25 Ekim 2010 Pazartesi

Fenerbahçe Maçının Ardından: Daha Önce Neredeydiniz ?




Kadıköy'de bir geleneğe son verildi, onur mücadelesi yapıldı. Bunların hepsine eyvallah. Ancak,bazı şeyleri çok çabuk unutuyoruz. Fenerbahçe'yi Kadıköy'de ezdik diye gözlerimiz kör olmamalı. Daha 1-2 gün öncesine kadar,isterseniz Fenerbahçe'ye Kadıköy'de 10 tane atın,ama Rijkaard'ı yollamanın cezasını çekeceksiniz diye,ağız birliği yapılarak bazı futbolculara yüklenildi. Ancak derbiden sonra gördüğüm manzara beni hayal kırıklığına uğrattı. Sanki bu olaylar yaşanmamış gibi,herkes oynanan güzel futbolun sarhoşluğu içerisinde. Sergilenen mücadele tabiki çok iyi,tabiki çok önemli ama; zaten amaçta bu değil miydi ? Rijkaard'ı yolladık,ihalenin bize kalmaması için,mücadele etmemiz lazım. Bu düşünce,''Rijkaard'ı sabote etti'' denilen futbolcuların düşüncesiydi. Görüyorum ki başarılı oldu. Umarım taraftarımız bu sarhoşluktan çabuk uyanır ve 5-6 gün önce yaşananları unutmaz.

Biraz da maç

Fenerbahçeli futbolcular bütün hafta boyunca idmanda ''gol sevinci'' çalışmış ve akılları sıra Galatasaray'ı 'ti'ye almışlardı. Aslında erken öten horozun başına neler geldiğini onlar daha önceden biliyorlardı( Bkz: 2008 senesi Türkiye Kupası Çeyrek Final ilk maçı). Denizli'de kaçan şampiyonluktan nasıl ders çıkarılmamışsa,bu maçtanda zerre ders çıkarılmamıştı.

Fenerbahçeli dostlara, Dia'nın şovmen olduğunu ona çok fazla güvenilmemesi gerektiğini,genellikle boş alan futbolcusu olduğunu söylediğimizde,olumsuz tepkilerle karşılaşıyorduk. Halbuki maç öncesi Fenerbahçe'de tehlike yaratabilecek tek bir isim vardı. Mamadou Niang.

Galatasaray ise dersini iyi çalışmıştı. Hagi'nin motivasyon,Tugay'ın da taktiksel yönden takıma müdahele ettiği çok açıktı. Öyle ki, Galatasaray, Fenerbahçe'nin önce orta göbeğini,daha sonra da kanatlarını kapatmıştı. Özellikle Stoch'un oynadığı kanadı. Zira Stoch,Dia'dan daha efektif bir oyuncu. Skoru değiştirme ihtimali daha fazla olan bir ayak. Fenerbahçe'nin en önemli ismini yani Niang'ı ise; hırsı ve mücadele azmiyle Galatasaray taraftarının bir numaralı sevgilisi olan Lucas Neill savundu.

Bu kadar kilitlenen bir maçta Fenerbahçe adına skoru değiştirebilecek tek bir isim kalmıştı. O da Alex. Artık futbol hayatının son baharını yaşayan Brezilyalı ise,Galatasaray kalesinde tehlike yaratmaktan uzaktı. Hal böyle olunca,Fenerbahçe maç boyunca neredeyse hiç pozisyona giremedi.

