27 Eylül 2010 Pazartesi

İBB Maçının Ardından : Bir Sağlam Adım Daha



Mourinho kendi takımıyla ilgili İspanya medyasına açıklama yapmıştı,''Kimliğimizi arayan bir takımız'' diye. Mourinho belki de bilmeden,Galatasaray'ı açıklamamızda yardımcı olacak bir açıklama yapmış.

Galatasaray da, geçen seneki görüntüsünü birazcık değiştirip(ya da modifiye edip) yeni bir görüntüye kavuşma derdinde. Mourinho'nun açıklamasından devam edersek,Galatasaray kimliğini bulmak üzere ancak biraz daha zamana ihtiyacı var. Herşeyin yerli yerine oturabilmesi adına.

Rijkaard'ın bugün sahaya sürdüğü 11,ideale yakın bir 11 di. Fizik olarak yetersiz Misimovic'in ve sakatlığı bulunan Arda'nın,tam performanslarını sahaya yansıtmalarıyla beraber,bizde yeni kimliğine kavuşmuş Galatasaray'ı izleme fırsatı bulacağız. Yeni Galatasaray hepimizi heyecanlandıracak cinsten. Rijkaard'ın pasa dayalı futbolu ile,zamanında Kalli'nin, Fatih Terim'in oynattığı hücum (ya da başka deyişle kaos) futbolunun karışımı bir oyun anlayışı,Galatasaraylıları bekliyor olacak.

Galatasaray'ın yeni oyun tarzında bir çok kilit nokta var,ancak bu kilit noktaların başında,her zaman olduğu gibi,orta saha geliyor. Sezon başından geldiğimiz haftaya kadar geçen süreye bakarsak,Galatasaray sıkıcı,skora yönelik bir futbol oynuyordu ya da oynamak zorundaydı. Bu dönemde Galatasaray'ın orta sahasında Ayhan ve Mustafa Sarp görev alıyordu. Ancak bugünkü maçta farklı bir orta saha ikilisi sahaya sürdü Frank Rijkaard. Aslında olması gerekeni ,ancak bir çok nedenden dolayı gerçekleştiremediği düşüncesini gerçekleştirdi. Lorik Cana-Ayhan ikilisi ,Rijkaard'ın kafasında kurguladığı kadroda, orta sahada yer alan iki oyuncu. Bu ikili kombinasyonda da önemli olan isim Lorik Cana. Onun takıma katılması,duran çarkın işlemesini sağlıyor. Haftalardır günah keçisi ilan ettiğimiz Ayhan,Lorik Cana'nın takıma katılmasıyla birlikte,belki de son senelerde görmediğimiz kadar güzel bir performans sergiledi. Ayhan'ın bu performansı,Lorik Cana'nın güzel oyunuyla birleşince,Galatasaray'ın kalbi olan orta saha,takımın geneline olumlu yönde etki yaptı. İstanbul Büyükşehir'in de açık oyunu tercihi etmesi,kapalı takımlara karşı fazla varlık gösteremeyen Pino için bulunmaz nimetti. Pino'nun da etkili oyunuyla,arzuladığı oyunu ilk yarıda,fazlasıyla oynama fırsatı buldu Rijkaard'ın öğrencileri. Tabi ilk yarıda maçın gidişatını etkileyecek,bence çok önemli bir olay gerçekleşti. Lorik Cana bu bölümde gereksiz bir pozisyonda sarı kart gördü. Lorik Cana gibi Galatasaray'ın agresif bir orta alana sahip olmasını sağlayan,sert bir oyuncunun bu kadar erken kart görmesi,takımı ,3-0 dan sonra dahi olumsuz etkileyecek bir gelişme. Öyle ki,bu olaydan sonra,daha pasif bir Galatasaray izledik. İkinci yarıda bunu sezinleyen Rijkaard,oyuncu değişikliğine giderek Lorik Cana'yı kenara aldı. Ancak Rijkaard'ın en büyük hatası,Milan Baros'u oyunda tutmasıydı. Cuma günü Karabük gibi sert bir deplasmana çıkacak olan Galatasaray'da,Baros olmazsa olmazlardan. Henüz tam olarak hazır olmadığını ve maçın da 3-0 olduğunu hesaba katarsak,''oyundan çıkması gereken öncelikli futbolcuydu''öngörüsünde bulunmamız yanlış olmaz.

