13 Mart 2013 Çarşamba
Ben kenardaki adama olan inancımı hiç kaybetmedim ki
Mazoşist değilim ama Galatasaray'ı kaybettiğinde daha fazla sahipleniyorum sanırım. İşler iyi giderken herkes en büyük Galatasaraylı, herkes en büyük Fatih Terim'ci. Ne zaman ki işler biraz sarpa sarıyor, birden bu insanlar da yok oluyor. Galatasaray, yalnız ve desteğe muhtaç bir insan gibi gözüküyor gözüme böyle durumlarda. ''İyi gün dostları'' da olmadığı için sana özelmiş gibi hissediyorsun Galatasaray'ı.
Cuma günü bir Gençlerbirliği maçı oynadık. Çoğu insan hep bu anı bekliyormuşcasına takıma yüklendi, Hoca'ya acımasızca saldırdı. Gizlemeyeceğim; ben de yıkıldım o gün. Ama takımın adı Galatasaray, teknik direktör de Fatih Terim iken umutsuz olunmazdı ki... Bunu hazmedemedim işte. Her şeyi hazmedebilirdim ama bunu asla. Galatasaray ''bitti'' demeden bitmeyeceğini, son dakikaya kadar mücadele edeceğini bilip de bilmezden gelen davranışlar sergileyenlere birinin Galatasaray'ı hatırlatması gerekiyordu. Neyse ki, azınlıkta da olsa, çevremde pozitif bakmayı bilen, Galatasaray'ı benim gibi gören ve anlayan insanlar var. Bu takıma ve özellikle de Fatih Terim'e olan inancımı hiçbir zaman kaybetmedim, kaybetmem de.
Geçen sezon kendi sahamızda 2-1 kaybettiğimiz Fenerbahçe maçından sonra da, cuma günü kaybettiğimiz Gençlerbirliği maçından sonra da hiçbir şekilde inancımı yitirmedim çünkü Galatasaray adının olduğu her yerde ''umut'', Fatih Terim'in olduğu her yerde de ''başarı'' olduğunu öğrenerek büyüdüm. Allah'a şükürler olsun ki ne bu takım, ne de Fatih Hoca beni yine yanıltmadı, haklı çıkardı ve çıkarmaya da devam edecek.
Biraz da saha içine dönelim.
Galatasaray maça harika hazırlanmış. İlk maçtan sonra yaptığım tenkitte, Galatasaray'ın rakibi iyi analiz ettiğini fakat kendisini iyi analiz edemediğini söylemiştim. İlk maçta da en çok korktuğum hadise Sneijder'in sol kanada yakın oynamasıydı. Nitekim gerçekleşti de. Atılan golde katkısı olmasına rağmen beklediğimiz gibi oynamamıştı. Dün akşam ise Fatih Terim, Sneijder'i olması gerektiği yerde oynattı, yani forvetlerin arkasında. Sol kanada yakın olarak da Selçuk'u oynattı. Sistem üzerinden değerlendirme yapmayı düşünmüyordum fakat hoca söyledi madem ben de yazayım; evet Galatasaray dün 4-1-3-2 taktiğiyle sahada yer aldı. Gerek 4-3-1-2 gerekse de 4-1-3-2 taktiğinde Galatasaray en büyük sıkıntıyı sol kanatta çekiyordu. Orada oynayacak doğru ismi bulması halinde Galatasaray birçok sorunu çözecekti.
Bu isim asla Sneijder değildi. İlk maçta ''kendimizi iyi analiz edemedik''ten kastım da buydu işte. Hoca, ikinci maçta bu sorunu da çözdü. Bu da Sneijder'in çok daha etkin olmasını sağladı. Selçuk için ise söyleyecek kelime gerçekten çok az. Her bakımdan muazzam bir oyuncu.
Selçuk sol kanada yakın oynadığından, orta sahadan top alıp, oyunu kuracak ikinci bir isme ihtiyaç vardı. Bu ihtiyacı Melo ve Hamit giderdi. Sanırım bu noktada Melo'ya artı bir parantez açmak lazım, Gelsenkirchen'deki maçta geçen seneki Melo'dan kesitler izledik adeta. Melo, kendinde geçen seneki gücü bulamadığı için çok fazla sorumluluk almıyordu saha içerisinde ve hamle zamanlamaları da bu sebepten yanlış oluyordu ama dünkü Melo, top ayağına geldiği zaman dikine oynayıp adam eksiltti; top rakipteyken de yapmış olduğu başarılı müdahaleler ile rakibine ''bizi geçmek o kadar kolay değil'' mesajını verdi. Buna ek olarak da duran toplardaki ilk topu karşılayıp, tehlikeyi savuşturma görevini yine layıkıyla yaptı. Melo'nun bu performansı çok önemliydi zira Galatasaray'ın orta saha zafiyeti çekmesinde Melo'nun hazır olmayışı önemli bir etkendi.
Galatasaray'ın pozisyon yokken gol yemesi bir ritüel halini aldı. Dün de buna benzer bir gol ile mağlup duruma düşmek oyuncuları şüphesiz ki etkiledi. O gol gelene kadar şahane bir Galatasaray vardı sahada. O gol ile Hamit'in attığı gol arasında geçen sürede bir ''sersemleme'' halini yaşadı oyuncular. Hamit'in golü ise bu anlamda çok önemliydi. Galatasaraylı oyuncuları bu ruh halinden kurtardı ve Galatasaray yeniden istediği oyunu oynamaya başladı.
