10 Haziran 2012 Pazar

Galatasaray: 2012/2013




Galatasaray'ın başında, Galatasaray'ı en az sizin kadar düşünen insanların olması gerçekten çok büyük bir haz ve rahatlık getiriyor insana. Ben bir Galatasaraylı olarak kafamı yastığa koyduğum zaman, huzurlu uyuyorum. Bunun da en büyük sebebi, tabiki Fatih Hocam'ın oradaki varlığı.

Görünen o ki, önümüzdeki sezonun kadro planlaması yapılmış ve işler, bazı pürüzler dışında, yolunda gidiyor. Şu an için olacağını düşündüğüm ve kendi açımdan olmalı dediğim noktaları bir araya getirip, değerlendirme yapmak istedim.

Gerek 2005-2006, gerekse de 2007-2008 sezonlarında gelen şampiyonluklar, Galatasaray'ın sonraki sezonları için avantaj sağlayan şampiyonluklar olmadı. Şampiyon olduk dendi ve bazı şeylerin üzerine gidilmedi. Bu durum, hemen akabinde gelen sezonların kaybedilmesine yol açtı. Birnevi plansızlık da diyebiliriz bu yaşananların adına.

2011-2012'de gelen şampiyonluğun anlamı ise çok daha büyük zira bu kez, şampiyonluğun üzerine yatmayan, eksiklerini iyi analiz eden bir Galatasaray görüyoruz. Çünkü bu sezon Galatasaray, neredeyse kanat oyuncusu olmadan sezonu şampiyon bitirdi. Orta saha patentli Engin ve Emre, sezonun büyük bölümünde kanatlarda görev aldı. Kısaca hoca, muazzam bir iş başardı.

Peki bu sezon neler yapılmalı? Önümüzdeki sezon üç kulvarda yarışacak bir Galatasaray var önümüzde. Fatih Terim'in en sevmediği şey ise, bahanelerin arkasına sığınmak. Yorgunluk kelimesinin arkasına sığınmadan oynamak ve başarılı olmak zorunda Galatasaraylı futbolcular önümüzdeki sezon. İşte bu sebepten ötürü alternatifli bir kadro kurulmak zorunda.

Ancak, rotasyona adam katmadan önce yapılması gereken bazı hamleler var. Birincisi iyi bir kanat oyuncusu almak, ikincisi de forvete oyuncu takviyesi yapmak. Üçüncüsü ise, kaliteli Türk oyuncular ile mümkün olduğunca yakın temas kurmak.


Muslera/Ufuk/X

Eboue/Sabri-------- Semih/Gökhan--------Ujfalusi/Dany---------Hakan/Çağlar


------------- *(Melo)/Ceyhun----- Selçuk/Yekta ----------

X/Yiğit Gökoğlan/Engin---------------------------------------X/Emre Çolak/Riera

------------------ Elmander/Necati/Sercan/Baros/X

Tabi bir de durumu belirsiz olan futbolcular var. Misal, Pino,Stancu,Culio,Mehmet Batdal, Serkan Kurtuluş gibi.

Önce ilk X işareti olan kaleciden başlayalım. Fatih Hoca, Taffarel'e çok güveniyor. Muhtemelen üçüncü kaleci konusunda onun düşüncelerine başvuracaktır. Aykut ile mi devam edilsin yoksa altyapıdan Eray mı kadroya dahil edilsin, bunun kararını beraber alacaklardır.

Esasinda eksik olduğunu düşündüğüm bir bölge de stoper mevkisiydi ancak o havuza Dany transfer edilerek açık kapandı.

Kritik olan bir diğer mevki, pek tabii Selçuk'un yanı. Oraya düşünülen ilk isim Melo olacaktır. Çünkü Melo, Galatasaray'da yakaladığı ortamı dünyanın herhangi bir ülkesinde ve herhangi bir takımda yakalayamaz. Melo'da ve biraz sonra bahsedeceğim Hamit konusunda Galatasaray bekle, gör taktiği uyguluyor. Geçen sezon Eboue'de de aynısı yapılmıştı ve 8 milyon euro'dan açılan kapı neredeyse 3 milyon euro'dan kapanmış ve Eboue gelmişti. Melo, savunmada yaptığı önemli işlere, hızlı hücuma çıkışlarını da eklediği vakit çok efektif bir oyuncu haline dönüşüyor. Bunun en güzel örneği, Kayserispor'a attığı gol ve şampiyonluk maçında Elmander'e attığı pas. Melo bunları yapabilecek bir oyuncu. Özellikle geçen sene bunu yapması zorunluydu çünkü Galatasaray'ın hücum gücü biraz kısıtlıydı.

Orta saha havuzu aslında fena sayılmayacak derecede. Geçen sezon sakatlıktan ötürü çok fazla forma şansı bulamayan Yekta, aynı zamanda sağ açıkta da oynayabiliyor. Değişken bir yapıya sahip. Hakeza, Emre Çolak ve Engin de orta saha özellikleri iyi derecede olan futbolcular. Şemada da gösterdiğim gibi, aynı zamanda kanatta da oynayabiliyorlar. Engin bu sezon Karabük(sonradan girdi, gol attı) ve Sivas maçlarında Selçuk'un yanında forma şansı bulmuştu, etkili de olmuştu. Bir de kupadaki Adanademirspor maçında şans bulmuş, onu da çok iyi kullanmıştı. Patlama gücü yüksek bir oyuncu olduğu için çok fayda sağlıyor. Bu sezon, yeteneklerini hırsı ile birleştirmeyi başardı ve herkesin saygı duyduğu bir oyuncu haline geldi. Önümüzdeki sezon çok iyi rotasyon oyuncusu olacaktır.