Aksine; savunma yapacak,fark yememek için geldi denilen Galatasaray pozisyonları buldu. Galatasaray yıllardır yapmadığı bir şeyi yaptı ve maça çok iyi konsantre oldu. Özellikle Aykut Kocaman önderliğindeki Fenerbahçe,Galatasaray'ı yenmekten çok uzak bir Fenerbahçe'ydi. Ancak son 3 maçta kimle oynadığına bakılmaksızın medya tarafından abartılan Fenerbahçe; birden maçın tartışmasız favorisi haline gelmişti. Galatasaray ise Fenerbahçe'yi çok iyi analiz ederek,önce durdurdu daha sonra vurmayı denedi ama vuramadı. Çünkü maçın temposunun artması Fenerbahçe'nin işine gelecekti. Bu yüzden de hem Lucas Neill hem de Sabri,eğer boşta arkadaşları yoksa,yavaş hareketler sergileyerek,tempoyu olabildiğince düşürdüler. Misimovic ve Elano gibi iki yetenekli orta saha oyuncusuna sahip olan Hagi, Baros'un yokluğunda Pino gibi hızlı bir hücum oyuncusunu kullanmayı denedi. Bundaki temel amaç ise, bu iki yetenekli ismin atacağı ara paslarla Pino'yu gol pozisyonuna sokmaktı. Bunu da fazlasıyla başardı. Pino ise bu zamana kadar görmediğimiz bir özgüven ile Fenerbahçe savunmasına zor anlar yaşattı. Maçın hem başında hem de sonunda çok güzel fırsatlar yakaladı. Açılışı da,kapanışı da kendisi yapabilirdi ama olmadı.

Netice itibariyle Galatasaray için artık yeni bir sayfa açıldı. Daha mücadeleci,daha istekli belki daha az gol atan bir takım göreceğiz. Ama bu son söylediğimiz ''daha az gol atan takım'' tezini doğrulatmamız biraz zaman alabilir. Fenerbahçe maçının skoru bu tezi doğrulasa da,girilen pozisyon sayısı,Galatasaray'ın salt bir savunma takımı olduğunu reddediyor. Belli bir süre daha gözlemlememiz gerekiyor Galatasaray'ı. Şifrelerini tam olarak çözebilmemiz için...

22 Ekim 2010 Cuma

Frank Rijkaard'ın Ardından



Başarısızlıkla geçen bir sezonun ardından,etrafta bir sürü isim dolaşıyor;türlü türlü teknik direktör, Galatasaray'ın başına getiriliyordu. İşte yine böyle bir günün akşamında,etrafa Fatih Terim ismi yayılmıştı. Özellikle gecenin geç saatlerinde,bu işin bittiği ve hocanın birkaç gün içinde imza atacağı dahi konuşuluyordu. Fatih Terim ismi beynimize öyle bir işlemişti ki, başka bir teknik direktör ile takımın adı anıldığı zaman,tedirgin oluyorduk. Ertesi gece ,Co Adrianse'nin Hollanda basınına demeç verdiğini ve Galatasaray ile anlaştığı haberini tüm medya kuruluşları son dakika haberi olarak geçiyordu. Biz ise bilgi kirliliğinden feleğimizi şaşırmış bir halde,sıcak yatağımıza yatıyorduk.

Ertesi sabah benim için sevindirici bir gündü. İstanbul'un sıcak ve kirli havasından uzaklaşıp,yazlığın yolunu tutacaktım. Bu sırada aklımın bir köşesi hala Galatasaray'a gelecek teknik adamdaydı. Evden çıkmadan önce,babamın da önerisiyle son bir kez tv karşısına geçip,gelişmelere göz attım. Tam televizyonu kapatıp,aşağı ineceğim esnada;Ntvspor'da turuncu bir renkte son dakika haberi girilmişti. '' Galatasaray Teknik Direktörlük için Hollandalı Frank Rijkaard ile anlaştı''.

Tabi bu haberi duyunca ilk işim babamı aramak oldu. Onu aradığımda sitemkardım. Beynimize Fatih Terim ismi işlediği için,Frank Rijkaard ismini beğenmemiştim aklımca. Tabi bu duygusallık kısa sürdü. Aradan 5-10 dakika geçtikten sonra babamı arayıp;'' Bu adamı nasıl Türkiye'ye getirdik'' deyiverdim.

Bundan sonrasını ise biliyorsunuz. Yapılan transferler,hazırlık kampları,sezon içinde alınan sonuçlar vs.

Peki Galatasaray yönetimi Frank Rijkaard'ı gerçekten bir plan dahilinde mi göreve getirmişti ? O dönem bu soruya verdiğim cevap ''evet''ti. Ancak şu an geldiğimiz noktaya bakınca,net bir biçimde cevabım ''hayır''a dönüşüverdi.

