Johan Elmander etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Johan Elmander etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

28 Ocak 2013 Pazartesi

Galatasaray: 2 - 1 :Beşiktaş



Futbol tabii ki her türlü sonuca açık bir oyun. Her zaman favori olan takımlar galip gelemiyor ancak dün maçı izleyen herkes biliyordu ki; olağanüstü olaylar yaşanmadığı müddetçe Galatasaray, Arena'da Beşiktaş'ı yenecek.

Galatasaraylıları maçtan daha çok heyecanladıran şey Sneijder'i Galatasaray forması ile ilk kez sahada görecek olmaktı. Galatasaray oyunu koparırsa bir şov amaçlı; eğer geriye düşerse de maçı kurtaran adam olması için Sneijder'i sahaya sürecekti. Özetle, Sneijder bir şekilde oyuna dahil olacaktı.

Galatasaray, sezonun ilk yarısında oynamış olduğu futbol ile geçen seneyi mumla aratmıştı. Buna rağmen Beşiktaş'ı yenmesi durumunda en yakın rakibi ile puan farkını beşe çıkarma şansı elindeydi. Bunun belki de tek nedeni; kadro kalitesinin diğer tüm takımlardan çok daha ileride olmasıydı. Bunun dışında, Galatasaray'ın bu sezon en çok göze çarpan özelliği büyük maçlarda çok daha farklı bir görüntü sergilemesiydi. Bu maçlarda Galatasaray bir şekilde istediğini elde ediyordu.

Herkes gibi ben de maçı bir hafta boyunca kafamda oynuyorum. Neler olup, neler olamayacağını tarttım. Bu esnada bana eşlik eden, birnevi bana akıl hocalığı yapan, babam da fikirlerini ortaya koyuyor ve fikirlerimizi çarpıştırıyorduk. Genel hatlarıyla benzer şeyler düşünüyoruz sadece birkaç ufak noktada ayrışmalar oluyor, ya da farklı fikirler ortaya çıkıyor.

Geçen hafta Burak'ın sahada hiçbir varlık göstermemesine rağmen oyunda kalmasını tartışmıştık. Ben, Burak'ın potansiyel bir gol silahı olduğu için Fatih Terim'in onu sahada tuttuğunu söylemiştim. Babam ise Burak'ın çıkıp Elmander'in sahada kalması gerektiğini ifade etmişti ve ekledi: ''Benim tanıdığım Fatih Terim, Beşiktaş maçına Umut - Elmander ikilisi ile maça başlar.'' Her ne kadar ikisi beraber oynarken daha etkili olsalar da Burak'ın yedek başlayacağına ihtimal vermiyordum. Benim için sürpriz bir karar, babam için ise olması gereken olmuştu.

Gerek maçı statta izlerken, gerekse de eve gelip tekrarını seyrettiğimde gördüğüm bir şey var ki; Fatih Terim maça gerçekten iyi hazırlanmış. Umut - Elmander ikilisi ile maça başlama sebebi Burak'ın formsuzluğundan ziyade Beşiktaş'ı baskı altına alabilmek için en doğru ikili olmaları. Elmander ileride top tutan forvet görevini gördü, aynı geçen sezonun tamamında olduğu gibi, Umut ise rakibine baskı uygulayan, ortalığı karıştırıcı santrafor sıfatını üstlendi. Maçın başında gelen golde bu iki ismin rol almış olması şüphesiz ki tesadüf değildi.

Galatasaray'ın bu kadar iyi mücadele edip, hırslı şekilde oynarken farkı arttıramamasının sebebi herkesce malum; rakip yarı sahanın orada yaratıcı olamama. 4-4-2 sistemi bize geçen sene çok değerli bir şampiyonluk armağan etti. Ancak, hem Sneijder hem de Drogba transferlerinden sonra kendisiyle yüksek ihtimal ile vedalaşacağız. Bu sezon, aynı sistemin geçerliliğini yitirmesindeki temel etken ise Galatasaray'ın sahip olduğu omurgayı kaybederek yeni bir takım hüviyeti kazanmasında yatıyor. Geçen sezon şampiyonluğun gelmesindeki kilit nokta olan Muslera - Ujfalusi - Melo -Elmander omurgası bu sene resmen dağıldı ve yerine yeni bir omurga oluşturmak zorunda kalındı. Ve bu yeni oluşan omurga; Sneijder ile Drogba'nın gelişi ile tamamlandı. Yani, Galatasaray'ın istediği parçalara yeni ulaşmış olmasına rağmen, kısmen eksik parçalar ile, oturmamış bir takım görüntüsüyle şu anki konumunda olması muazzam.

Maçın daha da farklı bitmesine engel olan iki tane kırılma anı vardı: Birincisi, Beşiktaş'ın devre arasından golle dönmesi; ikincisi ise Sneijder ile Engin oyuna dahil olduktan hemen sonra Melo'nun kırmızı kart görmesi. Aslında, Beşiktaş ikinci yarıya golle başlamasına rağmen Sneijder ile Engin oyuna girdikten sonra Melo atılmasa, maç yine çok farklı bir noktaya gelebilirdi Galatasaray açısından ama olmadı.

Maçın görünmez kahramanı ise bence Hamit Altıntop'tu. İlk yarıda çok fazla göze batmasa da, takım 10 kişi kaldıktan sonra hücuma top taşıyabildiyse bunu Hamit'e borçlu. Pozisyonların çoğunda sırtına iki tane Beşiktaşlıyı aldı ve taç çizgisinin orada zaman geçirdi. Bu esnada sahada bir kişi eksik olan Galatasaray, hücuma daha fazla adam ile gelmeye başladı.

Hasan Şaş'ın maçtan sonra açıklamalarını dinledim, şöyle söylemiş: ''10'a 11 oynadığımız için Sneijder kalitesini sahada gösteremedi.'' Çok doğru bir yorum. Her ne kadar Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra hücumda serbest oyuncu konumuna geçse de Sneijder, buna rağmen zamanında topla buluşabilse farkı daha da arttıracak vuruşları ya da dokunuşları yapabilirdi.

Galatasaray'ın önü bundan sonra çok daha açık. Sneijder ve Drogba'nın gelişi ile beraber yeni omurga şu şekilde oluşacak: Muslera - Dany - Sneijder - Drogba. Önceden kahinlik yapmak istemem ancak yeni oluşacak sistemin 4-3-1-2 olacağını düşünüyorum. Oyuncuların birbirlerine olan uyumu ne kadar çabuk artarsa, Galatasaray'ın sahada oynayacağı futbol da aynı oranda güzelleşecektir.

20 Ekim 2012 Cumartesi

Gençlerbirliği: 3-3 :Galatasaray


Bir problemi çözebilmek için önce sorunu teşhiş etmeniz gerekir. Peki, Galatasaray'daki problem nerede ve üst üste gelen puan kayıplarının sebebi ne? Bugün kendimce bu sorulara cevap arayacağım.

Galatasaray'ın hem hücumda hem de savunmada belli başlı problemleri var, bu bir gerçek. Ancak, savunmada yaşadığı sorunlar, hücumda yaşadığı sorunlardan çok çok daha fazla ve can sıkıcı.

Galatasaray'ın bu sene yaşamış olduğu en büyük problem şu: Takım halinde savunma yapamama.

Tek başına bu sorunun varlığı bile geçen seneki Galatasaray ile bu seneki Galatasaray arasındaki farkı anlamamız için yeterli.

Galatasaray, bu sezon gerçekten çok kaliteli bir kadroya sahip. Ancak aradan aylar geçmesine rağmen tam manasıyla bir takım kimliğine bürünmüş değiller. Dağınık bir futbol var sahada ve bu da skora ciddi şekilde yansıyor.

Galatasaray sezon başından beri hemen her maçta rakiplerine ciddi pozisyonlar verdi ve basit goller yedi. Bunların bazıları bahsettiğimiz takım savunmasıyla alakalıydı, bazıları ise bireysel hata kaynaklıydı. Galatasaray'ın takım savunmasının oturmamasında belli başlı bazı sebepler var.

Birincisi, stoper mevkisinde Hoca'nın sürekli rotasyona gitmesi.