Emre Çolak için bu sezon çok fazla derbi maçı oynamak ciddi bir avantaj oldu. (Esasında Galatasaray'a takım halinde yaradı sertlik ve zorluk seviyesinin fazla olduğu maçlar). Emre Çolak da pres yapmayı seven, tekniği oldukça iyi bir oyuncu. 2000 yılındaki Okan/Suat/Emre üçlüsünü andırıyor. O da bu zorlu süreçte, gerek kanat gerekse de orta sahada çok faydalı bir rotasyon oyuncusu olacaktır.

Ceyhun Gülselam transfer edildiğinde çok sevinmiştim açıkçası. Hem stoper özellikleri olan hem de defansa dönük orta sahada oynayabilen bir oyuncu kendisi. Zaman zaman da etkili şutlar çekebiliyor. Tam bir Fatih Terim transferiydi aslında. Hocanın tanıyıp, bildiği bir oyuncu. Ancak bu sezon çok fazla forma şansı bulamadı. Çünkü gereğinden fazla ağır. Biraz daha hızlanması gerekiyor. Bu sezon eğer bir şekilde takıma adapte olabilirse (aslında başka da şansı yok) Galatasaray net bir şekilde Melo'nun alternatifini bulmuş olur. Tabiki Melo'nun verdiği katkıyı vermesini bekleyemeyiz kendisinden ancak yoğun geçecek sezonda hocanın elini rahatlatır.

Fatih Hoca'nın olduğu bir ortamda isim vererek, şunu al, bunu al hocam deme cürretini kendimde bulmam esasında ancak ilgimizin olduğunu çok net bildiğim oyuncular için bazı kilit mevkilerde isim vererek konuşacağım.

Geçen sezonki Selçuk transferi kadar stratejik ve önemli bir transfer varsa; bunlar Hamit ve Burak'tır. Nedenlerini sıralayalım.

1) Yerli kalitesini mutlaka arttırması gerekiyor Galatasaray'ın. Hem hamit hem de Burak, yerli statüsündeler ve çok kaliteli oyuncular.

2) Gerek Hamit, gerekse de Burak, birden çok mevkide oynayabilen oyuncular. Bunun faydası sezon içerisinde çok net ortaya çıkar.

Galatasaray'ın iki kanattan birine ve forvet mevkisine mutlaka yerli takviyesinde bulunması lazım. Hamit transferinde sürenin bu kadar uzamasındaki temel sebep, ''Galatasaray'ın fiyatı olabildiğince düşürebilmek için uğraşması''. Yoksa hem oyuncu hem de Real Madrid cephesinde bir zorluk olduğunu düşünmüyorum. Hamit'in varlığı şu açıdan da önemli, sağ açık mevkisinde ortaya çıkan boşluğu dolduracak olmasının yanı sıra, takıma liderlik yapabilecek bir oyuncu kendisi. Çünkü kariyerinde hem Bayern Münih hem de Real Madrid var. Özellikle genç oyuncular kendisine büyük saygı duyacaktır. Bunun yanı sıra Eboue Afrika Kupası'na gittiğinde sağ beke geçebilir, çok lazım olursa orta saha merkezde de kullanılabilir. Ama en önemlisi, sağ kanattan Galatasaray'ın çok daha etkili gelmesini sağlayacaktır.

Burak'a gelelim. Ben açıkçası gelmesi durumunda Galatasaray'da Arif etkisi yaratacağını düşünüyorum. Esas forvetin yanında oynayarak çok büyük işler başarabilir. Zaten halihazırda Elmander gibi 90.dakikada bile pres yapan bir isim var. Trabzonspor'da ileri uçta oynadığı için hem pres yapmak zorundaydı hem de gol vuruşlarında etkili olmalıydı. Pres yapmak basit bir iş olmadığı için çoğu zaman yorgunluktan basit fırsatları harcadığı olmuştur. Galatasaray'da bunun olacağını çok sanmıyorum. Bunun yanı sıra, sağ açık için de alternatif olabilecek bir isim kendisi. Bu da çok büyük bir artı. Galatasaray'ın Burak'ı düşündüğünü biliyorum, almak için tüm şartları zorlayacaklardır eminim. Etik değil vs gibi konulara çok fazla takılmaması gerek kulübün.

Tabi Burak transferinin olumlu sonuçlanmaması durumunda, bir yabancı forvet ile Elmander'in yanı takviye edilmeli. Çünkü Baros, geçirdiği sakatlıktan sonra eski formundan fazlasıyla uzak kaldı. Baros'un eski hocasının kendisiyle ilgili bir değerlendirmesi var benim çok hoşuma giden aynen şöyle diyor; ''“Milan güzel görünümlü iyi bir araba gibi. Ama Milan’ın motoru artık o arabayı kaldıracak gücü üretemiyor."

Acı ama gerçek olan bu. Fakat Elmander'in yanına takviye gelmediği müddetçe takımdan gönderilmeyecektir. Fakat önümüzdeki sezon için forvet hattına takviye yapılmaması Galatasaray'ın başını ağrıtabilir.

Tabi bir de Sercan Yıldırım konusu var, kendisinin şike ve teşvikten hapis yatma durumu var. Böyle işlerde adının geçmesi bile başlı başına bir skandal. Mahkemeden çıkacak karara göre onun da sözleşmesi feshedilebilir ve böyle bir durumda oraya yapılacak olan takviye sayısı bir artar.