Frank Rijkaard başarılı olmuştur,olamamıştır. Bu ayrı bir mesele. Ancak sen Frank Rijkaard için ''devrim'' kelimesini kullanıyorsan ve onunla uzun süreler çalışmak istiyorum diyorsan,1.5 sene sonra onunla yollarını ayıramazsın.

Adnan Polat mali anlamda yakaladığı başarıyı,sportif olarak taçlandıramayınca; tek bir çıkar yol buldu kendinde. O da teknik direktör değişikliği. Eğer bunu yapmamış olsaydı, kendisi idam sehpasına konacaktı.

Peki Frank Rijkaard hatayı nerede yaptı ?

Aslında en büyük sorun,Frank Rijkaard'ın bir Avrupalı mantalitesine sahip olmasından kaynaklanıyordu. Bunun tersine,çalıştığı futbolcular bu mantaliteden çok çok uzaktı. En önemlisi de profesyonel değildiler. Mesela Frank Rijkaard,modern bir uygulama olarak,kamp olayını kaldırdı Florya'da. Futbolcular ise,kendilerine sunulan bu imkanı hovardaca kullandılar. Başka bir örnek verecek olursak; Fenerbahçe maçındaki disiplinsiz davranışı nedeniyle Keita'yı 3 maç oynatmadı Frank Rijkaard. Oyuncusunun aklı başına gelir,aynı hatayı tekrarlamaz diye düşündü. Halbuki Keita'nın zerre umurunda değildi yedek kalmak,o parasına bakıyordu. Keza aynı örnek Servet Çetin için de geçerli. Servet'i idmanda yaşadığı tartışma nedeniyle kadro dışı bıraktı Frank Rijkaard. Yine oyuncusunun profesyonel bir oyuncu gibi akıllanacağını düşünüp,ertesi hafta ilk 11 e koydu. Ancak o Servet,belki de Frank Rijkaard'ın Galatasaray kariyerinin bitmesine neden oldu.

Yani insancıl olması,çalıştığı oyunculara saygı göstermesi,onları özgür bırakması Frank Rijkaard'ın sonunu getiren etmenler oldu. Acı,ama gerçek olan bu.

Tabi Adnan Polat ve yönetiminin de bu başarısızlıktaki payı çok büyük. Frank Rijkaard'ın,bu sezon için 36 kişilik bir transfer listesi verdiğini ancak listedeki hiçbir oyuncunun alınmadığını duyduk önemli kişilerden. Maalesef ki,antrenör getirmekle işin bittiğini düşündü yönetim. Geçen sezon,Ali Sami Yen'de kaybedilen Fenerbahçe maçından sonra Galatasaray'ın yaşadığı süreç ortada. Eğer o dönem yaşananlar iyi analiz edilmiş olsaydı,bu sene çok daha farklı bir Galatasaray görebilirdik. Ancak yönetim bunu yapmayıp,Türkiye standartlarına uygun bir takım yaratmasını istedi Frank Rijkaard'dan. Bir nevi,Hollandalı hocayı bilmediği bir dersten sınava soktu.

Netice itibariyle, Adnan Polat'ın Frank Rijkaard geldiği zaman söylediği''Devrim''sözü gerçekleşmedi. Buna rağmen kurduğumuz total futbol hayalleri çok güzeldi. Her ne kadar ''sadece hayal'' olarak kalsa da....



Kıvırcık saçlarına
Ak düşmüş uçlarına
Cimbom taraftarına
''Son kez''el salla
Frank Rijkaard

19 Ekim 2010 Salı

Galatasaray'ın Müşkül Durumu





Aslında ''sevgili yönetimimiz'', aldığı radikal kararları açıklayana kadar bir şey yazmayı düşünmüyordum. Çünkü Rijkaard ile yolların ayrıldığı resmen açıklanınca,uzun bir yazı yazma düşüncesine sahiptim. Bu düşüncem hala geçerli ancak kısa da olsa,içinde bulunduğumuz durum ile ilgili bir iki şey yazma ihtiyacı hissettim.