Fazla gol yediği için eleştirilen Galatasaray, son 4 haftada sadece 2 gol gördü kalesinde. Galatasaray bir şekilde sonuç alıyor,ancak bunu yaparken savunma disiplinini de elden bırakmıyor. Her geçen hafta rakiplerine daha az pozisyon veriyor. Rakipler genelde duran toplardan tehlike yaratıyor. Bu durum da Galatasaray'ın kazanmak üzere olduğu ''yeni kimlik'' ile alakalı.

Gün geçtikçe;seyretmesi daha keyifli,taraftarını mutlu eden bir Galatasaray göreceğimizden emin olabilirsiniz. Çünkü Frank Rijkaard ve ekibi,işini bu kez şansa bırakmıyor...

Edit: Bu arada bir ekleme yapayım. Baros'un bugün yaptığı hat-trick'e ingilizler ''Perfect Hat-trick'' diyorlarmış.
''Neden böyle diyorlar?''ın cevabı da aşağıda ;

''Bir oyuncu 3 gol atıyor ve bunlardan biri sol ayak,diğeri sağ ayak sonuncusu da kafaylaysa buna İngilizler Perfect Hat-trick derler.''

25 Eylül 2010 Cumartesi

Metin Oktay ve ''Baba''sı



Hüseyin Çıtak arkadaşımız facebookta paylaşmış bu resmi. Metin Oktay ve ''Baba''sı. Eşsiz bir resim...

Baba Gündüz'e de sevgilerle

Galatasaray - İBB Maç Öncesi



Galatasaray yeni bir sistem oturtma derdinde. Aynı geçen sene olduğu gibi. Geçen sezon 4-3-3 sistemini bu topraklarda deneyen Frank Rijkaard ve ekibi;bu sene 4-2-3-1 ' e geçiş yapmak üzereler. Üzereler diyorum,çünkü tam anlamıyla bunu başarmış değiller. Gerek sakat oyuncuların varlığı,gerek istenilen transferlerin geç yapılmış olması bu durumun başlıca nedenleri.

Yine geçen sezon olduğu gibi bir geçiş dönemi yaşıyor Galatasaray. Ancak bu sefer ki geçiş dönemi,önceki kadar sancılı ve uzun süreli olmayacak. Sakat oyuncuların düzelmesiyle birlikte(muhtemelen Karabükspor ya da Milli maç arasından sonraki Fenerbahçe maçından önceye tekabül edecek bu) bu geçiş dönemi de son bulacak ve takım,Rijkaard'ın istediği kıvama gelecek.

Tabi önemli olan, bu sancılı dönemlerde oynanan maçlarda sıkıntılı skorlar almamak. İyi ya da kötü oyundan bağımsız bir şekilde,maçları kazanmak birincil öncelik olmalı.

Galatasaray'da bu sancılı dönemde bir seri yakaladı ve 3 maçtır kazanıyor. Ancak futboluna baktığımız zaman,bir güzellik sunamıyor taraftarlarına. Güzel oyun sunabilmesi için önünde birkaç hafta daha var Galatasaray'ın, ama güzel oyun gelene kadar bu seriyi sürdürmesi de bir zorunluluk halini almış durumda.

Bu serinin devam edebilmesi adına,çok önemli bir karşılaşma var önünde Galatasaray'ın. Rakip İstanbul Büyükşehir Belediye.

Galatasaray'ın 2 haftadır oynadığı takımlara baktığımızda(Gaziantep ve Buca), bu takımların ligde az gol yiyen ekipler olduğunu görüyoruz. Ancak bu bilgiden bağımsız bir şekilde Galatasaray az gol attığı için eleştiriliyor. Tek sebep tabiki bu değil ama sadece bu şekilde Galatasaray'ı eleştirmekte çok manasız.

İBB,Galatasaray'ın son iki maçta oynadığı takımlardan biraz daha farklı. Zaman zaman açık oynuyorlar ancak çoğu zaman,özellikle büyük takımlara karşı,kapanıp kontra atağı düşünüyorlar. Bu yüzden de az ama öz geliyorlar. Galatasaray'ın kanat oyuncularına baktığımız zaman,kapanan takımlara karşı çok fazla etkili olamadıklarını görüyoruz,özellikle Pino. Geçen hafta da bunu net biçimde gördük. 85. dakikaya kadar sahip olduğu özellikleri çok fazla gösterme şansı bulamayan Kolombiya'lı oyuncu, o dakikadan sonra maçın adamı olmaya aday bir performans sergiledi. Bunda tabiki Bucaspor'un son dakikalarda gol aramak için savunmayı boşaltması etkili oldu.

