fenerbahçe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
fenerbahçe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

12 Ağustos 2013 Pazartesi

Galatasaray: 1-0 :Fenerbahçe



Sezon öncesinde düzenlenen Süper Kupa, her ne kadar işin ucunda kazanılacak bir şampiyonluk olsa da, aslında moral kazanma, kaybetme maçları. Hele ki bu maç bir derbi ise; bir kupadan daha fazlası…

Galatasaray, hazırlık maçlarında, biraz da Burak’ın sakat olmasından ötürü, çoğunlukla tek forvetli sistemi baz alan bir oyun şablonu ile sahada yer aldı. Burak Yılmaz, Emirates Kupası’na da katılamayınca bu durum iyice perçinleşti. Bu yüzden, Galatasaray’ın Fenerbahçe karşısına tek forvetle çıkacağı neredeyse kesin gibiydi.

Hazırlık kampında dikkat çeken oyuncuların başında Amrabat geliyordu. Kamp boyunca oynanan hazırlık maçlarında göstermiş olduğu hırs, formaya aç oluşuyla dikkatlerin üzerinde toplanmasını sağladı. Oynanan maçların hemen hepsinde Sneijder ile olan uyumu ve oyunu dikine oynama isteği göze çarptı. Fatih Terim her daim forma adaletinden yana olan bir teknik direktördür. Amrabat  da çalışkanlığı ile formayı çok istediğini bize olduğu kadar Fatih Terim’e de göstermiş ki, Süper Kupa finalinde ilk 11 başladı.

Bu durum benim için sürpriz olmadı. Hem Fatih Terim’in forma adaletine güvenmem hem de Fenerbahçe’nin sağ kanadındaki sıkıntıdan faydalanabilecek olması Amrabat’ı bir adım öne çıkarıyordu maç öncesinde. Amrabat’ın Kayseri’ye giden kafilede yer aldığını öğrenince kafamda tek bir soru belirdi: ‘’Amrabat takıma girerse kim kesik yer?’’

Sabri’nin cezalı oluşundan ötürü Eboue’nin  yeri garantiydi. Onunla birlikte Sneijder, Drogba ve Muslera da yeri garanti olan diğer isimlerdi. Savunmada yaşanan zaaflardan ötürü Gökhan Zan’ın stoperde oynayıp, Chedjou’nun dışarıda kalabileceğini düşündüm ancak Gökhan’ın maç eksiğinin oluşu beni bu düşünceden vazgeçirdi. Özellikle Emirates Kupası’nda Melo’nun gereğinden fazla top kaybı yapması sebebiyle onun kesik yiyebileceğini düşündüm. Ancak Melo’nun takıma katmış olduğu dinamizm ve sertlik bu düşünceden de caymama neden oldu. Zor bir karardı. Fatih Terim’in düşüncesini beklemekten başka yapacak bir şey kalmadı. Netice itibariyle kesiği yiyen Chedjou oldu. Maç performansı ne olursa olsun Amrabat, Fenerbahçe maçında oynamayı sonuna kadar hak etmişti ve bu tercih oldukça doğruydu.

Fenerbahçe’nin Salzburg ile oynadığı iki maçta da oyunun büyük bölümünü Avusturya ekibinin domine etmiş olmasının altında yatan temel sebep rakibin çok koşması, seri oynaması ve pres yapmasıydı. Kadro kalitesi olarak iyi durumda olmayışları elenmelerindeki yegane sebepti. Galatasaray’da ise kadro kalitesi aşırı yüksek, tempo ve pres oldukça az durumdaydı. Yine de stoperde Bekir’in oynayışı ve sağ bekte adeta işlenmeye hazır bir maden olarak duran Mehmet Topuz’un varlığı Galatasaray’ı bir adım öne çıkarıyordu.

Fenerbahçe muhtemelen Galatasaray’ın savunma zaafları üzerinden durmuştu zira Chedjou ile Semih ikilisi çok fazla yan yana oynama fırsatı bulamadı. Ancak Gökhan Zan hamlesi rakibi bir nebze de olsa yanılttı çünkü bu ikili geçen sene  yan yana oynama fırsatı buldu ve Gökhan, Chedjou’ya oranla hava toplarına da oldukça hakim bir isimdi. Fenerbahçe’nin maç boyunca havadan oynaması Galatasaray’ın işine geldi.

Maçın favorisi olan taraf Galatasaray olmasına rağmen Fenerbahçe oyun hakimiyetini maçın başında Galatasaray’a kaptırmadı. Bunun başarılmasındaki temel etken; oyuna geriden başlayan Galatasaray’ın en temel iki oyuncusu Melo ve Selçuk’a adam markajı verilmesiydi. Selçuk, hazırlık maçlarından beri fazlaca durgun. Basit oynamayı tercih ediyor ve sorumluluk almaktan kaçıyor. Maç içerisinde de Ümit Davala’nın Selçuk’u birkaç kez uyardığını gördük. Özellikle maçın ilk yarım saatlik bölümünde sahada varlığından haberimiz bile olmadı. Bu bölümde Sneijder’i orta sahaya kadar gelip top yapmaya çalışırken gördük.

Galatasaray’da ilk yarıda göze çarpan bariz eksiklik şuydu: Hücum oyuncuları ile kanat oyuncuları arasındaki mesafenin fazla oluşu ve bu oyuncuların birbirlerinden kopuk oynamaları.

Hakan Balta çok tartışılan bir bek oyuncusu. Eğer takımınız iyiyse Hakan Balta iyidir, sırıtmaz. Eğer takımınız kötüyse, Hakan Balta takımda en çok göze çarpan oyuncu olur. Hazırlık maçlarında istikrarsız bir performans sergilemesi ancak yabancı sınırından dolayı mecburen final maçında oynayacak olması taraftarı endişeye düşürmüştü. Fatih Terim de bu şekilde düşünmüş olacak ki; Amrabat’a, Hakan Balta’ya sürekli destek verme görevi vermiş. Faslı oyuncu sürekli Hakan’a yardıma geldi ve birnevi defansif kanat oyuncusu gibi oynadı. Dikine oynayışı ve hızıyla takımını rakip yarı sahaya taşıyan Amrabat’ın böyle bir direktifle sahada yer alışı Galatasaray hücumlarının kalabalık olmayan şekilde gerçekleşmesine neden oldu. Hamit’in de etkisiz kalması Galatasaray’ı hücumda Sneijder-Drogba ikilisine bağımlı hale getirdi. Ne zamanki Amrabat ve Melo hücuma destek vermeye başladı, Galatasaray çok adamla ve organize şekilde rakip kalede pozisyonlar bulmaya başladı. İlk yarının son on dakikasıyla birlikte oyuna ağırlık koymaya başlayan taraf da Galatasaray oldu.

Galatasaray ikinci yarıda Ümit Davala’nın tabiriyle ‘’birlikte’’ oynamaya başladı. Amrabat, Hamit, Melo ve Selçuk daha fazla yer aldılar Fenerbahçe yarı sahasında. Fenerbahçe’nin 10 kişi kalmasıyla birlikte oyun artık tek taraflı hale döndü.

Bruno Alves’in atıldığı pozisyonun kahramanı kuşkusuz Melo’ydu. Melo oyuna o kadar hakim ki, Alves’in sarı kartla oynadığını çok iyi biliyordu ve dengesiz şekilde topa geldiğini anladığı anda topa hareketlendi ve zamanlamasını da çok iyi ayarlayarak hem faulü aldırdı hem de rakibinin bir kişi eksilmesini sağladı.

Sırf mesaj vermek için sahaya beş yabancı ile çıkan Ersun Yanal’ın neden Yobo’yu dışarıda bıraktığı ise bir Galatasaraylı olarak benim değil ama Fenerbahçeliler’in mutlaka tartışması gereken bir konu. Antrenörler her türlü şartı gözeterek 18 hazırlamakla hükümlüdür. Belki de Yobo olsa, Fenerbahçe 10 kişi kaldıktan sonra ‘’çakma’’ değil, Kadlec-Topal, gerçek bir stoper ile oynama imkanı bulacaktı.

Galatasaray, iki sene önceki Fenerbahçe maçlarında olduğu kadar baskın ve çok pozisyona giren bir yapıda gözükmese de kaleye oldukça yüksek sayıda şut çekti ancak bunlardan sadece birinde golle buluşabildi. Burak’ın olmayışı tek forvetli sistemi deneme fırsatı sundu Fatih Terim’e. Onun gelişiyle birlikte, özelikle ligde, 4-1-3-2 sistemine dönüş olacaktır.

Galatasaray’ın hücum ve savunma stratejileri üzerinde durmasında fayda var. Takım şu an Sneijder ve Drogba’ya bağımlı halde bir görüntü sergiliyor. Daha komple bir şekilde hücum etmeyi ve her oyuncudan skor katkısı almayı mutlaka başarmalı.

Savunmada ise birkaç kez yerleşim hatası yapıldığını gördüm. Özellikle ilk yarıda bir pozisyonda savunmada bulunan oyuncular ve pozisyon gereği savunmaya yardımcı olan Melo tamamen içeri gömülerek sol kanattan içeriye doğru topla dribbling yapan Hasan Ali’ye bomboş bir koridor açtılar. İşin ilginç tarafı ise Hasan Ali’yi o pozisyonda geriden takip eden isim Gökhan Zan’dı. Yapılan bu hata, Fenerbahçeli oyuncuların kötü bitiriciliği sebebiyle golle sonuçlanmadı.

Gökhan Zan’ın maçta dikkat çeken en büyük eksiği ise topla çıkışlarda yaptığı pas hatalarıydı. Hava toplarında ne kadar başarılıysa, savunmadan çıkarken yapılan paslarda da bir o kadar başarısızdı. Sanırım Chedjou’nun en çok bu özelliği Galatasaray’ın işine yarayacak.

17 Aralık 2012 Pazartesi

Galatasaray: 2-1 :Fenerbahçe



Galatasaray en son ne zaman iyi oynamadığı bir derbi maçını kazandı, doğrusu hatırlamıyorum. Geçen sezon oynanan dört maçın üçünde rakibine oyun olarak öyle bir üstünlük kurdu ki sarı kırmızılılar, senelerdir konuşulan derbilerdeki psikolojik üstünlüğü de ele geçirmiş oldu böylece. Çok iyi oynamadan kazanmasının altında yatan temel neden belki de buydu...

Her ne kadar geçen sezonun en kritik maçlarından biri olan play-off müsabakasında Galatasaray'ı Arena'da yenmiş olsa da Fenerbahçe, oyuncuları Arena'da yaratılan atmosferden ciddi anlamda etkileniyor. Maçtan önce gerek Volkan'ın gerekse de Gökhan'ın söylemlerine bakarsanız bunu çok daha iyi anlayabilirsiniz. Böyle bir avantajla sahadaydı Galatasaray.

Maç öncesi hemen herkesin beklentisi, 7 Aralık 2011'de oynanan ve 3 - 1 Galatasaray'ın kazandığı maçtaki gibi bir maç başlangıcıydı. Galatasaray'ın maça bu şekilde başladığını söylersek, yanlış olur.  Fenerbahçe topa sahip olmaya çalışan taraftı ve oyunun başları bu şekilde geçildi. Galatasaray'ın sezon başından beri çok iyi yapmadığını düşündüğüm iki noktası vardı:

1) Duran toplar geçen seneki kadar etkili kullanılmıyordu
2) Kaleye şut çekme konusunda tedirginlik vardı.