Anlaşılan o ki, Ujfalusi'nin sakatlığı Hoca'nın bütün planlarını alt üst etmiş. Savunmada liderliği kime vereceğine bir türlü karar veremiyor ve sürekli bir arayış içerisinde. Tecrübesi nedeniyle, Ujfalusi dönene kadar, saha içi liderliği yapması için Cris'i aldı fakat ondan da istenilen verim alınamayınca yeniden Semih - Dany ikilisine döndü. Ancak bu ikili sürekli yan yana oynamadıkları için saha içinde zaman zaman koordinasyon sıkıntısı çekiyorlar ve rakibe göbekten kolay pozisyon veriyorlar. Özellikle yenilen basit çalımlar, savunmanın kolay delinmesine sebep oluyor.

İkincisi, geçen seneki omurganın zarara uğraması.

Bunu şu şekilde ifade edebiliriz. Geçen sezon Galatasaray'ın omurgasını oluşturan isimleri şöyle bir sıralayalım; Muslera - Ujfalusi - Melo - Elmander. Bu sezon Ujfalusi sakatlandı ve uzun süredir yok. Melo, formsuz. Elmander rotasyona uğradı. Haliyle, yeni bir omurga oluştu ve biz şu an bu omurganın kusursuz çalışmasını bekliyoruz. Her ne kadar yapılan transferlerden sonra Elmander'i biraz ikinci plana atmış olsak da şu gerçeği sanırım hepimiz gördük: Elmander, bu takımın en değerli oyuncularının başında geliyor. O, bir forvetten ziyade orta sahanın göbeğini üçleyen de bir oyuncuydu. Çift forvet oynadığımız için, Elmander'in orta sahaya yardıma gelmesi üçlü orta saha gibi oynamamızı sağlıyordu. Bu durum da, orta saha oyuncularımızın rahat hareket etmesine olanak tanıyordu. Bu sezon ise Elmander'in sıkça rotasyona girmesi bu durumu sekteye uğrattı.

Genelden biraz daha özele inerek bugünkü maça geleyim. Çıkan kadro, Selçuk - Emre ve Umut - Burak değişiklikleri dışında, ideale yakın bir kadroydu. Burak'ın geçen sezon göstermiş olduğu olağanüstü performans kadro kurarken hepimizin kafasının karışmasına sebep oluyor. Burak çok önemli bir golcü fakat takım oturana kadar kendisinden biraz feragat etmemiz gerekebilir. Nasıl? Şöyle, Elmander ve Umut birlikte oynadıkları vakit rakip savunmaları ciddi anlamda yıpratıyorlar. Burak gibi fizikli, aralara kaçan, fırsatçı bir oyuncunun sonradan oyuna dahil olması rakipler adına ne kadar büyük bir tehlikeyse Galatasaray adına da o kadar büyük bir şans. Bir süre Burak'ı böyle kullanmayı deneyebiliriz.

Bunun yanı sıra, Amrabat bonservis ücretinin altında ezilme tehlikesi ile karşı karşıya. Galatasaray, ilk yarı boyunca bırakın top oynamayı, mücadele dahi etmedi. Gençlerbirliği sadece mücadele ederek Galatasaray'ın karşısında durmayı başardı. İkinci yarı ise en az rakibi kadar mücadele etmesi gerektiği gerçeğini aklına getiren Galatasaray, farkını ortaya koydu. Hem ilk yarıda hem de ikinci yarıda maçı tek başına değiştirebilecek belki de tek adam vardı: Amrabat. Kötü de oynasa, Amrabat rakipler için potansiyel bir tehlike. Nitekim, Galatasaray'ın bulduğu ilk golde ortayı kesen isim de kendisiydi. Skorun kısa süre içerisinde Galatasaray lehine dönmesinde önemli bir pay sahibiydi. Çünkü oyuna dinamizm getirdi ve Galatasaray'ın temposunu yükseltti. Galatasaray'ın takım savunması oturmadığı için, 2-1'den sonra orta sahaya ekstra bir oyuncu almak pek fazla bir şey değiştirmeyecekti. Çünkü orta sahada rakipten bir kalabalık olmak oyunun kontrolünü ele alacağınız anlamına gelmez. Gerçekten savunma yönü kuvvetli bir takımsanız bu size artı sağlar.

Dağınık oynayarak bir şeyler yapmaya çalıştı Galatasaray bugüne kadar. Bu dağınıklık, Türkiye Ligi'nin kalitesizliğinden ötürü ülke sınırları içerisinde çok fazla kendini belli etmedi. Ne zamanki Avrupa Arenası'na çıkıldı, o zaman Galatasaray'ın defosu da belirdi. Fazla değil biraz akıllı hücum eden Braga, Galatasaray'ı yenmeyi başardı. Teknik heyet sıkıntının farkında, bu güzel ancak hem taraftarın, hem teknik heyetin hem de futbolcuların mental anlamda daha fazla yıpranmaması için bir galibiyet şart. Önümüzde bir Cluj sınavı var. Galatasaray'ın Avrupa'daki kaderini belirleyecek maç. Eğer, ihtiyaç duyulan galibiyet bu maçta alınabilirse psikolojik üstünlük yeniden Galatasaray'a geçer. Bu durum da sorunların daha çabuk aşılmasını sağlar.

6 Ekim 2012 Cumartesi

Galatasaray: 1-1 :Eskişehir


Galatasaray'ın son iki maçında oynadığı rakipler, Orduspor ve Braga, birbirinin kopyası oyun anlayışlarına sahip ekiplerdi. Takım boyları çok kısa olan, rakibine boş alan bırakmayı sevmeyen ve kontra atak ile hücuma çıkmayı düşünce haline getirmiş...

Eskişehirspor ise bu ekiplerden çok daha farklıydı. Galatasaray'ın bugünkü puan kaybını son iki maçtaki rakip takım anlayışına bağlamak kesinlikle doğru değil.

Daha önce de söylediğim gibi, özellikle stoper mevkisinde rotasyona gitmeyi çok sağlıklı bulmuyorum. Sürekli değişen tandem oyuncuları savunma istikrarının sağlanmamasına neden olurken, takımın kolay gol yemesine sebebiyet veriyor. İşin en kötü tarafı ise Fatih Terim bunun hala farkında değil. O, işin daha çok rotasyon kısmında. Ancak fazla rotasyon da bu takıma zarar verir. Bu olay hakkında Fatih Hoca ile tamamen farklı düşüncelerdeyim.

Galatasaray, ilk golü bulana kadar çok vasat bir futbol oynadı. Yine temposuz, hücumda etkisiz kısaca sıkıcı bir futbol sergiledi. Gelen gol ile beraber Galatasaray çok daha iyi hücum yapmaya başladı. Bunda şüphesiz ki Amrabat'ın oyuna girişi etkili oldu. Yazının başında da belirttiğim gibi, Eskişehirspor Galatasaray'ın son iki maçında karşılaştığı rakiplerden daha farklı bir futbol anlayışına sahip. Takım halinde kendi yarı sahasına çekilip savunma yapabilen bir ekip değil. Dolayısıyla Amrabat gibi yaratıcı bir oyuncu ile rakip kalede çok daha tehlikeli olunması bir tesadüf olarak değerlendirilmemeli. Galatasaray'ın 1-0'dan sonra eleştirilebilecek belki de tek yanı, farkı daha da arttıramamasıydı.

Golün hemen ardından hocanın Yekta hamlesi önemliydi. Bu hamle takıma ''kontrollü oynayın'' mesajı veriyordu. Nitekim, bu hamleden sonra ortaya çok daha iyi futbol oynayan bir Galatasaray çıktı. Zaten maç boyunca kalesinde çok fazla tehlike vermedi takım. Eskişehirspor'un gol bulabilmesi için bireysel bir hataya ihtiyaç vardı. Tam da bu dakikada ortaya son haftaların formsuz ismi Selçuk çıktı. Yenilen goldeki hatalar zinciri onunla başladı. Yapılan gereksiz bir top kaybı Eskişehirspor'un golü ile sonuçlandı. Yine aynı noktaya geleceğim, takım savunmasıyla oynamak bu tarz gollerin yenmesine sebebiyet veriyor malesef. Gerek Braga maçında yediğimiz gol, gerekse de Eskişehir'in bulduğu gol kopya gollerdi. Muslera topu kurtardı, hem de defalarca kurtardı, seken topu Galatasaraylılar uzaklaştıramadı, rakip golü attı. Oysa birbirini tanıyan savunma oyuncuları bir arada oynasaydı eğer, kaleciden dönen toplar bu denli sıkıntı yaratmazdı.