Ancak rakip kapandığı zaman Pino'dan verim almak zorlaşıyor. Hem Lorik Cana'nın takıma girmesi,hem de Pino'dan daha fazla verim alabilmek adına İBB maçında(İBB nin kapanacağını da düşünürsek) Pino yerine Aydın ile başlamak daha mantıklı. Oyunun son bölümlerinde Pino'yu sokarak rakibe karşı neşteri vurabiliriz. Tabi o ana kadar maçı koparabilir de Galatasaray. Bu,Misimovic'in maçtaki performansına bağlı. Her zaman söylediğimiz ve gerçek olan bir şey var. Kapalı takımları açmanın en basit yolu duran toplardır diye. Misimovic'te, söz konusu duran top olunca,önünde saygı ile eğilmemiz gereken bir oyuncu. Bunun dışında atacağı öldürücü paslarda,rakibi çözebilmek adına çok önemli.

Hafta içindeki taktik antrenmanda,as takımda oynatmış Cana'yı Rijkaard. Bu da Pino'nun kesileceği anlamına geliyor ki çok mantıklı bir hamle olur bu. (Özellikle rakibin kontra atağa dayalı bir takım olduğunu düşürsek.)

Seriyi devam ettirebilmek adına önemli ve güzel bir fırsat İBB. Galatasaray'ın bu fırsatı nasıl değerlendireceğini hep birlikte göreceğiz.

21 Eylül 2010 Salı

Antrenör Farkı



Aslında daha önce yazmam gerekiyordu bu konu hakkında ancak bir şekilde fırsat bulamadım. Şimdiye kaldı.

Manisaspor Makukula'yı transfer ettiği zaman,Manisa'daki sorunun bu transferle çözülemeyeceğini,antrenör değişikliği gerektiğini belirtmiştim. Hakan Kutlu da, takımı Antalyaspor'a kaybedince istifasını verdi. Hakan Kutlu iyi niyetli bir hoca,belki kafasında çok güzel planlar var ama bunları bir türlü çalıştırdığı takımlara yansıtamıyor. Bunun neticesinde de çalıştırdığı takımlar başarısız oluyor.

Hakan Kutlu'nun yerine göreve gelen teknik adamsa tam bir nokta atışı Manisaspor için. Hikmet Karaman.

Daha önce defalarca bahsettim. Sistem teknik direktörü,taktik teknik direktörü diye. Sistem antrenöründen uzun vadede başarı beklersin,taktik antrenöründen de kısa vadede.

Hikmet Karaman'da tam bir taktik antrenörü. Zaten bunuda hemen belli etmiş olacak ki,çalıştırdığı takım Trabzonspor'u deplasman yenmiş.

Maçın tamamını izleyemedim,özetini izleme fırsatı buldum. Takıma bir canlılık getirdiği çok net belli oluyor. Takımdaki oyuncularda özgüven tavan yapmış durumda. Böyle bir başlangıç hiç kuşkusuz,morallerin tavan yapmasını sağlayacaktır. Hikmet Karaman içinde bundan güzel bir başlangıç olamazdı.

Manisaspor'un Trabzonspor'u yenmesinin ardından,işte Makukula farkı diyenler var. Bir fark olduğu doğru ancak bu farkı oluşturan Makukula değil,Hikmet Karaman. Makukula kuşkusuz çok önemli bir transfer ancak Hikmet Karaman'ın gelişi takımı ayağa kaldırdı,Makukula'nın transferi değil.

Bu hamleyle birlikte, Manisaspor'un ''ligden düşme gibi bir korku ''taşıma ihtimali de sıfıra yaklaştı. Henüz ligin başı. Hikmet Karaman'a ayak uydurabilirse futbolcular-ki uydurmama gibi bir ihtimalleri yok- ligi bu sene için ilk 10 da bitirebilirler.