İkinci yarıda Fatih Terim'in oyuncu değişikliği yapmaması çok kritikti zira kendisinin de söylediği gibi yapacağı hamle oyuncuları tarafından yanlış şekilde algılanabilirdi ve Galatasaray, ister istemez geriye yaslanabilirdi.
İlk yarı ile ikinci yarı arasındaki bariz farkın oluşma sebebi iki kritik oyuncunun maç kondisyonu olarak aşağı seviyelerde olmasından kaynaklanıyordu. Bu oyunculardan ilki Drogba, ikincisi ise Sneijder'di. Takıma katılmalarından yana uzun bir süre geçmiş olsa da, tam olarak hazır olduklarını söylemek hata. Nitekim, Amrabat'ın girişi ile beraber Galatasaray hücuma daha fazla çıkmaya başladı. Bu anlamda Burak ile ilgili birkaç şey de söylemek istiyorum. Burak hücumda çok komple bir oyuncu yalnız iki tane eksiği var. Birincisi tabiki ofsayta düşme durumu. Geneli baz alırsak dün bu anlamda biraz daha iyidi. İkinci konu ise Burak'ın ayağında top tutamaması ve topu anında kaybetmesi. Bu hem Burak hem de Galatasaray açısından çok önemli bir konu. Bu anlamda Drogba'nın varlığı Burak için çok büyük şans. Sırtı dönük oyuna dair ve top saklama konusunda Drogba'dan öğrenecek çok şeyi var ''Kral''ın. Oyunun kritik anlarında Burak bir ya da iki kez ayağında topu tutup faul aldı ama bu sayı oldukça yetersiz. Drogba, gücü yettiği müddetçe bu işleri iyi yaptı fakat o da tam olarak hazır olmadığı için bir yerden sonra etkisiz kalmaya başladı.
Galatasaray'ın maçta göze çarpan en belirgin özelliklerinden biri de kontra atağa düzgün çıkamayaşıydı. Kontra atağa çıkmak da oldukça büyük bir meziyet. Galatasaray eğer dün kontra atağa düzgün bir şekilde çıkabilse maç çok daha erkenden kopacaktı ve Schalke, Galatasaray üzerinde bu denli büyük bir baskı kuramayacaktı. Galatasaray belki de sadece bir kez organize şekilde kontra atağa çıktı. Muslera ile başlayıp, Selçuk ile devam edip, Umut ile sonlanan atak kalecilerin de bu oyunun ne kadar önemli bir parçası olduğunu anlamamız açısından oldukça değerliydi.
Dediğim gibi, inancımı hiçbir zaman kaybetmedim. O en büyük kupa, er ya da geç, Fatih Terim önderliğinde bu ülkeye gelecek. Bize düşen görev ise sabırla o günü beklemek.
Gerçekleri tarih yazar, tarihi de Galatasaray.
8 Mart 2013 Cuma
Başarılı bir kadın portresi: Simge Fıstıkoğlu
Simge Fıstıkoğlu... Aslında hepimiz onu, Habertürk'te yapmış olduğu spor müdürlüğü ile tanıdık. Gelin kabul edelim; biraz şaşırmıştık. Zira, daha önce böyle bir görevde bir kadının olması alışılagelmiş bir durum değildi. O, azmiyle ve başarısı ile ön yargıları kırdı. Şu an saygı duyulan ve başarılı bir programcı. Kendisiyle, başta Galatasaray olmaz üzere, pek çok konu hakkında konuştuk. Bize, çok içten ve sıcak davrandı. Belki de röportajı, bizim açımızdan, bu denli güzelleştiren de bu oldu. Kendisine bize vakit ayırdığı için bir kez daha teşekkür ediyoruz.
Özel Not: Beni az çok tanıyan herkes nasıl bir Fatih Terim hayranı olduğumu bilir. Röportaj esnasında konu Fatih Terim'e geldi ve röportajı yaptığım arkadaşım, Ece, benim bu sevgimden Simge Hanım'a bahsetti. Kendisi de çok büyük bir jest yaparak yanımda Fatih Terim'i aradı ve benden bahsetti. Bu, benim için çok özel ve gerçekten de muazzam bir andı. Hayatım boyunca unutmayacağım diyebilirim. Bu sebepten, Simge Fıstıkoğlu'na özel bir teşekkürü borç bilirim. Beni o gün dünyanın en mutlu insanı yaptı. Sağolsun, varolsun :)
İyi okumalar.
2006 yılında Murat Ongun’a iş başvurusunda bulunmuşsunuz ve hemen kabul edilmişsiniz. Bu süreç nasıl oldu, deneyimsiz olmanız risk değil miydi?
