12 Şubat 2011 Cumartesi

Zihniyet

Xavi’nin bir röportajını okudum(buradan siz de okuyabilirsiniz)

Okurken düşündüm. Geçirdiğimiz bir buçuk sene geldi aklıma. Hadi Skibbeli dönemi de katalım bunun içine.(Etti sana 3).

Xavi’ye Şampiyonlar Ligi’ndeki Arsenal eşleşmesini soruyorlar. Adamın verdiği cevap çok net. Ben mutluyum diyor. Neden? Çünkü karşısında futbol oynamayı isteyen bir takım var,oynatmamaya yönelik bir takım değil.İstediklerini daha rahat bir şekilde sahaya yansıtacak çünkü. Bir Chelsea ya da bir İnter çıksaydı çok daha tedirgin olurdum diyor. Çünkü bu takımların önceliği futbol oynamak değil.

Bizim ligimize bakalım birde. Nasıl futbol oynanıyor? Sert ve oynatmamaya yönelik.

Günümüzde ise oynamaya yönelik futbol yaygın.

Galatasaray'da modern futbola ayak uydurmak istediğinden,Skibbe ve Rijkaard'ı takımın başına getirerek doğru hamleler yaptı. Ama Galatasaray Yönetimi yaptığı bu hamlelerin arkasında duramadı.

Neden? Çünkü burası Türkiye. Burada sabır yok,skor alıyorsan varsın, alamıyorsan yoksun ve başarısızsın.

Hem Rijkaard’ın hem de Skibbe’nin başarısız olmasındaki ana sebep sabır mıydı peki?

Hayır.

Ben Skibbe’yi beğenmezdim. Çünkü bir önceki sezon takım şampiyon olmuştu fakat o sene, ligde takım çok kötü gidiyordu. Ve Skibbe’nin sonunu hazırlayan Kocaelispor maçında ben de ‘’istifa’’ demiştim. Stadda değil fakat evde izlerken söylemiştim bunu.

Skibbe gitti yerine kim geldi? Bülent Korkmaz.

İşte o zaman ne kadar büyük bir aptallık yaptığımı anladım. Eğer ki sözde değil, özde arkasında durulsaydı Skibbe’nin,işte o zaman görevden almak için bir hak bulabilirdi yönetim kendinde. Yönetim ne yaptı? Adamın yardımcılarını kovarak istifaya davet etti Skibbe'yi. İş arkadaşını kapı dışarı ederek,adamı yalnızlaştırdı.

Ben o adamın oynattığı futbola saygı duymam gerektiğini anladım. Çünkü Dünya değişiyordu ve futbol takımı olarak bir oyun karakterine sahip olmak gerekiyordu. Hem Rijkaard’ta hem de Skibbe’de Galatasaray bir oyun kimliğine sahipti. Maç kaybetse bile bir amaç uğruna kaybediyordu.

Az önce sorduğumuz soruyu bir daha soralım. Bu iki isminde başarısız olmasındaki tek sebep,sabırsız olmak mıydı?

Hayır. Bu sefer nedenlerini de açıklayalım.

Bu isimlerin eline verilen kadroya bir bakmamız lazım. Bu adamların oynatacağı futbolda kilit mevki hangisi,orta saha. Ama merkez orta saha. Sol kanat sağ kanat değil.(Oyun kurucuyu da dahil edebiliriz belki bunun içine). Galatasaray kadrosunda o dönem orta saha havuzunu hangi oyuncular oluşturuyordu peki?

Hafızamızı tazeleyelim.

Mehmet Topal,Ayhan,Barış,Mehmet Güven,Linderoth(ki hiç yararlanamadık). Bunlar Skibbeli dönemde orta sahamızı oluşturan isimler(Eksik varsa ekleyin lütfen)

Rijkaard döneminde ise, yine Ayhan,Barış,Mehmet Topal bunlara ek olarak Mustafa Sarp,Elano.

Bir durup düşünmek lazım. Sabır kavramına laf atmadan önce,biz herşeyi tam yaptık mı diye kendimize bir sormak lazım.





Rijkaard geldiğinde işler benim açımdan farklılaşmıştı. Çünkü Skibbe döneminden ağzım bir kere yanmıştı ve antrenör değiştirmek ile bir şeye varılamayacağını anlamıştım.

Sonra Rijkaard geldi. Bu sefer tamamdı sanki. Hem taraftar hem de camia hocanın arkasındaydı.