Tabi şunu da unutmamak lazım, geçen sene Galatasaray'ın omurgasını oluşturan dört isim Muslera, Uujfalusi, Melo ve Elmander'di. Bugünkü karşılaşmaya baktığımızda sahada sadece Melo ve Muslera vardı. Muslera şahane oynarken, Melo dökülüyordu. Bu maçın özelinden çıkıp genele döndüğümüzde ise, omurga ile gereğinden fazla oynandığı gerçeğini görüyoruz. Umut olsun, Burak olsun bunlar önemli oyuncular fakat Elmander'in kesik yemesi için ( onun görevini yapacak adamın Umut olduğunu varsayarak söylüyorum bunu) Umut'un takım ile daha fazla haşır neşir olması gerekiyor. Bir anda takımın omurgasıyla bu denli oynanırsa haliyle bu durum sıkıntı yaratır. Elmander yaşı gereği her sene performans olarak düşüş yaşabilir, bu doğaldır. Hatta zaman zaman kesik de yemesi gerekir ama geçiş dönemini atlatmadan bunun gerçekleşmesinin takıma zarar verdiğini sanırım hepimizin kabul etmesi gerekir. Çünkü hepimiz, zaman zaman, Elmander'in artık yedeğe çekilmesi gerektiği düşüncesine sahip olduk

Türkiye Ligi'nde maçlar bir şekilde kazanılır. Bugün bile Eskişehir'in doğru düzgün pozisyonu yok ama hedef Avrupa ise bu sıkıntılar orada çok fazla baş ağrıtır. Galatasaray'ın şu an için kaybettiği bir şey yok. Sadece ligi erken koparma fırsatını elinden kaçırdı, hepsi bu. Ceptekini bitirmeden toparlanmak, Galatasaray için en büyük amaç olmalı.

16 Eylül 2012 Pazar

Medical Park Antalyaspor: 0-4 :Galatasaray



Genelin aksine, çok zorlanacağımızı düşünmediğim bir müsabakaydı Antalyaspor maçı. Daha önce de yazmıştım, transfer döneminin bitmiş olması Galatasaray'ın en büyük avantajıydı Antalyaspor maçı özelinde. Antalya maçı, bir serinin başlangıcı olacaktı ne kadar süreceğini henüz kestiremediğim. Ama daha da önemlisi, bu karşılaşma Manchester maçı öncesi iyi bir test sınavıydı Galatasaray için.

Hamit'in sakatlığını öğrenen hemen herkes Amrabat'ın sağ kanada geçeceğini düşünmüştür kuşkusuz. Hoca, ters köşe yaptı ve Aydın'ı koydu. Amrabat'ın oynayacağını tahmin ediyordum. Her ne kadar izleyememiş olsak da Genoa maçı ve hafta arası oynanan Kartal maçında Amrabat'ın bize verdiği mesaj ilk 11'de olacağı yönündeydi çünkü.

Amrabat, Galatasaray için çok değerli ve önemli bir oyuncu. Hücumda takımın tıkandığı anda güvenle topu atabileceği, birebirlerde etkili olabilen, adam eksiltme işini çok iyi yapabilen bir yapıya sahip. Bunları aslında hepimiz biliyoruz. Faslı oyuncunun transfer edilme nedeni de buydu zaten, hücumda yaratıcı oyuncu eksikliğini gidermek. Ki, Fatih Terim de maçtan sonra yaptığı açıklamada hücumda oluşan bu sıkıntıyı Amrabat, Aydın yeri geldiğinde de Umut ve Burak ile çözmeyi amaçladıklarını söyledi. Amrabat oruç tuttuğu için fizik olarak yetersizdi. Milli maç en çok ona yaradı. Antalyaspor karşısında da fark yaratan oyunculardan biri oldu.

Elmander'in golüne kadar çok kontrollü oynayan bir Galatasaray vardı sahada. Kalesinde pozisyon görmeyen fakat rakip kalede de çok fazla etkili olamayan... Çok da etkili oynamadan, oyuncularının bireysel yetenekleri sayesinde iki gol bulduğunu söylesek Galatasaray'ın, sanırım yanılmayız. Bu pasif futbolun temel sebeplerinden biri, Galatasaray'ın kontrollü oyunu tercih etmesiydi. Bir diğeri ise, rakip takımın Selçuk İnan'ı sıkı bir markaj altına almasıydı. Esasında bu çok uzun sürmeyecekti, biliyorduk. Çünkü Selçuk çok zeki bir oyuncu ve 90 dakika boyunca Antalyasporlu oyuncunun onu markaj altında tutması kolay değildi. Sıkıntı da aslında burada başladı. Selçuk'tan sonra Melo'ya da zaman zaman yakın markaj uyguladı Antalyasporlu oyuncular. Bu da, Galatasaray'ın orta sahada top yapmasını kısmen de olsa engelledi. Oysa ki Galatasaray'da orta saha oyuncuları top alamadığı zaman, orta saha kökenli kanat oyuncuları merkeze gelip top alıyor ve Galatasaray'ın oyun kurmasını sağlıyorlardı. Bunun en güzel örneği de aslında Emre Çolak ve Engin Baytar'dı. Fakat Galatasaray'ın bugün sahaya çıkan onbirinde bunu yapabilecek kanat oyuncuları yoktu. Aydın, zaman zaman orta sahaya gelip bu görevi üstlenmeye çalışsa da çok başarılı olamadı. Yazının ilerleyen bölümlerinde değineceğim Yekta'nın oyuna girmesiyle bu sorun kısmen de olsa ortadan kaktı ve Galatasaray orta sahasında top yapabilecek bir oyuncu daha oldu. Buna ek olarak, Selçuk ve Melo da adam markajında kurtulunca, orta sahanın üstünlüğü tamamen Galatasaray'a geçti. Zaten, Isaac'in gördüğü haklı kırmızı kart ile beraber Antalyaspor 10 kişi kalınca, maç ilk yarıda sona ermişti. Bu dakikadan itibaren kafalarda Manchester maçı başladı.

Elmander - Burak, zaten oyunun ilerleyen dakikalarında gerçekleşmesini beklediğimiz bir değişiklikti. Elmander'in sakatlığı, bu değişikliğin süresini biraz öne çekti. Asıl dikkat çekici değişiklik, Yekta - Aydın değişikliğiydi. Yekta'yı en son, geçen sezon sakatlandığı Kayseri maçında sağ açıkta izleme fırsatı bulmuştuk. Bu sezon, hazırlık maçlarında hoca kendisine orta sahanın göbeğinde şans vermişti. Fakat bu kez bir değişiklik yapıp, Yekta'yı sağ açığa koydu. Oyunda kaldığı süre boyunca fena işler yapmadı. Fizik olarak o da hazır duruma geliyor yavaş yavaş. Ancak kafa olarak da hazır olması lazım. Henüz o eşiği aşabilmiş değil. Biraz, Aydın'ın kazanılma aşamasındaki haline benzetiyorum ruh halini. Fakat daha iyiye gidecektir.

Maçta herkesin dikkat ettiği en önemli unsur, Galatasaray'ın defans kurgusuydu. Zira, dördüncü haftaya gelene kadar yenilen basit goller can sıkmıştı. Bu maçı gol yemeden tamamlamak, duran toplarda geçen haftalara oranla nispeten daha başarılı bir performans sergilemek memnuniyet vericiydi. Cris'in yeni transfer olmasına rağmen sırıtmadan oynaması bir artıydı. Umut'un attığı golün başlangıcında Semih Kaya'nın parmağı olduğunu es geçmek olmaz tabi. Her geçen biraz daha büyüyor genç oyuncu. Bu da ilerisi için bizlerin hem umutlanmasına hem de mutlu olmasına sebebiyet veriyor.

Muslera'nın hatalı degajları göz tırmalayıcıydı. Özellikle Manchester United karşılaşması öncesi test maçı olduğunu düşündüğüm bu maçta, daha güvenli hamleler beklerdim kendisinden. Geçen sezon olduğu gibi bu sezona da çok iyi başlayamadı. Zamanla düzelecektir fakat kısa vadede çok önemli bir Manchester United maçı olduğunu düşünürsek, Muslera'nın geçen sezonki formuna kavuşması için önünde dört günlük bir süre var. Zira Galatasaray, Manchester United deplasmanından puan ile ayrılmak istiyorsa, Muslera'nın yüzde yüzünü sahada vermesi lazım.