Hem Habertürk televizyonu açısından hem Murat Ongun açısından hem de benim açımdan çok büyük bir riskti. Çünkü ben o gün ilk yayınımda çok büyük bir hata yapabilirdim ve bu benim kariyerimin başlamadan bitmesi anlamına gelirdi Ongun’a da birileri dönüp “ya sen deli misin bu kadar tecrübesiz biri işe alınır mı?” diyebilirdi. Dolayısıyla bir riskti. Nasıl oldu? Ben sosyoloji okudum, mezun olduktan sonra bir dekorasyon dergisinde stil editörlüğü yaptım. Altıncı ayın sonunda yönetim değişti ve benim de aslında içimde kariyer değişikliği yapma isteği vardı. Ben Habertürk’e iş görüşmesine, ‘’ben bu işi nasıl öğrenirim, ne yapmam lazım’’ diye gittiğimde anlattım kendimi. Haber yazmayı öğrenmek istiyorum, muhabirlik yapmak istiyorum, röportaj yapmak istiyorum diye gittim. Sporla ilgileniyor musun diye sordu, çok ilgili olduğumu söyledim. Zaten ailede bir televizyoncu var ablam spiker. Dolayısıyla haber nasıl okunur, perfore nedir, KJ nedir, seslendirme nasıl yapılır az çok biliyordum. Ondan alaylıydım yani, onun tecrübelerinden dolayı. Ongun’a kendimi anlattım, ‘’iletişimin kuvvetli, diksiyonun düzgün, eğitimin bunu yapmaya müsait sadece deneyimin yok, gel başla kazanırsın zamanla’’ dedi. Hakikaten ilk günden beni denize attı bende yüzmeyi öğrendim.
Erkeklerin egemen olduğu bir sektördesiniz
adapte olmak zor oldu mu?
Adapte olmakta çok zorlanmadım. Ben zaten
insanları kadın erkek diye ayırmam, sadece insan olarak kabul ederim. Şöyle
zorlukları oldu tabi ki, spor servisinin kalabalık olduğu dönemlerde 12 erkeğin
yanında tek kız olduğunuz zamanlarda küfüre karşı artık bağışıklık kazanıp
normal karşılamaya başladım. Profesyonel deformasyon bu galiba. Spor servisi gibi adrenalinin yüksek olduğu
birimlerde heyecanlı ve agresif olabiliyorlar ama ben zaten çok soğukkanlı
olduğum için bunlara çok çabuk alıştım. Hatta şunu söylüyorum belki 12 kadın
olsaydık bu kadar rahat edemezdim. Ama ben tek olduğum için onlar da bana
ihtimam gösterdiler.
Peki onlar şaşırmadı mı? Çünkü
genelde kadın anlamaz düşüncesi var.
Hayır olmadı. Çünkü bu sizin onlara nasıl yaklaştığınız, kendinizi nasıl anlattığınızla alakalı. Önyargıyla çok karşılaştım mesleğim boyunca, hala karşılaşıyorum. Maalesef bunu ben söylüyor olmak istemem ama herkes söylediği için biraz daha rahat kurabiliyorum bu cümleyi; güzel kadın olmanın böyle bir dezavantajı vardır. Ben kendimi güzel bulduğum ya da kendimi böyle tanıttığım için değil ama insanlar, güzel bir kadınsa önce bir önyargıyla bakar. Gerçekten yetenekli olup olmadığını zamanla kanıtlaman gerekir. Bu anlamda çok önyargıyla karşılaştım ama sadece kadın olduğum için onlar bana hiçbir zaman kabaca bir şey yapmadılar.
Hayır olmadı. Çünkü bu sizin onlara nasıl yaklaştığınız, kendinizi nasıl anlattığınızla alakalı. Önyargıyla çok karşılaştım mesleğim boyunca, hala karşılaşıyorum. Maalesef bunu ben söylüyor olmak istemem ama herkes söylediği için biraz daha rahat kurabiliyorum bu cümleyi; güzel kadın olmanın böyle bir dezavantajı vardır. Ben kendimi güzel bulduğum ya da kendimi böyle tanıttığım için değil ama insanlar, güzel bir kadınsa önce bir önyargıyla bakar. Gerçekten yetenekli olup olmadığını zamanla kanıtlaman gerekir. Bu anlamda çok önyargıyla karşılaştım ama sadece kadın olduğum için onlar bana hiçbir zaman kabaca bir şey yapmadılar.
Uzun
süre spor müdürlüğü yaptıktan sonra Habertürk’ten ayrılıp biraz daha farklı
programlar yaptınız. Şimdi tekrar Habertürk’tesiniz.
Evet, o dönem bir değişiklik yapma isteği doğdu içime ve Habertürk’ten ayrıldım. Sonra da geri dönmek istediğimi anladım ve geri döndüm. Tam bir yuvaya dönüş oldu aslında. Ben hiç beklemiyordum, aslında ayrılacağımı da hiç düşünmüyordum. Hayatın getirdiği bir süreç oldu benim için. Geri dönmeyi hiç beklemiyordum. O da hakikaten hayatın getirdiği bir süreç oldu ve çok enteresan, o zaman A Haber’de çalışıyordum, haksızlık edemem hiç kimseyle en ufak bir problemim yoktu bana çok kıymetli hissettirdi orada çalıştığım herkes. Habertürk’ten telefon geldi biz senin geri dönmeni istiyoruz, gelir misin dediler. Ben de hiç düşünmeden evet dedim. Demek ki burada bitmemiş bir şey var dedim ve geri döndüm.
Evet, o dönem bir değişiklik yapma isteği doğdu içime ve Habertürk’ten ayrıldım. Sonra da geri dönmek istediğimi anladım ve geri döndüm. Tam bir yuvaya dönüş oldu aslında. Ben hiç beklemiyordum, aslında ayrılacağımı da hiç düşünmüyordum. Hayatın getirdiği bir süreç oldu benim için. Geri dönmeyi hiç beklemiyordum. O da hakikaten hayatın getirdiği bir süreç oldu ve çok enteresan, o zaman A Haber’de çalışıyordum, haksızlık edemem hiç kimseyle en ufak bir problemim yoktu bana çok kıymetli hissettirdi orada çalıştığım herkes. Habertürk’ten telefon geldi biz senin geri dönmeni istiyoruz, gelir misin dediler. Ben de hiç düşünmeden evet dedim. Demek ki burada bitmemiş bir şey var dedim ve geri döndüm.