Asıl kritik bölge ise sol açık. Şu an için ismini bilmediğimiz fakat tahminlerde bulunabildiğimiz bir isim ile anlaşılmış olduğunu biliyoruz. İsmi net olarak bilmeden yorum yapmak doğru olmaz bu yüzden ben sadece beklentimi yazacağım. Mesela Riera'nın 7 asist yaptığı söyleniyor bu sezon, Galatasaray'ın aldığı bazı üç puanlara katkısı var, inkar edemem ancak bu sezon yetersiz ve istikrarsiz bir görüntü sergiledi. Önümüzdeki sezona Riera'ya güvenip başlanmaz. Bunu Fatih Hoca'nın da çok iyi bildiğini düşünüyorum. Top ayağına geldiğinde, oyunun seyrini değiştirebilecek, oyunun temposunu Galatasaray lehine yukarıya çekebilecek bir oyuncu olmalı. Çünkü Galatasaray bu sezon böyle bir oyuncunun eksikliğini fazlasıyla çekti. Bu mevkiye gelecek oyuncun alternatifi konusunda sıkıntı yaşayacağımızı da düşünmüyorum. Çünkü gerek Emre gerekse de Engin, geçen sezonun büyük çoğunluğunu kanatta geçirdiği için o mevki için alternatif olma konusunda sıkıntı yaşatmayacaklardır hocaya.

Benim bu yaptığım analizin çok daha fazlasını Fatih Hoca, yardımcıları ile beraber yapmıştır. İşte bu yüzden içim rahat. Benim penceremden, bu tarih itibariyle, yeni sezonda oluşması muhtemel Galatasaray'ın durumu budur. Bakalım Fatih Hoca'nın düşünceleri ile benim düşüncelerimin ne kadarı örtüşecek.

9 Haziran 2012 Cumartesi

Dany Nounkeu Galatasaray'da



Dany'nin transferini dün dışarıdayken telefonuma gelen bir mesaj ile öğrendim. Beni mutlu eden bir transfer olduğunu söylemem gerekiyor.

''Galatasaray'ın önümüzdeki sezona dair kadro planlaması nasıl olmalı?'' diye sorsalar, insanların büyük çoğunluğu hemen aynı yerdeki eksiklikleri dile getirecektir. Dany transferi bu açıdan baktığımızda, öncelikli transferlerden biri değil. Ancak, çok akıllıca yapılmış bir hamle.

Galatasaray'ın mevcut kadrosunda stoper oynayabilecek üç oyuncu var. Semih-Ujfalusi ve Gökhan. Bu havuza dördüncü bir ismi eklemek gerekiyordu tabiki. Fatih Hoca, Türkiye Ligi'nde son iki sezondur izlediğimiz, bildiğimiz bir oyuncudan yana tercih hakkını kullandı.

Dany, çok teknik ve kesici bir oyuncu olmasının yanı sıra; hızıyla da ön plana çıkan bir stoper. Galatasaray'ın oyun anlayışına baktığımız zamansa, hücumu düşünen, rakibe ileride basan ve savunmayı önde kurmayı planlayan bir anlayış var. Semih-Ujfalusi ikilisi bu açıdan bazı dezavantajlar barındırıyordu. En büyük dezavantajlarını ise hız konusunda yaşıyorlardı. Bu açıdan Dany transferi çok değerli.

Diğer bir yandan, Ujfalusi'nin sene sonunda büyük ihtimalle futbolu bırakacak olması, Galatasaray'ı önümüzdeki sezon için yeni bir stoper arayışına itecekti. Şampiyonlar Ligi, lig ve Türkiye Kupası'nda oynayacak olan Galatasaray'da, Ujfalusi'nin yoğun tempoyu kaldıramaması çok doğal. Dany ile birçok kez değişimli olarak oynadıklarına şahit olabiliriz.

Bu transfer ile beraber, Ujfalusi de artık sağ bek mevkisi için alternatif olabilecek bir oyuncu durumuna geldi. Eboue'nin yokluğunda Ujfalusi sağ beke geçebilir, Dany onun yerinde oynayabilir. (Tabi sakat yahut cezalı olma durumunda bu geçerli olacak. Çünkü Dany de Afrikalı bir oyuncu ve çok büyük bir ihtimalle Afrika Kupası'na o da gidecek)

Transfere güzel bir başlangıç yapılmış oldu, devamı nasıl olacak, gerçekten büyük bir merak ve heyecanla bekliyorum.

30 Mayıs 2012 Çarşamba

İmparator: Fatih Terim





Galatasaray armasının üzerinde yer alan üç yıldızın görünümünde değişiklik yapmaya karar versek ve iki yıldız koyup yanlarına da bir Fatih Terim imzası eklesek sanırım yanlış olmaz. Zira, Galatasaray armasının üzerinde yer alan her bir yıldız beş şampiyonluğu temsilen orada yer alıyor. Bu sene itibariyle Fatih Terim'in de Galatasaray başında yaşadığı şampiyonluk sayısı beş oldu.

Şakayı bir yana bırakırsak, dip yapılan bir sezonun ardından Galatasaray'ı yeniden ayağa kaldıracak tek bir teknik direktör vardı dünya üzerinde; Fatih Terim.