Ancak zaman ilerledikçe gördük ki,insanlar hocanın değil,hocanın isminin arkasındaymış. Geldiği gün de destek bu yüzden verilmiş.

Yoksa zihniyet aynı zihniyet yani. Rijkaard’da Skibbe’de futbol oynamak isteyen hocalar. Oynatmaktan ziyade oynatmamayı amaçlayan hocalar değil.

E sen aynı zihniyetten hocayı kovup yine aynı zihniyetten bir hocayı getiriyorsun.

Bilsem ki,bir önceki hatalarından ders aldılar,hocanın istediği transferleri yapıp onun istediği kadroyu oluşturacaklar eyvallah. Ama değil işte.

Hep göz boyama transferler. Sen geçen sene Keita’yı,Jo’yu,Elano’yu,Dos Santos’u alıyorsan;bu adamların etkisini görebilmek için orta sahaya da transfer yapman gerektiğini bileceksin. Orta sahayada adam alacaksın.

Ama yok.

Bu sene ne oldu?

Takımın başarısız olmasındaki en büyük etkene sahip orta saha havuzunda hiçbir eksilme olmadı,üstüne üstlük takımın skor yükünü çeken Keita’sı,Jo’su,Elano’su hepsi birden gönderildi.

Orta sahaya transfer? Yok.

Çok iddialıyım. Galatasaray bu sene en az 2 tane adam gibi orta saha oyuncusu transfer etseydi ve Rijkaard’ın emrine verseydi bu isimleri;Rijkaard kesinlikle ama kesinlikle başarısız olmazdı.

Yine Xavi’nin lafına geleceğim. Adam ne diyor?

‘’ Beceri öncelik olmalı. Teknik kabiliyet. Daima, daima. Tabii ki, onsuz da kazanabilirsiniz ama farkı yaratan beceridir’’

Galatasaray’ın Rijkaard ile başarıyı yakalayabilmesi için ne yapması lazımdı?

Rijkaard’ın oynatmak istediği futbola uygun,mücadeleci orta saha oyuncuları alıp, yanlarına teknik oyunucuları koymalıydı

Ama onlar ne yaptı? Hiçbirşey.

Rijkaard’ın eline verdikleri orta saha oyuncularına bakın bir hele. Hangisi becerikli?

Ayhan deseniz yaşı geçmiş eski Ayhan ile uzaktan yakından alakası yok,Barış deseniz yeteneğin ‘y’si yok,Mehmet Topal deseniz hakeza öyle,Musa Çağıran’a hiç girmiyorum bile. Tek bir adam vardı bu beceri tanımına uyan o da Elano.

Elano’da zaten tek başına bir şey yapamadı ve gitti. Belki kendini sıkmadı,oynamadı buna bir şey diyemem. Fakat istese de yanındaki bu oyuncular sebebiyle oynayamazdı.

Bu adamlar neden Avrupa’da gayet iyi performans gösteriyorlar da,Türkiye’de aynı başarıyı gösteremiyorlar?

Bunun da cevabı basit. Çünkü Türkiye’de takımların amacı top oynamak değil,top oynatmamak! Bu da bir diğer etken.

Halbuki Galatasaray her daim top oynamadan yanadır.

Öyle ya bu camia,kısır futbol oynatıyor diye Lucescu’yu kovdu.

Öyle ki bu camia hücum futbolunun en kralını Galatasaray’a oynattı diye Fatih Terim’i Lucescu’nun yerine getirdi.

Peki niye bu adamların arkasında durulmadı?

Çelişki,çelişki,çelişki…

Galatasaray’ın şimdiki teknik direktörü Hagi.

Antrenörlüğünü beğenirsiniz ya da beğenmezsiniz,takımı iyi yönetiyordur ya da yönetmiyordur.

Bu adamın ilk yaptığı iş ne oldu? Orta sahayı değiştirmek.

Neden?

Çünkü Hagi’de biliyor ki başarılı olmak istiyorsa orta sahayı değiştirmek zorunda. Bunu yapan Hagi’nin total futbol oynatma gibi bir sevdası var mı Galatasaray’a,yok. Ama bırak total futbolu,kaos futbolu oynayacağım desen bile bu adamları değiştirmek zorundasın. Çünkü bu adamlar becerileri ile Galatasaray’a katkı veremez artık.