Kararlardaki Tutarsızlık




Dün çok güzel bir maç olacağı düşüncesiyle ekran karşısında geçtim. Galatasaraylı birisi olarak, Bursa'nın puan kaybetmesini istiyordum ve objektif olarak maç öncesine baktığımda da,bu isteğimin gerçekleşeceğini umuyordum.

Bursa beklediğimden daha tempolu,Gaziantepspor'da daha tutuk başladı. Ortada giden bir maçken,önce Ömer Erdoğan'ın golü geldi,ardından da Deniz Çoban'ın maçı tatil kararı.

Tabi Bursa'nın böyle bir deplasmandan bedava 3 puan alması canımı sıktı. Tabi bu,taraftarlık penceresinden baktığımız zaman görünen kısım. Yaşananlara bir futbolsever olarak baktığımızda ise,durum çok daha vahim.

Talimatlar gereği,artık en ufak bir yaralanmada dahi maçlar oynatılmayacak ve hakemler maçı tatil edecek. Buna eyvallah. Ama insanın aklına farklı sorularda gelmiyor değil.

Geçmişten günümüze gelelim. 2006-2007 sezonunda Kadıköy'de oynanan derbi maçta,Mondragon'a ses bombası atıldı. Bakın çakmak falan değil,ses bombası. Hakem bir-iki anonsla olayı geçiştirdi ve maç devam etti. Sonrasında Fenerbahçe'ye verilen ceza ise çok daha komikti. Önce bir maç sahası kapandı,ardından tarafsız sahada oynama cezası verildi. Ceza olarak maçını oynayacağı stadda İzmir Atatürk Stadı. Fenerbahçe'nin kendi stadından daha büyük bir stadda,şampiyonluk maçına çıkartıldı Fenerbahçe.

Bu maçın rövanşında, iki takım Ali Sami Yen'de karşılaştı. 19 Mayıs'ta. O maçtada, bu sefer Galatasaray taraftarları tarafından, inanılmaz bir pet şişe yağmuruna tutuldu Fenerbahçeli oyuncular(Kadıköy'de kendilerine yıllardır yapılanın bir birikimi de denilebilir bu yapılanlara). Kadıköy'deki maç nasıl tatil edilmeliyse,bu maçta öyle tatil edilmeliydi ama o maçın hakemi de maçı oynatma seçeneğini kullandı.

Ve geçen sene. Yine Kadıköy'de oynanan bir Fenerbahçe-Galatasaray maçında, oyuncuların ısınma hareketleri yaptığı bir esnada,yardımcı hakemin kafasına bir cisim atılarak hakemin kafası yarıldı. Maçın başlamadan tatil edilmesi gerekirken,Bünyamin Gezer maçı oynatmayı seçti. Maçtan sonra bu maçı neden oynattığı ile ilgili soruya verdiği cevap ise,tam bir skandaldı. ''Maçı oynatmasam,seyirci sahaya inerdi''
Halihazırda bu örnekler önümüzde dururken,Tolunay Kafkas'ın yapmış olduğu feveran,gayet normal.

Maçın oynatılmama kararı yüzde yüz doğru ancak, bu örnekler ortadayken, insanların '''bu maç oynanmalıydı'' düşüncelerine de saygı göstermek gerekiyor. Gerekli önlemler alınmadığı sürece bu ülkede maç oynanması,çok zor hale gelebilir.

Çünkü herkes bu gücü kendinde bulacak artık. Sahaya atılacak en ufak bir yabancı cisimde maçlar tatil edilecek. Eğer edilmezse,dünkü maçtan yola çıkarak,kişiler ya da kurumlar haklı bir şekilde serzenişte bulunacak.

4 hafta sonra Fenerbahçe-Galatasaray maçı var. Muhakkak olaylar çıkacaktır. Yine bir kendini bilmez sahaya bir şey atarsa ve maç verdiğim örneklerde olduğu gibi tatil olmazsa ne olacak ?

Muhakkak önlem alınması gerekiyor bu duruma. Futbolun marka değeri diyoruz,sahalar diyoruz bu olayların önüne geçemiyoruz. Söz konusu futbolun marka değeriyse,herkes üzerine düşen görevi yapmalı.