Benim canlı şahit olduğum en büyük Galatasaray efsanesi Fatih Terim'dir. Ali Sami Yen'i görme şerefine nail olamadım, Metin Oktay ise doğduğum yıl hayata gözlerini yumdu. Bizler Fatih Terim ve ekibinin yaşattığı mutluluklar ile büyüdük. Fatih Terim babamız, Hagi amcamız, Hakan Şükür, Hasan Şaş ve diğerleri abimiz oldu. Sokakta Hagi'nin, Hakan Şükür'ün ismini bağırdık. Fatih Terim'i televizyonda gördüğümüzde dahi mutluluktan yerimizde duramazdık.

Hayatımızın en mutlu günü olan 17 Mayıs'ın mimarlarındandı Fatih Terim. Çocukluğumuza dair Galatasaray ile alakalı en mutlu anılar ne ise, onların başında hep o vardı.

Fatih Terim bize bu büyük başarıları yaşatmasa, onu bu kadar çok sevebilir miydik? Yine severdik herhalde ancak efsane statüsüne koyamazdık. Zaten efsane olabilmek için büyük işler başarmak gerekmiyor mu? Hiçbir şey yapmayan insanlar hayatın hangi döneminde efsane oldu ki?

Galatasaray'a birçok teknik direktör geldi geçti. Sevdiklerimiz çok oldu içlerinde, inandıklarımız, güvendiklerimiz. Kimisi mutlu etti bizi, kimisi ise hayal kırıklığına uğrattı. Ama Fatih Terim'in yeri her zaman bambaşka oldu. Güven duygusu bambaşka bir duygu. Bir insana güven duymak, onun kanatlarının altında huzuru bulmak, seni her daim koruyacağını bilmek... Bunlar tarifsiz duygular ve çoğunlukla ailenizden birinin size hissettirdiği eşsiz hislerdir. İşte bana Fatih Terim dendiği zaman bunları hissediyorum. Onun Galatasaray'ın başında olması bana her zaman güven veriyor. Akşam başımı yastığa koyduğum zaman, Galatasaray'ın sahipsiz olmadığını ve Galatasaray'ı en az benim kadar düşünen birinin Florya'da var olduğunu biliyorum ve huzurla uyuyorum. Dünya üzerinde Fatih Terim'e sevgimin ve saygımın büyüklüğünü anlatacak kelimeler malesef ki yok. Varolanlar arasından seçebildiklerim ise sınırlı: ''babam gibi''

Artık büyüdük ve çocuk değiliz. Hep düşünürdüm, ''dünya gözüyle bir kez daha Fatih Terim'i Galatasaray'ın teknik direktörü olarak görebilecek miyim?'' diye. Çünkü çok erken ayrıldı Galatasaray'ın başından, sanki biz bir rüyadaydık ve o rüyanın en güzel yerinde uyandırıldık. Rüyanın sonunu göremeden bizleri bırakıp gitti. Belki de Fatih Terim'e ilk ve tek kez o zaman, o çocuk halimle kızmışımdır. Çünkü işini yarım bıraktı. Alınacak bir kupa daha vardı.

Ve geçen yaz... Yeni yönetim, yeni yapılanma derken son bir şans doğdu benim için. Yarım kalan rüyamın devam edebilmesi, Ünal Aysal ve yönetiminin vereceği karara bağlıydı. Açıkçası Ünal Aysal'ın başkanlık süreci boyunca konuştuğum her Galatasaraylıya, Fatih Terim'in yeniden teknik direktör olarak gelmesi gerektiğini söylüyordum. Belki de insanlar benim bu ısrarcı tutumumdan sıkılmıştı, bilemiyorum.

Ortada bazı iddialar vardı ancak resmi olarak açıklanmadan inanmıyordum. Malum, geçen sene önce kabul etti dendi daha sonra büyük bir hayal kırıklığı yaşadık. Hatta Haluk Yürekli'nin canlı yayında rejiden ''hoca olmuyor'' dediği bile söylendi. Fatih Terim resmi olarak açıklanmadan bir gün önce, Erhan Önal bir tanıdığımıza ''hoca gelmeyecek, başka biri gelecek bizler de altyapıda görev alacağız'' demişti. Bu haber benim varolan ümitlerimi tükenme noktasına getirmişti.

19 Mayıs akşamı...

19 Mayıs akşamı okulda festival vardı. Daha önceden bilet almıştım fakat o akşam Ünal Aysal'ın televizyona çıkacağını öğrendim. Arkadaşlara ayıp olmasın diye planı ertelemedim ve konsere gittim. Esasında gözüm de hep telefonda, gelecek bir mutlu haberde. Ama ne olduysa, kendimi kaptırmışım herhalde, telefona bakmayı uzunca bir süre unuttum. Aklıma geldiğinde ise telefonda cevapsız aramalar ve gelen mesajlar vardı. Cevapsız aramalardan ilki olan Babam'ı aradım ve mutlu haberi aldım. Benim için sezonun en büyük transferi Fatih Terim'di zaten. Belki de transfer duyumunu bu denli az kovaladığım nadir sezon geçen sezondu. Benim en büyük yıldızım takımın başına geçmişti çünkü...

Ancak sadece benim güvenmem yetmiyordu. Sevgi ve saygı çok fazlaydı fakat Galatasaray'ın içinde bulunduğu durum da ortadaydı. Eski güveni herkesin gözünde yakalamak kolay olmayacaktı. Çünkü hepimizin ortak paydası, göz bebeğimiz Galatasaray yaralıydı, tedaviye ihtiyaç duyuyordu. Dünyanın en iyi profesörü de gelse, hastada iyileşme belirtileri görene dek, ümitvar olunamazdı.