Hem Skibbe hem de Rijkaard Adnan Polat döneminin bir ürünü. Şimdi böyle bir yazının sonuna Adnan Polat istifa yazmamı bekliyor olabilirsiniz. Ama ben yazmayacağım. Çünkü Adnan gitse,Mehmet gelse değişen bir şey olmayacak.

Galatasaray’da zihniyet değişmeli,zihniyet.

Çünkü başkanları değiştirebilirsiniz fakat zihniyeti asla.

11 Şubat 2011 Cuma

Galatasaray Cafe Crown:70-77:Fenerbahçe Ülker




Kayseri'de düzenlenen Türkiye Kupası Yarı Final maçında Fenerbahçe Ülker ile karşılaştık.

Maça mükemmel bir üçlük yüzdesiyle başlayan Fenerbahçe'ye karşı,pota altını kullanarak etkili olmaya çalıştık. Fakat bu muazzam üçlük yüzdesinin karşısında çok da fazla duramadık.

2.Çeyreğin sonlarına kadar ortada giden bir maç vardı. Ancak Fenerbahçe Ülker'in sahip olduğu kadro derinliği,farkını burada ortaya koydu. Galatasaray Cafe Crown'un çok fazla alternatifi yokken,Fenerbahçe Ülker Jasikevicius ile oyunda momentumu eline geçiriyordu.

İlk yarı bittiğinde fark 9 sayı idi.

Üçüncü çeyrek ise maçı Fenerbahçe'nin kazanmasına neden olan bölümü kapsıyordu. Bu çeyrekte çok iyi savunma yapıp Galatasaray'a pota altında kolay sayı fırsatı vermeyen ekip,hücumda da yüzdeli atmaya devam etti.

Galatasaray bu çeyrekte Andric'in muazzam oyunu ile ayakta kalmaya çalıştı.

Son çeyrek için herkesin düşüncesi farkın daha da açılacağı yönündeydi. Fakat öyle olmadı.

Oktay Mahmuti'nin ekibi nasıl bir takım olduğunu herkese yeniden hatırlattı. Bu çeyrekte fark 5 sayıya kadar indi. Ancak Galatasaray Cafe Crown takımının başlattığı yeniden yapılanmanın ilk yılında olunması,tecrübesizlik gibi etkenler Galatasaray'ın öne geçmesine engel oldu.

Savunma yine muazzam yapıldı fakat hücumda gereksiz heyecandan ötürü kolay top kayıpları oldu.

Son çeyreğin 6.dakikasında iken,Fenerbahçe Ülker'e yalnızca 2 sayı imkanı tanıdı Galatasaray Cafe Crown. Bu inanılmaz bir bilgi.

Nitekim maçı Fenerbahçe Ülker kazandı ve adını finale yazdırdı. Yarın finalde Beşiktaş Cola Turka ile Fenerbahçe Ülker karşılaşacak.

Yazıyı bitirmeden Galatasaray Cafe Crown ile ilgili de bir kaç şey söylemem gerekiyor sanırım.

Bu takım desteği hakediyor. Galatasaray'ın bir bestesi varya ''yenilsen de yensen de'' diye,işte o tezahüratı en çok hakeden takım Galatasaray Cafe Crown'dır.

Maçın son anına kadar mücadeleyi bırakmıyorlar ve formanın hakkını sözde değil,özde veriyorlar.

Bu takıma inanmalı Galatasaray taraftarları ve destek olmalı. Çünkü bu takım desteği hakikaten hakediyor.

10 Şubat 2011 Perşembe

Galatasaray Cafe Crown Yarı Final'de




Spor Toto Türkiye Kupası Çeyrek Final maçında rakibimiz Olin Edirne idi.

Ligde bize çok kritik bir maçta çelme takıp liderliğimizi elimizden almıştı Olin Edirne.

Kim ne derse desin,Galatasaray Cafe Crown o günden sonra bir düşüş yaşadı. O düşüş hala da devam ediyordu bana göre. Ta ki bugün oynadığımız Olin Edirne maçına kadar.

Olin Edirne maçında Tutku'nun da devreye girmesiyle başa baş giden maçı 4.çeyrekte lehimize çevirdik. Oynanan bu dördüncü çeyrek,sezon başındaki Galatasaray Cafe Crown'dan esintiler sundu bize.