19 Eylül 2010 Pazar

Fenerbahçe:1-1:Beşiktaş // Kazanan Galatasaray



Maçtan önce kadroları duyduğum zaman,Beşiktaş'ın zaten sıfır olan kazanma ihtimalinden sonra,kafamdaki beraberlik düşüncesi de sekteye uğradı. Schuster büyük bir hata yapıp,kalede Hakan Arıkan'a,forvette de Nobre'ye görev verdi. Özellikle Cenk gibi,Türkiye'deki en formda 1-2 kaleciden birini kesip,özgüveni fazla olmayan aynı zamanda hata yapmaya çok müsait olan Hakan Arıkan'la başlaması gerçekten skandaldı.

Beşiktaş için Quaresma,Guti ne kadar önemliyse; Bobo'da en az bunlar kadar önemli ve değerli. Nobre'nin 1-2 maçta yapmış olduğu çıkışa aldanıp onu koyan Schuster,elleriyle 2 puan kaybettirdi takımına.

Beşiktaş'ın sıfır olan kazanma ihtimali dedim. Ona da bir açıklık getireyim. Fenerbahçe Saraçoğlunda inanılmaz bir baskı kurarak,rakibi sindirmeyi başarıyordu. Özellikle derbilerde. Ancak bugün o ihtişamlı görüntüsünden uzak,normal bir taraftar gibiydi Fenerbahçe tribünleri. Öyleki bütün maç Beşiktaşlıların ''Beşiktaş seninle ölmeye geldik..'' diye başlayan bir tezahüratı vardı,onu dinledik.

Maça 2 büyük hata ile başlayan Schuster'in imdadına önce Hakan'ın sakatlığı yetişti. Bu hayırlı bir sakatlık oldu Beşiktaş için. Sakatlığın hayırlısı mı olur demeyin,olur.(Erciyes-Gs 2005-2006 sezonu maçı Yalçın Ayhan'ın sakatlığı). Hakan Arıkan bu tarz maçlarda hata yapma şansı en yüksek kalecilerden birisi. Özgüveni ve konsantrasyonu fazla değil,bu da onun hata yapmasına sebebiyet veriyor. Cenk ise aksine özgüveni fazla ve oyuna tam anlamıyla hakim bir kaleci. Ekrem'in sakatlığı biraz Schuster'i olumsuz etkiledi. Bobo'yu belki daha erken oyuna alabilir,oyuna daha çabuk denge getirebilirdi.

Schuster Bobo hamlesini yaparken bir tercihte bulunmak zorundaydı. Nihat'ı mı çıkaracaktı yoksa Aurelio'yu mu ? Schuster tercihini Aurelio'dan yana kullandı,bence haklıydı da. Çünkü o an durum 1-0 dı ve gole ihtiyacı vardı. Tek önlibero olarak Ernst'i bıraktı ve sol iç oynayan Guti'yi tam bir oyun kurucu olarak oynamaya sevketti. Bu değişikliğin akabinde de Beşiktaş'ın pozisyonları ve golü geldi. Daha erken bir hamle,Beşiktaş'a 3 puanı da getirirdi.



Birazda Fenerbahçe

Fenerbahçeliler bu maç ile birlikte Aykut Kocaman'a veda etmeye başlasınlar. Bunu sene başından beri deklare ediyorum. Bu iş Aykut ile olmaz. Ankaraspor'u,İstanbulspor'u ne mantıkla çalıştırdıysa,Fenerbahçe'yi de o mantıkla yönetmeye çalışıyor. Oyun değişiklikleri zaten tam bir skandal. Cristian Baroni fetişistliği almış başını gidiyor. Çünkü Baroni'yi takıma o aldırdı. Oynatmazsa olmaz. Bugünkü maçtan sonra gördük ki,artık taraftar ile arasında da bir bağ kalmamış Aykut Kocaman'ın. Maçtan sonra tribünler Aykut istifa diye bağırdılar. Bu Fenerbahçe tribünlerinde çok fazla rastladığımız bir şey değil. Oyuncu ıslıklanır hatta başkan istifaya davet edilir,ancak antrenör istifaya davet edilmezdi. En azından ben hatırlamıyorum. Varsa da öyle bir durum,bilgilendirin beni.

Fenerbahçe'nin çok şey beklediği Alex,topla ilk kez 10.dakikada bir korner atışında buluştu. Bakın 10.dk diyorum. Bu adam Fenerbahçe'nin pozisyona girmesini sağlayacak olan kişi ancak o kadar kaçak dövüşüyor ki topla çok ender buluşuyor. Zaten Hakan Arıkan'ın o fahiş hatası olmasa,Fenerbahçe'nin ilk yarıda gol bulma şansı da yoktu.