Galatasaray, dün maçı duran toptan bulduğu iki gol ile kazandı. Hücumda çok etkili olamadığınız, oyuna hükmedemediğiniz bir maçı kazanabilmeniz ve kapanan takımları açabilmeniz için en gerekli olan şey ne ise, onu yaptı yani. Eboue'ye yapılan faul sonrası topun başına Riera'nın geçmesi tabi ki tesadüf değildi. Hafta arası duran top organizasyonları üzerinde durulduğu belliydi. Golün, Bekir'in hatası ile gelmesi de benim açımdan sürpriz olmadı. Çünkü Bekir'i savunmadaki performansı ile değil, duran toplarda ileri çıkıp bulduğu gollerle değerlendiren bir Fenerbahçe vardı. Dolayısıyla da Bekir dün maça ilk 11'de başladı. Bu da Galatasaray'ın yararına oldu.

Bir diğer nokta da şut çekmeme meselesiydi. Maçtan önce Fenerbahçe'yi değerlendirirken en çekindiğim nokta buydu. Vasatı aşamadıkları bir maçta dahi uzaktan çektikleri şutlarla kilidi açabiliyorlardı. Fenerbahçe'nin Hasan Ali ile bulmuş olduğu gol de bu açıdan çok tesadüf sayılmadı benim için.

Peki, geçen sene de üç orta saha oyuncusu ile oynamasına rağmen Galatasaray'a karşı oyunda üstünlük kuramayan Fenerbahçe, ne değişti de dün Galatasaray'ın bu üstünlüğü kurmasına engel olup, topla daha çok oynayan tarafmış gibi gözüktü? Bunun de cevabı basit aslında; Melo ve Selçuk'un, ama özellikle Melo'nun, fizik olarak geçen seneki kadar hazır olmaması. Galatasaray'ın geçen seneki kadar net bir şekilde rakiplerine oyun üstünlüğü kuramamasının altında yatan neden de bu aslında. Bunlara bir de Elmander'in hazır olmayışı eklenince doğal olarak en çok etkili olduğu bölge olan orta sahada net bir şekilde hakimiyet kuramamaya başladı Galatasaray. Buna rağmen ilk yarıyı iki gol bularak üstün kapatmak oldukça önemliydi.

İkinci yarı başlarken Galatasaray'ın yapması gereken hamle belliydi. Yekta'nın oyuna bir şekilde dahil olması gerekiyordu. Bu şekilde orta saha üçlenecek ve Fenerbahçe'nin o bölgedeki hakimiyeti kırılacaktı. Nitekim Yekta'nın girmesi oyunun dengesini oldukça değiştirdi. İkinci yarı rakip kalede pek de etkili olamayan Galatasaray, Yekta'nın girişi ile beraber orta sahada hem biraz daha güçlendi hem de rakip kalede pozisyon bulmaya başladı.

Geçen sezon çift forvete geçtikten sonra ortaya çıkan hücum gücü, bu sezon üçlü orta sahaya döndükten sonra ortaya çıkıyor. Hatta, skora ihtiyaç duyduğu anlarda bile Galatasaray orta sahayı bir fazlalaştırıp istediğini alabiliyor. Normalde herkes orta sahayı bir boşaltıp, forveti bir arttırmayı tercih eder. Ancak, ''çok forvetle oynamak çok gol atacağın anlamına gelmez'' sözü de burada anlamlanıyor işte.

Her ne kadar Fenerbahçeli oyuncular maçtan önce ''altı puanlık bir maç değil bu'' dese de, Galatasaray bu maçta üç puandan çok daha fazlasını elde etti.

Ocak ayındaki kampın Galatasaray için harika bir fırsat olacağı kanaatindeyim. Özellikle Melo ve Elmander'in geçen sezonki fizik güçlerine yaklaşacak olması takımın seviye atlamasını sağlayacaktır. Bu durum da Galatasaray'ın çift forvet oynarken de, geçen sezon olduğu gibi, orta sahada üstünlük kurmasına olanak verecektir.

18 Ağustos 2012 Cumartesi

Galatasaray: 3-2 :Fenerbahçe




Galatasaray için çok değerli ve önemli bir maçtı. Fenerbahçe'nin stadında kupa kaldırarak kapatılan sezon, yine Fenerbahçe'yi alt edip, kupa kazanılarak açılabilirdi. Galatasaray, bu firsatı tepmedi.

Maçtan önce kafamdaki en büyük soru işareti (Fiorentina maçından sonra da yazdığım üzere) Galatasaray'ın fizik olarak henüz hazır olmayışıydı. Bunun dezavantajlarını yaşayabilir diye düşünürken, 10 kişi kalmasına rağmen rakibine karşı üstünlük kuran Galatasaray, bizleri yanılttı.

Fatih Terim, Fenerbahçe'nin Selçuk'u kilitleyeceğini düşünerek çok akıllı bir hamleye imza attı. Dany'ye daha fazla sorumluluk verdi.

Özellikle Fiorentina maçında da gördüğümüz üzere, Dany defanstan topla orta sahaya gelerek, bazı pozisyonlarda Selçuk'u da pas geçti, topu direkt Galatasaraylı hücum oyuncularıyla buluşturdu. Bunu zaman zaman uzun topla yaptı zaman zamansa yerden oynayarak. Esasında Lazio maçında Fatih Terim, Selçuk gibi topla oynama insiyatifini Emre Çolak'a vermişti. Hatta genç oyuncu defalarca orta saha merkeze gelip top almıştı fakat Fatih Terim istediği verimi alamamış olacak ki; bu görevi bu kez Dany'ye verdi.

Zaten beklendiği üzere Fenerbahçeli oyuncular Selçuk'a neredeyse iki kişiyle basarak, rahat top kullanmasını engellemeye çalıştılar. (Buna rağmen Selçuk'un maçta iki asist yapmış olması da ayrı bir yazı konusu tabi). Kısmen de olsa Seçuk'un rahat top yapmasını engellediler fakat bu kez Dany devreye girdi ve topla beraber orta sahaya kadar çıktı. Dany kesici özelliklerinin yanı sıra teknik bir oyuncu da olduğu için bu, Galatasaray adına avantaj oldu.

Selçuk ile Melo ikilisi yan yana oynadığında, Selçuk markaj altına girince devreye Melo giriyordu ve Galatasaray oyun kurma konusunda sıkıntı yaşamıyordu. Ancak Melo takıma geç katıldığı için, yokluğu Galatasaray adına büyük soru işaretiydi. Fatih Terim de bu soru işaretini, Dany hamlesiyle yok etti.

Bir diğer konu da, hepimizin tahmin ettiği üzere, Elmander - Umut ikilisinin rakip savunma üzerinde uygulayacakları presti.

Bekir zaten gereğinden fazla abartılan bir stoper, yanına bir de çok ağır ve hata yapmaya müsait Egemen eklenince; Fatih Terim bu fırsatı kaçırmadı ve 90 dakika durmadan pres yapabilen Elmander - Umur ikilisini rakibin üzerine saldı. Hatta, bu pres öyle etkili oldu ki; maçın başında Galatasaray Umut ile inanılmaz bir gol fırsatından da yararlanamadı.

Fenerbahçe'de ayakta kalabilen tek bir isim vardı o da Kuyt. Onun dışında tehlike arz edecek bir durum yoktu rakip ataklarda. Ancak Galatasaray girdiği çok kolay fırsatları amansızca kaçırınca, rakibin de haliyle direnci arttı ve klasik bir Fenerbahçe golü ile devreye girerken beraberlik geldi.

Bu gol ister istemez Fenerbahçe'nin ikinci yarıya moralli başlamasını sağlayacaktı. Zira kötü oynadıkları ve çok daha farklı kaybedecekleri bir ilk yarıyı beraberlikle kapatmışlardı. Buna bir de Engin'in akıl almaz sorumsuzluğu eklenince ibre birden Fenerbahçe'ye döndü.

Ancak Fenerbahçe futbol anlamında o kadar aciz bir durumdaydı ki; 10 kişi kalmış Galatasaray'a karşı oyuna hükmedemediler bile. Tam bu esnada hocanın Amrabat hamlesi geldi ve Galatasaray oyunu dengeye getirdi.

Fizik olarak yetersiz diye düşündüğümüz Galatasaray, iki tane resmi maç oynamış Fenerbahçe karşısında inanılmaz direnç gösterdi. Bu, sezon öncesi inanılmaz bir durumdu ve rakiplere de bir mesajdı.

Amrabat'ın oyuna girdikten sonra yaptıkları Galatasaray açısından çok önemliydi. Zira geçen seneden beri söylediğimiz gibi, Galatasaray hücumda yaratıcı oyuncu bakımından sıkıntı yaşıyor ve Amrabat da bu yüzden alındı. Onun takıma çabuk alışması ve bu denli etkili olması, Galatasaray'ı bir değil iki seviye yukarı çeker.

Selçuk ise orta sahadaki sorumluluğun tamamını üstlendiği bir maçta bile yaptıklarıyla büyüledi ve bir kez daha ne kadar değerli ve önemli bir oyuncu olduğunu gösterdi.

Melo da takıma katıldıktan sonra, Selçuk'un performansı bir kat daha yukarı çıkacaktır. Hamit'in de hazır hale gelmesi ve Amrabat'ın farkını hissetirmesi ile beraber Selçuk, hem daha çok rahatlayacak hem de daha çok katkı sağlayacaktır.

Beni asıl heyecanlandıran konu ise, Dany - Melo - Selçuk'nun aynı anda oynadığı takımın pas trafiğinin nasıl şekilleneceği.

Bahsettiğim üzere, Dany teknik özellikleri üst düzeyde olan bir oyuncu. Defanstan top çıkarma konusunda çok usta. Buna ek olarak, Galatasaray oyunu önde oynayan bir ekip ve savunması orta sahaya kadar çıkıyor. Rakiplerin Selçuk ile Melo'yu kitlemeye çalıştığı anlarda, atacağı paslar ile Galatasaray'ı ciddi şekilde rahatlatacaktır Kamerunlu oyuncu. Hatta ve hatta, Galatasaray oyunu rakip yarı sahaya yığdığında, atacağı ara paslar ile Galatasaraylı oyuncuların gol pozisyonuna girmesini bile sağlayabilir.

Bu yazdığımız burada dursun. Zamanı gelince tekrar hatırlar, bu konudan bahsederiz.

Galatasaray ise hep söylediğimiz gibi çok iyi yolda. Fenerbahçe maçı ise sezon içerisinde yaşanacakların bir fragmanı adeta. Çok daha güçlü, çok daha başarılı ve çok daha iyi oynayan bir Galatasaray göreceğiz sezon içerisinde. Bunun mesajını almak çok zor olmasa gerek.