Savunmayı yine çok iyi yaptık fakat hücumda etkisiz kaldık. Tutku'nun devreye girmesi,bu kilidi açmamızda çok önemli bir etkendi. Haluk Yıldırım'da Tutku'ya katılınca;maç kendiliğinden çözüldü ve galip geldik.

Yarı Final'deki rakibimiz ise Fenerbahçe Ülker oldu.

Abdi İpekçi'deki maçta taraftarımızın da müthiş desteği ile geriden gelip(özellikle son çeyrekte) Fenerbahçe Ülker'i sürklase etmiştik.

Fenerbahçe Ülker o günden sonra daha da bir yükseliş içerisine girdi ve şu an formunun zirvesinde. Lakin Banvit maçında inanılmaz zorlandılar ve sıkıntı yaşadılar. Fazla da efor sarfettiler. Bu onları olumsuz etkilemiş olabilir.

Ligdeki maçta taraftar faktörü de düşünüldüğünde,Galatasaray Cafe Crown bir adım öndeydi. Şimdi ise şartlar eşit.

Güzel bir maç olacak.

Yarı Final'in diğer ayağında ise Beşiktaş Cola Turka-Medical Park Trabzonspor ikilisi karşılaşacak.

Basketbol tarihinde bir ilk olsa gerek. Yarı Final'de 4 büyükler var!

Futbolda dahi en son 1993 yılında 4 büyükler yarı finale birlikte kalmış.

Yarın inanılmaz bir gün olacak.

Maç saatleri ise şöyle;

Beşiktaş Cola Turka-Medical Park Trabzonspor :18.00
Galatasaray Cafe Crown-Fenerbahçe Ülker:20.30

Maçları Sports Tv yayınlıyor.

9 Şubat 2011 Çarşamba

Anıl Dilaver’in Suçu Ne?



Başlığa bakıp da kimse aldanmasın. Düşünülenin aksine gayri ciddi bir yazı değil bu. Malum, insanlar‘’Fatmagül’ün Suçu Ne?’’ isimli diziden feyz alarak türlü şaklabanlıklar yapıyorlar.

Galatasaray altapısından çıkma Anıl Dilaver. Az çok takip edenler tanır onu. A2 maçlarına fırsat bulup da gittiğimde,izleme fırsatı buluyordum kendisini. Herkes Cem Sultan’dan patlama beklerken,asıl patlamayı o yaptı ve A takımda şans buldu.
Galatasaray’ın içinde bulunduğu durum malum. Hoş,şu an takım biraz toparlandı ve belli bir yola girdi. Fakat ligin ilk yarısında takımın hali içler acısıydı. Bu nedenle genç oyunculara yönelmek mantıklı bir hamleydi. Nitekim yine böyle bir ortamda Hagi genç Anıl Dilaver’i önce A takım kadrosuna aldı sonra da ilk 11’e koydu. O da oynadığı ilk lig maçı olan Konyaspor karşılaşmasında fazlasıyla iyi bir performans sergiledi. Attığı güzel golün dışında,gollük 2 de asist yaptı arkadaşlarına.

Ancak ne olduysa ondan sonra oldu. Takımın gençlerden en çok faydalanması gereken bir dönemde,bu kadar iyi bir başlangıç yapmasına rağmen Anıl Dilaver’e bir daha şans verilmedi.( Tabi şanstan kastım ilk 11.Hoş, sonradan girdiği maçlarda da çok süre almadı genç oyuncu.)

Devre arası transferleri henüz yapılmamıştı ve Galatasaray hücumda ciddi anlamda sıkıntı çekiyordu. Anıl Dilaver salt forvet değil. Kanatlarda da oynama özelliğine sahip bir oyuncu.

Konyaspor maçında attığı golü gözünüzün önüne bir getirin. Anıl Dilaver taktik gereği sol kanada geçmişti o dakikalarda. Golü de sol kanattan içeriye girerek plase bir vuruşla kaydetti. Yani demem o ki, Anıl Dilaver kanatlarda da çok rahatlıkla oynayabilecek bir oyuncu. Galatasaray ,Hannover olsun,Ajax olsun,Antalyaspor olsun bu maçlarda hücumda etkili olabilecek bir çok oyuncusundan yoksundu. Anıl Dilaver’de gayet formdayken bu maçlarda neden ilk 11 başlamadı?