Kol kırılacak,yen içinde kalacak.


Daha önce bir çok antrenörün gitmesine sebebiyet veren Galatasaray'ın yerli futbolcuları,bu kez de,Frank Rijkaard'ın başını yedi. Aslında Rijkaard bunu bir çok kez ima etti,ama biz anlamadık,ya da anlamamazdan geldik. Buna en güzel örnek Ankaragücü maçı. Açın internetten Galatasaray'ın yediği golleri bir kez daha izleyin. Ne demek istediğimi anlayacaksınız. Açık açık yazmak istemiyorum. Galatasaraylı defans oyuncularına da bu süre zarfında göz atarsanız,şifreyi zaten çözmüş olursunuz.

Yönetimin şu an bir planı falan yok. Özellikle Adnan Polat'ın teknik direktör seçimi konusunda pek başarılı olmadığını biliyoruz. ''Rijkaard nasıl geldi o zaman'' diye soracak olursanız da, adres olarak Haldun Üstünel'i gösteririm. Her ne kadar Florya'nın yönetimini çok iyi yapamayıp, başarısız olsa da; futbol bilgisi üst düzeyde olan bir isimdi Haldun Üstünel. Frank'ın gelişinde de doğrudan işin içinde olan kişi oydu. Bir şekilde yönetim kurulundan ayrılmak zorunda kaldı ve şu an Galatasaray'ın içinde bulunduğu kriz döneminde yönetimde değil. Zaten teknik direktör seçiminde başarısız olan Adnan Polat,bu kez ona yardım edecek biri olmadan, bu kriz dönemini atlatmaya çalışıyor.

Rijkaard'ın bileti kesildi. O artık olmayacak. Peki yerine kim gelecek ? İşte yönetimde bu sorunun cevabını bilmediği için,o ''radikal'' kararları açıklayamıyor.

Şu saatten sonra kim gelirse gelsin. Oyuncular ne mental olarak ne de fiziksel olarak Fenerbahçe maçına hazırlanamayacaklar.

Realist olmak lazım. Galatasaray'ın önünde iki seçenek var.

Oyuncular;ya bu sene hiç yapmadıkları bir şekilde,yüreklerini ortaya koyup,Kadıköy'de onur mücadelesi yapacaklar

ya da

Liverpool'da Beşiktaş'ın başına gelen;Kadıköy'de Galatasaray'ın başına gelecek.

Artık top futbolcularda. Bu zamana kadar bir çok hocanın başını yaktılar ve biz bu işi kendimiz başarırız dediler. Bununla da yetinmeyip, performanslarını ikiye katlayarak,hocasız bir şekilde şampiyon oldular.

Şimdi önlerinde hiç de kolay olmayan bir sınav var. Bakalım daha önce bir çok kez başvurdukları strateji,bu denli zor bir maçta onları kurtarabilecek mi ?

Merakla bekliyoruz...

9 Ekim 2010 Cumartesi

Almanya Maçının Ardından:Aciz Kalmak




Maçı çok gürültülü bir ortamda gayri ciddi bir şekilde seyrettim. Bu yüzden uzun bir maç yazısı yazma şansım yok. Bu şekilde maç izlerken dahi,Türk Milli Takımı'nın, Almanya karşısında düştüğü aciz durumu,çok net bir biçimde gördüm.

Özellikle oyunun hücum kısmında,inanılmaz yetersiz bir Milli Takım vardı. İkinci yarı Hamit'in bireysel çabaları olmasa,neredeyse top tutamayacaktık ileride.

Hücumda bu kadar etkisiz olduğumuz bir maçta,eşi bulunmaz bir fırsat yakaladık Halil ile. Ancak Halil'in tek vuruş yapmak yerine,''topu stop edip,sonra vurayım'' düşüncesi; bizim için gecenin bittiğini müjdeleyen pozisyon oluyordu. Ümit Karan'ın oynadığı futboldan zerre haz etmem,Galatasaray'dan gitmesini istediğim öncelikli futbolcuların başında geliyordu kendisi,ancak adam tek vuruşlarda Türkiye'nin bir numarasıydı. Halil'den de aynı özgüveni beklerdim o pozisyonda. Muhtemelen o cesareti gösterse,skora denge gelecekti ve oyun bizim lehimize dönecekti.