Biz belki dünyanın en iyi doktorunu getirmedik ama, ailemizin çok sevdiğimiz doktorunu çağırdık.

Ve Allah'a şükürler olsun ki Fatih Terim, bu üzgün, dibi görmüş camiayı yeniden ayağa kaldırdı. Bu sene takım şampiyon olmasaydı dahi, Galatasaray ayağa kalkmış olacaktı. Yıllar sonra gerçek manada bir takıma sahip olmanın keyfine vardık taraftar olarak. Futbolcular da, Florya'da oluşan takımdaşlık duygusuyla, kendileri için olduğu kadar arkadaşları için de mücadele etme duygusunu tattılar. Dünya'da takım olmak kadar keyifli bir ikinci şey nedir ki acaba? Bugün Melo gitmemek için türlü söylemlerde bulunuyor, Eboue Galatasaray için ailem diyorsa, yakalanan takımdaşlık olgusundan bunları söylüyor.

Bu sene ''Fatih Terim galibiyeti'' diye adlandırabileceğimiz birden çok galibiyeti var Galatasaray'ın. Benim ilk aklıma gelen Kayserispor maçıdır mesela. Bir hafta önce Gaziantep maçında ağır yara almış takım, senelerdir kazanamadığı Kayseri deplasmanından çok net bir galibiyet alıp gelmişti.

Dediğim gibi böyle birçok galibiyet var ama en önemlisi, hiç şüphesiz ki, Kadıköy'de alınan şampiyonluk. Play off'ta kötü giden bir Galatasaray, türlü ayak oyunları ile son maçta Kadıköy'e bırakılan bir şampiyonluk maçı...

Hocanın gece, bizce ani hoca içinse önceden düşünülmüş bir karar ile, takımı Florya yerine Balmumcu'da kampa alması muazzam bir hamleydi. Belki de Galatasaray o akşam şampiyonluk kupasının bir ucundan tutmuştu. İkinci kritik hamlesi ise, bu sene oynadığı dört maçta da harika bir şekilde analiz edip, kitlediği Fenerbahçe'yi; yine şahane bir şekilde analiz edip rakibine neredeyse pozisyon vermeden şampiyonluğu Kadıköy'de alıp geri dönmesi.

Sıfırdan takım kurulan bir sezonda, en çok golü sizin atıp en az golü sizin yemeniz, Kadıköy'de çıktığınız şampiyonluk maçında rakibe neredeyse pozisyon dahi vermeden kupayı alıp gelmeniz, ligde hiç derbi kaybetmemeniz bunlar kolay şeyler değil gerçekten.

Düşünüyorum da, beni kolay kolay kimse Olimpiyat Stadı'na götüremez demiştim yıllar önce. (2008 Olimpiyat Stadı, Kasımpaşa - Galatasaray maçı sonrası). Fikstür çekildikten sonra ilk maçın Olimpiyat'ta İBB ile olduğunu öğrenmemle beraber, babamı arayıp maç için bilet almasını söyledim. Fatih Hoca'nın yeri böyle de ayrıdır benim gönlümde.

Yeniden hoşgeldin hocam, hep beraber nice şampiyonluklara.







23 Mayıs 2012 Çarşamba

Galatasaray Erkek Basketbol Takımı




Galatasaray'ı yıllardır, basketbol ve futbol ağırlıklı olmak üzere, takip ederim. Çocukken babam ile çoğunlukla Şampiyonlar Ligi olmak üzere birçok maçına gittim Galatasaray'ın futbol branşında. Fakat basketbolda Galatasaray'ı salondan takip etmek bir türlü kısmet olmamıştı. Ama babamla ne zaman basketbol maçı izlesek, ''oğlum basketbolu yerinde izlesen daha çok seversin'' derdi.

Yanılmıyorsam 2009-2010 sezonuydu. O sene ÖSS'ye hazırlandığım için televizyondan takip ediyordum sadece maçları. Ne Ali Sami Yen'e ne de Abdi İpekçi'ye gitme fırsatı bulamamıştım.

Güneşli bir hafta sonuydu. Galatasaray ligin son maçında Bornova ile oynuyordu. Küçük de olsa takımın küme düşme ihtimali vardı. Malum o sene Cemal Nalga olayı yaşanmış, Galatasaray neredeyse küme düşecekti. Sağolsun ''kara gün dostu'' Cem Akdağ ve öğrencileri insanüstü bir gayret ile takımı ligde tutmuş, neredeyse play off'a bile sokacaklardı. Hem sınav stresini iki saatliğine de olsa üzerimden atmak hem de takıma teşekkür etmek için koyulduk babam ve kardeşimle yola ve Abdi İpekçi'ye gittik. İlk gittiğim basketbol maçı o maçtı. Herhalde hayatım boyunca unutmam.

Sonraki sene yeniden yapılanma, Oktay Mahmuti'nin coach olarak gelmesi ve bu sene Euroleague'de yapılanlar...

Babam söylediğinde haklıydı, basketbol yerinde izleyince çok daha keyifliydi. Bu sene ailecek basketbol kombinesi aldık ve maçların büyük çoğunluğunda salonda olduk. İtiraf etmem gerekirse ben de her Galatasaraylı gibi bu sene şampiyonluğa kesin gözüyle bakıyordum. Çünkü takıma inancım tamdı.