29 Temmuz 2012 Pazar

Türk Medyası'nın Tutumu




Yaklaşık iki hafta önceydi, gazeteler yıkılıyordu. ''Galatasaray, peşinde olduğu Hamit, Amrabat ve Burak transferlerinden eli boş döndü!'' (özellikle Hürriyet gazetesinin internet sitesi bu konuda çok güzel bir örnek). Hemen akabinde, en az abisi kadar küstahça bir tavır ve üsluba sahip Ali Yıldırım çıkıyordu karşımıza. İstedikleri oyuncuyu alacaklarını söylüyordu gazetecilere.

Galatasaray'ın transferde sessiz kalması en çok onların işine geliyordu çünkü. Bir yıldır yaptıkları şikeden ötürü medya sürekli onları konuşuyor, Galatasaray'a pek sıra gelmiyordu.

Hunharca saldırdılar Galatasaray'ın üzerine. Medyayla arası bayağı iyi olan, direktifleriyle yalan haber yaptırabilen Şekip Mosturoğlu da tahliye olmuştu. İnceden inceye çalışıyor olma ihtimali çok yüksekti.

Fakat Galatasaray'ın sabrı artık taşma noktasına gelmişti. Transferler art arda patladı. Önce birilerinin biz istersek deyip istemelerine rağmen alamadıkları Hamit, sonra Burak ve Amrabat transfer oldu Galatasaray'a.

Fazla değil, iki hafta önce bu isimler üzerinden Galatasaray'ı acımasızca eleştiren medya ters köşeye yatmıştı. Artık yeni bir plan yapmak zorundaydılar ( ya da onlara yeni bir plan sunulacaktı).

Yeni planlarını çok geçmeden öğrendik. ''Neden yapılmadı?'' diye eleştirdikleri transferler üzerinden Galatasaray'a saldıracakları yine. Bu kez farklı bir açıdan bakmışlardı olaya. Aldıkları ücret sorun olmuştu ve buna ek olarak akıllarına farklı bir soru gelmişti: ''Bu transferler Galatasaray için biraz fazla lüks olmadı mı?''

Eleştirilerinin dayanağı Rijkaard'ın ilk yılında yapılan transferlerdi. Halbuki birazcık mantıklı olabilseler ( yazarken ben de şaşırdım), birazcık objektif olabilseler aradaki farkı çok iyi görebilirlerdi ancak başaramadılar.

O halde ben yardımcı olmayı deneyeyim, her ne kadar anlattıklarım, karşımdakilerin anlayacağı kadar olsa da...

Rijkaard'ın ilk döneminde takım omurgasının çok iyi olduğunu söylersek, yanılmış oluruz. Kaleci güven vermiyor, stoperler güven vermiyor, orta sahada bir tek Elano var, forvet ''eh işte'' konumundaydı.

O dönem yapılan transferler omurgayı sağlamlaştırmak yerine, yardımcı bölgeler için yapıldı bu sebepten ötürü çok da başarılı olunamadı. Yani, o dönem yapılan transferler lükstü ve takımın geleceğine ciddi zararlar verdi.

Fakat bu seneki transferler için aynısını söylemek, söylemeye çalışmak ya da, büyük bir insafsızlık olur.

Halihazırda şampiyon olmuş bir kadro var. Omurgası çok sağlam ve eksik olan yerleri belli. Eksik olan mevkilere ciddi manada kaliteli isimler alınıyor, birnevi takım gücüne güç katıyor, ancak bu transferler ''çok lüks'' denerek eleştiriliyor.

Bir an için bu transferlerin yapılmadığını varsayalım. Sene içerisinde yapılacak olan eleştirileri az çok tahmin edebiliyorsunuz değil mi?



Özetlemek gerekirse; şike süreci başladıktan hemen sonra hakim olan şokun atlatılmasıyla beraber, Fenerbahçe'nin şike yaptığı gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalanlar; bu gerçeği kabul etmekte bir hayli zorlandılar. Günler ilerleyip, Fenerbahçe'nin bu işten yırtamayacağını anlayanlar ortaya bir proje koydular. Bu projede rol alan da onlardı aslında. Bu projeyi yürüten ''ağır abiler'' perdenin arkasından bu oyunu izlerken; medyanın büyük bir bölümü de kendisine biçilen rolü çok iyi oynadı.

Artık anlamışlardı, Fenerbahçe geri dönüşü olmayan bir yola girmişti. Bundan sonra yapılması gereken şey; Fenerbahçe'nin bu yolda yalnız gitmemesini sağlamaktı.

Trabzonspor'u bu işin içine sokmaya çalıştılar fakat başaramadılar. Trabzonspor bu sürecin mağduru olmasına rağmen, en zayıf halkaydı çünkü arkasında medya gücü yoktu.

Galatasaray'ı hayali teşvik olayıyla bu olayın içine almaya çalıştılar (2005-06'da yaptıkları onca pisliği unutup) fakat başaramadılar. Aksine bu olay Galatasaray'ın lehine oldu, çünkü bu davadan Galatasaray aklandı. Birileri mahkemece hapis cezasına çarptırılırken...

Fenerbahçe hakettiği cezayı aldığı zaman büyük bir maddi kayıp yaşayacak. İtibarı vs bir kenara bırakıyorum zira itibarmış, oymuş buymuş karşı yakanın çocukları için çok da önemli değil. Çünkü yüzsüzlük bu denli had safhadayken, yerle bir olan itibarlarını düşüneceklerini düşünmek, çocukça kalır.

En büyük korkuları, Galatasaray'ın alıp başını gidecek olmasıydı. Yapılan goygoy da bu yüzdendi.

Çünkü, Trabzonspor şike olayından en az Fenerbahçe kadar zarar görmüştü, kadrosu dağılmış, güçsüzdü. Toparlanması zaman alacaktı.

Beşiktaş, büyük bir maddi külfetin altına girmişti, borçlarla boğuşuyordu, kendine gelmesi uzun sürecekti.

Burada en kilit takım Galatasaray'dı. Fatih Terim geri dönmüştü, akıllı transferler yapılıyordu.

Geçen sene ortaya çıkan play-off'un en büyük sebebi de buydu, Başbakan'ın ''gerekirse beş yıl hiçbir Türk takımı Avrupa'ya gitmesin sözü de...

En korktukları şey başlarına gelecek. Birileri başkanlarının yapmış olduğu hatanın bedelini ağır bir şekilde öderken; Galatasaray alıp başını gidecek.

Ve, Türkiye'nin adını bir kez daha Avrupa'ya hatırlatarak, futbolda bu ülkenin en büyüğünün kim olduğunu zihinlere bir kez daha kazıyacak.

18 Mart 2012 Pazar

Futbol'un Adaleti




Klasik bir Fenerbahçe - Galatasaray maç öncesi yaşadık. Herşeyiyle bire bir aynıydı. Medya, her Kadıköy'deki Fenerbahçe - Galatasaray maçından önce olduğu gibi ortamı germeye çalıştı. Bazı gazeteler, kendi kendilerine Fatih Terim'in ağzından olmadık sözler yazdı, bir gün sonra Fenerbahçe cephesinden ona cevap verdi. Psikolojik baskı uygulamaya çalıştılar fakat bu kez istedikleri olmadı, başaramadılar.

İstenilen sonucu alabilmek için anahtar kelime ''sakin kalabilmek'' idi. Galatasaray her birimiyle sakin kalmayı başardı. Bir haftalık süreci de çok iyi yönetti. Çünkü Kadıköy gibi provokenin bol olduğu bir deplasmanda sakin kalmayı başarabilmek göründüğü kadar kolay değildi.

Aslında maç öncesi düşünceleri ''Footballent'' blogunda çok iyi özetlemişti. (Merak eden buyursun)

Takıma, hocaya duyulan bir güven vardı. Bu güven, maç öncesi Galatasaray taraftarının nispeten daha sakin kalmasını sağladı; Fenerbahçe'yi ise olduğundan fazla gerdi.

Murat Özaydınlı gibi yöneticilikle alakası olmayan amigo tipler ise, kendilerini kandırmak amaçlı ''bayram'a az kaldı'' lafını dillerine pelesenk etti. Oyunculara da bunu dikte etmiş olacaklar ki, Selçuk Şahin gibi tribünlere şirin gözükmek amacıyla türlü türlü hareketler yapan bir isim, hemen twitter adresinden bu lafı kullanarak fırsatı kaçırmadı.

Bunları bir kenara not etmiştik tabi ancak işimize bakıyorduk. Çünkü Galatasaray, hem bulunduğu konum itibariyle hem de oynadığı oyun ile Fenerbahçe'nin çok çok önündeydi.

Fatih Terim'in Fenerbahçe'yi çok iyi analiz edeceğini adım gibi biliyordum. Bu yüzden Fenerbahçe'nin iki süper gol ile öne geçmesi çok da fazla üzmemişti beni. Zira, yenilen iki golde de Galatasaraylı oyunculara kabahat bulmak mantık dışıydı.

Daha önce Kadıköy'de Galatasaray formasıyla Fenerbahçe'ye karşı oynayan oyuncu sayısının çok az olması, Galatasaray'ın avantajıydı. Nitekim 2-0'dan geri dönülmesindeki önemli faktörlerden biri de buydu.

Alex'i çok sevdiğim söylenemez fakat yaptığı açıklamalara değer veririm çünkü kıvırmaz. Doğru neyse onu söyler. Ve bugün, Aykut Kocaman'ın yerine teknik direktörlük koltuğunda o oturuyor olsa, takımı Aykut Kocaman'dan daha iyi yönetir. Tabiki antrenörlük de bir meziyet işi. Futbolculuğu iyi olan bir insanın iyi antrenör olacağına dair bir garanti yok fakat Alex'in futbol bilgisi, Aykut Kocaman'dan çok ileri seviyede. En azından çok daha iyi oyunu okuyor ve rakip analizi yapıyor.

Alex maç sonunda, ''oyunun duygusal bölümü bir de saha içi bölümü var. Biz 20 dakika duygusal bölümü iyi oynadık; Galatasaray ise 70 dakika saha içini iyi oynadı'' demiş. Muazzam bir yorum.

Fenerbahçe'nin Gençlerbirliği'ni 6-1 yenmesi çoğu insanı yanıltmıştı. Açıkçası bir Galatasaraylı olarak bu benim hoşuma gidiyordu çünkü o maçta aldatıcı bir galibiyet almışlardı.

Fenerbahçe doğal olarak maça baskılı başladı. Galatasaray'ın Fenerbahçe üzerinde kurduğu hakimiyet kadar bunaltıcı bir baskı değildi bu tabiki, bunu da belirtmek lazım. Ancak kısa süreli olan baskı sonuca direkt yansıyınca, istediğini almaya çok yaklaştı Fenerbahçe. Fakat Galatasaray, son sözünü henüz söylememişti.

Gol atmasına rağmen, Elmander maça etkisiz başlayan isimlerin başında geliyordu. Özellikle hücuma çıkışlarda çok top kaybı yaptı Galatasaray. Elmander'in savunmaya desteği önemliydi fakat takımı hücuma taşıyamıyordu. Elmander'e, istekli fakat ne yapacağı konusunda kararsız kalan ve çoğu pozisyonu başlamadan bitiren Engin eklenince, Galatasaray arzu ettiği baskıyı maçın başında yapamadı.