Ve ‘’Burası Haftasonu’’ isimli sabah
programı ile Habertürk ekranlarındasınız.
Takip edilen bir program oldu, içeriği oturdu. Bir ekibin bile oturması birkaç ay alıyor, daha önce beraber çalışmamış bir ekibiz zira. Ben çok keyif alıyorum programdan. Çünkü ben sabahları iyi uyanırım, ne kadar kötü yatarsam yatayım genelde enerjim yüksek olur. Sabah enerjisine de uyduğumu düşünüyorum. Üç saat olması sebebiyle içeriğimiz çok zengin; sağlık, edebiyat, sinema, moda, spor, müzik her şey var. Canlı yayını zaten çok seviyorum. Bana inanılmaz bir haz veriyor. Dolayısıyla insanların güne yeni yeni uyandığı, acaba ne yapsak diye düşündüğü saatlerde onlara bir fikir vermek bana çok iyi geliyor. Seviyorum ben ‘’Burası Haftasonu’’nu.
Takip edilen bir program oldu, içeriği oturdu. Bir ekibin bile oturması birkaç ay alıyor, daha önce beraber çalışmamış bir ekibiz zira. Ben çok keyif alıyorum programdan. Çünkü ben sabahları iyi uyanırım, ne kadar kötü yatarsam yatayım genelde enerjim yüksek olur. Sabah enerjisine de uyduğumu düşünüyorum. Üç saat olması sebebiyle içeriğimiz çok zengin; sağlık, edebiyat, sinema, moda, spor, müzik her şey var. Canlı yayını zaten çok seviyorum. Bana inanılmaz bir haz veriyor. Dolayısıyla insanların güne yeni yeni uyandığı, acaba ne yapsak diye düşündüğü saatlerde onlara bir fikir vermek bana çok iyi geliyor. Seviyorum ben ‘’Burası Haftasonu’’nu.
Bundan sonraki planlarınız arasında spor programcılığına geri dönmek
var mı?
Spora geri dönmem diye düşünüyorum ama büyük konuşmamak lazım. Çünkü benim hayatım ve kariyerim hep sürprizlerle doludur. Zaten spor, yaptığım işin bir parçası. ‘’Geri dönmem’’ diyemem o yüzden. Spor gündemini takip ediyorum, maçlara gidiyorum. Dolayısıyla sadece spor yayıncılığı yapar mıyım bilmiyorum. Ama spor zaten işimin bir parçası dediğim gibi. Bundan sonrası için bir planım açıkçası net olarak yok. Ben sadece iyi bir programcı olabilmek istiyorum. Bazı televizyoncuların gönlünde ana haber sunmak yatar, benim haber sunmak değil iyi bir programcı olabilmek ve insanlara faydası dokunan programlar yapabilmek.
Spora geri dönmem diye düşünüyorum ama büyük konuşmamak lazım. Çünkü benim hayatım ve kariyerim hep sürprizlerle doludur. Zaten spor, yaptığım işin bir parçası. ‘’Geri dönmem’’ diyemem o yüzden. Spor gündemini takip ediyorum, maçlara gidiyorum. Dolayısıyla sadece spor yayıncılığı yapar mıyım bilmiyorum. Ama spor zaten işimin bir parçası dediğim gibi. Bundan sonrası için bir planım açıkçası net olarak yok. Ben sadece iyi bir programcı olabilmek istiyorum. Bazı televizyoncuların gönlünde ana haber sunmak yatar, benim haber sunmak değil iyi bir programcı olabilmek ve insanlara faydası dokunan programlar yapabilmek.
Şu an beğendiğiniz spikerler, programcılar kimler?
Beğendiğim spor programcıları var. İlk olarak Rıdvan Hocayı söylemem lazım. Güntekin Onay ve Rıdvan Dilmen bence şuan en iyi ikili. Melih Gümüşbıçak’ın maç anlatımlarını çok severim, Ercan Taner’in kendine has bir tarzı olduğunu düşünüyorum. Genel olarak programcılara baktığımda, Seda Sayan’ın ben çok başarılı bir televizyoncu olduğunu düşünüyorum. Mesela çok enteresan gelişimine çok hayranım Müge Anlı, magazin basınından bu noktaya gelişi bence çok takdir edilesi. NTV’de Buket Aydın var, Cüneyt Özdemir’in programcılığını seviyorum. Ama ben futbolun sadece konuşulduğu programlardan sıkıldım galiba. Arşivsel içerik taşıyan programlar daha çok hoşuma gidiyor. Görüntü benim için biraz daha kıymetli hale geldi, görsel olarak desteklenmiş işler artık daha çok beğeniyorum.
Ümit Özat ile yaşadığınız tartışma çok tartışıldı. Bu konu hakkında ne
söylemek istersiniz?