Bu pozisyon bizim takıma biraz da özgüven kazandırdı. Almanya'nın bizden çok da güçlü bir takım olmadığını anladılar ama biraz geç oldu tabi. Genlerimizden gelen, saldır babam saldır anlayışını sahaya yansıttığımız dakikalarda,geriyi inanılmaz boşladığımızı fark edemedik bile. Zaten çok ahım şahım bir takım olmayan ve kontra atak futbolunun vazgeçilmezi olan ''ara paslarını'' atabilecek bir Mesut Özil'e sahip Alman Milli Takımı,Türkiye'nin bu zaafını iyi değerlendirdi ve farkı artırdı. 2. golden sonrasını ise konuşmaya pek gerek yok. Demoralize olmuş bir Milli Takım,Türkiye'yi yere düşürmüşken bir tekme daha atmak isteyen Alman Milli Takımı...

Açıkçası çok ağır bir mağlubiyet oldu. Belki mağlup olabilirdik ama bu kadar farklı bir şekilde bunun olacağını tahmin etmemiştim. Kabul edilse de edilmese de,Arda Turan hem Galatasaray'ın hem de Milli Takımın en önemli oyuncusu konumunda şu an. Arda, Almanya karşısında sakat değilde,oynuyor olsaydı; daha dengeli bir oyun,hücumda daha yapıcı bir Türkiye izleyebilirdik.

Her ne kadar çok güçlü olduklarını düşünmesem de Almanya Almanya'dır. Önemli olan önümüzdeki Azerbaycan müsabakasına iyi hazırlanmak. O maçta kesinlikle puan kaybı yapmamamız lazım. Kısa vadede bu çok önemli çünkü.

Kabul etmek gerekir ki,bu mağlubiyetle birlikte grup birinciliği şansımız biraz zora girdi. Almanya'nın gruptaki diğer takımlara karşı ekstra bir puan kaybı yapacağını düşünmüyorum. İş Türkiye'deki maça kalsa dahi,3 farkla Almanları yenmek kolay iş değil. Bizim öncelikli hedefimiz ''en iyi 2. olabilmek'' olmalı. Bunu başaracak güçteyiz. Yeter ki umudumuzu yitirmeyelim...

2 Ekim 2010 Cumartesi

Karabükspor Maçının Ardından: Seri Sona Ererken




Galatasaray,neden olduğunu bilmediğim bir şekilde,taktik değişikliğine gitti bu maçta. Bir kimlik değişikliğine gittiğini söylüyordum Galatasaray'ın ama ,yaşanan bu taktik değişikliğin,kavuşmak istenilen yeni yüzle pek bir ilgisi yok.

Geçen seneden farklı olarak 4-2-3-1 sistemiyle sahada yer alan ve daha sağlam bir takım görüntüsü çizen Galatasaray, bu maçta 4-3-1-2 gibi bir dizilişle sahadaydı.

Hafta içi yaşanan Servet skandalı,ister istemez takıma yansıyacaktı. Ancak maç günü,Rijkaard'ın babasından gelen üzücü haber,dertleri katmerledi. Açıkçası Rijkaard'ın Karabük'ten ayrılıp,ülkesine gitmesini bekliyordum. Gitmedi,bir profesyonel gibi davrandı. Ancak aklının, maçta olmadığı açıktı. Böyle bir ortamda,Rijkaard'tan sağlıklı hamleler beklemek,akıl karı bir iş değil.