Fatih Terim'in de söylediği gibi ilk 15 dakikada Kadıköy'de iki farklı geriye düşmek ve oradan geri gelmek kolay bir iş değil. Adeta maça 2-0 geride başladı Galatasaray. Ancak, Alex'in golünden sonra oyunun dengesi değişti ve Galatasaray oyuna ağırlığını koymaya başladı.

Daha önceki yazılarımdan birinde de söylemiştim, Mustafa Denizli'nin yıllar öne tarif ettiği 10,5 numaranın tanımına Necati Ateş ''cuk'' diye oturuyor. Çünkü hem forvet arkasında oynayabilecek özelliklere sahip hem de golcü. Galatasaray'a devre arasında geldikten sonra, deplasmanlardaki maçlarda attığı gollerden dolayı genelde asistleri ön plana çıkmadı. Dünkü maçta ise, golcü özelliğini kullanamayan Necati Ateş'in asistçi kimliği ortaya çıktı. Yılların orta saha oyuncularına taş çıkartırcasına yaptığı asistle Elmander'in golü atmasını sağladı.

Tam Galatasaray oyunun üstünlüğünü ele geçirmiş, golü de bulmuşken Fenerbahçe'nin imdadına devre arası yetişti. Devre arasının Fenerbahçe'ye yarayacağını düşünüyordu herkes fakat Fatih Terim faktörü unutuluyordu.

İlk yarıdaki baskının bir kat daha fazlasıyla ikinci yarıya başladı Galatasaray. Oyun adeta Fenerbahçe'nin yarı sahasında oynandı. Öyle ki, Galatasaray savunması, orta saha göbeğine kadar çıktı. Hakan Balta'nın golü bulması, Galatasaray'ın oyunu rakip yarı sahaya yıkmasıyla ilintiliydi.

Her ne kadar Galatasaray ikinci yarının tamamını Fenerbahçe yarı sahasında geçirdiyse de, net fırsatlar bulamadı. Galatasaray'ın, rakip taraftarları korkudan, kendi taraftarlarını da heyecandan titretmeye başlaması; Aydın'ın oyuna girmesiyle oldu. Çoğu insanın oyuna girmesini tepkiyle karşıladığı Aydın, Galatasaray'ın ''biraz daha fazla'' yaratıcı olmasını sağladı. Çünkü iyi niyetli Engin'in karar verebilme özelliği çok düşük. Bu yüzden de hücumda son noktaya kadar gelip tıkanan bir görüntü sergiledi Galatasaray.

Önümüzdeki haftadan itibaren Baros'un bir şekilde oyuna dahil olması şart. Çünkü kapanan takımlara karşı, özellike iç saha maçlarında, Baros'un varlığı takım için çok değerli.

Dün, yaptığı oyuncu değişiklikleriyle Aykut Kocaman, antrenörlük seviyesinin ne kadar olduğunu herkese gösterdi. Stoch - Selçuk değişikliğiyle zaten Çanakkale Geçilmez'i oynayan takımını biraz daha defansif hale geldi. Bu dakikadan sonra oyunu çözecek tek bir adam vardı, Fatih Terim.

(Tabi benim burada Aykut Kocaman'a söyleyeceğim şudur; maçlardan önce rakip takımların kadrosunu illegal yollar ile öğrenerek, ona göre taktikler hazırlayarak başarılı olmak, antrenörlük değildir. Aykut Kocaman'ın antrenörlüğü, bu sezon ve geçen sezonun ilk yarısında gösterdiği performans kadardır.)

Fatih Hoca'nın yapacağı hamlelere kalmıştı Kadıköy'de yenilmemek. Nitekim hoca, Aydın ve Baros hamleleriyle oyunu ne kadar iyi okuduğunu bir kez daha gösterdi bizlere.


Maç öncesi sınırda olan Muslera, Ujfalusi, Semih ve Necati'nin böyle tansiyonu yüksek bir maçı kartsız tamamlaması büyük bir olay. Haftalardır bu isimler kart ceza sınırındalar fakat tek bir kart bile görmediler. Tebrik etmek lazım.

Bülent Yıldırım'ın da bu kadar iyi bir derbi yöneteceğini açıkçası düşünmüyor ve beklemiyordum. Şaşırtıcı derecede iyi bir maç yönetti. Oysa, Galatasaray - Sivasspor maçı hafızalardaki tazeliğini koruyordu.

Ben etrafımda futbol konuştuğum arkadaşlara da hafta arasında söyledim, Trabzonspor maçı çok daha önemli ve stratejik bir maç. Çünkü ben, Fenerbahçe'nin Trabzon'da puan bırakacağını düşünüyorum. Bu sebepten ötürü Galatasaray'ın Trabzon'u yenmesi ve sonraki hafta oynanacak Trabzonspor - Fenerbahçe maçını beklemesi lazım puan farkını daha da açabilmek için. Çünkü Trabzonspor belli bir çizgide olmayan ve ne zaman ne yapacağını kestiremediğiniz bir takım. Ki, en tehlikeli takımlar da bu tarz takımlardır zaten.

Play - off öncesi verilmesi gereken bir mesaj daha kaldı demiştim. O mesaj kısmen de olsa yerine ulaştı fakat şiddeti daha büyük olabilirdi. Baros'un direkten dönen topu, işte bunu engelledi.

20 Şubat 2011 Pazar

Beşiktaş: 2-4 :Fenerbahçe



Gel gitleri çok fazla olan bir maçtı.

Maç öncesine dönelim.

Schuster bir karar aldı ve Sivok ile Bobo’yu kadroya almadı. Karar tartışılır tabiki fakat bence yanlış bir hamleydi bu.

Bu hamle ile beraber sezonun tamamında kadroda şans vermediği Ferrari’yi birden sahaya sürmüş oldu Schuster. Hakeza Beşiktaş için çok önemli bir isim olan Bobo’yu da kızağa çekti.

Herkesin görüşüne saygılıyım fakat Almeida geldi geleli hiçbir şey oynamamışken,Bobo’ya bu şekilde muamele göstermek adaletsizliktir.

Schuster takıntılı bir adam. Fatih Tekke’ye de taktı ve gönderdi,şimdi de Bobo’ya taktı ve onu da göndermek istiyor. Bu bariz belli.

Tüm bunlara rağmen Schuster’in çıkardığı kadro fena değildi. Kaleye Rüştü’yü koyması,Ernst ile Necip’i oynatması artı durumlardı takımı için.

Ancak maça iyi başlayan taraf Fenerbahçe oldu. Aykut Kocaman’ın çalıştırdığı takımlarda yürüttüğü kontra atak felsefesi bugünde sürdü. Simao ve Quaresma ile kanatlardan saldırmaya çalışan Beşiktaş,kendi sağ kanadında açık veriyordu. Fenerbahçe’de kontra atağı düşündüğü için,hızlı oyunculara ihtiyacı vardı.

Eğer ki kontenjan izin verse Stoch’ta kadroda şans bulabilirdi Fenerbahçe’de. Ancak Stoch kontenjana takıldı ve sağ kanat Mehmet Topuz’a emanet edildi. Zira Topuz değilde Stoch kanatta oynamış olsaydı,Fenerbahçe daha tehlikeli hale gelebilirdi.

Neredeyse ilk 25-30 dakika maça hükmeden taraf Fenerbahçe idi. Beşiktaş pozisyon dahi üretemiyordu. Quaresma ile Guti’nin bireysel çabalarına rağmen hücumda çok pasif kaldılar. Ancak 30. Dakikadan itibaren oyun dengelenmeye başladı.

Beşiktaş bu dakikadan itibaren biraz daha komple oynamaya çalıştı ve oyunu rakip yarı sahaya yığmak istedi. Golde çok kritik bir zamanda geldi. İlk yarının son dakikasında gol atmakgolü bulan takım için her zaman artı bir durumdur. Beşiktaş bu avantajla girdi soyunma odasına.

İkinci yarının başlamasıyla beraber,Beşiktaş bu avantajı fazlasıyla kullandı. Artık oyun tamamen Fenerbahçe yarı sahasında geçiyordu. Duran toptan gol bulan Fenerbahçe,bu kez bir serbest vuruş organizasyonunda kalesinde gol gördü.

Beşiktaş’ın durmaya niyeti yoktu ve saldırmaya devam ediyordu. İşte ne olduysa 60. Dakikada oldu. Almeida öyle bir gol kaçırdı ki;maç adeta yeniden başladı bu pozisyondan sonra.

Hemen akabinde gelen penaltı pozisyonu ise,maçın rüzgarını Fenerbahçe lehine çevirdi.

Ferrari adeta takımına ihanet etti bu pozisyonda yaptığı hareket ile.

Oyunu domine ederken birden kaybetme düşüncesi ile karşı karşıya kaldı Beşiktaş.

Schuster’in orta sahayı boşaltıp,Necip-Aurelio değişikliği yapması,Fenerbahçe için bulunmaz bir nimetti.

Bu dakikadan sonra orta saha üstünlüğünü ele alan Fenerbahçe maça hükmetmeye başladı. Önce Alex’in kafası geldi,ardından ayak içi vuruşu.

Beşiktaş için bayram olacak gün birden hüsrana dönüştü.

Farktan ziyade 3 puanı düşünen Aykut Kocaman hamlelerini teker teker yaptı.

Kırmızı kart görmesi gereken pozisyon es geçilen Gökhan Gönül’ü akıllı bir hamle ile kenara aldı. Sanırım yapmış olduğu en önemli hamlede buydu oyun içerisinde.

Beşiktaş’ın en tehlikeli olduğu anlar,önde olduğu dakikalardır. Çünkü böyle bir durumda Beşiktaş’a gol atabilmek için savunmanda açık vermek zorundasın. Savunmanda açık vermen demek ise;Quaresma,Guti,Simao gibi çok önemli oyunculara boş alan vermen demek. Bu da Beşiktaş’ın işine gelen bir durum.

Maçta bu hale gelmişti. Fenerbahçe gol bulmak için saldırıyordu bu yüzden de savunmasında açık veriyordu. Eğer Ferrari büyük bir sorumsuzluk örneği göstermeyip,oyunda kalabilseydi;maç Beşiktaş lehine çok farklı gelişebilirdi.

Beşiktaş zaten ligi kaybetmişti kazanması yalnızca prestij açısından önemliydi ancak bunu başaramadılar.

Tarihinin en iyi kadrosunu kurduğu bir sezonda,tarihinin en kötü günlerini geçiren Galatasaray ile puan puana geldiler. Güler misin ağlar mısın durumu oldu birnevi.

Fenerbahçe ise çok şey kazandı. Puan kaybı muhtemel olan bir maçta galip gelerek çıkışını sürdürdü. Trabzonspor’u nereye kadar takip ederler bilemiyorum. Ancak önlerinde 3 maçlık ‘’kolay galip geliriz’’ diyebilecekleri bir seri var

Kasımpaşa,Gençlerbirliği,Konyaspor. Akabinde gelen 4 karşılaşma ise onların kaderini çizecek.

6 Ocak 2011 Perşembe

İlk Yarının Ardından:Fenerbahçe




Aslında Trabzonspor ile ilgili yaptığım değerlendirmenin hemen ardından gelecekti ilk yarıdaki Fenerbahçe’nin değerlendirmesi. Ama bizim kulüpte yaşanan sansasyonel olaylardan dolayı bir türlü fırsat bulamadım yazmaya.