Ben çok şaşırdım. Altı yıl boyunca Habertürk’te yüzlerce program yaptım. Canlı yayınlarım da oldu, bant röportajlarım da oldu. Canlı yayınlarımda çok önemli isimleri ağırladım. Yani, Oğuz Çetin’den Fatih Terim’e Şenol Güneş’ten Ertuğrul Sağlam’a kadar Türkiye’de hakikaten önemli futbol adamları desek ilk 10 a girecek isimlerin belki en az yedi, sekiz tanesiyle röportaj yaptım. Kulüp başkanlarından Özhan Canaydın’la, TFF Başkanı Haluk Ulusoy’la, Levent Bıçakçı ile röportaj yaptım. Yani isimlerini hakikaten hatırlayamıyorum. Hepsi bana ‘’siz’’ diye hitap etti, hiçbiri bana “bir kadın” gibi şeyler demedi. Üstelik bir canlı yayında böyle bir tepki hiç görmedim. O da o kişiyle alakalı bir durum, şanslıyım canlı yayındaydık. Dolayısıyla herkes gördü neyin ne olduğunu. Fikrine gelirsek, herkesin fikrine katılmak zorunda değilim. ‘’Kadınlar futboldan anlamaz, erkek kadar anlamaz’’ gibi istediği cümleleri kurabilir. Bir noktaya kadar anlamaya çalışırım, diyorum ya anlayıp anlamam da önemli değil. O onu bağlar, ama tarz, üslup hayatım boyunca önemsediğim bir konu oldu. Bir yayıncı olduğum için hiçbir zaman yanımdaki konuğa terbiyesizlik etmemeye çalıştım. Hepsine siz diye hitap etmeye çalıştım. Onlar sen demedikçe hepsine siz dedim. Dolayısıyla benim siz dediğim bir kişi bana sen dediği noktada ben o tepkiyi gösterdim.
Ben çok şaşırdım. Altı yıl boyunca Habertürk’te yüzlerce program yaptım. Canlı yayınlarım da oldu, bant röportajlarım da oldu. Canlı yayınlarımda çok önemli isimleri ağırladım. Yani, Oğuz Çetin’den Fatih Terim’e Şenol Güneş’ten Ertuğrul Sağlam’a kadar Türkiye’de hakikaten önemli futbol adamları desek ilk 10 a girecek isimlerin belki en az yedi, sekiz tanesiyle röportaj yaptım. Kulüp başkanlarından Özhan Canaydın’la, TFF Başkanı Haluk Ulusoy’la, Levent Bıçakçı ile röportaj yaptım. Yani isimlerini hakikaten hatırlayamıyorum. Hepsi bana ‘’siz’’ diye hitap etti, hiçbiri bana “bir kadın” gibi şeyler demedi. Üstelik bir canlı yayında böyle bir tepki hiç görmedim. O da o kişiyle alakalı bir durum, şanslıyım canlı yayındaydık. Dolayısıyla herkes gördü neyin ne olduğunu. Fikrine gelirsek, herkesin fikrine katılmak zorunda değilim. ‘’Kadınlar futboldan anlamaz, erkek kadar anlamaz’’ gibi istediği cümleleri kurabilir. Bir noktaya kadar anlamaya çalışırım, diyorum ya anlayıp anlamam da önemli değil. O onu bağlar, ama tarz, üslup hayatım boyunca önemsediğim bir konu oldu. Bir yayıncı olduğum için hiçbir zaman yanımdaki konuğa terbiyesizlik etmemeye çalıştım. Hepsine siz diye hitap etmeye çalıştım. Onlar sen demedikçe hepsine siz dedim. Dolayısıyla benim siz dediğim bir kişi bana sen dediği noktada ben o tepkiyi gösterdim.
Bu olayın popülaritenize değer
kattığını düşünüyor musunuz?
Hayır. Açıkçası en azından medyada bu konunun tartışılması şerrin içindeki hayır oldu. Bilinen ama konuşulmayan bir konuydu ve konuşulur hale geldi. Ana haber bültenlerinde bile konuşuldu. Ben hiç almadığım kadar yayınlara davet aldım. Fakat sadece bir gazete ve bir televizyona röportaj verme kararı almıştım. Dolayısıyla sadece bir gazeteye röportaj verdim ve bir canlı yayına katıldım. Asla da muhatapla bir araya gelmedim. Çünkü artık o işin bana getireceği hiçbir katkı da yoktu. Aslında çok ısrarlı aramalara maruz kaldım. Gece saat 01.00 da telefonum çaldı; ‘’bu yayına bağlanmak zorundasın, bak bağlan senin için neler diyor’’ dediler. Hayır, dediğim gibi bu olayın bana bir getirisi olamaz. Tartışılması adına bir adım atıldığı için sadece iyi oldu diyebilirim.
Hayır. Açıkçası en azından medyada bu konunun tartışılması şerrin içindeki hayır oldu. Bilinen ama konuşulmayan bir konuydu ve konuşulur hale geldi. Ana haber bültenlerinde bile konuşuldu. Ben hiç almadığım kadar yayınlara davet aldım. Fakat sadece bir gazete ve bir televizyona röportaj verme kararı almıştım. Dolayısıyla sadece bir gazeteye röportaj verdim ve bir canlı yayına katıldım. Asla da muhatapla bir araya gelmedim. Çünkü artık o işin bana getireceği hiçbir katkı da yoktu. Aslında çok ısrarlı aramalara maruz kaldım. Gece saat 01.00 da telefonum çaldı; ‘’bu yayına bağlanmak zorundasın, bak bağlan senin için neler diyor’’ dediler. Hayır, dediğim gibi bu olayın bana bir getirisi olamaz. Tartışılması adına bir adım atıldığı için sadece iyi oldu diyebilirim.
Galatasaraylı
olduğunuzu biliyoruz, ailenizden gelen bir gelenek mi?
Benim annem Fenerbahçeli, babam Galatasaraylı. Herhalde küçük kız çocuklarının babalarına duyduğu ilgiden dolayı Galatasaraylı oldum.