Ancak ilk golü Fenerbahçe'nin bulması,maçın bundan sonrası için hem Fenerbahçe hem de Aykut Kocaman için inanılmaz bir fırsattı. Çünkü Aykut Kocaman'ın oyun taktiği kontraatak üzerine kurulu. Zaten Dia,Stoch gibi transferleri gerçekleştirme amacı da bununla alakalı. 2. yarıda ilk yarıdan farklı olarak daha fazla pozisyona girmesi de gayet normal Fenerbahçe'nin. Eğer Niang ile Dia,Guiza'lık yapmayıp,topu ağlarla buluşturabilselerdi, bu Anadolu takımı anlayışı başarıya ulaşacaktı.

Fenerbahçe'nin defans ve hücum hattı ile orta sahası arasında büyük bir boşluk var. Selçuk ile Emre, ne rakip kalenin hemen önündeler ne de kendi yarı sahalarına yakınlar.Ortası bir yerdeler. Bu da Fenerbahçe'nin oyun kurmasını ciddi anlamda etkiliyor. Bunun sıkıntısını çokça çektiler. Emre bir şekilde kapatıyordu bu açığı ama ikinci yarıda sakatlanıp çıkınca,bunu yeterince başaramadı Fenerbahçe.

1-2 şeye daha değinip yazıyı noktalayacağım;

Maçtan önce yapılan saygı duruşu esnasında,Kadıköy'de takımlarını desteklemeye gelen Beşiktaş taraftarları,pervasızca Fenerbahçe'ye küfür etmeye başladılar. Tamam küfür edin ama saygı duruşunda bunun olması gerçekten büyük ayıp.

Volkan Demirel'i yakın çekimlerde dikkatlice izleyin. Bu kaleci her pozisyon sonrası hakeme ana avrat küfür ediyor. Bu hakemlerin dikkatini nasıl çekmiyor gerçekten anlayamıyorum. Eskiden kendi oyuncularına da küfür ederdi,artık kendisini geliştirmiş,kendi taraftarlarına da küfür etmeye başladı. Ne diyim,elbet bir gün ona da gerekli dersi birileri verir...

Tabi bu sonucun Galatasaray'a yaradığını söylememe gerek yok sanırım. Bursa'da yarın kaybederse,Galatasaray hariç, zirve yarışındaki bütün takımlar puan kaybetmiş olacak. Galatasaray ilgili maç yazımda söylediğim gibi,kaymaklı ekmek kadayıfı :)

Bucaspor Maçının Ardından: Galatasaray Kimlik Değiştirirken





Basketbolda bir tabir vardır. Savunma yapmadan maç kazanılmaz derler. Galatasaray'ın kimlik kartına baktığımız zaman,özellik olarak hep yediğinin fazlasını atan,ya da rakibi yaptığı presle boğan bir takım olduğunu görürüz. Lucescu zamanında bu özelliğinden biraz uzaklaşsa da,genel itibariyle bu özellik Galatasaray'ın vazgeçilmezidir.

Rijkaard, Galatasaray'ın teknik direktörü olduğu ilk günden itibaren,herkesin beklentisi;oyunu domine eden,paslarla rakibi bunaltan,hep yediğinin bir fazlasını atan bir Galatasaray görmekti. Geçen sezonun başlarında bu beklentiyi karşılayan Galatasaray,Fenerbahçe'nin de muazzam başlangıç yapması sebebiyle ligi erken koparamamıştı. İlerleyen dönemlerde bir şekilde üretkenliğini kaybedip,savunma yapmayı da beceremeyince,ligi istemediği bir şekilde noktalamak zorunda kalmıştı.