5 Ağustos 2012 Pazar

Galatasaray: 1-0 :Lazio


Esasında maç öncesi merak ettiğim iki önemli şey vardı.

1) Ljubljana maçında sırıtan Semih - Dany ikilisinin uyumu bu maçta nasıl olacak?

2) Melo'nun gerçekleşmeyen transferiyle beraber ortaya çıkan boşluğu Fatih Hoca nasıl doldurmaya çalışacak?

Birincisi ile başlayalım.

Semih ile Dany'nin uyumu uzun vadede gerçekleşecek bir durum. Oynaya oynaya ve zamanla. Fakat, 12 Ağustos'ta bir Fenerbahçe müsabakası oynanacak ve Ujfalusi cezalı olduğu için tandemde Semih ile Dany görev alacak. Bu sebepten ötürü, bu ikilinin bir şekilde, kısa vadede, birbirlerine uyum sağlaması gerekiyor.

Dany, oyuna ikinci yarıda dahil oldu. Ljubljana maçına oranla bir kademe daha yukarı çekmişti performansını fakat ikili arasındaki uyumsuzluk birkaç pozisyonda kendini yeniden gösterdi. Dany'nin bir maçta iyi oynamaya ihtiyacı var. Çünkü, şampiyon takıma gelmenin stresini üzerinden atabilmiş değil.

Dany, tanıdığımız bir oyuncu. Kalitesinden şüphemiz yok. Üzerindeki baskıyı atlattığı an çok faydalı olacaktır. Fakat süre daralıyor, bu tedirginlikten bir an önce kurtulması gerekiyor. Sanırım burada devreye Fatih Terim girecektir.

İkinci konuya gelirsek;

Gerek Ljubljana gerekse de Lazio maçının bizlere yapmış olduğu çok önemli bir uyarı var. Fatih Hoca her ne kadar takım içinden kapatmaya çalışsa da, Melo'nun gerçekleşmeyen transferiyle orta sahada doğan boşluk henüz kapanmış değil.

Esasında isimlere de çok takılmamak lazım. Melo ya da bir başkası, orası için defansif özellikleri kuvvetli bir oyuncunun transferi şart gibi gözüküyor şu an.

Tabi Galatasaray'ın başında olan isim Fatih Hoca. Biz bu konu hakkında ne düşünüyorsak o, on katı fazlasını düşünüyordur. Bu sebepten ötürü, bu konuda tedirginliklerim var fakat korkularım minimumda. Zira hoca, en doğru kararı verecektir.

Geçen maçta olduğu gibi bu maçta da hoca göbekte Selçuk - Engin ikilisine görev verdi. Selçuk biraz daha defansif oynayıp Melo'nun görevini yapmaya çalıştı. Engin ise, geçen sezonki Selçuk'un misyonunu üstlendi. Açıkça söylemem gerekirse, Engin'in iki maçtır performansından çok memnun değilim. Hocanın da çok memnun olduğunu sanmıyorum. Engin'in hafif bir sakatlığı vardı, yeni yeni form tutmaya başladı. Tam kapasiteyle oynamaya başladığı zaman çok faydalı olacaktır. Çünkü, geçen seneki birkaç yazımda da söylediğim üzere, Engin orta saha için her zaman önemli bir alternatiftir.

Buna ek olarak dikkatimi çeken bir başka durum; Emre ve Burak'ın zaman zaman orta sahaya gelerek top almaya çalışmaları. Bunu şu şekilde yorumladım; Engin yetenekli bir oyuncu ancak orta sahada hücuma şekil verecek kadar etkili olamıyor. O da, aslında işin savunma yönünde çok etkili fakat söylediğim gibi tam olarak hazır değil. İşte bu sebepten ötürü, birçok pozisyonda Selçuk'tan topu alan Emre Çolak, oyunun hücum yönünü değiştirmeye çalıştı, yeri geldi oyunu kurdu.

Fatih Hoca bugün, ideale yakın bir hücum hattı sahaya sürdü. Elmander - Burak ikilisi, sezonun genelinde birlikte oynayacağını düşündüğüm ikili. Ve tam olarak hazır hale geldiklerinde ne kadar tehlikeli olabileceklerini bu maçta gösterdiler. Özellikle Elmander'in atmış olduğu golde Burak'ın yapmış olduğu boş koşu muazzamdı.
Umut ise iki maçta da biraz silik kaldı ancak sezonun genelinde büyük katkı verecektir ve her zaman için Elmander'i zorlayan bir oyuncu olacaktır.

Galatasaray zaman geçtikçe çok daha iyi hale gelecek. Takımda ufak tefek bazı eksikler var fakat Fatih Hoca bir şekilde bunun üstesinden gelecektir.

13 Haziran 2012 Çarşamba

Umut Bulut Galatasaray'da



Galatasaray transferde önemli adımlar atmaya devam ediyor. Yerli oyuncusu sıkıntısı çektiğini defalarca söylediğimiz sarı-kırmızılılar, forvet hattını önemli bir ismi transfer ederek güçlendirdi.

Açıkçası yaz başından beri hep hayalini kurmuştum, Umut ile Elmander aynı takımda olsa nasıl olur diye. Sağolsun Fatih Hoca burada da beni yanıltmadı ve Umut transferinin gerçekleşmesini istedi.

Peki bu transferi nasıl okumalıyız?

Açıkçası Elmander ile Umut Bulut yanyana oynadığı vakit öyle bir pres yaparlar ki, kralı gelse savunmasındaki adamları 30 metre öne çıkartamaz. Ancak Fatih Hoca bu ikiliyi ne şekilde kullanacak? Aslında bunu en net görebileceğimiz platform hazırlık maçları olacak, ondan önce söyleyeceğimiz şeyler tahminden öteye geçmeyecek. Ama yine de bir şeyler karalamaktan yanayım ben.

Bugünkü tabloda görünen şu, Galatasaray'ın forvet hattı Umut, Elmander, bir yabancı forvet ve Necati/Sercan şeklinde olacak. Umut geldi diye forvet transferinin bittiğini sanmıyorum, zaten bitmemesi de gerek. Elmander ile Umut büyük ihtimal ile birbirlerini yedekleyecektir. Bu ikiliye bitiriciliği yüksek bir yabancı forvet eklenecektir. Dördüncü isim ise, eğer şike soruşturmasından ters bir karar çıkmaz ise Sercan Yıldırım olacaktır. Aksi bir durumda ise Necati ile devam edilecektir. Aslında geçen senenin hatrına Necati ile devam edilebilir diye düşünüyordum fakat hocanın duygusal davranacağı kanaatinde değilim. Galatasaray için hayırlısı ne ise, yararlı olan ne ise o kararı alma noktasında çekingen davranmayacaktır hoca.

İkinci bir opsiyon ise, ki bunun da şifrelerini hazırlık maçlarında göreceğiz, ileri ikili Umut-yabancı transfer şeklinde olup, Elmander'in de sağ açıkta oynaması olabilir. Özellikle Şampiyonlar Ligi'nde bu opsiyonun gerçekleşebileceğini düşünüyorum. Ligde belki çok denenmez. Engin, Sabri, Yiğit, Aydın dörtlüsü kullanılabilir hoca tarafından. (Tabi bunu yazarken Hamit transferinin olmayacağını varsayıyorum).

Umut'un kaçırdıkları çok fazla gündeme geliyor ancak Trabzonspor'da geçirdiği beş sezonda yakaladığı istatistik şöyle;

2006/07: 32 mac, 16 gol, 1 asist
2007/08: 34 mac, 14 gol, 6 asist
2008/09: 37 mac, 14 gol, 4 asist
2009/10: 42 mac, 18 gol, 7 asist
2010/11: 42 mac, 16 gol, 8 asist

Ortalamaya vurduğunuz zaman neredeyse 15'e yakın bir şey çıkıyor. Aslında fena olmayacak bir rakam bu. Bir de Umut'un yabancı kontenjanını işgal etmediğini düşünürsek, bence muazzam bir transfer Galatasaray için. Hayırlı olmasını temenni ediyorum.