Benim annem Fenerbahçeli, babam Galatasaraylı. Herhalde küçük kız çocuklarının babalarına duyduğu ilgiden dolayı Galatasaraylı oldum.
Maçlara sık gider misiniz?
Kombinem yok, stat açıldığında (Türk Telekom Arena’yı kastediyor) çok istiyordum. Stadın açıldığı dönem spor müdürlüğüne devam ediyordum ve daha tarafsız durabilmek için kombine almadım ve maçları basın tribününden izlemeye özen gösteriyordum. Neticede kombine almak tarafını daha çok belli etmek demekti. Ama şimdi çok istiyorum. Aslında ben her maça gitmeyi çok seviyorum, ben Fenerbahçe maçına da defalarca gittim. Hatta Fenerbahçe’ye uğurluyum. (Bu esnada kendisine ‘’umarım artık Fenerbahçe’nin maçlarını statta izlemezsiniz dedim gülerek, o da gülerek karşılık verdi.) Ben maç seyretmeyi seviyorum, o atmosferi seviyorum. Çoğu zaman tribünleri izliyorum insanlar ne yapıyor diye. Acayip bir haz veriyor bana.
Kombinem yok, stat açıldığında (Türk Telekom Arena’yı kastediyor) çok istiyordum. Stadın açıldığı dönem spor müdürlüğüne devam ediyordum ve daha tarafsız durabilmek için kombine almadım ve maçları basın tribününden izlemeye özen gösteriyordum. Neticede kombine almak tarafını daha çok belli etmek demekti. Ama şimdi çok istiyorum. Aslında ben her maça gitmeyi çok seviyorum, ben Fenerbahçe maçına da defalarca gittim. Hatta Fenerbahçe’ye uğurluyum. (Bu esnada kendisine ‘’umarım artık Fenerbahçe’nin maçlarını statta izlemezsiniz dedim gülerek, o da gülerek karşılık verdi.) Ben maç seyretmeyi seviyorum, o atmosferi seviyorum. Çoğu zaman tribünleri izliyorum insanlar ne yapıyor diye. Acayip bir haz veriyor bana.
Ali Sami Yen’den Arena’ya geçiş oldu. Yeni Stat hakkında ne düşünüyorsunuz?
Ali Sami Yen çok özel bir stattı. Şehrin ortasında, çok kompakt, o ıslıkların, tezahüratların sahaya bir insanmış gibi indiği bir yerdi. Türk Telekom’un benim kariyerim açısından çok özel bir yeri var, açılışında ben sunuculuk yaptım. Dolayısıyla o stadında gönlümdeki yeri ayrıdır. Şık bir stat oldu, eksikleri hala var. Çevresi biraz daha güzelleşse daha güzel olacak.
Arena’nın açılışında Ali Kırca ile beraber sunuculuk yaptınız. Neler hissettiniz?
Ben çok heyecanlandım. Çok özel ve çok prestijli bir görevdi benim için. Hakikaten insana ömründe bir kere nasip olacak bir şeydi. Hem Galatasaray kulübünün bunu lütfetmesi hem de Ali Kırca ile o sahneyi paylaşmak benim için çok özeldi.
Galatasaray’ın şu an bulunduğu durum hakkında neler söylemek
istersiniz?
Ben Drogba’dan sonra
Galatasaray’ın çok havaya gireceğini düşünüyorum. Umarım bu durum özellikle
ligde olumsuz sonuç doğurmaz. Ama geçen hafta Burak Yılmaz’ı izledik hiç
formayı kaptıracak gibi değil. Burak Yılmaz benim sürekli olumlu ve olumsuz
olarak gidip geldiğim bir oyuncu. Performansını beğeniyorum ama tavrı,
agresifliği bazen yapma bunu dedirtiyor bana. Ama şu an da fizik performansının
en üst noktasında. Drogba’ya karşı kendini böyle üst bir seviyede tutabilmesi
çok önemli. Fatih Terim zaten çok büyük bir avantaj Galatasaray için. Ben hep
şunu söylüyorum, bu halimle Galatasaray takımına girsem Fatih Hoca’nın
motivasyonuyla ben bile biraz oynarım. O soyunma odasındaki performansıyla canımı
dişime takar koşarım. Şampiyonlar Ligi’nde herkes kendini olduğundan daha iyi
göstermeye çalışacak. İnşallah bu ligi olumsuz etkilemez. Ama ben son haftalara
doğru makasın daralacağını düşünüyorum.
Fatih Terim için neler
söylemek istersiniz?
Bence Fatih Terim
Türk futbolu için bir efsane. Bunun
hakkını teslim etmek lazım. Bunun hakkını teslim etmeyen de zaten başka
sebeplerden ötürü bunu söyler. Ya Fatih
Terim’i kişisel olarak sevmiyordur ya da Galatasaray’ı kişisel olarak hiç
sevmiyordur. Benim ilk röportaj yaptığım isimdir. Bir gün bir vesileyle birkaç
gazeteci onun yanındaydık, benden daha deneyimli gazeteciler hocam ben ilk
röportajımı sizinle yaptım dediler. Fatih Hoca da bana dönüp; ‘’bak görüyor
musun bunların hepsi adam olmuş, rahat ol senin önün açık’’ dedi. Yani çok
severim Fatih Terim’i, çok özel biri olduğunu düşünüyorum. Zor yönleri var mı;
evet var ama onu o yapan özellikler bunlar. Fatih Terim’in düşündüğünü
söylemesi bir sürü insan tarafından sevilmemesine yol açıyor. Ama ben onu bu
yönüyle daha çok seviyorum.