Her ne kadar herkes sabretmek için yeminler etsede,yaşanan başarısızlıktan sonra hem Rijkaard'ın hem Adnan Polat'ın kredisi taraftar nezdinde azaldı. Geçen sene bir sistem oturtması istenen Rijkaard'tan,bu sene tek beklenti, günlük başarı oldu. İdari anlamdaki başarısını sportif olarak sürdüremeyen Adnan Polat'ta, Rijkaard'tan bu istekte bulunduğunu ''örtülü''olarak dile getirdi. Çalıştırdığı takımlarda günü kurtarmaktan ziyade geleceği kurtarmayı amaç edinen Rijkaard,karşılaştığı bu durum karşısında muhtemelen şaşırdı. Bu şaşkınlığın ardından ilk 2 maçta yaşanan puan kayıpları,teknik heyetin afallamasına neden oldu. Tam bu esnada imdada milli maç arası yetişti. İlk kez böyle bir durum ile karşılaşmanın vermiş olduğu şaşkınlığı üzerinden atmayı çabuk bildi Frank Rijkaard ve ekibi. Milli maç arasında takımlarını çok iyi analiz etmiş olacaklar ki,milli maç arasından sonra çok farklı bir Galatasaray sundular önümüze.

Artık eskisi gibi rakibi domine eden,tamamen atak oynayan,3 yersek 5 atalım mantığında bir Galatasaray yok. Rijkaard kendinden beklenmeyecek bir hamle ile,''önce savunma'' anlayışına yöneldi. Galatasaray;gol yemeyelim de,nasıl olsa atarız mantığıyla rakiplerinin karşısına çıkıyor. Aslında Rijkaard'ın bu düşüncesine geçen senede şahit olduk. 2 Atletico Madrid maçı ve İnönü'de oynanan Beşiktaş karşılaşması,Rijkaard'ın bu düşüncesinden örnekler sundu bize. Atletico Madrid maçına göz atalım. Herkes,hücum gücü yüksek bu iki takımın mücadelesinden gol şov beklerken,iki maçtada 3 golün üstüne çıkılamadı. Çünkü Galatasaray,paldır küldür rakibinin üstüne gitmedi. Çünkü sahip olduğu kadro ile bunu deneseydi,hezimete uğramış bir şekilde kendisini bulabilirdi.Önce gol yememeyi hedefledi iki maçtada. Bunu ne kadar başardı,başaramadı bu tartışılır. Ama Galatasaray rakibine çok çok net pozisyonlar vermedi. Tehlike yaşadı belki kalesinde ancak yaşaması gerektiği kadarını yaşadı,fazlasını değil.

Bir diğer örnek Beşiktaş maçına bakalım. Yine rakibini kitlemeyi birinci amaç olarak belirledi Frank. Bunu da belirli ölçülerde başardı. Atarsam maçı kazanırım dedi,düşüncesi de belirli ölçülerde gerçekleşti. Son dakikalarda,duran top zafiyetini yaşamasaydı Frank'ın takımı,burada da istediğini alacaktı.

Galatasaray'ın bundan sonraki stratejisi de bu. Önce rakibi durdurmak,sonra vurmak. Türkiye Ligindeki rakiplerine karşı da ,Avrupa Kupalarındaki ciddiyet ile oynuyor Galatasaray. Bu denli kaliteli ayaklara sahipken golü bir şekilde bulacağından emin olan Frank, yeterki gol yemeyin diyor. 2 maçtır gol yemeyen Galatasaray'da,golü bir şekilde bulup maçlarını kazanıyor.

Galatasaray'ın şu an geldiği noktada,oynanan futbola kızmaması gereken 2 kişi var. Birisi Rijkaard'tan günlük başarı isteyen Galatasaray Başkanı Adnan Polat,diğeri de ''yeter artık biz güzel futbol değil,şampiyonluk istiyoruz''diyen Galatasaray taraftarı.

Bu kişiler,içinde bulunduğumuz sezon boyunca Galatasaray'ı bu şekilde kabul etmek zorundalar. Çünkü Rijkaard'ı bu futbolu oynatmaya zorlayanlar onlar.

Rakiplerine karşı bu ciddiyeti sürdürdüğü müddetçe,Galatasaray yakaladığı seriyi mutlaka devam ettirecektir. Sıkıntı yaşadığı maçlar muhakkak olacaktır. Kötü oynadığı maçları kazanması önemli bir olay Galatasaray için. Bu oyun anlayışına sahipken dahi, göze hoş gelen futbol oynayacaktır Frank'ın öğrencileri,bundan şüphem yok. Yeter ki kazanırken ders çıkarma başarısını gösterebilsinler...



Bu minvalde Bucaspor maçına da değinelim.

Yine aynı düşüncelerle sahadaydı aslında Galatasaray. Rakip Bucaspor olmuş,Fenerbahçe olmuş farketmiyor. Önce savunma.