Geride bıraktığımız ilk yarıda,biz patır patır dökülürken;ezeli rakibimiz Fenerbahçe’nin durumu nasıldı?

Öncelikle şunu söyleyeyim. Eğer Fenerbahçe bugün liderin 9 puan gerisinde,Türkiye Kupasında oynadığı 2 maç sonunda 0 puan ile son sırada,UEFA Avrupa Ligi’ne de ön elemede veda etmişse,bunun tek sorumlu Aykut Kocamandır.

Açalım.

Geçen seneye gidelim hep beraber. Cristian ile Andre Dos Santos’u Fenerbahçe’ye öneren kişi kimdi? Aykut Kocaman.

Daum geçen sezonun devre arasında sol beke oyuncu isterken,buna izin vermeyen kimdi?Aykut Kocaman

Bulunduğumuz transfer sezonu içerisinde,kadrosundan memnun olmayan ve özellikle de sol beke oyuncu isteyen kim? Yine Aykut Kocaman.

Hal böyleyken gidip de suçu başkana ya da futbolculara atmaya gerek yok. Bir de hakem meselesi var ki buna da çok kısaca değinelim. Hakemlerden yakınan Aykut Kocaman,ilk yarı itibariyle o yakındığı hakemler Galatasaray’ı kaç maçta doğramış bir ona baksın,sonra da gelsin Fenerbahçe’nin kaç maçta hakemler tarafından kollandığına ek olarak da kaç maçta hakemler tarafından cezalandırıldığına baksın… Eğer bugün Galatasaray’dan Rijkaard gitmiş,Galatasaray şampiyonluk potasından uzaklaşmışsa;yapılamayan transferler kadar hakem hatalarının da payı büyüktür. Böyle rezil bir ortamda biz hakemler hakkında konuşmazken,Aykut Kocaman’ın gelip hakemlerin arkasında sığınarak üste çıkmaya çalışması ayıptır.

Tekrar konuya dönelim.

Sene başında bir sistemi olduğunu,bunun içinde hızlı kanat adamlarına ve etkili bir forvete ihtiyacı olduğunu deklare etti Aykut Kocaman. Bu doğrultuda forvet hattına Niang gibi çok önemli bir golcü,kanatlara da Stoch gibi yetenekli,topla çok iyi dribling yapabilen ve (her ne kadar ben tutmasam da) kendisinin özellikle istediği bir adam olan Dia’yı takıma aldırdı. Buraya kadar her şey tamam. Yönetim üzerine düşen görevi yaptı,hocanın istediği adamlar alındı ancak;Aykut Kocaman üstüne düşen görevi yapmadı. Kafasında kurduğu oyun şablonunu takımının sahaya yansıtabilmesi için ihtiyacı olan şey kondisyondu. Aykut Kocaman’ın da teknik direktörlüğünü bu noktada devreye sokması gerekiyordu. (hem de önünde Rijkaard gibi bir örnek varken!) Kondisyonu sağlam olmayan bir takımla,inanılmaz efor sarfedilmesi gereken bir sistemi uygulamaya kalktı. Özellikle Türkiye gibi sert bir ligde Fenerbahçe’nin bu zafiyetle başarılı olma şansı sıfırdı. Ancak Aykut Kocaman bunu öngöremedi. İlk yarı bittiğinde Fenerbahçe’nin en çok eleştirilen yönü,60. dakikadan sonra takımın işlememesiydi. Bu yüzden de kendi sahasında oynadığı maçların ilk yarılarına fişek gibi giriyor,atabildiği kadar gol atıyor ikinci yarıda da oyunu rölantiye alıyordu. Ancak aynı başarıyı deplasmanda tekrarlayamayınca Fenerbahçe,puan kayıpları yaşamaya başladı ve şu an ligde bulunduğu konuma geldi.

Fenerbahçe çok kırılgan bir yapıya sahip. Bir de gerekli kondisyon yüklenmediği için sene başında,bir tek Emre’nin savaşmasıyla ayakta kalmaya çalışıyorlar. Her ne kadar şu aşamada iyi gibi görünen yabancı oyuncu topluluğuna sahip olsa da Fenerbahçe,eksik yönleri çok fazla. Özellikle Türk rotasyonunda. Mesela Emre çıkıyor oyundan,yerine giren adam Selçuk Şahin. Eğer başarıya ulaşmak istiyorsan(özellikle Avrupa’da) yerli oyuncu kaliten yüksek olacak. Yerli oyuncuların ne kadar kaliteliyse,başarılı olma ihtimalinde o denli artar. Çünkü yerli oyuncuların kalitesi,yabancı oyuncuların sahaya yansıttıkları performansı da doğrudan etkiler.

İlk yarıda Fenerbahçe’nin başını ağrıtan bir diğer önemli konu defans hattıydı. Ben özellikle orta göbeği değerlendireceğim. Son 1-2 senedir Fenerbahçe’de en çok eleştirilen adam Bilica. Fazlaca hata yaptığı görüşünde Fenerbahçeliler-ki son derece haklılar- ancak unuttukları ya da atladıkları önemli bir nokta var. Bilica Fenerbahçe’de oynayacak bir oyuncu değil,kabulüm fakat Bilica ne kadar hatalıysa yenen gollerde;Lugano’da en az o denli hatalı.

Fenerbahçe-Paok maçından sonra sağlam Fenerbahçeli diye nitelendirebileceğimiz arkadaşlarımdan biriyle konuştum. Aynı anda Karpaty-Galatasaray maçı olduğu için Fenerbahçe’nin maçını izleyememiştim. Son durum nedir dedim. Lugano bir pozisyonda çok ağır kaldı,hiç olmayacak bir gol yedik dedi. Eve geldim pozisyonu izledim,golü atan adam neredeyse orta sahadan alıyor topu ve direkt kaleye gidiyor. Lugano adama müdahale dahi edemiyor. 2-3 sene önceki Lugano olsa,o pozisyonu o adama yar eder miydi? Hepimiz biliyoruz ki etmezdi.

Bir futbolcu 2 maçta bir ince ince hata yapmaya başlamışsa,o futbolcunun o kulüpteki miyadı dolmuş demektir. Fenerbahçe’nin Lugano’nun yaptığı hatalara dikkat etmesi lazım. Bilica suçsuz demiyorum ama tüm suçu Bilica’nın üzerine yıkmakta biraz insafsızlık olur.

Peki ikinci yarı Fenerbahçe ne yapar?

Açık söyleyeyim şampiyon olacağını düşünmüyorum. Hatta biraz daha ileri gidip,ikinci yarının ilk haftasındaki Antalya maçında puan kaybedebileceklerini düşünüyorum. Her ne kadar Aykut Kocaman ve Aziz Yıldırım hakemleri etkilemeye yönelik açıklamalar yapsada. İkinci haftada oynayacakları Trabzonspor maçını bir şekilde kazanacaklardır. Zaten başka şansları da yok. İlk hafta Antalya’ya kaybetseler dahi,bu maç onlar açısından çok önemli. Hakemler ve Trabzonspor üzerinde ciddi bir baskısı olacaktır Fenerbahçe’nin şampiyonluk yarışından kopana kadar(ki bence koptular). Ayrıca devre arası yaptıkları sert çıkış ile Trabzonspor camiasını da ciddi şekilde strese soktuklarını hep birlikte gözlemleyebiliyoruz sanırım.

29 Ekim 2010 Cuma

Bursaspor:1-1:Fenerbahçe




Bir Galatasaraylı olarak,maçtan önce düşündüm. Hangi skor Galatasaray'ın lehine olabilir diye. İşin içinden çıkamadım. Çıkacak her sonuç;Galatasaray'ın hem aleyhine,hem lehine oluyordu. Bu kadar karmaşık bir durumda, beraberlik en makul sonuç olarak gözüküyordu, bu da gerçekleşti.

Fenerbahçe'nin Bursa karşısında oynadığı ilk yarıyla,Galatasaray'ın Fenerbahçe karşısında oynadığı ilk yarı,birbirine çok benziyor. Maça inanılmaz konsantre olmuş bir Fenerbahçe,yine aynı oranda maça kendini veremeyen bir Bursaspor vardı ilk yarıda.

Fenerbahçe bu maçın kendisi için ne denli önemli olduğunun farkındaydı. Eğer bu maçı kazanamazsa,Galatasaray ve Beşiktaş gibi yarışın çok gerisinde kalacağını iyi biliyordu. Kısacası son şansıydı Fenerbahçe'nin ve bunu düşünerek inanılmaz istekli başladılar maça. Oyunu genelde rakip yarı sahada oynamak istediler ve Bursa'ya oynama imkanı vermediler. Özellikle oyunun savunma yönünde Yobo'nun katkısı yadsınamaz. Uyguladıkları baskı sonucunda da,aradıkları golü buldular. Golden sonraki dönemi de,ilk yarı sonuna kadar iyi yönettiler. Artık hamle yapma sırası Bursaspor'daydı. Zira Bursaspor ilk yarı yokları oynadı. Özellikle Bursaspor'un orta sahası korkunç bir halde. Geçen seneyi şampiyon bitirmiş bir takımsın,bu sene 3 kulvarda mücadele edeceksin ama yaptığın transferlerin bir kaçı dışında hepsi fiyasko. Nasıl bir transfer sezonu geçirdiler,neyi amaçladılar anlamak zor. Tabi orta saha bu kadar vahim bir haldeyken,maça ortak olmalarının tek bir yolu vardı. O da duran toptan pozisyon üretmek,en azından skoru dengeye getirmek. Bunu da ikinci yarının başında başardılar. Volkan'ın korner organizasyonu esnasında,arka direği iyi organize edememesi; Bursaspor'u kötü oynadığı bir maçta skora ortak etti. Bu dakikadan itibarense,formu düşen bir Fenerbahçe,formu artan bir Bursaspor vardı sahada. Golle birlikte tribünlerde canlanınca Bursaspor dalga dalga Fenerbahçe kalesine gelmeye başladı. Tabi bunda Ertuğrul Sağlam'ın İnsua hamlesi de çok önemliydi. Ancak; Ertuğrul Sağlam İnsua'yı oyuna sokarken ne kadar olumlu bir iş yaptıysa;Batalla'yı oyundan alırken de o denli büyük bir hata yaptı. İvan Ergic gibi,attığı gol dışında olumlu hareketi olmayan bir adamı sahada tutup,Batalla gibi çalışan,oyunu yönlendiren bir adamı kenara aldı. Sercan'ın kaçırdığı gollerden ziyade, pozisyona girerken yapılamayan son hamlelerde de, Batalla'nın eksikliği fazlasıyla hissedildi.

Aykut Kocaman ise oyunun gidişatına göre akıllı bir hamle yapıp, maç boyunca ''bal yapmayan arı'' olan Stoch'u çıkardı ve yerine Andre Santos'u aldı. Bu dakikadan sonra Andre Santos sol bek gibi oynadı,Caner sol açık gibi oynadı. Caner'in 1 yıl süren Galatasaray karnesine bakarsanız ,etkili olduğu maçlarda sol açık olarak oynadığını görürsünüz. Caner'den sol bek yapmak kadar büyük bir hata olamaz. Bunu zamanında Rijkaard'da denedi( ki o mecburdu) ve Caner'den sol bek olarak istediği verimi alamadı. Sene başından beri de aynı hatayı Aykut Kocaman yapıyor. Caner'in sol bek olarak Vederson'dan hiçbir artısı yok,hatta daha zayıf yönleri var.