18 Mart 2012 Pazar

Futbol'un Adaleti




Klasik bir Fenerbahçe - Galatasaray maç öncesi yaşadık. Herşeyiyle bire bir aynıydı. Medya, her Kadıköy'deki Fenerbahçe - Galatasaray maçından önce olduğu gibi ortamı germeye çalıştı. Bazı gazeteler, kendi kendilerine Fatih Terim'in ağzından olmadık sözler yazdı, bir gün sonra Fenerbahçe cephesinden ona cevap verdi. Psikolojik baskı uygulamaya çalıştılar fakat bu kez istedikleri olmadı, başaramadılar.

İstenilen sonucu alabilmek için anahtar kelime ''sakin kalabilmek'' idi. Galatasaray her birimiyle sakin kalmayı başardı. Bir haftalık süreci de çok iyi yönetti. Çünkü Kadıköy gibi provokenin bol olduğu bir deplasmanda sakin kalmayı başarabilmek göründüğü kadar kolay değildi.

Aslında maç öncesi düşünceleri ''Footballent'' blogunda çok iyi özetlemişti. (Merak eden buyursun)

Takıma, hocaya duyulan bir güven vardı. Bu güven, maç öncesi Galatasaray taraftarının nispeten daha sakin kalmasını sağladı; Fenerbahçe'yi ise olduğundan fazla gerdi.

Murat Özaydınlı gibi yöneticilikle alakası olmayan amigo tipler ise, kendilerini kandırmak amaçlı ''bayram'a az kaldı'' lafını dillerine pelesenk etti. Oyunculara da bunu dikte etmiş olacaklar ki, Selçuk Şahin gibi tribünlere şirin gözükmek amacıyla türlü türlü hareketler yapan bir isim, hemen twitter adresinden bu lafı kullanarak fırsatı kaçırmadı.

Bunları bir kenara not etmiştik tabi ancak işimize bakıyorduk. Çünkü Galatasaray, hem bulunduğu konum itibariyle hem de oynadığı oyun ile Fenerbahçe'nin çok çok önündeydi.

Fatih Terim'in Fenerbahçe'yi çok iyi analiz edeceğini adım gibi biliyordum. Bu yüzden Fenerbahçe'nin iki süper gol ile öne geçmesi çok da fazla üzmemişti beni. Zira, yenilen iki golde de Galatasaraylı oyunculara kabahat bulmak mantık dışıydı.

Daha önce Kadıköy'de Galatasaray formasıyla Fenerbahçe'ye karşı oynayan oyuncu sayısının çok az olması, Galatasaray'ın avantajıydı. Nitekim 2-0'dan geri dönülmesindeki önemli faktörlerden biri de buydu.

Alex'i çok sevdiğim söylenemez fakat yaptığı açıklamalara değer veririm çünkü kıvırmaz. Doğru neyse onu söyler. Ve bugün, Aykut Kocaman'ın yerine teknik direktörlük koltuğunda o oturuyor olsa, takımı Aykut Kocaman'dan daha iyi yönetir. Tabiki antrenörlük de bir meziyet işi. Futbolculuğu iyi olan bir insanın iyi antrenör olacağına dair bir garanti yok fakat Alex'in futbol bilgisi, Aykut Kocaman'dan çok ileri seviyede. En azından çok daha iyi oyunu okuyor ve rakip analizi yapıyor.

Alex maç sonunda, ''oyunun duygusal bölümü bir de saha içi bölümü var. Biz 20 dakika duygusal bölümü iyi oynadık; Galatasaray ise 70 dakika saha içini iyi oynadı'' demiş. Muazzam bir yorum.

Fenerbahçe'nin Gençlerbirliği'ni 6-1 yenmesi çoğu insanı yanıltmıştı. Açıkçası bir Galatasaraylı olarak bu benim hoşuma gidiyordu çünkü o maçta aldatıcı bir galibiyet almışlardı.

Fenerbahçe doğal olarak maça baskılı başladı. Galatasaray'ın Fenerbahçe üzerinde kurduğu hakimiyet kadar bunaltıcı bir baskı değildi bu tabiki, bunu da belirtmek lazım. Ancak kısa süreli olan baskı sonuca direkt yansıyınca, istediğini almaya çok yaklaştı Fenerbahçe. Fakat Galatasaray, son sözünü henüz söylememişti.

Gol atmasına rağmen, Elmander maça etkisiz başlayan isimlerin başında geliyordu. Özellikle hücuma çıkışlarda çok top kaybı yaptı Galatasaray. Elmander'in savunmaya desteği önemliydi fakat takımı hücuma taşıyamıyordu. Elmander'e, istekli fakat ne yapacağı konusunda kararsız kalan ve çoğu pozisyonu başlamadan bitiren Engin eklenince, Galatasaray arzu ettiği baskıyı maçın başında yapamadı.

Fatih Terim'in de söylediği gibi ilk 15 dakikada Kadıköy'de iki farklı geriye düşmek ve oradan geri gelmek kolay bir iş değil. Adeta maça 2-0 geride başladı Galatasaray. Ancak, Alex'in golünden sonra oyunun dengesi değişti ve Galatasaray oyuna ağırlığını koymaya başladı.

Daha önceki yazılarımdan birinde de söylemiştim, Mustafa Denizli'nin yıllar öne tarif ettiği 10,5 numaranın tanımına Necati Ateş ''cuk'' diye oturuyor. Çünkü hem forvet arkasında oynayabilecek özelliklere sahip hem de golcü. Galatasaray'a devre arasında geldikten sonra, deplasmanlardaki maçlarda attığı gollerden dolayı genelde asistleri ön plana çıkmadı. Dünkü maçta ise, golcü özelliğini kullanamayan Necati Ateş'in asistçi kimliği ortaya çıktı. Yılların orta saha oyuncularına taş çıkartırcasına yaptığı asistle Elmander'in golü atmasını sağladı.

Tam Galatasaray oyunun üstünlüğünü ele geçirmiş, golü de bulmuşken Fenerbahçe'nin imdadına devre arası yetişti. Devre arasının Fenerbahçe'ye yarayacağını düşünüyordu herkes fakat Fatih Terim faktörü unutuluyordu.

İlk yarıdaki baskının bir kat daha fazlasıyla ikinci yarıya başladı Galatasaray. Oyun adeta Fenerbahçe'nin yarı sahasında oynandı. Öyle ki, Galatasaray savunması, orta saha göbeğine kadar çıktı. Hakan Balta'nın golü bulması, Galatasaray'ın oyunu rakip yarı sahaya yıkmasıyla ilintiliydi.

Her ne kadar Galatasaray ikinci yarının tamamını Fenerbahçe yarı sahasında geçirdiyse de, net fırsatlar bulamadı. Galatasaray'ın, rakip taraftarları korkudan, kendi taraftarlarını da heyecandan titretmeye başlaması; Aydın'ın oyuna girmesiyle oldu. Çoğu insanın oyuna girmesini tepkiyle karşıladığı Aydın, Galatasaray'ın ''biraz daha fazla'' yaratıcı olmasını sağladı. Çünkü iyi niyetli Engin'in karar verebilme özelliği çok düşük. Bu yüzden de hücumda son noktaya kadar gelip tıkanan bir görüntü sergiledi Galatasaray.

Önümüzdeki haftadan itibaren Baros'un bir şekilde oyuna dahil olması şart. Çünkü kapanan takımlara karşı, özellike iç saha maçlarında, Baros'un varlığı takım için çok değerli.

Dün, yaptığı oyuncu değişiklikleriyle Aykut Kocaman, antrenörlük seviyesinin ne kadar olduğunu herkese gösterdi. Stoch - Selçuk değişikliğiyle zaten Çanakkale Geçilmez'i oynayan takımını biraz daha defansif hale geldi. Bu dakikadan sonra oyunu çözecek tek bir adam vardı, Fatih Terim.

(Tabi benim burada Aykut Kocaman'a söyleyeceğim şudur; maçlardan önce rakip takımların kadrosunu illegal yollar ile öğrenerek, ona göre taktikler hazırlayarak başarılı olmak, antrenörlük değildir. Aykut Kocaman'ın antrenörlüğü, bu sezon ve geçen sezonun ilk yarısında gösterdiği performans kadardır.)