Normal sezonu lider bitiren ve saha avantajını eline alan Galatasaray Medical Park, beklenmedik bir şekilde yarı finalde lige veda etti. Tabi burada başta Ergin Ataman olmak üzere tüm ''Beşiktaşlı basketbolcuları'' yürekten tebrik ediyorum. Seriyi hakettiler ve kazandılar.

Üzüldüğüm nokta bu denli güzelliklerin yaşandığı bir sezonun lig şampiyonluğuyla süslenememiş olması ve daha da önemlisi; şampiyon olunması halinde cebe konulacak olan üç yıllık Euroleague'e katılma hakkının elimizden gitmesi.

Hem, şampiyon olup yılların getirdiği hasreti dindirme fırsatını teptik; hem de bu sene büyük renk kattığımız Euroleague'de kalıcı olma fırsatını kaçırdık.

Kızgınlık yok aksine moral bozukluğu çok fazla. Futbolda şampiyonluğu kaybetmiş kadar üzüldüm neredeyse.

Ama ben, başta Oktay Mahmuti olmak üzere bu sene Galatasaray forması için ter döken herkese yürekten teşekkürlerimi sunuyorum. Ellerinden geleni yaptılar. Galatasaray camiasını basketbolun şampiyonlar ligi'nde çok çok iyi temsil ettiler ve ''we are the best Galatasaray'' tezahüratını Avrupalıların aklına kazıdılar.

Önümüzdeki sezon çok daha iyi bir kadroyla, aynı inançla ve aynı mücadele ile; ''son topa kadar'' savaşacaklarından zerre kuşkum yok.

Seneye daha güzel ve önemli zaferlerde, Abdi İpekçi'de buluşmak üzere!

15 Mayıs 2012 Salı

Şampiyon Galatasaray





Geçen hafta çok sevdiğim bir arkadaşımın abisi Galatasaray - Beşiktaş maçını izlemek için onlara davet etti. Haliyle şampiyonluk ihtimali hepimizi heyecanlandırmış durumda, maç öncesi yorumlar bu minvalde şekilleniyor.

Ben söze girdim, dedim ki; '' adalet varsa bu sene Galatasaray şampiyon olur''. Arkadaşımın abisi de cevap olarak; ''Dünya'nın adaleti yok ama Allah'ın adaleti var. Merak etme'' dedi.

O gün beklentiler boşa çıkınca şampiyonluk son haftaya kaldı. Haliyle biraz üzüldük, zira o gün şampiyonluğu kutlamayı planlamıştık. Ama söylenen bu laf benim çok hoşuma gitmişti ve cebime bu lafı koyarak eve dönmüştüm.

Nitekim aradan bir hafta geçti ve Galatasaray, hakettiği şampiyonluğu ''Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'nda'' ilan etti ve kupayı orada aldı.

14 Mayıs 2006 akşamından sonra, ikinci kez, 12 Mayıs 2012 tarihinde bir kez daha İlahi Adalet'e inandım.

Şike soruşturmasının sonra kurgulanan oyun belliydi. Gerek eski TFF olsun, gerek yeni TFF olsun gerekse de yayıncı kuruluş olsun, hepsinin amacı Fenerbahçe'yi şampiyon yapmaktı. O kadar düz mantık bakıyorlar ki olaylara, Fenerbahçe (ligde olmayı dahi haketmediği bu sene) şampiyon olsaydı ''bakın gördünüz mü geçen sene şike yok'' diyeceklerdi.

Atatürk Olimpiyat Stadyumu'nda oynanan İstanbul Büyükşehir Belediye - Galatasaray maçına giderken, yolda sezonun mottosunu belirlemiştim. ''Türk Futbolu'ndaki tiyatroya inat saldır Galatasaray''

Galatasaray sadece şampiyon olmadı 12 Mayıs akşamı. Şampiyonluktan çok daha fazlasını aldı yıllardır türlü ayak oyunlarının oynandığı o stadyumdan.

Hem TFF'yi yendi, hem Digitürk'ü yendi hem de şikeyi meşru görmek isteyenleri yerle bir etti.

Boğazlarına kadar pisliğe batanlar kendi çöplüklerinde boğuladursunlar, Galatasaray; Fatih Terim önderliğinde yeniden Avrupa'yı fethetmek için hazırlanıyor.

Bu vesile ile tüm Galatasaraylıların şampiyonluğunu kutlarım. Yeni bir Galatasaray çağı başlıyor, keyifle izlemelerini tavsiye ederim.

17 Nisan 2012 Salı

Beşiktaş: 0 - 2 :Galatasaray





14 Nisan 2012'ye dönmek lazım aslında, maçın ertelendiği tarihe...

Hem yayıncı kuruluşun gönlünü hoş tutmak, hem de şike davasının baş aktörü Fenerbahçe'nin ceza alacağını hesaba katıp, onun lig yarışından uzak kalmasını engellemek amacıyla ortaya çıkan play-off'un ilk maçı, yoğun yağmur nedeniyle o gün oynanamadı. Maç tatil edildikten yarım saat sonra deli gibi yağan yağmurun bir anda durması, ilahi güçlerin de bu saçma sapan organizasyona bir isyanı mıydı acaba?

Bence evet deyip, maçın oynandığı tarih olan 16 Nisan'a dönüş yapalım.

Maçtan bir gün önce Fenerbahçe'nin kazanması moral olarak Galatasaray takımını tabiki olumsuz yönde etkilemiştir, neticede lig bitiminde 9 olan puan farkı, Galatasaray'ın bir maç eksiği ile 2'ye düşmüştü o galibiyetten sonra.

