk'un yanına çekince oyunun rüzgarı Galatasaray lehine değişti.

Hazırlık maçlarından beri Emre Çolak'ın orta sahada daha verimli oynayacağını söyleyen biri olarak, genç oyuncunun orada gösterdiği muazzam performans beni fazlasıyla memnun etti. Emre Çolak'ın o mevkide oynamasına engel olan tek eksiğinin ''güçsüzlüğü'' olduğunu dile getiriyordum. Scott Piri yönetiminde bu eksikliğini kısmen de olsa giderince, ortaya gerçekten muazzam bir orta saha oyuncusu çıktı.
Hatta biraz daha ileri gideyim, öyle bir performans segiledi ki genç Emre, Melo'nun yaptığı onun yapamadığı tek şey, hava toplarındaki zaafiyetti. Onun dışında pek fark yoktu aralarında.

Emre'nin bu performansı hem Melo'ya formanın garanti olmadığı mesajını verdi hem de Galatasaray, orta saha rotasyonuna ciddi bir oyuncu ekledi.

Maçın geneline baktığımız zaman, klasik bir Galatasaray zaafı gördük. Orta sahada, savunmada çok etkili ancak hücuma gelince oyunun seyrini değiştirecek yaratıcı bir oyuncudan mahrum bir takım.

Emre Çolak bunu sol kanatta çok fazla yapamıyor. Aydın ise didiniyor, çabalıyor ama bir yerlerde eksiklik kalıyor. Amrabat esasında bunun için alındı fakat hem hazırlık kampının sonuna yetiştiği hem de oruç tuttuğu için henüz hazır değil. Hal böyleyken, Galatasaray'ın merkezden oyun kurmasını engellediğiniz an Galatasaray sıkıntıya düşüyor. Durum bu olunca, Galatasaray'ın elinde tek bir alternatif kalıyor; duran toplar.

Zaten Galatasaray, Kasımpaşa'ya karşı maçı koparamadıysa bu nedenden koparamadı. İlk gol de zaten duran toptan geldi, kilit öyle çözüldü.

Hani, Kaka dengeyi bozar diyen bir güruh var ya meydanda; işte onlar Kasımpaşa maçından sonra bir kez daha gözden geçirmeli bence düşüncelerini. Çünkü bu tarz bir oyuncunun varlığı Galatasaray'da çok az. Bu durum da, Galatasaray'ın hücumda sıkıntı yaşamasına sebep oluyor. Geçen sene de aynı sıkıntıyı yaşamıştı Galatasaray fakat bunu takım halinde hücum yaparak tolere etmişti Fatih Terim'in ekibi. Galatasaray'ın bu sene Şampiyonlar Ligi de oynayacağını varsayarsak, bu sıkıntı başına iş açabilir sarı kırmızılıların.

Öyle ki, bazı maçlar olur oyuna 90 dakika hükmedersin ancak o topu kaleye sokamazsan kazanamazsın. Ve, sergilenen mücadeleye de oyuncuların emeklerine de yazık olur.

Muhtemelen Fatih Hoca da bunun farkındadır ve gerekli hamleleri yapacaktır.

17 Nisan 2012 Salı

Beşiktaş: 0 - 2 :Galatasaray





14 Nisan 2012'ye dönmek lazım aslında, maçın ertelendiği tarihe...

Hem yayıncı kuruluşun gönlünü hoş tutmak, hem de şike davasının baş aktörü Fenerbahçe'nin ceza alacağını hesaba katıp, onun lig yarışından uzak kalmasını engellemek amacıyla ortaya çıkan play-off'un ilk maçı, yoğun yağmur nedeniyle o gün oynanamadı. Maç tatil edildikten yarım saat sonra deli gibi yağan yağmurun bir anda durması, ilahi güçlerin de bu saçma sapan organizasyona bir isyanı mıydı acaba?

Bence evet deyip, maçın oynandığı tarih olan 16 Nisan'a dönüş yapalım.