Tabi bu sonuç iki takımada yaramadı. Özellikle Fenerbahçe açısından kabul edilemez bir sonuç bu. Hem Bursaspor ile aradaki puan farkı devam etti hem de muhtemel bir Trabzonspor galibiyeti düşünüldüğünde,liderle aradaki puan farkı artmış oldu.

Bursaspor açısından da sonucun pek iyi olduğu söylenemez. Ancak,Fenerbahçe'ye oranla daha az şey kaybettiğini söylersek,yanılmış olmayız. Trabzonspor kazanırsa,liderliği kaybetmiş olacaklar ancak Galatasaray,Beşiktaş ve Fenerbahçe ile aralarında hala ciddi bir puan farkı var.

Alınan bu sonuca şimdilik sevinen 4 takım var. Trabzonspor ile Kayserispor kazanamazlarsa,ileride telafi etme şansları olabilir. Ancak Galatasaray ile Beşiktaş, bu hafta ne yapıp edip kazanmalılar. Başka bir ihtimalleri yok. Zira bu dönemde puan farkını kapatamazlar ise,ileride kapatma şansları oldukça zorlaşır. Oynanan her hafta,bu takımların aleyhine. Tabi bunlara bir de Fenerbahçe eklendi artık.

3 İstanbul takımınında puan kaybetme lüksü, artık ''gerçektende'' yok...

25 Ekim 2010 Pazartesi

Fenerbahçe Maçının Ardından: Daha Önce Neredeydiniz ?




Kadıköy'de bir geleneğe son verildi, onur mücadelesi yapıldı. Bunların hepsine eyvallah. Ancak,bazı şeyleri çok çabuk unutuyoruz. Fenerbahçe'yi Kadıköy'de ezdik diye gözlerimiz kör olmamalı. Daha 1-2 gün öncesine kadar,isterseniz Fenerbahçe'ye Kadıköy'de 10 tane atın,ama Rijkaard'ı yollamanın cezasını çekeceksiniz diye,ağız birliği yapılarak bazı futbolculara yüklenildi. Ancak derbiden sonra gördüğüm manzara beni hayal kırıklığına uğrattı. Sanki bu olaylar yaşanmamış gibi,herkes oynanan güzel futbolun sarhoşluğu içerisinde. Sergilenen mücadele tabiki çok iyi,tabiki çok önemli ama; zaten amaçta bu değil miydi ? Rijkaard'ı yolladık,ihalenin bize kalmaması için,mücadele etmemiz lazım. Bu düşünce,''Rijkaard'ı sabote etti'' denilen futbolcuların düşüncesiydi. Görüyorum ki başarılı oldu. Umarım taraftarımız bu sarhoşluktan çabuk uyanır ve 5-6 gün önce yaşananları unutmaz.

Biraz da maç

Fenerbahçeli futbolcular bütün hafta boyunca idmanda ''gol sevinci'' çalışmış ve akılları sıra Galatasaray'ı 'ti'ye almışlardı. Aslında erken öten horozun başına neler geldiğini onlar daha önceden biliyorlardı( Bkz: 2008 senesi Türkiye Kupası Çeyrek Final ilk maçı). Denizli'de kaçan şampiyonluktan nasıl ders çıkarılmamışsa,bu maçtanda zerre ders çıkarılmamıştı.

Fenerbahçeli dostlara, Dia'nın şovmen olduğunu ona çok fazla güvenilmemesi gerektiğini,genellikle boş alan futbolcusu olduğunu söylediğimizde,olumsuz tepkilerle karşılaşıyorduk. Halbuki maç öncesi Fenerbahçe'de tehlike yaratabilecek tek bir isim vardı. Mamadou Niang.

Galatasaray ise dersini iyi çalışmıştı. Hagi'nin motivasyon,Tugay'ın da taktiksel yönden takıma müdahele ettiği çok açıktı. Öyle ki, Galatasaray, Fenerbahçe'nin önce orta göbeğini,daha sonra da kanatlarını kapatmıştı. Özellikle Stoch'un oynadığı kanadı. Zira Stoch,Dia'dan daha efektif bir oyuncu. Skoru değiştirme ihtimali daha fazla olan bir ayak. Fenerbahçe'nin en önemli ismini yani Niang'ı ise; hırsı ve mücadele azmiyle Galatasaray taraftarının bir numaralı sevgilisi olan Lucas Neill savundu.

Bu kadar kilitlenen bir maçta Fenerbahçe adına skoru değiştirebilecek tek bir isim kalmıştı. O da Alex. Artık futbol hayatının son baharını yaşayan Brezilyalı ise,Galatasaray kalesinde tehlike yaratmaktan uzaktı. Hal böyle olunca,Fenerbahçe maç boyunca neredeyse hiç pozisyona giremedi.

Aksine; savunma yapacak,fark yememek için geldi denilen Galatasaray pozisyonları buldu. Galatasaray yıllardır yapmadığı bir şeyi yaptı ve maça çok iyi konsantre oldu. Özellikle Aykut Kocaman önderliğindeki Fenerbahçe,Galatasaray'ı yenmekten çok uzak bir Fenerbahçe'ydi. Ancak son 3 maçta kimle oynadığına bakılmaksızın medya tarafından abartılan Fenerbahçe; birden maçın tartışmasız favorisi haline gelmişti. Galatasaray ise Fenerbahçe'yi çok iyi analiz ederek,önce durdurdu daha sonra vurmayı denedi ama vuramadı. Çünkü maçın temposunun artması Fenerbahçe'nin işine gelecekti. Bu yüzden de hem Lucas Neill hem de Sabri,eğer boşta arkadaşları yoksa,yavaş hareketler sergileyerek,tempoyu olabildiğince düşürdüler. Misimovic ve Elano gibi iki yetenekli orta saha oyuncusuna sahip olan Hagi, Baros'un yokluğunda Pino gibi hızlı bir hücum oyuncusunu kullanmayı denedi. Bundaki temel amaç ise, bu iki yetenekli ismin atacağı ara paslarla Pino'yu gol pozisyonuna sokmaktı. Bunu da fazlasıyla başardı. Pino ise bu zamana kadar görmediğimiz bir özgüven ile Fenerbahçe savunmasına zor anlar yaşattı. Maçın hem başında hem de sonunda çok güzel fırsatlar yakaladı. Açılışı da,kapanışı da kendisi yapabilirdi ama olmadı.

Netice itibariyle Galatasaray için artık yeni bir sayfa açıldı. Daha mücadeleci,daha istekli belki daha az gol atan bir takım göreceğiz. Ama bu son söylediğimiz ''daha az gol atan takım'' tezini doğrulatmamız biraz zaman alabilir. Fenerbahçe maçının skoru bu tezi doğrulasa da,girilen pozisyon sayısı,Galatasaray'ın salt bir savunma takımı olduğunu reddediyor. Belli bir süre daha gözlemlememiz gerekiyor Galatasaray'ı. Şifrelerini tam olarak çözebilmemiz için...

19 Eylül 2010 Pazar

Fenerbahçe:1-1:Beşiktaş // Kazanan Galatasaray



Maçtan önce kadroları duyduğum zaman,Beşiktaş'ın zaten sıfır olan kazanma ihtimalinden sonra,kafamdaki beraberlik düşüncesi de sekteye uğradı. Schuster büyük bir hata yapıp,kalede Hakan Arıkan'a,forvette de Nobre'ye görev verdi. Özellikle Cenk gibi,Türkiye'deki en formda 1-2 kaleciden birini kesip,özgüveni fazla olmayan aynı zamanda hata yapmaya çok müsait olan Hakan Arıkan'la başlaması gerçekten skandaldı.

Beşiktaş için Quaresma,Guti ne kadar önemliyse; Bobo'da en az bunlar kadar önemli ve değerli. Nobre'nin 1-2 maçta yapmış olduğu çıkışa aldanıp onu koyan Schuster,elleriyle 2 puan kaybettirdi takımına.

Beşiktaş'ın sıfır olan kazanma ihtimali dedim. Ona da bir açıklık getireyim. Fenerbahçe Saraçoğlunda inanılmaz bir baskı kurarak,rakibi sindirmeyi başarıyordu. Özellikle derbilerde. Ancak bugün o ihtişamlı görüntüsünden uzak,normal bir taraftar gibiydi Fenerbahçe tribünleri. Öyleki bütün maç Beşiktaşlıların ''Beşiktaş seninle ölmeye geldik..'' diye başlayan bir tezahüratı vardı,onu dinledik.

Maça 2 büyük hata ile başlayan Schuster'in imdadına önce Hakan'ın sakatlığı yetişti. Bu hayırlı bir sakatlık oldu Beşiktaş için. Sakatlığın hayırlısı mı olur demeyin,olur.(Erciyes-Gs 2005-2006 sezonu maçı Yalçın Ayhan'ın sakatlığı). Hakan Arıkan bu tarz maçlarda hata yapma şansı en yüksek kalecilerden birisi. Özgüveni ve konsantrasyonu fazla değil,bu da onun hata yapmasına sebebiyet veriyor. Cenk ise aksine özgüveni fazla ve oyuna tam anlamıyla hakim bir kaleci. Ekrem'in sakatlığı biraz Schuster'i olumsuz etkiledi. Bobo'yu belki daha erken oyuna alabilir,oyuna daha çabuk denge getirebilirdi.

Schuster Bobo hamlesini yaparken bir tercihte bulunmak zorundaydı. Nihat'ı mı çıkaracaktı yoksa Aurelio'yu mu ? Schuster tercihini Aurelio'dan yana kullandı,bence haklıydı da. Çünkü o an durum 1-0 dı ve gole ihtiyacı vardı. Tek önlibero olarak Ernst'i bıraktı ve sol iç oynayan Guti'yi tam bir oyun kurucu olarak oynamaya sevketti. Bu değişikliğin akabinde de Beşiktaş'ın pozisyonları ve golü geldi. Daha erken bir hamle,Beşiktaş'a 3 puanı da getirirdi.



Birazda Fenerbahçe

Fenerbahçeliler bu maç ile birlikte Aykut Kocaman'a veda etmeye başlasınlar. Bunu sene başından beri deklare ediyorum. Bu iş Aykut ile olmaz. Ankaraspor'u,İstanbulspor'u ne mantıkla çalıştırdıysa,Fenerbahçe'yi de o mantıkla yönetmeye çalışıyor. Oyun değişiklikleri zaten tam bir skandal. Cristian Baroni fetişistliği almış başını gidiyor. Çünkü Baroni'yi takıma o aldırdı. Oynatmazsa olmaz. Bugünkü maçtan sonra gördük ki,artık taraftar ile arasında da bir bağ kalmamış Aykut Kocaman'ın. Maçtan sonra tribünler Aykut istifa diye bağırdılar. Bu Fenerbahçe tribünlerinde çok fazla rastladığımız bir şey değil. Oyuncu ıslıklanır hatta başkan istifaya davet edilir,ancak antrenör istifaya davet edilmezdi. En azından ben hatırlamıyorum. Varsa da öyle bir durum,bilgilendirin beni.