Fatih Hoca'nın yapacağı hamlelere kalmıştı Kadıköy'de yenilmemek. Nitekim hoca, Aydın ve Baros hamleleriyle oyunu ne kadar iyi okuduğunu bir kez daha gösterdi bizlere.


Maç öncesi sınırda olan Muslera, Ujfalusi, Semih ve Necati'nin böyle tansiyonu yüksek bir maçı kartsız tamamlaması büyük bir olay. Haftalardır bu isimler kart ceza sınırındalar fakat tek bir kart bile görmediler. Tebrik etmek lazım.

Bülent Yıldırım'ın da bu kadar iyi bir derbi yöneteceğini açıkçası düşünmüyor ve beklemiyordum. Şaşırtıcı derecede iyi bir maç yönetti. Oysa, Galatasaray - Sivasspor maçı hafızalardaki tazeliğini koruyordu.

Ben etrafımda futbol konuştuğum arkadaşlara da hafta arasında söyledim, Trabzonspor maçı çok daha önemli ve stratejik bir maç. Çünkü ben, Fenerbahçe'nin Trabzon'da puan bırakacağını düşünüyorum. Bu sebepten ötürü Galatasaray'ın Trabzon'u yenmesi ve sonraki hafta oynanacak Trabzonspor - Fenerbahçe maçını beklemesi lazım puan farkını daha da açabilmek için. Çünkü Trabzonspor belli bir çizgide olmayan ve ne zaman ne yapacağını kestiremediğiniz bir takım. Ki, en tehlikeli takımlar da bu tarz takımlardır zaten.

Play - off öncesi verilmesi gereken bir mesaj daha kaldı demiştim. O mesaj kısmen de olsa yerine ulaştı fakat şiddeti daha büyük olabilirdi. Baros'un direkten dönen topu, işte bunu engelledi.

28 Şubat 2012 Salı

Fatih Terim: Benim Galatasaray ile ilgili hayallerim Dünya'dan büyük




Beşiktaş maçından sonra hangi başlığı atabilirim diye çok düşündüm fakat stattaki o muhteşem koreografiden sonra, maç için en uygun başlığın bu olacağına karar verdim.

Bu tarz maçlardan sonra oyunun içerisinde kalıp, yorum yapabilmek çok kolay olmuyor. Özellikle de stadyumdan maç izledikten sonra, teknik-taktik konularında fikir yürütmek bir hayli zor. Çünkü statta izlediyseniz maçı, o heyecana ister istemez kendinizi kaptırıyorsunuz ve sahadaki detayları göremiyorsunuz.

Statta izlediğim maçlardan sonra sahadaki oyunun detayları hakkında fikir yürütmem genelde. Eve gelip, maçın tekrarını izlerim, ondan sonra yazmayı düşündüğüm şeyleri kaleme alırım. Beşiktaş maçından sonra bu çok mümkün olmadı. Aradan iki gün geçmesine rağmen maçın gollerini bile bugün izleme fırsatı buldum, öyle yoğun bir programdayım bu aralar.

Yine de çok detaya kaçmadan bir iki kelam da bulunmak istiyorum maçla ilgili.

Fatih Terim'in Galatasaray'ın başına tekrardan gelmesini şu hayatta benim kadar çok isteyen pek azdır diye düşünüyorum ( bu konuda iddialıyım). Aklımdan hep geçirmişimdir, hocaya sevgimizi belli edebileceğimiz güzel bir organizasyon yapılsa ne iyi olurdu diye... Maçlardan hemen önce ''İmparator'' diye inler stadyum fakat bunun birnevi alışkanlık haline geldiği için yapıldığı intibası uyanıyor bende. Kısaca daha farklı, daha özel bir şey olmasını hep arzuladım.

Ve Beşiktaş maçında, o muhteşem koreografi ile karşılaştım. O şovu izlerken, en az Fatih Terim kadar duygulandım. O yolun sonundaki kupa hangimizin hayali değil ki zaten?

Ve ben adım gibi eminim ki, Fatih Terim de Galatasaray ile o kupayı kazanabilmek için tekrardan bu kulübe geldi. Taraftarın yaptığı belki şovdu fakat şovun içerisinde herkesin benliğinde bir yerlerde duran ''o'' gerçek vardı. O gerçekte bu hafta ile beraber Fatih Terim'e aksettirilmiş oldu. ''Senin kadar biz de inanıyoruz hocam o kupaya'' mesajı verildi. Hoca da bu mesajı almaktan ötürü çok mutluydu maç sonunda. Ben bunu gözlemledim.

Saha içine girelim o zaman.

Galatasaray neyi doğru yaptı peki?

Bir kere şunu söylemek lazım, Galatasaray'ın bu denli pasif bir oyun sergileyeceğini düşünmemiştik hiçbirimiz. Fenerbahçe ile oynanan maç hatırlamızda. O maçtaki gibi bir başlangıç beklemiştik Galatasaray'dan. Buna karşın, çok daha kontrollü bir takım gördük sahada. Hani şu meşhur topun arkasına geçme olayı var ya, işte Galatasaray bunu çok iyi başardı maçta.

Aslında tempo yapmadan da golü buldu Eboue'nin çabası ve biraz da şansla. Galatasaray'ın kanatlarda yaşadığı sıkıntı ortadayken, Eboue'nin sağ taraftan hücuma çıkarak gerçekleştirdiği bindirmeler bu eksikliğin göz ardı edilmesine sebep oluyor. Bu açıdan bile çok önemli bir oyuncu Eboue Galatasaray için. Bilhassa onun bu bindirmeleri bu sezon çok önemli.

Fatih Terim'in maçtan sonra söylediği gibi, Galatasaray'ın kanatlarında yer alan oyuncular orta saha patentli oyuncular. Kanat adamı değiller ama kanatta oynamak zorundalar çünkü eldeki malzeme bu kadar, daha fazlası yok. Engin çok farklı bir adam. Ne zaman ne yapacağı belli değil. Bazı pozisyonlar oluyor, çok beklenmedik hareketler ile skora katkı yapıyor bazı pozisyonlarda ise, çok düşünmekten basit bir şekilde yapması gerekeni yapamıyor ve Galatasaray çok adamla geldiği hücumlardan boş dönüyor. Engin ile oynayan hücum oyuncularının işi de bu anlamda çok zor.

Maç içerisinde top Selçuk'a geldikten sonra, yardım konusunda sıkıntılar yaşandı. Oyundan çıkana kadar Necati defalarca orta sahaya gelip, Selçuk'tan ilk topu alan isim oldu. En azından boşa adam çıkar düşüncesiyle diğer oyunculara vakit kazandırmaya çalıştı.

Selçuk ise gerçekten büyüleciyi bir isim Galatasaray için. Melo'ya ve Elmander'e yaptığı asistlerin yanı sıra, birçok pozisyonda oyunu açarak, oyunun sıkışık alanda oynanıp Galatasaray'ın top kaybı yapmasını engelledi.

Melo çok agresif. Maçın başında neredeyse atılıyordu. Bu tarz hareketleri sezon içerisinde defalarca yaptı. Durması gerektiği zamanı bilmiyor. Önümüzdeki haftalarda bir Fenerbahçe maçı oynanacak hem de deplasmanda. Bolca provokasyon olacak. O maçta ya Melo kırmızı kart görür, ya da Melo yaptığı hareketler ile taraftarı galeyana getirir, ortası yok bence.

Beşiktaş'ta Fernandes'in olmaması avantajdı. Çünkü Ernst eski etkinliğinde değildi, Necip ise henüz orta sahada büyük etkiler yaratabilecek bir oyuncu değil. Bu anlamda takımın beyni gibiydi Fernandes. Quaresma kanatlardan çok zorladı ancak biraz akıllı olsa, Semih'i oyundan atıırabilirdi çünkü Semih maçın başında çok gereksiz bir sarı kart görmüştü.

Bence maçın en güzel ikinci anı, Semih'in kendi kalesine attığı golden sonra tüm stadın Semih'i alkışlaması ve ''Semih Semih'' diye bağırmasıydı. Takıma girip oynaması çok önemli tabi ama hatadan sonra taraftarın desteğini alması, onu kazanabilmek adına çok çok daha önemli bir durumdu. Tabi Semih'in de bu yaptığı hatanın üzerine düşünmesi gerekiyor ki Avrupa Arenası'nda bunlar tekrarlanmasın.