Bu sektöre yönelmek
isteyenlere ne tavsiye edersiniz?
Birincisi, gerçekten bunu isteyip
istemediklerine emin olsunlar. Çünkü bu iş uzaktan bakıldığında çok eğlenceli,
çok renkli. Ben hep şunu söylüyorum, ben dokuzda işe başlayıp altıda işten
çıkayım, öğle yemeğinde bir saat vaktim olsun, hafta sonu da iki gün tatilim
olsun, yılbaşı, bayram tatilim olsun diyorsanız televizyondan, medyadan uzak
durun. Çünkü sabah dokuzda girersiniz, akşam kaçta çıkacağınız belli olmaz. Ben
Avrupa Şampiyonası boyunca 42 gün izinsiz çalıştım ve bu binada uyudum. Çünkü
sabah sekizde ilk yayınımı yapıyordum, gece birde de son yayınımı. Dolayısıyla
gerçekten bu işi istiyorlar mı, yani sefasıyla cefasıyla buna razılar mı bunu
düşünsünler. Bunu da staj yaparak öğrenebilirler. Bunu gerçekten istediklerine
eminlerse, yılmasınlar. Çünkü talep çok arz az, dolayısıyla kıyasıya bir
rekabet var. Gerçekten bunu istiyorlarsa o kapıları birazcık aşındırsınlar,
bundan hiç çekinmesinler. Bıkmadan, yılmadan istediğiniz yere haftada bir mail
atın. Bir süre sonra hiç olmazsa ‘’kim bu?’’ diye merak ederler. Bir yerde
birini görürseniz televizyoncu, gazeteci gidip tanışın. Yani bunlardan
çekinmeyin. Çünkü bu işe giren herkes aşağı yukarı böyle giriyor. Zaten bu işi
isteyip istemediğinizi yönetici ilk görüşmede anlıyor. Dolayısıyla kapı
aşındırmaktan çekinmeyin.
26 Şubat 2013 Salı
Galatasaray: 4-2 :Orduspor
Bu maçta olayın sadece teknik ve taktik boyutunu incelemeye çalışmak çok zorlama bir hamle olur. Zira, çok farklı bir maç oynandı dün gece Türk Telekom Arena'da.
İçinde bulunduğum yoğun programdan ötürü Schalke maçı ile ilgili uzun uzadıya bir şeyler karalayacak vakit bulamadım. O yüzden kısaca o maça değinip, ardından Ordu maçına geçeceğim.
Akhisar maçı bittikten sonra Schalke maçına dair öngörülerde bulunurken şunları yazmıştım blogda:
Galatasaray için kilit nokta şu olacak; Sneijder'in ilk yarıdaki gibi oyun kurucu gibi gözüken fakat sol çizgiye yakın oynamasından ziyade, ikinci devredeki gibi Selçuk'a çok daha yakın oynayıp hücumla orta saha bağlantısını kurması gerek. Eğer bunu başarabilir ve oyunda kendini çok daha fazla hissettirerek, oyuna ağırlığını koyabilirse; Galatasaray oldukça rahat bir oyun sergiler ve istediğini alır.
Fakat Hoca, çok güvendiği 4-4-2 sisteminden ödün vermedi ve birnevi Sneijder'i sol kanada hapsetti. Haliyle Hollandalı oyuncu pek verimli olamadı ve devre arasında saha kenarına geldi. Sneijder'in oyundan çıkması bana göre maçın en yanlış tercihiydi. Nitekim ikinci yarıda, ilk yarıdaki kadar etkili olamadık ve Drogba'nın kişisel becerisiyle oluşturacağı pozisyonlara kaldık.
Schalke ise teknik ekibin dediği gibi kanatları çok iyi kullanan ve hızlı oynayan bir ekip görüntüsü sergiledi. Burada en büyük hatayı Schalke'yi analiz ederken değil; kendi takımını analiz ederken yapmış Galatasaray Teknik Heyeti. Avantajı kaptırmamızın temel nedeni bence buydu. Dediğim gibi, maçın üzerinden çok zaman geçti bu yüzden uzun uzadıya bir analiz yapamayacağım. Fakat, her şeye rağmen Galatasaray'ın Almanya'dan turla hatta galibiyetle döneceğine inandığımı belirtmek isterim.
Gelelim Ordu maçına.
Bana göre, çıkabilecek en iyi oyuncu tercihleri ve kadro dizilişi ile sahada yer aldı Galatasaray. Akhisar maçının son 15 dakikasında olduğu gibi Sneijder, Selçuk'a yakın orta sahada görev aldı.
Galatasaray'ın oyuna kötü başladığını düşünmüyorum. Takipçilerin kazanmış olmasından ötürü, bir an önce skoru yakalamak istedi oyuncular ve bu da telaşlı oynamalarına sebep oldu. Oysa daha sakin kalmayı başarabilseler skoru ilk yarıda elde edebilirlerdi.
Galatasaray'ın artık herkese bir mesaj vermesi gerekiyordu. Oynayacağı futbol ve alacağı skor ile. İlk yarı bittiğinde tabelada yazan sonuç, Galatasaraylı oyuncuları kendine getirmeye yetebilirdi aslında ancak farkı yaratan durum Fatih Hoca'nın oyundan atılması oldu. Ne zamanki statta Fatih Terim'in tribüne gönderildiği anons edildi; işte o dakikada rüzgar tersten esmeye başladı. Taraftar sazı eline aldı, oyuncular maksimumunu vermeye başladı.