Fenerbahçe'nin çok şey beklediği Alex,topla ilk kez 10.dakikada bir korner atışında buluştu. Bakın 10.dk diyorum. Bu adam Fenerbahçe'nin pozisyona girmesini sağlayacak olan kişi ancak o kadar kaçak dövüşüyor ki topla çok ender buluşuyor. Zaten Hakan Arıkan'ın o fahiş hatası olmasa,Fenerbahçe'nin ilk yarıda gol bulma şansı da yoktu.

Ancak ilk golü Fenerbahçe'nin bulması,maçın bundan sonrası için hem Fenerbahçe hem de Aykut Kocaman için inanılmaz bir fırsattı. Çünkü Aykut Kocaman'ın oyun taktiği kontraatak üzerine kurulu. Zaten Dia,Stoch gibi transferleri gerçekleştirme amacı da bununla alakalı. 2. yarıda ilk yarıdan farklı olarak daha fazla pozisyona girmesi de gayet normal Fenerbahçe'nin. Eğer Niang ile Dia,Guiza'lık yapmayıp,topu ağlarla buluşturabilselerdi, bu Anadolu takımı anlayışı başarıya ulaşacaktı.

Fenerbahçe'nin defans ve hücum hattı ile orta sahası arasında büyük bir boşluk var. Selçuk ile Emre, ne rakip kalenin hemen önündeler ne de kendi yarı sahalarına yakınlar.Ortası bir yerdeler. Bu da Fenerbahçe'nin oyun kurmasını ciddi anlamda etkiliyor. Bunun sıkıntısını çokça çektiler. Emre bir şekilde kapatıyordu bu açığı ama ikinci yarıda sakatlanıp çıkınca,bunu yeterince başaramadı Fenerbahçe.

1-2 şeye daha değinip yazıyı noktalayacağım;

Maçtan önce yapılan saygı duruşu esnasında,Kadıköy'de takımlarını desteklemeye gelen Beşiktaş taraftarları,pervasızca Fenerbahçe'ye küfür etmeye başladılar. Tamam küfür edin ama saygı duruşunda bunun olması gerçekten büyük ayıp.

Volkan Demirel'i yakın çekimlerde dikkatlice izleyin. Bu kaleci her pozisyon sonrası hakeme ana avrat küfür ediyor. Bu hakemlerin dikkatini nasıl çekmiyor gerçekten anlayamıyorum. Eskiden kendi oyuncularına da küfür ederdi,artık kendisini geliştirmiş,kendi taraftarlarına da küfür etmeye başladı. Ne diyim,elbet bir gün ona da gerekli dersi birileri verir...

Tabi bu sonucun Galatasaray'a yaradığını söylememe gerek yok sanırım. Bursa'da yarın kaybederse,Galatasaray hariç, zirve yarışındaki bütün takımlar puan kaybetmiş olacak. Galatasaray ilgili maç yazımda söylediğim gibi,kaymaklı ekmek kadayıfı :)

10 Ağustos 2010 Salı

Türkler Avrupa Sahnesinde




Artık şartlar eşit.4 büyük takımda aynı Avrupa Kupası platformunda yarışacaklar bu sene.Aslında 4 büyük takımında feyz alması gereken bir durum bu.Kadro kalitesi olarak bu dört takımdan da geride olan Bursaspor Şampiyonlar Liginde mücadele ederken,bu takımlarımız Avrupa Liginde mücadele etmek zorundalar.

Buradan da anlaşılıyor ki ,artık yıldız isimleri kadroya katmak pek de önemli değil.Takım olabilmek,bir sistem oturtabilmek önemli.Bir arkadaşımın lafı var''Yıldızları sistemler doğurur diye''.Çok doğru bir söz bu.Bunun en güzel örneği de Messi.Yıllarca Barcelona altyapısında oynayıp,oradaki ortama ayak uyduran,sisteme alışan Messi,A takıma çıktığı vakit zerre kadar uyum zorluğu çekmedi ve alışık olduğu sistemde yeteneklerini tüm dünyaya gösterme fırsatı buldu.Ama aynı Messi, vatandaşı olduğu Arjantin'in milli takımında aynı performansı gösteremedi.Çünkü alışık olmadığı bir sistemde,alışık olmadığı bir oyun şablonunda oynuyordu.

Yani bir oyuncu transfer ederken ismine değil,sahip olduğunuz sisteme ne derece uyum sağlayabilir ona bakmanız gerekiyor.Eğer takıma faydalı olacak oyuncu Almanya 3.Ligindeyse,alıp onu getireceksin takıma.Artık önemli olan takım olabilmek.Bursaspor'da takım olabildiği için geçen sene şampiyon oldu ve bu sene ülkeyi Şampiyonlar Liginde temsil etme hakkını kazandı.

İşte böyle bir sezonun ardından kulüplerimizin Avrupa Kupası maceraları başladı.Geçen günlerde Avrupa Ligi play-off turunun kuraları çekildi.

Galatasaray-Karpaty Lyiv

Galatasaray ile başlayalım.Galatasaraylıların bu turdan tedirgin olmalarına gerek yok.Çünkü Karpaty Lyiv; ne bir Dinamo Kiev ne bir Shakthar Donetsk ne de bir Metalist Kharkiv. Bu üç takımdan da kötü,orta sınıf bir Ukrayna takımı K.Lyiv.Galatasaray ligin en hazır takımlarından birisi.Bu maçtan öncede bir lig maçı oynayacaklar.Hatta Belgrad maçının aksine bu turdaki ilk maçın İstanbul'da olması bir avantaj.Turu bu sefer İstanbul'da bitirecektir Galatasaray. O yüzden bu maç özelinde söylenebilecek fazla bir şey yok.

Beşiktaş-Helsinki
Herkes kolay olarak görüyor bu maçı ama bence işin aslı hiçte öyle değil.Şampiyonlar Ligi elemesinde Partizan'a elenip buranın yolunu tuttu Helsinki takımı.Aynı zamanda geçen senenin Finlandiya Ligi şampiyonu olduklarını da hatırlatmakta fayda var.Finlandiya'daki hava şartlarıda malum.Kağıt üzerinde kolay gibi görünsede sürpriz bir sonuç çıkarsa şaşırmamak lazım bu maçtan.
Zira Beşiktaş şaşalı transferlerle taraftarının gözünü boyuyor ve henüz takım olabilmiş durumda değiller.Ernst geçen seneki Ernst değil.Orta saha Necip'e kalmış durumda.Guti hazır değil.Quaresma'dan zaten koşup savunmaya yardım etmesini bekleyemeyiz.Nihat ve Bobo'da öyle.Koşan adam sayısı takımda çok az. Beşiktaş'ın çok başı ağrıyabilir bu durumdan dolayı.Tabi bu durum Helsinki maçında ne kadar ortaya çıkar bilemiyorum.Ama dediğim gibi;çok kolay bir tur olacağını sanmıyorum.

PAOK-Fenerbahçe
4 eşleşme içerisinde en fazla tedirgin olmamız gereken maç bu bence.Fenerbahçe henüz hazır değil.Hazır olmamakla birlikte takımda olamamış durumda.Geçen sene Daum önderliğinde inanılmaz bir kondisyona sahipti Fenerbahçe.Maçların son dakikalarına çok diri giriyorlardı ve bir çok maçıda son dakikada çevirmişlerdi.Ancak Aykut Kocaman önderliğindeki Fenerbahçe için aynı şeyleri söylemek zor.Kondisyon olarak hiç hazır değiller.Bir de takım içerisinde çözülmesi gereken bir ton sorun var.Aykut Kocaman'ın sisteminde kanat adamlarının rolü büyük.Alex ise nispeten daha pasif kalıyor,kalmak durumunda.Aykut Kocaman sezon boyunca kanat adamlarının çabasıyla gol arayacak.Bunu hazırlık maçları olsun,Young Boys maçı olsun defalarca gördük.Alex'in bu oyun şablonunda tek bir görevi var o da kanatlara pas atmak.Gerisi kanat oyuncularına ve santrafora kalıyor.Santrafor'un da bitiriciliğinin yüksek olması gerekiyor.Şu an Fenerbahçe'de böyle bir santrafor bulunmuyor.Bu adam Asamoh Gyan'da değil.Niang olabilirdi ama o konuda da pürüz çıkmış basına yansıdığı kadarıyla.

PAOK ise taraftarıyla bütünleştiği zaman çok farklı bir kimliğe bürünüyor.Ava çıkmış aslan gibi,vahşice rakiplerinin üzerine saldırıyorlar.Bir de ilk maç Yunanistan'da.Zaten hazır olmayan Fenerbahçe bir de oyunun ilk dakikalarında gol yerse darmadağın olabilir.İşi çok zor bu anlamda Fenerbahçe'nin.Ajax'a 2 maçta 4 gol atma başarısını gösterdi Paok.Deplasman golüyle elendiler Ajax'a.Dört takım içerisinde pislik yapabilecek,sertlikten taviz vermeyecek tek takım gibi duruyor PAOK.


Liverpool-Trabzonspor
Açıkça söylemem gerekirse,beni en çok heyecanlandıran eşleşme bu oldu.Nedenini bilmesemde Trabzonspor'a karşı bir sempati duyarım.Stadları mesela çok hoşuma gider.Kuradan önce Liverpool çıkar diye düşünmüştüm.Öyle de oldu.Biraz üzüldüm tabi.Gruplara kalmasını istiyordum Trabzon'un.Aslında hala şansları var,yok değil.

Liverpool Roy Hodgson ile yeni bir yapılanmaya girdi.Kafasında farklı stratejiler,farklı oyun şablonları olduğu çok belli kurt hocanın.Kafasındakileri sahaya yansıtması biraz zaman alabilir.İşte Trabzonspor'da bundan yararlanabilir.Bursaspor karşısında izledik Trabzonspor'u.Kondisyon olarak iyi hazırlamış takımı Şenol Güneş,bu bariz belli.İstediği oyunuda yavaş yavaş benimsiyor oyuncuları.Anfield Road'tan alacakları beraberlik veya tek farklı mağlubiyetle iş Trabzon'a kalırsa;ben bir sürpriz bekliyorum Karadeniz Fırtınasından.

28 Temmuz 2010 Çarşamba

Young Boys-Fenerbahçe

Öncelike belirtelim,maç 21.15 te NTV de.

Basında büyük bir yanılgı var.Young Boys'u herkes çok hafife alıyor.Fenerbahçe'den kuvvetli bir takım olmadığı kesin ama bahsi geçtiği kadar da zayıf bir takım değil.Geçen sene son haftalara doğru şampiyonluğu kaybettiler onlarda Basel'e.Bu bağlamda Fenerbahçe ile bir benzerlikleri de söz konusu.Ama Young Boys Fenerbahçe'den daha hazır bir durumda şu an.Ligde 3. haftalarını oynayacaklar.Fenerbahçe içinse Galatasaray maçı büyük bir yanılgıya sebebiyet verdi.Eksiklerini göremediler.Bunda, hem maçın büyük bölümünü 10 kişi oynamış olmalarının etkisi büyük hem de Galatasaray'ı yendik her şey tamam mantığında olmaları.. Üstüne üstlük as takım seviyesinde olan Caner,Lugano,M.Topuz,Uğur.Özer ve Gökhan Gönül'de yok.