Hagi’nin genç oyunculara büyük önem verdiğini biliyoruz. Emre Çolak olsun Serkan Kurtuluş olsun bu adamları 11 e koyan Hagi,Anıl Dilaver’e neden hiç şans vermiyor?
Hagi,devre arası kampında olduğumuz dönemde ilk 11 oynatabilirdi Anıl’ı. İçinde bulunduğumuz an itibariyle ise rotasyon oyuncusu olarak yararlanabilir. Yekta’yı yerinden oynatıp sağ açık olarak faydalanmaya çalışacağına,Anıl Dilaver’e kanatlarda görev verebilir.

Formda olduğu bir dönemde yararlanmalıyız Anıl Dilaver’den. Bu kadar iyi oynadığı bir dönemde kadroya giremez ise,umutsuzluğa kapılıp özgüvenini kaybedebilir genç oyuncu.

Sonunun Cafercan,Zafer Şakar,Mülayim Erdem gibi olmasını istemeyiz değil mi?

Eskişehir Maçının Ardından: İki Farklı Galatasaray




Eskişehir maçıyla birlikte,iki farklı Galatasaray’ın varlığından söz edebiliriz artık.

1.si; Hagi’nin mimarı olduğu basan,koşan,gol pozisyonuna giren,izleyenlere keyif veren bir futbol oynayan(kısacası Fatih Terim’in 96-00 yıllarındaki takımına benzeyen) bir Galatasaray.

2.si ise;yine Hagi’nin mimarı olduğu,yukarıda saydığım özelliklere taban tabana zıt olan bir Galatasaray.

Birincisi ile başlayalım.

Rijkaard’ın ardından bir enkaz aldı Hagi. Bu gerçeği kabul etmemiz lazım. Son derece demoralize olmuş,futbola dair hiçbir şey ortaya koyamayan bir takım vardı ortada. Hal böyleyken mucize yaratmasını bekleyemezdik Hagi’den.(En azından devre arasına kadar). Devre arası önemli bir sınav olacaktı Hagi için. Gica,yaptırdığı nokta transferler ile bu sınavı başarıyla atlattı. Artık önünde aşılması gereken son, ama oldukça zorlu bir engel kalmıştı.

İstediği kadroyu kısmen de olsa kurmayı başardı Rumen Hoca. Artık teknik direktörlük meziyetlerini ortaya koyması bekleniyordu ondan. 5-6 ay gibi kısa bir sürede,takımı belli bir seviyenin üzerine çekmeliydi. Bu yüzden devre arası kampında gereğinden fazla çalıştırdı oyuncularını Hagi. (ne kadar çok çalıştıklarını kendisi de defalarca dile getirecekti ilerleyen zamanlarda)

Birşeylerin değiştiğini hissedebiliyorduk fakat hala net olmayan şeyler vardı. Takım bir yerde patlama yapıp,kendi kimliğini bulacaktı. Ama ne zaman?

Bunun cevabını sonraya bırakalım.

İkinciye geçelim.

Dediğimiz gibi,bu bahsettiğimiz takım birincisi ile taban tabana zıt. Bu takım,mücadele gücü fazlasıyla düşük,kalesinde goller gören,kalite olarak daha vasat bir takım.

Bu takımın da mimarı Gheorghe Hagi. Yaptığı oyuncu değişiklikleri ile bu takımın meydana çıkmasına sebep oluyor Gica. Bu çok önemli bir dezavantaj Rumen Hoca’nın Galatasaray macerası açısından.

Bu bilgiler ışığında Eskişehir maçını okumaya çalışalım.

Galatasaray maça hakikaten muazzam başladı. Gol yollarında sorun çeken,mücadele gücü fazlasıyla düşük olan Galatasaray’ın yerini,oyunu domine eden,ileride basan,son vuruşlarda etkili olan bir Galatasaray aldı. ‘’Bu takım ne zaman patlama yapacak?’’ sorusunun cevabı da bir şekilde verilmiş oldu böylece.

Eskişehir kesinlikle küçümsenmeyecek bir takım. Son mağlubiyetini ligin ilk yarısında almış,o tarihten itibaren hep aşama kaydetmiş, Beşiktaş’ı yenip Trabzonspor ile Avni Aker’de berabere kalmış bir takımdan söz ediyoruz.