Tüm hafta yapılan idmanların çoğunu kaçıran Elmander'in attığı iki golle maça damga vurması ve maç boyunca rakip stoperler ile boğuşması hakkında ise söylenebilecek çok fazla bir şey yok. Sadece önünde saygı ile eğilmek gerekir, hepsi bu.

Attığı son dakika golü, galibiyetten çok daha önemli şeyler ifade ediyordu. Şampiyonluğa giden yolun önünü fazlasıyla açtı o gol. Ama henüz daha işimiz bitmedi. Play - off başlamadan önce verilmesi gereken bir mesaj daha var...

4 Şubat 2012 Cumartesi

Gaziantepspor:1 - 2:Galatasaray | Diriliş




Bu maç için en uygun olan başlık bence budur ''diriliş''

Galatasaray'ın önümüzdeki iki hafta içerisinde yükselişe geçeceğini düşünüyordum. Bunu da zaten söylemiştim. Gaziantepspor deplasmanı kuşkusuz zor bir deplasman. Yarın, Fenerbahçe ile Beşiktaş'ın karşılaşacak olması da maçın halihazırda olan önemini bir üst seviyeye taşıdı.

Futbol oynamak isteyen takımlar için, Gaziantepspor'un sahip olduğu zeminler ciddi sıkıntıdır. Kadro yapısı itibariyle iki takım da teknik oyunculara sahip ve bu sebepten ötürü zemin iki takımı da olumsuz etkiledi. Çoğunlukla Anadolu takımları, kötü zemini kendileri için bir avantaj olarak görürler ancak aynı şeyi Gaziantepspor için söylemek çok doğru değil.

Sakatlıktan döndükten sonra bir türlü istenilen seviyeye gelemedi Sabri. İnsanlar çoğunlukla eleştirirler Sabri'yi fakat ben hiç bu kadar kötü oynadığını hatırlamıyorum Sabri'nin. Sakatlık ondan çok şey götürmüş. Yapılmaması gereken bisürü basit hata yaptı. Sakatlıktan sonra bu hatalardan bolca yaptı ve hala da yapmaya devam ediyor. İşte bu sebepten, Eboue'nin geri dönüşü Galatasaray için çok ama çok önemli.

Transfer olduktan sonra fazlaca eleştirildi Fildişili oyuncu. Daha sonra gerçek mevkisi olan sağ beke geçmesiyle beraber kalitesini göstermeye başladı. Uzun süre devam eden gol yememe ve galibiyet serilerindeki kilit oyunculardan biriydi. Sadece defansif olarak önemli diye de sınırlamamak lazım Eboue'nin katkısını. Hücumda da Galatasaray için çok değerli bir adam Eboue. Hücuma çıkışları, attığı sürpriz goller Galatasaray için çok değerli. Adam eksiltip, tek başına büyük işler başarabilecek oyuncu eksikliği hisseden Galatasaray için Eboue'nin hücum aksiyonları büyük önem taşıyor. 0-0 giden ve kilitlenmiş Gençlerbirliği maçında attığı gol ile takımına 3 puan kazandırması bunun en güzel örneği.

Galatasaray'ın yeniden kendine gelebilmesi ve yeni bir seriye başlayabilmesi için bu tarz bir galibiyete fazlasıyla ihtiyacı vardı. Zor şartların altından başarıyla kalkabilmek, hem moral hem de güven açısından çok önemli. Gaziantepspor karşısında geriye düşüp kazanması, Galatasaray için daha hayırlı oldu diyebiliriz aslında.

Engin maç boyunca sakat sakat mücadele etmiş. Bana göre sahanın yıldızıydı. Elmander'e attırdığı gol bir yana, ilk yarıda Selçuk'a ''al da at'' dediği pozisyon da şahaneydi. Engin aslında ikinci yarının en formda oyuncularından biri. Adanademirspor ile oynanan kupa maçından beri bir yükseliş içerisinde deneyimli oyuncu. 4-4-2 sisteminde ona yer bulmakta zorluk çekiyordu Fatih Terim. Kazım'ın gidişiyle beraber Engin için de kontenjan açılmış oldu birnevi. Birkaç pozisyonda topu ayağında fazlaca tutup kaptırdığı toplarla Hasan Şaş'ı anımsatmadı desem yalan olur.

Galatasaray'ın öne geçtiği maçlarda, Selçuk-Melo ikilisinin dizilişteki yerleri farklılaşıyor. Melo, savunmanın önüne set çekiyor. Ceza alanına gelen topları ilk karşılayan oyuncu oluyor. Birnevi süpürücü görevi görüyor. Selçuk ise takımın en önündeki oyuncu olup, presi başlatıyor. Sezon içerisinde bu değişiklik dikkatimi fazlasıyla çekmişti. Galatasaray öne geçtikten sonra yaşanan bu değişikliğin, Fatih Hoca tarafından tasarlandığına inanıyorum artık.

Bir parantez de Necati'ye açmak lazım. Antalyaspor'un maçlarını izlerken, kendisinin eski fizik gücünde olmadığı kanısına varmıştım. Bu da, transferine biraz çekingen yaklaşmama sebep olmuştu. Fakat 4-4-2 sistemine en çok uyacak futbolculardan biri Necati Ateş. Oyun kurucu özelliğinin de bulunması büyük bir avantaj onun için. İlk yarıda Elmander'e bu özelliğinden faydalanarak harika bir pas çıkardı Necati. Attığı gol ise gerçekten çok klastı.

Necati'nin transferi, Baros'a da ciddi bir uyarı niteliği taşıyor. Ve hatta Necati'nin bugün gol ile Galatasaray'a yeniden merhaba demesi, Baros'un bir süre formasından uzak kalması anlamına da geliyor.

Bugünkü galibiyet ile beraber Galatasaray'ın yeni bir galibiyet serisine başladığını düşünüyorum. Eboue'nin de katılımıyla beraber takım savunmasını çok daha iyi uygulayacaktır Galatasaray. Galatasaray takım olarak hücuma çıkıp, takım olarak savunma yapmaya başladığı zaman ''çok gol atan, az gol yiyen'' özelliğini yeniden ön plana çıkaracaktır.

28 Ocak 2012 Cumartesi

Bursaspor Maçının Ardından: Savaşmak




Galatasaray, Ankaragücü maçını dışarıda bırakırsak son haftalarda oyun olarak kötü bir görüntü sergiliyor. Bunun aslında en büyük sebebi gerçekleşmeyen Xherdan Shaqiri transferi.

Peki nasıl?

Galatasaray'ın kadrosunda eksiklerin olduğunu herkes biliyordu fakat bu, ilk yarı boyunca çok fazla dillendirilmemişti. Devre arasının yaklaşmasıyla beraber, Galatasaray'daki kadro zafiyeti gerek yöneticiler gerekse de Fatih Terim tarafından dile getirilmeye başlandı. Bunun başlangıcı da ilk yarının son haftasından hemen önceye tekabül ediyor.

O ana kadar büyük bir özveri ile mücadele edip, hücumdaki yetersizliği bir şekilde tolere ediyordu takım. Fakat Xherdan Shaqiri transferi, taraftarda olduğu kadar oyuncularda da bir beklenti yarattı kuşkusuz. Çünkü olay öyle bir boyut aldı ki, ''Xherdan gelecek, dertler bitecek'' düşüncesi sardı herkesin benliğini. Shaqiri transferinin son anda yatması, açıkça söylemese de, Fatih Hoca'nın moralini de alt üst etti. Bu moral bozukluğu konsantrasyon kaybını da getirmiş olabilir hocaya.

Çok net bir biçimde, Galatasaray'ın Bursaspor'u iyi analiz etmediğini görüyoruz bu karşılaşmada. Zira etmiş olsaydı, Pablo Batalla golü bulduğu pozisyonda o kadar boşta kalamazdı.

Bursaspor dağınık bir takım. Kadrosu oldukça yetersiz ve bu sene ligdeki konumları da malumunuz. Takımın herşeyi, Pablo Batalla. Oyuna yön veriyor, takımı atağa kaldırıyor...

Bugün Batalla istediği gibi top yaptı. Orta sahadan topunu da aldı, Bursaspor'u hücuma da taşıdı. Galatasaray onu engellemedi. Nitekim golü de zaten Batalla attı.