Young Boys'ta ise en büyük handikap kalede.As kalecileri Wölfi cezalı.Yerine Bürki oynayacak kalede.Ve bu,onun Young Boys formasıyla 2.resmi maçı olacak.

Önce Fenerbahçe'nin sahaya çıkması muhtemel kadrosunu yazalım buraya.

Volkan Demirel, Bekir, Bilica, İlhan, Andre Santos, Kazım, Cristian, Emre, Stoch, Alex ve Gökhan Ünal (Semih)

Fenerbahçe bu sene farklı bir oyun stiline sahip olacak.En azından şu anlık görünen o.Kanat ağırlıklı bir oyun şablonu olacak bu.Alex'i bu sene kanatlara top aktarırken göreceğiz muhtemelen.Zaten Stoch ve Dia transferlerinin de başka bir açıklaması olamaz.Bunlar gol yüzdesi düşük ama çizgiyi iyi kullanan isimler.Forvete'de bitiriciliği yüksek bir oyuncu lazım.Bu beklentiyi karşılayacak oyuncu ne Gökhan Ünal olabilir Fenerbahçe'de ne de gündemdeki Asamoah Gyan.Fenerbahçe bu özellikte oyuncu arıyorsa uzaklara gitmemeli.Takım içinde aradığı isim mevcut zaten.Semih!

Semih öyle ahım şahım bir forvet oyuncusu olmamakla birlikte,bitiriciliği yüksek olan bir forvet.Aykut Kocaman'ın ısrarla istediği Asamoh Gyan ise bitiricilikten ziyade,boğusan bir oyuncu.Ama Guiza'da gidip pres yapıyordu değil mi ? O da rakiple boğuşuyordu.Neden yollandı, gol kaçırıyor diye.Ama şimdilik burada duralım,oyuncu değerlendirmelerine sezon başlarken yapacağımız analizde gireriz.

Biz biraz daha maçın üzerinde duralım.Bugün kontraatakla daha fazla pozisyon bulacaktır Fenerbahçe.Rakip çünkü işi İstanbul'a bırakmak istemeyecektir.Eğer forvette oynayacak oyuncuları biraz yetenekliyse bugün çok farklı işlere imza atabilİr.Fenerbahçe'nin bugün oynaması muhtemel savunma oyuncuları hata yapmaya çok müsait,deneyimsiz isimler.Bilica zaten tam bir el bombası,ne zaman ne yapacağı belli değil.Andre Santos'ta defans içi liderlik vasfına sahip bir oyuncu olmadığına göre,orada sıkıntı yaşanması muhtemel.Oradaki hataların en aza indirgenmesi,bir üst tura çıkabilme anlamında önemli.

Fenerbahçe ağır basan taraf ama Young Boys'da dirençli bir takım.Çok kolay galibiyet beklememek lazım.Tur İstanbul'a kalabilir.

21 Temmuz 2010 Çarşamba

Almanya'da bir Derbi:Galatasaray-Fenerbahçe


Tam da Süper Lig fikstrünün çekildiği bir günde,bu derbinin oynanması çok manidar oldu.Önce olaya fikstürle girelim.

Derbi tarihleri ;

5.Hafta:Fenerbahçe-Beşiktaş
9.Hafta:Fenerbahçe-Galatasaray
14.Hafta:Galatasaray-Beşiktaş

Bu da demek oluyor ki;önümüzdeki sezon Galatasaray'ın yeni stadında bir dünya derbisi oynanacak. Galatasaray ile Fenerbahçe önümüzdeki sezonun ikinci yarısında,Aslantepe'de karşılaşacaklar.İlginç bir maç olacak kuşkusuz.Yıllardır stad faktörünü kullanarak Galatasaray üzerinde inanılmaz bir baskı kuruyordu Fenerbahçe, şimdi bu denge değişecek.Her ne kadar Ali Sami Yen'in ambiyansi,Şükrü Saraçoğlundan daha iyi olsa da (bunu ben değil yapılan araştırma sonuçları söylüyor) günümüze geldiğimiz zaman Ali Sami Yen'de istenilen baskının kurulamadığını görüyoruz.Galatasaray, yıllardır avrupa kupası maçlarını iç sahada aldığı kötü sonuçlarla kaybediyor.Çünkü Ali Sami Yen'de rakibini boğamıyor.Olayın bu boyutunu da düşünürsek Aslantepe'ye geçiş inanılmaz önemli Galatasaray için.Tabi olayın bir de mali boyutu var.Eğer Galatasaray önümüzdeki sezonun tamamını Aslantepe'de oynayabilseydi,kasasına tam tamına 50 milyon euro koyacaktı.Şu an için bu rakam 25 milyon euro! Yıllardır stadından dolayı finansal anlamda büyük sorun yaşayan Galatasaray için büyük bir meblağ bu.Tabi bunun içinde konuşmak için henüz erken.Ama zaman yaklaşıyor.İnanılmaz bir stada sahip olacak Galatasaray süre dolduğu zaman.

Bugüne dönelim birazda

Alex De Souza diyor ki''Fenerbahçe ile Galatasaray arasında benim bildiğim bir dostluk yok.Neden dostluk maçı yaparlar anlamış değilim''.

İnanılmaz doğru bir cümle bu.Cevabı da belli.Bu maçın ardından iki takımın kasasına da hatrı sayılır bir meblağ girecek.Bu birinci etken.Diğeri ise şu ; Yıllardır Fenerbahçe-Galatasaray derbisinin ismini iyi pazarlayamadığımız konuşulmakta.Bu anlamda bu maçın Almanya'da düzenlenmesi ve her sene başında bu hazırlık maçının oynanacak olması bu bağlamda yapılmış bir hamle olarak yorumlanabilir.

Tabi şunuda söylemek lazım.Kulüpler arasında dostluk olmaz.Taraftarlar arasında olur.Kaldı ki Galatasaray ile Fenerbahçe seyircilerinin de dost olması mümkün değil.Tabi özele girilmeden konuşuyorum bunu.Benim yakın diye tabir edebileceğim arkadaşlarımın arasında Fenerbahçelilerde var.Ama onunla bunu karıştırmamak gerekiyor işte.

Maçın detaylarına girecek olursak ; Fenerbahçe'nin Galatasaray'a karşı oynanan resmi maçlarda bir üstünlüğü var.Tabi resmi maçlarda bu üstünlük.Özel maçlarda ise Galatasaray'ın Fenerbahçe karşısında 1 galibiyet üstünlüğü var.Bu arada yurtdışındaki maçlara dair de bir bilgi buldum.


Yurtdisindaki maclar
1. 03.08.1980 - Vatan Kupası - FB 3:2 GS - Offenbach
2. 04.08.1990 - Özel maç - FB 0:2 GS - Köln
3. 17.07.1996 - Gurbet Kupası - FB 0:0 GS - Frankfurt
Tablodan da anlaşılacağı üzere,tam 14 yıl sonra bir özel maçta bu iki takım birbiriyle karşılaşacak.Tabi kadrolar hakkında yorum yapmak biraz zor.Fenerbahçe'nin önümüzdeki hafta Şampiyonlar Ligi ön eleme maçı olduğunu da düşünürsek,sahaya tam kadro çıkması muhtemel.Galatasaray'da ise Frank Rijkaard'ın prensiplerinden taviz vermeyen bir yapısı var.Bu sene oynanan bütün hazırlık maçlarında,ilk yarı farklı,ikinci yarı farklı kadro sahaya sürdürdü Hollandalı.Oynayan oyuncular takım oyununa uyum sağalamış,basan,pres yapan bir görüntü sergilediler bize.Fenerbahçe'nin ise maçlarını izleme fırsatı bulamadım ne yazık ki.Ama izleyenler bir golcü sıkıntısı çektiğini söylüyorlar Fenerbahçe'nin.Tabi Köln maçının sonucu,ağır bir sonuç Fenerbahçe için.Her ne kadar ondan sonra oynanan maçta net bir skor alınsada,Köln maçı kolay unutulmaz hele ki bu akşam Galatasaray kazanırsa.Ama benim kişisel görüşüm bu akşam iki takımında birbirini üzmeyeceği.Berabere bitmesini yüksek ihtimal olarak görüyorum bu maçın.Tabi en büyük farklılık,bu maçın ,diğer hazırlık maçlarına nazaran Borussia Monchengladbah'ın sahasında oynanacak olması. Saha bile diyemeyeceğimiz yerlerde oynanak hazırlık maçları artık kabak tadı verir hale gelmişti.Maçın ,böyle güzel bir stadda oynanacak olması da,akşam oynanacak olan futbola olumlu bir etki yapacaktır kuşkusuz.

30 Haziran 2010 Çarşamba

Caner Erkin Fenerbahçe'de





Günlerdir konuşulan bir transferdi.Henüz resmiyete kavuşmasa da anlaşma büyük ölçüde sağlandı.Hatta Fenerbahçe'nin 18.00 deki çalışmasına katılacağı söyleniyor.


Caner'i geçen sezonun ikinci yarısında Galatasaray'da izledik.Rijkaard ,Caner'e çokça görev verdi.En kritik maçlarda onu oynattı lakin Caner henüz bu tarz büyük sorumlulukları tek başına almaya hazır bir oyuncu olmadığını gösterdi.Caner diyince aklıma karlı havada oynanan,ikinci yarının ilk haftasındaki Gaziantepspor maçı geliyor.Gerçekten müthiş oynamıştı o maçta hakkını vermek lazım.Ama sonrası tam bir hüsran.Hele ki sol bekte oynamaya başladıktan sonra,yaptığı gereksiz ortalar ve çektiği alakasız şutlar Caner'in gözden düşmesine neden oldu.Bunlara bir de Atletico Madrid maçında gereksiz yere gördüğü kırmızı kart eklenince,Galatasaray'da Caner'in biletini kesti.Bir de Arda ile idmanda yaşadığı tatsızlık var ki ona hiç değinmemek lazım.Burada sorulması gereken kritik soru Fenerbahçe Caner'den hangi mevkide yararlanmak isteyecek ? Eğer ki sol bekse;kimse kusura bakmasın Fenerbahçe taraftarı Caner'i bitirir.Vederson'u bek olarak beğenmeyenler,Caner'den medet umamaz çünkü.Eğer ki değerlendirilme tercihi sol açık olursa orda bir ihtimal şansı olur Caner'in.Aylardır oynamayan ve ne zaman toparlanacağı belli olamayan Uğur Boral'la yaşayacağı rekabeti Caner rahat kazanır.Ama aynı savruk oyun tarzı ve gereksiz şutlar devam ederse yerini bu sefer Uğur Boral'a değil,Deivid'e kaptırır !

Caner'in akıllı olması lazım.Galatasaray'da iyi kötü kendini gösterme fırsatı buldu.Hemen ardından,Fenerbahçe ona bir şans tanıdı.Eğer burada da seviyesini ileri çekemezse, ileride Türk futbolunda kaybolan yeteneklere Caner Erkin'i de eklemek zorunda kalabiliriz...