Maçtan bir gün önce Fenerbahçe'nin kazanması moral olarak Galatasaray takımını tabiki olumsuz yönde etkilemiştir, neticede lig bitiminde 9 olan puan farkı, Galatasaray'ın bir maç eksiği ile 2'ye düşmüştü o galibiyetten sonra.

Hem kazanmak zorunda olmanın verdiği baskı hem de Beşiktaş'ın son bir güç ile bu maça asılma isteği, Beşiktaş'ı baskın Galatasaray'ı ise daha pasif gösterdi maçın başında. Fakat bunun maç boyunca sürmeyeceği açıktı. Çünkü bir tarafta gerçek manada ''takım'' olmayı başarabilmiş bir Galatasaray, diğer tarafta ise istikrarsızlık abidesi Beşiktaş vardı.

Galatasaray üzerindeki stresi çabuk atlattı ve o dakikadan sonra oyuna ağırlığını koydu.

Aynı durum aslında Kadıköy'deki Fenerbahçe maçında da olmuştu. Fenerbahçe, taraftarın verdiği gaz ile maça başlamış, pozisyon bulmadan iki gol bulmuştu fakat akabinde Galatasaray yine o baskıdan sıyrılıp kendine gelmiş ve oyunun geri kalan bölümünü domine etmişti.

Galatasaray'ın en büyük problemi hücumda. Var olan eksiklikler belli, defalarca yazmaya gerek yok, oyunun her yönünde iyi olan takım hücum varyasyonları olarak sıkıntı çekiyor fakat hem takım olma olgusu hem de oyunun merkezden kurulmasıyla Galatasaray bu eksikliğini bir şekilde kapatıyor. Beşiktaş maçı öncesi de temel endişe Galatasaray'ın gol bulup bulamayacağı şeklinde kafamda beliriyordu. Çünkü takım savunmasını çok iyi yapan bir Galatasaray var ortada. Ve bu takım savunması her hafta daha da iyiye gidiyor.

Normalde maçlarla ilgili yazı yazmadan önce herhangi bir spor yazarını dinlemek tarzım değildir fakat dün şöyle bir kanallara göz gezdirdiğimde Fatih Terim'in Manuel Fernandes'i ne kadar iyi analiz ettiğini ve takımının onu ne kadar iyi durdurduğunu söyleyen herhangi bir yorumcu göremedim. Ta ki bu sabah Mehmet Demirkol'u dinleyene kadar. Bir tek o söyledi bunu, bir kez daha saygı duydum kendisine.

Melo - Riera krizinin çok iyi yönetildiğini ve bu durumdan Galatasaray'ın güçlenerek çıkacağı düşüncesine sahip olduğumu bir önceki yazıda yazmıştım. Melo'nun zaten 11'de başlayacağını uçan kuş biliyordu da, Riera'yı yazan çok insan yoktu. Genelde Aydın ve Sabri üzerine şekillenmişti kadrolar. Aydın alternatifi benim de aklımdan geçiyordu çünkü Fatih Terim'in ''onu kazanmak için uğraşacağız'' sözlerinden sonra müthiş bir çıkış yakalamıştı kendisi. Ancak Riera, yaşanılan krizin mağduruydu birnevi ve ona şans bu yüzden gelecekti. Savunmaya yardım etmesinin dışında hücumda da faydalı işler yaptı İspanyol. Melo'nun golünde ortayı yaparkenki soğukkanlılığı bence takdire şayan zira ilk pozisyonda ortayı yapsaydı, o top Beşiktaşlı oyuncuya çarpıp ya taça ya da kornere çıkacaktı. Kısa bir süre de olsa beklemesi ve düşünmesi golün mimarı olmasını sağladı.

Maçın asıl kahramanlarından biri de Engin'di. Takım olarak Galatasaray çok iyi mücadele edip, basketbol tabiriyle ''son topa kadar'' savaştığı için bir oyuncuyu diğerinden ayırmak yanlış olur lakin özel olarak üzerinde durarak hakkını da vermemiz gereken oyuncular var.