İşte bu Eskişehir’e ilk yarı boyunca pozisyon vermedi Galatasaray. İkinci yarının başıyla beraber ise rakibinin sadece kımıldamasına izin verdi.
Oyunun ilk 60 dakikasında izlediğimiz Galatasaray;1 numaralı takımı temsil ediyordu sahada. Hagi’nin beklentilerini fazlasıyla karşılayan bir takımdı bu. Öyle ki,sergilenen performans Rumen Hoca’yı dahi şaşırtacak cinstendi.

Stancu’nun Kazım ile beraber kanatlardaki işlerliği arttırması,Kewell’ın tecrübe kokan performansı ile birleşince,hücumda çok etkili oldu Sarı-Kırmızılı ekip. Tabi bu üçlünün arkasında bir cengaver gibi savaşan,Culio –Sabri-Neill üçlüsünü unutmamak lazım.

Hagi’nin çok tartışılan Neill-Cana hamlesine ise çok fazla karşı çıktığımı söyleyemem.

Lorik Cana’yı her ne kadar taraftar çok sevse de;orta saha için bir bomba niteliği taşıyor kendisi. Bu anlamda Arnavut futbolcuyu Neill ile karşılaştıracak olursak;

Neill Arnavut oyuncudan daha kontrollü ve ayağı çok daha iyi top yapıyor. Buna bir de kesiciliğini eklediğimiz vakit,çok önemli bir ön liberoya dönüşüyor.

Arnavut futbolcu daha mücadeleci fakat feci kontrolsüz. Olup olmadık yerlerde kart görmesi,topu yönlendirmede(Neill’a göre düşünürsek) daha başarısız oluşu,orta saha için Arnavut oyuncuyu bir adım geriye itiyor.

69. dakikaya kadar aynı hırs ve istek ile mücadele eden Galatasaray;bu dakikadan itibaren geriye gitmeye başlıyor. Bunun temel nedeni ise, Hagi’nin oyuna müdahele etmedeki yetersizliği.

Bu dakikada oyundan Neill çıkıyor ve giren adam ise Mustafa Sarp! Ayhan ve Barış ile beraber Galatasaray’ın akıcı futbol oynamasına engel olan 3 isimden biri.

Hagi’nin burada yapması gereken basitti. Yorulduğunu düşündüğü Neill’ı kenara alıp,Yekta’yı oyuna sürmek. Yekta o işi yapabilecek yedekteki tek adam. Bir Selçuk İnan yaratabilirdi kendine Hagi fakat yapmadı. Nitekim Galatasaray 2 gol birden yedi ve maçı tehlikeye attı.

İlk golde kaybettiği top ile Galatasaray’ın kalesinde gol görmesine neden olan Sarp;ikinci golde de yerini kaybetti ve onun yerini kaybetmesi ile beraber Serkan Kurtuluş Sarp’ın açığını kapatmak için Batuhan ile eşleşti. Neticesinde Batuhan’a faul yapmak zorunda kaldı genç sağ bek. O faul,Galatasaray’ın kalesine gol olarak döndü.

Burada da ortaya 2 numaralı takım çıkıyor. Bu takımın da mimarı görüldüğü üzere Hagi. Oyuna yaptığı yanlış müdahale,kendine ait olan tüm artıları tek bir kalemde silebiliyor.

Ne Mustafa ne de Ayhan,Galatasaray’da yedekten gelip kaliteyi artırabilecek oyuncular değil.

Hagi’nin burada bir karar vermesi gerekiyor.

Kendisinin de fazlasıyla memnun olduğu ilk 60-65 dakikadaki Galatasaray ile mi devam edecek yola;yoksa oyuna sonradan girip, herkesi mest eden Galatasaray’ı yerle bir eden oyuncularla mı?

Vereceği cevap ile Hagi Galatasaray’daki kaderini çizecek.

5 Şubat 2011 Cumartesi

Doğum Günün Kutlu Olsun Gheorghe Hagi




Her ne kadar antrenör olarak zaman zaman eleştirsek de;bu renklere gönül vermiş insanlarda yerin bambaşkadır Gica.

Bugün 5 Şubat ve senin doğum günün.

Bazen düşünüyorum,keşke antrenör olarak hiç gelmeseydin Galatasaray'a? Sende Fatih Terim gibi reddetseydin Galatasaray'ı,ne kaybederdin Galatasaraylılığından?

Yalnızca 10'umuz olarak kalsaydın,sadece Milan'a,Leeds'e attığın goller ile hatırlasaydık seni..

Bu tribünlerden yine Hagi istifa sesleri yükselecek,belki ben bile seni bu satırlarda eleştireceğim defalarca.