Frank Rijkaard'ın savunmadan top çıkarabilmek adına Lucas Neill'ı takımında istediğini biliyoruz. Savunmasını bir komutan gibi kontrol eden Lucas Neill,topu oyuna sokma konusunda,geçen seneki kadar başarılı değil. Orta sahada görev yapan Mustafa Sarp ile Ayhan'ın defanstan çıkacak toplarda yeteri kadar iyi olamaması,Lucas'ı uzun top oynamaya itiyor. Bu da Galatasaray'ın top kaybı yapmasına sebebiyet veriyor. Tabi bu değerlendirmeyi yaparken, dünkü maçı çok kıstas almamak lazım zira öyle bir sahada oynandı ki maç,eleştirilmesi gereken oyuncuları da gerektiği gibi eleştiremiyor insan. Bu kadar kötü bir sahayı Trömsö maçında görmüştüm bu da iki oldu. (Bir de geçen sene Kadıköy'de oynanan Fb-Denizlispor maçındaki saha vardı. Trömsö'nün zeminiyle yarışabilecek düzeydeydi!)

Gaziantepspor maçından farklı olarak,daha sağlamcı bir Galatasaray gördüğümüzü söyleyebilirim. Geçen hafta savunmasında verdiği açıkları bu maçta minimuma indirmiş olduğunu gördük Frank'ın öğrencilerinin. Rakibine çok net pozisyon vermedi,sadece tehlike yaratmasına izin verdi ki, bu da çok normal. Sıfır pozisyon ile tamamlayacak hali yok maçı.

Misimovic'in henüz takıma alışamamış olması,Galatasaray'ın merkezden etkili gelmesini engelliyor. Kanatlara yönelmek durumunda kalıyor Galatasaray. Dün kanatlarda görev alan oyunculardan olan Pino, çizgiye çok yakın oynadığından dolayı,gol pozisyonu yakalamasına rağmen çok çarprazda kalması,bunları gole çevirmesine engel oldu. Pino ile ilgili söyleyeceklerimiz bununla sınırlı değil. Keita kadar bire birde etkili bir oyuncu değil Pino. Yeteneği var ancak çok teknik bir oyuncu değil. Colin Kazım ile ciddi anlamda benzerlikleri olduğunu düşünüyorum. Ayrıca Pino'dan ilk 11 den ziyade sonradan faydalanmak daha mantıklı. Çünkü adam geçme yeteneği çok fazla olmadığından,aynı zamanda boş alanları sevdiğinden;maçın başlarında istediklerini yapması zor.

Galatasaray'da en fazla eleştirilen isimlerden olan Mustafa Sarp ile Ayhan'ı maçı anlatan spikerlerin göklere çıkarması,benim hayretler içinde kalmama neden oldu. Öyle bir anlattılar ki Mustafa Sarp ile Ayhan'ı, Galatasaray'ın tüm maçlarını izlemiyor olsam, en iyi bölgemizin orta saha olduğunu düşüneceğim. Nasıl bir gözlem,nasıl bir futbol yorumudur bu,cidden anlam veremedim.

Bizim bu iki oyuncuda en fazla eleştirdiğimiz özellik,hücuma gerektiği kadar destek vermemeleri. Ayhan yıllar sonra ileriye oynamayı akıl etti,bunun neticesinde golü buldu. Bunu yapmak zor olmasa gerek. Ayhan'ın golü yoktan varettiği falanda yok. Varolanı yok ederken,kaybolmak üzere olanı hayata döndürdü,hepsi bu. Ardından da yıllardır yapması gerekeni yapıp,topla birlikte ceza sahası yayına girip,şut çekmeyi aklına getirdi. Abartılmaması lazım.

Serkan Kurtuluş hamlesinden ötürü de Rijkaard'ı kutluyorum. Oynadıkça daha iyi olacaktır.

Rakiplerinin birbiriyle çarpışacağı haftada,kötü oynarken kazanmak Galatasaray için çok çok önemliydi. Derbideki her sonuç bizim işimize yarayacak. Bunlara bir de Trabzon ile Kayseri'nin mağlubiyetlerini eklersek,bizim için bu haftanın, kaymaklı ekmek kadayıfı tadında olduğunu söyleyebiliriz.