Tüm bu zorlukların dışında,asıl oyun felsefesinden kopuk bir Galatasaray gördük sahada. Bu sezon ki önceliği''gol yememek'' olan Galatasaray; savunmasında yaptığı basit hatalarla dikkat çekti. Öyle ki,son 4 maçta rakiplerine,ahım şahım pozisyonlar vermemişti Galatasaray. Bunun akabinde takımdaki yetenekli oyuncuların bireysel becerisiyle golleri bulup,3 puanı alıyordu. Bu sayede bir seri yakalanmış,oyuncuların özgüveni yerine gelmişti. Sistem içinde çok önemli bir adam olan Baros'un da form tutmasıyla beraber,özlenen Galatasaray geçen hafta belirmişti. Ancak Baros'un sakatlığı,Arda'nın yetişememesi,saha zemini ve her ne kadar pek fazla konuşmayı istemesem de hakemin yanlış kararları,Galatasaray'ın ,bu kritik haftada galip gelmesine engel oldu.

Takım için önemli bir isim olan Lorik Cana'nın bir hafta çok iyi,sonraki hafta rezil oyunu,Galatasaray'ın istikrarlı olarak güzel futbol oynamasına engel oluyor. Karabük maçında yapmış olduğu inanılmaz hata,zor bir hafta geçiren Galatasaray için,hiç de beklenmedik bir maç başlangıcı yapmasına neden oldu. Henüz 1. dk da gelen gol,oyuncuların demoralize olmasına sebep oldu. Oyunu kontrollü olarak götürüp,sonradan neşteri vuran Galatasaray için bu başlangıç,gerçekleşebilecek en olumsuz senaryoydu. Akabinde gelen 2. gol,Galatasaray'ı altından kalkamayacağı bir yükün altına sokuyordu. Her ne kadar 75. dakikadan sonra,farkı 1 e indirmenin vermiş olduğu heyecanla,oyunu rakip yarı sahaya yığsa da, aradığı beraberlik golünü bir türlü bulamadı Rijkaard'ın öğrencileri. Sezon başında yapılan ve hiç hesapta olmayan puan kayıplarının acısını çekiyor Galatasaray.

Aynı zamanda geçen haftadan daha stratejik bir maçtı Karabük maçı. Beşiktaş Trabzon ile Bursa İBB ile oynuyordu çünkü. Puan kaybetmeleri muhtemel. Kazanıp,bir anlamda ilk 2 maçtaki hatasını telafi edebilirdi Galatasaray. Ama bunu başaramadı. Baros'un ve Arda'nın katılımıyla,yeni bir seri yakalayabilir Rijkaard'ın talebeleri. Ancak bu sefer seri yakalamak,bir önceki kadar kolay olmayacak...

27 Eylül 2010 Pazartesi

İBB Maçının Ardından : Bir Sağlam Adım Daha



Mourinho kendi takımıyla ilgili İspanya medyasına açıklama yapmıştı,''Kimliğimizi arayan bir takımız'' diye. Mourinho belki de bilmeden,Galatasaray'ı açıklamamızda yardımcı olacak bir açıklama yapmış.

Galatasaray da, geçen seneki görüntüsünü birazcık değiştirip(ya da modifiye edip) yeni bir görüntüye kavuşma derdinde. Mourinho'nun açıklamasından devam edersek,Galatasaray kimliğini bulmak üzere ancak biraz daha zamana ihtiyacı var. Herşeyin yerli yerine oturabilmesi adına.

Rijkaard'ın bugün sahaya sürdüğü 11,ideale yakın bir 11 di. Fizik olarak yetersiz Misimovic'in ve sakatlığı bulunan Arda'nın,tam performanslarını sahaya yansıtmalarıyla beraber,bizde yeni kimliğine kavuşmuş Galatasaray'ı izleme fırsatı bulacağız. Yeni Galatasaray hepimizi heyecanlandıracak cinsten. Rijkaard'ın pasa dayalı futbolu ile,zamanında Kalli'nin, Fatih Terim'in oynattığı hücum (ya da başka deyişle kaos) futbolunun karışımı bir oyun anlayışı,Galatasaraylıları bekliyor olacak.