Ama unutma,her ne olursa olsun seni çok seviyoruz biz. Sen bizim efsanemizsin.

Nice senelere Commandante!

4 Şubat 2011 Cuma

Gaziantepspor Maçının Ardından: Kalite ve Özgüven



İlk olarak Frank Rijkaard vurgu yapmıştı Galatasaray’daki kalite eksikliğine. Bu söylem,o dönemde büyük tepki çekmişti. Böyle büyük bir futbol adamı,nasıl olurda böyle bir açıklama yapardı?

Frank Rijkaard Galatasaray’ı çalıştırdığı için,insanlar bu açıklamaya duygusal olarak yaklaşmıştı. Galatasaray onların göz bebeğiydi ve bu tarz bir açıklama canlarını acıtmıştı. Fakat gerçekleri dile getiriyordu ünlü teknik adam.

Frank Rijkaard yanlış anlaşılmıştı. Elano,Keita,Dos Santos,Jo,Neill,Kewell gibi isimler varken,bu takımda nasıl olurda kalitesiz diye itham edilirdi?

İnsanlar Rijkaard’ın açıklamasını bu yüzden eleştiriyordu.

Fakat dedik ya,Rijkaard yanlış anlaşıldı. Hollandalı’nın vurgu yaptığı eksiklik yabancı oyunculardan kaynaklanmıyordu,aksine yerli oyuncuları kastetmişti.

Bu açıklamanın üzerinden neredeyse yarım sezon geçti. Rijkaard’ın bu açıklamasını eleştirenlerin bir çoğu,Hollandalı teknik adama hak vermeye başladı. Çünkü söyledikleri doğruydu.

Ufuk-Sabri-Hakan B.-Servet-İnsua/Ayhan-Barış(Sarp)-Culio/Yekta-Kazım-Emre Çolak

Robinson Zapata/Sabri-Cana-Servet-Hakan B./Neill-Culio-Yekta/Kazım-Kewell-Stancu

İlk yazılan kadro Bursaspor karşısında Galatasaray’ın ilk 11’i. İkinci kadro ise Galatasaray’ın Gaziantepspor maçına çıktığı kadro.

Kalın bir şekilde yazdığım isimler ilk maçtan farklı olarak Hagi’nin sahaya sürdüğü isimler(Yekta ile Kazım o maçta oynadılar fakat gerçek mevkilerinde değil). Hagi’ye karşı yapmış olduğumuz temel eleştiri;Galatasaray’ın kalitesini bir nebze de olsa yukarı çekecek oyuncuları yedek bırakmasına yönelikti.

Kewell ile Neill’ı çıkarırsak;Zapata,Stancu’yu ilk 11’e koyup;Kazım ile Yekta’yı da kendi mevkilerinde oynatabilirdi,yapmadı. Galatasaray’ın kalitesiz diye eleştirilen yerli oyuncularından bazılarını kurtarıcı diye Bursaspor maçında oynattı. Nitekim Galatasaray yenildi ve bizde ‘’Bursaspor maçı özelinde’’ Hagi’ye eleştirilerimizi yönelttik.

Gelelim Gaziantepspor maçına. Kupa,Galatasaray’ın varolduğu tek kulvar. Ne yapıp edip,kupayı kazanması gerekiyor. Rakibin kim olduğuna bakmaksızın teker teker turları geçmesi lazım. O yüzden ‘’Neden Gaziantepspor? ‘’diye hayıflanmaya gerek yok

Bu maçta çıkan ilk 11;mevcut kadro içerisinden çıkabilecek en iyi 11 di. Bursaspor maçında nasıl ki Hagi’yi eleştirdiysek;bu çıkardığı kadrodan ötürü de teşekkürü yollamamız lazım. Doğru olanı geç olmadan gördü çünkü.

Eleştirilebilecek tek nokta,Cana ile Neill’ın farklı mevkilerde oynaması olabilirdi fakat ben bu tercihi yadırgamıyorum. Zira Lorik Cana,ön libero olarak Hagi’nin isteklerini karşılayamıyordu. Oyuna topu sokma konusunda çok başarılı olduğunu söylemek zor aynı zamanda golcü bir orta saha oyuncusu da değil. Mücadele etme isteği falan üst düzeyde,taraftarlarda bu özelliklere sahip oyuncu görmediğinden Lorik Cana konusunda duygusal davranıyorlar.