İlk çıktığı maçlarda 75 dakikayı zor gören, ''psikopat'' Engin Baytar'ın gidip yerine iki 90 dakika çıkaracak kadar hazır, ''durulan'' Engin Baytar'ın gelmesi muazzam bir olay. ''Yeni Engin'' Galatasaray değil de, takım olma kimliğinden uzak Trabzonspor yahut Beşiktaş gibi bir takımda oynasaydı; takımın bayrak adamı konumuna gelebilirdi. Galatasaray bir takım olduğu için, makinanın işleyen bir parçası konumunda şu an sadece.

Aydın Yılmaz'a gelelim, Galatasaray'ın bir türlü patlama yapamayan genç yeteneği...
Fatih Terim'in bile ''idmanların durdurulamaz'' oyuncusu diyerek sitemde bulunduğu ''genç'' yıldız. Gerçi Emre Çolak ve Semih ile karşılaştırıdığımızda Aydın'a genç demek çok doğru olmaz ama son haftalardaki çıkışından ötürü bu mübalağayı çok görmeyelim ona.

Mersin maçıyla beraber takıma sonradan dahil olup, direkt katkı yapmaya başladı Aydın. Mersin maçında sonradan girdi, penaltı yaptırdı ve takım 3 puana uzandı. Kadıköy'de oyuna sonradan girdi; Galatasaray halihazırda ablukaya aldığı rakip kalede daha da yaratıcı olmaya başladı. Sivasspor maçının ilk yarısında muazzam bir ilk yarı oynadı(kupa maçı) ilk yarının sonunda sakatlanarak çıkmak durumunda kaldı. Manisaspor maçında girip penaltı yaptırdı ve dünkü maçta golünü attı.

Mevcut Galatasaray kadrosunun alternatifsiz ve yaratıcı oyuncuya aç bir kadro olduğunu düşündüğümüzde, altyapıdan gelen Aydın'ın verdiği katkı çok çok önemli. Hem yerli oyuncu olması hem altyapıdan gelmesi hem nispeten genç olması hem de yaratıcı olması en büyük avantajı.

Fenerbahçe'ye yakınlığı ile bilinen Türk medyası, Fenerbahçe'nin Trabzonspor'u yenmesi ile beraber onları şampiyon gibi lanse edip, inanılmaz derecede havaya soktu. Bunu yaparken Galatasaray'ın varlığını kısa bir süreliğine olsa da unuttular ve Galatasaray'ın puan kaybı yapacağına, tuttukları takımın şampiyon olma ihtimalinden daha fazla inandılar. Haliyle sonuç hüsran oldu. Aynı Sivas'ta oynanan Sivasspor - Galatasaray maçından sonra yaşadıkları hüsran gibi...

Türlü oyunlar ile ayarlandığını düşündüğüm fikstür, Galatasaray'ın Beşiktaş'ı İnönü'de yenmesiyle darmadağın oldu ve fikstür avantajı tekrar Galatasaray'ın eline geçti.

Hem bu oynadıkları oyunu bozmak hem de play-off denen zımbırtıya son noktayı koymak için tek bir maç kaldı Galatasaray'ın önünde. Önümüzdeki hafta Arena'da alınacak galibiyet ile Galatasaray fişi çekip, sene başından beri söylediği şampiyonluk şarkısını daha bir gür sesle seslendirecektir.

2 Ocak 2012 Pazartesi

Shaqiri'deki Fiziksel Gelişim





Alisamiyen.net'ten Sabri Aslan paylaşmış, Shaqiri ile bizim Emre Çolak, aynı yaştalar ve boyları da hemen hemen aynı. Shaqiri'nin kısa sürede fiziksel açıdan geldiği noktayı görüyorsunuz. Umarım, Emre Çolak da fiziksel olarak kendini geliştirir önümüzdeki 1-2 sene içerisinde.