Galatasaray'ın yeni oyun tarzında bir çok kilit nokta var,ancak bu kilit noktaların başında,her zaman olduğu gibi,orta saha geliyor. Sezon başından geldiğimiz haftaya kadar geçen süreye bakarsak,Galatasaray sıkıcı,skora yönelik bir futbol oynuyordu ya da oynamak zorundaydı. Bu dönemde Galatasaray'ın orta sahasında Ayhan ve Mustafa Sarp görev alıyordu. Ancak bugünkü maçta farklı bir orta saha ikilisi sahaya sürdü Frank Rijkaard. Aslında olması gerekeni ,ancak bir çok nedenden dolayı gerçekleştiremediği düşüncesini gerçekleştirdi. Lorik Cana-Ayhan ikilisi ,Rijkaard'ın kafasında kurguladığı kadroda, orta sahada yer alan iki oyuncu. Bu ikili kombinasyonda da önemli olan isim Lorik Cana. Onun takıma katılması,duran çarkın işlemesini sağlıyor. Haftalardır günah keçisi ilan ettiğimiz Ayhan,Lorik Cana'nın takıma katılmasıyla birlikte,belki de son senelerde görmediğimiz kadar güzel bir performans sergiledi. Ayhan'ın bu performansı,Lorik Cana'nın güzel oyunuyla birleşince,Galatasaray'ın kalbi olan orta saha,takımın geneline olumlu yönde etki yaptı. İstanbul Büyükşehir'in de açık oyunu tercihi etmesi,kapalı takımlara karşı fazla varlık gösteremeyen Pino için bulunmaz nimetti. Pino'nun da etkili oyunuyla,arzuladığı oyunu ilk yarıda,fazlasıyla oynama fırsatı buldu Rijkaard'ın öğrencileri. Tabi ilk yarıda maçın gidişatını etkileyecek,bence çok önemli bir olay gerçekleşti. Lorik Cana bu bölümde gereksiz bir pozisyonda sarı kart gördü. Lorik Cana gibi Galatasaray'ın agresif bir orta alana sahip olmasını sağlayan,sert bir oyuncunun bu kadar erken kart görmesi,takımı ,3-0 dan sonra dahi olumsuz etkileyecek bir gelişme. Öyle ki,bu olaydan sonra,daha pasif bir Galatasaray izledik. İkinci yarıda bunu sezinleyen Rijkaard,oyuncu değişikliğine giderek Lorik Cana'yı kenara aldı. Ancak Rijkaard'ın en büyük hatası,Milan Baros'u oyunda tutmasıydı. Cuma günü Karabük gibi sert bir deplasmana çıkacak olan Galatasaray'da,Baros olmazsa olmazlardan. Henüz tam olarak hazır olmadığını ve maçın da 3-0 olduğunu hesaba katarsak,''oyundan çıkması gereken öncelikli futbolcuydu''öngörüsünde bulunmamız yanlış olmaz.

Fazla gol yediği için eleştirilen Galatasaray, son 4 haftada sadece 2 gol gördü kalesinde. Galatasaray bir şekilde sonuç alıyor,ancak bunu yaparken savunma disiplinini de elden bırakmıyor. Her geçen hafta rakiplerine daha az pozisyon veriyor. Rakipler genelde duran toplardan tehlike yaratıyor. Bu durum da Galatasaray'ın kazanmak üzere olduğu ''yeni kimlik'' ile alakalı.

Gün geçtikçe;seyretmesi daha keyifli,taraftarını mutlu eden bir Galatasaray göreceğimizden emin olabilirsiniz. Çünkü Frank Rijkaard ve ekibi,işini bu kez şansa bırakmıyor...

Edit: Bu arada bir ekleme yapayım. Baros'un bugün yaptığı hat-trick'e ingilizler ''Perfect Hat-trick'' diyorlarmış.
''Neden böyle diyorlar?''ın cevabı da aşağıda ;

''Bir oyuncu 3 gol atıyor ve bunlardan biri sol ayak,diğeri sağ ayak sonuncusu da kafaylaysa buna İngilizler Perfect Hat-trick derler.''

25 Eylül 2010 Cumartesi

Metin Oktay ve ''Baba''sı



Hüseyin Çıtak arkadaşımız facebookta paylaşmış bu resmi. Metin Oktay ve ''Baba''sı. Eşsiz bir resim...

Baba Gündüz'e de sevgilerle