Hem kazanmak zorunda olmanın verdiği baskı hem de Beşiktaş'ın son bir güç ile bu maça asılma isteği, Beşiktaş'ı baskın Galatasaray'ı ise daha pasif gösterdi maçın başında. Fakat bunun maç boyunca sürmeyeceği açıktı. Çünkü bir tarafta gerçek manada ''takım'' olmayı başarabilmiş bir Galatasaray, diğer tarafta ise istikrarsızlık abidesi Beşiktaş vardı.

Galatasaray üzerindeki stresi çabuk atlattı ve o dakikadan sonra oyuna ağırlığını koydu.

Aynı durum aslında Kadıköy'deki Fenerbahçe maçında da olmuştu. Fenerbahçe, taraftarın verdiği gaz ile maça başlamış, pozisyon bulmadan iki gol bulmuştu fakat akabinde Galatasaray yine o baskıdan sıyrılıp kendine gelmiş ve oyunun geri kalan bölümünü domine etmişti.

Galatasaray'ın en büyük problemi hücumda. Var olan eksiklikler belli, defalarca yazmaya gerek yok, oyunun her yönünde iyi olan takım hücum varyasyonları olarak sıkıntı çekiyor fakat hem takım olma olgusu hem de oyunun merkezden kurulmasıyla Galatasaray bu eksikliğini bir şekilde kapatıyor. Beşiktaş maçı öncesi de temel endişe Galatasaray'ın gol bulup bulamayacağı şeklinde kafamda beliriyordu. Çünkü takım savunmasını çok iyi yapan bir Galatasaray var ortada. Ve bu takım savunması her hafta daha da iyiye gidiyor.

Normalde maçlarla ilgili yazı yazmadan önce herhangi bir spor yazarını dinlemek tarzım değildir fakat dün şöyle bir kanallara göz gezdirdiğimde Fatih Terim'in Manuel Fernandes'i ne kadar iyi analiz ettiğini ve takımının onu ne kadar iyi durdurduğunu söyleyen herhangi bir yorumcu göremedim. Ta ki bu sabah Mehmet Demirkol'u dinleyene kadar. Bir tek o söyledi bunu, bir kez daha saygı duydum kendisine.

Melo - Riera krizinin çok iyi yönetildiğini ve bu durumdan Galatasaray'ın güçlenerek çıkacağı düşüncesine sahip olduğumu bir önceki yazıda yazmıştım. Melo'nun zaten 11'de başlayacağını uçan kuş biliyordu da, Riera'yı yazan çok insan yoktu. Genelde Aydın ve Sabri üzerine şekillenmişti kadrolar. Aydın alternatifi benim de aklımdan geçiyordu çünkü Fatih Terim'in ''onu kazanmak için uğraşacağız'' sözlerinden sonra müthiş bir çıkış yakalamıştı kendisi. Ancak Riera, yaşanılan krizin mağduruydu birnevi ve ona şans bu yüzden gelecekti. Savunmaya yardım etmesinin dışında hücumda da faydalı işler yaptı İspanyol. Melo'nun golünde ortayı yaparkenki soğukkanlılığı bence takdire şayan zira ilk pozisyonda ortayı yapsaydı, o top Beşiktaşlı oyuncuya çarpıp ya taça ya da kornere çıkacaktı. Kısa bir süre de olsa beklemesi ve düşünmesi golün mimarı olmasını sağladı.

Maçın asıl kahramanlarından biri de Engin'di. Takım olarak Galatasaray çok iyi mücadele edip, basketbol tabiriyle ''son topa kadar'' savaştığı için bir oyuncuyu diğerinden ayırmak yanlış olur lakin özel olarak üzerinde durarak hakkını da vermemiz gereken oyuncular var.

İlk çıktığı maçlarda 75 dakikayı zor gören, ''psikopat'' Engin Baytar'ın gidip yerine iki 90 dakika çıkaracak kadar hazır, ''durulan'' Engin Baytar'ın gelmesi muazzam bir olay. ''Yeni Engin'' Galatasaray değil de, takım olma kimliğinden uzak Trabzonspor yahut Beşiktaş gibi bir takımda oynasaydı; takımın bayrak adamı konumuna gelebilirdi. Galatasaray bir takım olduğu için, makinanın işleyen bir parçası konumunda şu an sadece.

Aydın Yılmaz'a gelelim, Galatasaray'ın bir türlü patlama yapamayan genç yeteneği...
Fatih Terim'in bile ''idmanların durdurulamaz'' oyuncusu diyerek sitemde bulunduğu ''genç'' yıldız. Gerçi Emre Çolak ve Semih ile karşılaştırıdığımızda Aydın'a genç demek çok doğru olmaz ama son haftalardaki çıkışından ötürü bu mübalağayı çok görmeyelim ona.

Mersin maçıyla beraber takıma sonradan dahil olup, direkt katkı yapmaya başladı Aydın. Mersin maçında sonradan girdi, penaltı yaptırdı ve takım 3 puana uzandı. Kadıköy'de oyuna sonradan girdi; Galatasaray halihazırda ablukaya aldığı rakip kalede daha da yaratıcı olmaya başladı. Sivasspor maçının ilk yarısında muazzam bir ilk yarı oynadı(kupa maçı) ilk yarının sonunda sakatlanarak çıkmak durumunda kaldı. Manisaspor maçında girip penaltı yaptırdı ve dünkü maçta golünü attı.