Buna karşı, Bursaspor'un Galatasaray'ı çok iyi analiz ettiğini gözlemleyebiliyoruz. Yetenek olarak sınırlı kadrosuna rağmen iyi bir mücadele ve savunma ile Galatasaray'ı durdurmayı başardılar.

Beklenildiği gibi Galatasaray 4-4-2 ile sahadaydı. Fakat çift forvetli sistem bu kez işe yaramadı zira Sercan inanılmaz derecede korkak bir futbol sergiliyor. Topa girmekten korkuyor ayrıca hızını da iyi kullanamıyor. Kanat aksiyonlarında zaten sıkıntısı olan takımın ikinci forveti de bu kadar etkisiz kalırsa, pek tabii pozisyona girmekte zorlanır.

Bursa, Galatasaray'ı iyi analiz etti demiştik, Selçuk maçın kayıp isimlerinden biriydi çünkü Bursaspor onu çok iyi marke etti. Melo da, ilk yarı sorumluluk almayınca hücuma destek vermesi gereken en önemli bölge olan orta saha tutuk kaldı.

Tüm taktiksel işleri bir kenara bırakırsak, Galatasaray 1-0 geriye düşene kadar oyunu kazanmayı istediğini bizlere gösteremedi. Galibiyet için çok fazla savaşmadı, emek harcamadı. Ne zamanki 1-0 geriye düştü Galatasaray, oyuncular işin ciddiyetini o zaman kavramaya başladı. Fakat o dakikadan sonra işler hiçte kolay değildi çünkü golü bulduktan sonra kapanan bir Bursaspor vardı karşımızda. İbrahim Öztürk Sercan'ı, Stepanov'da Elmander'i iyi kapatmıştı. Stepanov çıktıktan sonra Elmander'in daha rahat oynaması bir tesadüf değildi.

Galatasaray'ın yaratıcı bir kanat oyuncusu kadar, bir forvet oyuncusuna da ihtiyacı var. Süre dar ve alternatifler sınırlı. Transfer yapılır mı bilinmez ancak gerçekleşmesi zor olan transferlerin bu denli gözler önüne serilip, daha sonra alınamaması takımdaki herkese ve taraftarın algısına ciddi şekilde zarar verdiği çok aşikar.

14 Ocak 2012 Cumartesi

Karabükspor Maçının Ardından: Muslera




Sene başında yüksek paralar verilerek transfer edilen Muslera ciddi soru işaretleri barındırıyordu. Tam bu esnada imdada Copa America yetişti ve Muslera'nın oradaki performansı, taraftarın yüreğine su serpti. Çünkü Galatasaray kalesi yıllardır en sıkıntılı mevki halini almış ve üç direk arasında yer alan isimler, taraftarı memnun edememişti.

Akabinde lig başladı. İlk birkaç maçta Muslera'nın ortaya koymuş olduğu performans, taraftarın kendi içerisinde bazı şeyleri yeniden sorgulamasına sebep olmuştu. Fakat bu sefer farklıydı çünkü Muslera, gelişmekte olan genç ve çok yetenekli bir kaleciydi.

Antalya maçında son dakikada Ali Tandoğan'ın şutunu çıkarmasıyla beraber kendine gelmeye başladı Uruguaylı. Benim aklımda kalan, o maçtan sonraki en efektif kurtarışını Mersin maçında Moritz'in penaltısını çıkarmakla yaptı Muslera. Ve akabinde taraftarın ona duyduğu güvenin üst seviyelere çıkmasıyla beraber nasıl bir kaleci olduğunu tüm Türkiye'ye gösterdi ve göstermeye de devam ediyor.

Bugünkü maç her ne kadar farklı bir skor ile bitmişse de, Muslera'nın maçın başında yapmış olduğu iki kurtarış, maçın kaderini ciddi şekilde etkiledi. Bu kurtarışlar, Muslera'nın bu sezon Galatasaray'a kazandırdığı kaçıncı puan oldu cidden hesaplamadım. Fakat birçok maçta yapmış olduğu kurtarışlar ile Muslera, Galatasaray'ın galip gelmesinde önemli rol oynadı.

Kötü oynadığı bir ilk yarıda devreye 2-0'lık bir skor avantajıyla girmek, Galatasaray için ciddi bir şanstı. Çünkü Baros'un maçın başında gelen golünden sonra oyunun kontrolünü rakibe veren bir Galatasaray vardı.

Son haftalarda bireysel hatalar ön plana çıkıyor Galatasaray'da. Adana Demirspor maçı bu anlamda ciddi bir uyarıydı Galatasaray için. Çünkü rakip takım, Galatasaray kalesinde çok net pozisyonlar bulmuştu. Bu hatalar zinciri Karabükspor maçında da devam etti. Muslera gününde olmasa, Karabükspor maçı sıkıntılı bir hal alabilirdi Galatasaray için. Kaldı ki, Fatih Hoca'nın maçtan sonraki açıklamaları, bu durumdan kendisinin de hiç memnun olmadığını net bir biçimde ortaya koyuyor.

Karabükspor maç boyunca Shelton'ı kullanarak pozisyon bulmaya çalıştı. Maç içerisindeki birçok pozisyonda Servet'in ağır kalmasını iyi değerlendirerek,savunma arkasında topla buluştu Shelton. Bunlardan birkaçında ciddi tehlike de yarattı Galatasaray kalesinde.

Samsunspor maçında çok etkili gözükmeyen Engin, Adana Demirspor maçında sahanın en iyisiydi. Açıkçası bu maçta onun ilk onbir başlayacağını düşünüyordum Kazım'ın yerine. Ama hocanın tercihi bu doğrultuda olmadı. Melo, Galatasaray'ın az gol yemesindeki en önemli etkenlerden biri fakat çok lakayıt. Yaptığı top kayıpları Galatasaray'ı sıkıntıya sokabiliyor. Aşırı özgüvenden kaynaklanan hatalar aslında bunlar. Melo, ligi küçümsediği için mi böyle oynuyor bilemiyorum. Ama bu lakayıtlığı göze çok batıyor.

Maç içerisinde çok da fazla gözükmeyen oyunculardın biri Selçuk'tu. Fakat ne kadar büyük oyuncu olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi. Duran toptan Elmander'e yaptığı asist ile takıma ''yeniden'' direkt katkı sağladı.

Yazının başında Muslera'yı övmüştüm, en az Muslera kadar övgüyü hakeden bir başka isim de Milan Baros'tu bugün. Sakatlığın etkileri hala üzerinde fakat çok çalışıyor ve terinin son damlasına kadar sahada mücadele ediyor. Sakatlıktan sonra güçsüz bir Baros vardı karşımızda. Bugün sahada yer alan Baros ise, çok daha güçlü ve mücadeleciydi. Birçok pozisyonda rakiplerine bire bir pozisyonlarda üstünlük sağladı, golün dışında Elmander'e bir de asist yaptı. Son anlarda gelen sakatlık belki de galibiyetin önüne geçti. Güçlü, sakatlıktan arınmış bir Baros her zaman rakip takımlar için en tehlikeli isimdir.

Hoca, Eboue gelene kadar sağ bek mevkisinde kimi oynatacağı konusunda bence kararsız. Çünkü bir hafta Sabri bir hafta Ujfalusi sonra tekrar Sabri derken bazı şeyleri görmeye çalışıyor.

Aslında kritik soru şu. Eboue gelen kadar Ujfalusi'yi sağ beke alarak tandemi bozmak ne kadar doğru? Açık konuşmak gerekirse Servet hiç güven vermiyor. Atıyorum, bir Serdar Aziz yahut 2008'deki Emre Güngör gibi bir isim olsa yedekte, Ujfalusi'nin boşluğunu bir şekilde giderebiliriz. Fakat elde böyle bir isim olmayınca, illa bir yerde açık vermiş oluyorsunuz. Sabri'nin hazır hale gelebilmesi işte bu açıdan çok önemli. Bugün, Servet'in çıkarak Sabri'nin girmesi önümüzdeki hafta için sağ bek mevkisinde Sabri'nin oynayacağının bir işareti olabilir. Çünkü Eskişehirspor maçı, kritik bir viraj. Orada alınacak bir galibiyet, takipçilerin moralini ciddi manada bozar.