Tüm bunların ışığında,Hagi hazırlık maçlarında Lorik Cana’yı stoper olarak oynattı ve orta sahadaki etkisiz oyununa nazaran;bu mevkide çok başarılı oldu Arnavut oyuncu. Aynı Lorik Cana Sivasspor maçında da stoperde etkili olunca;Gaziantepspor maçında stoperde oynaması kaçınılmazdı.

İlk 11 ne kadar arzulanan bir 11 ise,yedeklerde o derece yetersizdi Galatasaray’da. Taraftarı heyecanlandıran ve maçı çevirir diyebileceğimiz tek adam Milan Baros’tu. Fakat o da sakatlıktan yeni çıkmıştı ve hazır değildi. Hagi macera aramamalıydı. Ekstrem bir durum olmadığı müddetçe oyuncu değiştirmesine gerek yoktu. Zira çıkaracağı oyuncunun yerine alacağı isim,çıkan oyuncudan daha fazla yarar sağlayamazdı.

Gaziantepspor ile oynayan takımların iyi futbol oynama şansı çok fazla değil. Çok sıkıcı bir futbol oynuyor Gaziantepspor. Hücumdan ziyade savunmayi ön planda tutuyorlar. Birkaç oyuncunun ekstra çabaları ile hücumda var oluyorlar. Böyle bir ortamda Galatasaray’da bu silik oyuna ayak uydurdu. Fakat Neill ve Kewell’ın katılımı ile artan kalite,bir adım öne geçirmişti Galatasaray’ı.

Oyunun son yarım saatine kadar herşey güzeldi,ondan sonrası ise yine felaket. Zira oyuncu değişiklikleri sonucu,kenardan gelen oyuncular maça dahil olmuştu ve Galatasaray’ın kadrosu alternatifli bir kadro değildi. Kısacası ipler son 20 dakika boyunca Gaziantepspor’un elindeydi.

Aydın’ı oyuna alıp,maça şekil vermesini beklemek büyük hayalcilik. Hagi bu hatayı yaptı işte. Kewell’ı çıkarıp Aydın’ı alarak. Halbuki çıkan oyuncu doğru,giren oyuncu yanlıştı. Madem ki bir hamle düşüncesi içerisindeydi;alacağı adam Milan Baros olmalıydı. Böylece Milan Baros,Kewell’ın yerine pivot santrafor konumuna geçerdi,Stancu ise yine 2.forvet gibi oynardı.(Bu taktik yabancı gelmiyor biz Galatasaraylılara. 2005-2006 sezonunda da,Hakan Şükür pivot santrafor,Necati Ateş onun arkasında ikinci forvet gibi oynuyordu)

Bir diğer değişiklik olan Mustafa’nın, yerine girdiği Yekta kadar bile etkili olamaması,orta saha üstünlüğünü Gaziantepspor’a verdi. Bu dakikadan sonra,stoperde oynadığı 2 maçta da iyi oynayan Lorik Cana’nın,hata yapmaya başlaması Gaziantepspor’u çok tehlikeli hale getirmişti. Savunmadan birilerinin top çıkarması gerekiyordu fakat bunu Lorik Cana yapamıyordu. Bu yüzden ilk topu defalarca Servet aldı Zapata’dan. Çoğunlukla uzun oynayarak topu kaybetmemize sebep oldu. Hoş orta sahada oynayan Mustafa Sarp’a aktarsa dahi,top duvara çarpıp geri döner gibi kendisine geliyordu!

Skor olarak üstünlüğü kaybetmesi,dibe vurmuş olan olumsuz özgüveni ile yüzleşmek zorunda bıraktı Galatasaray’ı. Bu sezon boyunca özgüven kazanması çok zor takımın. Kendine güvensizlik,bu sezon bitene dek Galatasaraylı futbolcuların yakasına yapışacak.

Cenk Tosun’un sergilediği üst düzey performans;iyi biteceğini düşündüğümüz bir gecede bizleri hayal kırıklığına uğrattı.

Hagi’nin dikkat etmesi gereken tek şey oyuncu değişiklikleri. İlk 11 olarak mevcut şartlarda çıkabilecek en iyi kadro Gaziantepspor maçında çıkan kadroydu. Bu kadroyu bozmaması gerekiyor. En azından Arda takıma dönüp,Milan Baros’ta eski formunu yakalayana kadar.