Mevcut Galatasaray kadrosunun alternatifsiz ve yaratıcı oyuncuya aç bir kadro olduğunu düşündüğümüzde, altyapıdan gelen Aydın'ın verdiği katkı çok çok önemli. Hem yerli oyuncu olması hem altyapıdan gelmesi hem nispeten genç olması hem de yaratıcı olması en büyük avantajı.

Fenerbahçe'ye yakınlığı ile bilinen Türk medyası, Fenerbahçe'nin Trabzonspor'u yenmesi ile beraber onları şampiyon gibi lanse edip, inanılmaz derecede havaya soktu. Bunu yaparken Galatasaray'ın varlığını kısa bir süreliğine olsa da unuttular ve Galatasaray'ın puan kaybı yapacağına, tuttukları takımın şampiyon olma ihtimalinden daha fazla inandılar. Haliyle sonuç hüsran oldu. Aynı Sivas'ta oynanan Sivasspor - Galatasaray maçından sonra yaşadıkları hüsran gibi...

Türlü oyunlar ile ayarlandığını düşündüğüm fikstür, Galatasaray'ın Beşiktaş'ı İnönü'de yenmesiyle darmadağın oldu ve fikstür avantajı tekrar Galatasaray'ın eline geçti.

Hem bu oynadıkları oyunu bozmak hem de play-off denen zımbırtıya son noktayı koymak için tek bir maç kaldı Galatasaray'ın önünde. Önümüzdeki hafta Arena'da alınacak galibiyet ile Galatasaray fişi çekip, sene başından beri söylediği şampiyonluk şarkısını daha bir gür sesle seslendirecektir.

10 Nisan 2012 Salı

Melo - Riera Krizi Üzerine




Geçen gün okula sohbet tadında bir konuşma yapmak için Atilla Türker geldi. Esasinda ben üçüncü sınıf olmadığım için katılma şansım yoktu ancak sağolsun Mehmet Hoca'dan izin alarak konuşmaya dahil oldum.

Fenerbahçe medyası üzerine konuşarak başladık sohbete, oradan şike soruşturmasına geçtik. Normalde Bilal Meşe gelecekti fakat kendisi rahatsızlandığı için yerine Atilla Türker geldi. Açıkçası Atilla Türker'in gelmesine daha çok sevindim zira Türkiye'de bir numaralı gündem maddesi şike ve Atilla Türker bu soruşturma boyunca söylemleriyle bu olayın üzerine giden ve dik durmayı başarabilen nadir gazetecilerden.

Atilla Türker, bu soruşturmanın baş aktörü Fenerbahçe değil de, Galatasaray yahut Beşiktaş olsaydı şimdiye kadar çoktan küme düşmüştü dedi. Aslında bu, hepimizin bildiği bir durum. Ortada bu kadar delil, belge varken hala Fenerbahçe'nin ligde yer alması ve şampiyonun belirleneceği play off'a katılması ( o samimiyetten uzak ''süper final'' kelimesini kullanmayacağım üzgünüm) başlı başına skandal.

Galatasaray Erkek Basketbol Takımı'nda yaşanan forma skandalından sonra ( ki kesinlikle tasvip etmediğim bir olay) kendisini direkt etkilemeyen bir hadisede ''bu olayın takipçisiyiz'' diye açıklama yapan Fenerbahçe, böylece medyayı da yanına çekmiş ve Galatasaray Erkek Basketbol Takımı o sezon düşmekten beter edilmişti.

Bunları neden söyledim, şöyle ki; günlerdir manşetleri süsleyen bir olay yaşandı Galatasaray'da. Melo ve Riera idmanda birbirine girdi ve Melo olayı abartarak Riera'ya vurdu. Bir başka kulüpte yaşansa bu olay, ki daha önce yaşandı, olayın üstü örtülür, Fatih Terim'in de söylediği gibi oyuncular idmanda birbiriyle öpüştürülüp, olay hasıraltı edilebilirdi.

Galatasaray bunu yapmadı ve herşeyi olduğu gibi açıkladı. Buna rağmen, Fenerbahçe'nin tekelinde olan medyada bu olay, abartılarak inanılmaz boyutlara çekildi. 45 saniye dövdü lafları, kapıların kilitlendiğine dair asılsız iddialar ortalığı kasıp kavurdu. Türkiye'de yapıldığına dair belgelerin kol gezdiği şikenin, teşviğin üzerine gitmeyen/gidemeyen medya; bu olayı bir fırsat görüp yine Galatasaray'a saldırdı.

Galatasaray'ın bunca medya baskısına rağmen bu krizi iyi yönettiği kanaatindeyim. Tabi bu olay sonucunda Melo'nun sene sonunda Galatasaray'da kalma ihtimali yüzde 90 ise, bu oran yüzde 50 lere düşmüştür, bu da bir gerçek fakat en azından play off sürecinde takıma katkı verecek olmaları bence doğru bir karar.

Bu yaşananlardan sonra Melo'nun hırs yapacağı kanaatindeyim. Tabi bu yaşananlardan sonra, hırsını rakipten ve hakemden çıkarmaya çalışmak, kendisi açısından yapılacak, yapılması gereken en son harekettir. Bu hırs sayesinde sahada takımına vereceği katkı üst limiti zorlayacaktır. Fatih Terim'in de dediği gibi, Galatasaray bu olaydan güçlenerek çıkacaktır.