O dakikadan sonra ne taktiğin ne de tekniğin hiçbir önemi kalmamıştı. Galatasaraylı oyuncuların bir şekilde golü, hatta hatta golleri, atması gerekiyordu ve bunu da başardılar.
Burada önemli olan nokta şuydu; bu tarz maçlarda takım halinde kendi yarı sahasında kapanan takımları açmak oldukça zordur. Hatta ilk yarıdaki Orduspor maçını hatırlayalım. Galatasaray'a karşı muazzam bir savunma uygulayan Orduspor, ligdeki diğer takımlara da çok net bir mesaj vermişti: ''Galatasaray'a karşı böyle savunma yaparsanız, yenilmezsiniz.''
Orduspor ligin ilk yarısında oynanan o maçtan çok daha farklı bir durumda belki ancak dün de takım halinde geriye çekilmişlerdi. Ancak Galatasaray'da bu kez önemli bir fark vardı: Wesley Sneijder. Burada da birçok kez bahsetmişimdir kapalı takımları açma yollarından... Sneijder dün bunu başardı işte. Kendi becerisiyle kendisine pozisyon yarattı ve çok şık bir gol ile Orduspor'un gardını düşürdü. Ondan sonrası ise çorap söküğü gibi geldi.
Takım ikinci yarıda hakikaten çok iyi mücadele etti ve tempo yaptığında karşısında ''kimsenin'' duramayacağını cümle aleme bir kez daha gösterdi.
Söylediğim üzere, bu maç özelinde çok fazla teknik ve taktik konuşmayacağım bu yüzden maçın görünmez kahramanlarından birine değinip, yazıyı sonlandıracağım. Bahsecedeğim isim Gökhan Zan. Kendisi müthiş bir profesyonel. Her ne kadar ilk geldiğinde insanlar kendisiyle çokça makara yapsa da; artık taraftarın büyük bölümünün kendisine saygı duyduğunu düşünüyorum. Uzun süredir oynamıyor, asla ilk tercih olmadı hem de stoper gibi hayati bir bölgede görev alıyor fakat asla pes etmedi, çalışmayı bırakmadı. Her zaman iyi bir görev adamı oldu. Galatasaray, Kadıköy'de şampiyonluk kupasını kaldırırken Ujfalusi atıldıktan sonra da görev alan adamdı Gökhan Zan. Kısa bir süre sahada kalmış olsa da; o gün de sırıtmamıştı bugün de sırıtmadı.
Gökhan Zan'ın bu durumu herkese örnek olur umarım.
16 Şubat 2013 Cumartesi
Akhisar Belediye: 1-2 :Galatasaray
Akhisar maçıyla beraber net bir şekilde görüldü ki Galatasaray'ın oyun içerisinde sabit bir sistemi yok. Fatih Terim'in de dediği gibi bir oyun felsefeleri ve buna ek olarak da iyi oyuncuları var. Sisteme, şablona çok fazla takılmadan kendilerine verilen görevi uyguluyorlar. Hal böyleyken, ''Galatasaray'ın oyun şablonu şu'' ya da ''Galatasaray hangi oyun sistemiyle sahada yer alacak'' gibi kafa yormalara çok da gerek yok.
Galatasaray maça, çift forvet arkalarında da Sneijder dizilişi ile başladı. Oyunun ilk yarısında, top Galatasaray'a geçtiğinde Hamit sağ çizgiye yaklaştı ve Sabri'nin bindirmelerinde ona yardımcı oldu. Sneijder ise oyun kurucu gibi oynaması gerekirken sol çizgiye çok daha yakın oynadı. Aşırtma şutlar ile kaleyi yokladığı noktalar ise hücumun sol kanadına yakın kısmıydı. Duran toplardaki bir iki cılız atak dışında Galatasaray rakibine pek de pozisyon vermedi ama gol atamadığı her dakika rakibini oyunun içerisine biraz daha dahil etti.
Oyun içerisindeki değişkenlik gereği sol ve sağ çizgiye gelmek durumunda olan oyuncuları saymazsak, Galatasaray'ın kanat oyuncularının ağırlıklı olduğu bir görüntüden uzak olduğunu söyleyebiliriz. İşte tam da bu noktada sol ve sağ bek oyuncularına büyük iş düştü. Özellikle Sabri, hücumda çokça yer aldı fakat etkili ortalar yapamadı. Hakeza Riera da defalarca ileriye çıktı. İlk yarıdaki anlayış ve dizilişte bek oynayan oyuncuların, aynı zamanda birer kanat oyuncusuymuş gibi oynama zorunluluğu da vardı. Anlayış olarak bu başarılmış gibi gözüktü fakat skora etki etme noktasında bazı sıkıntılar da göze çarptı. Bunun yanında, hem Umut hem de Burak top tutabilmeyi pek beceremedikleri için, rakip savunmanın açık vermesini sağlayamadılar. Hatta, Umut oyunun ilk yarısında oldukça silik bir performans sergiledi. Bazı pozisyonlarda hem Umut hem de Burak aynı yere hareketlendiler ve bu durum, hücumların başarısız olmasına neden oldu.
Açıkçası ben, ikinci devrenin başında oyuncu değişikliği beklemiştim Fatih Terim'den. Çünkü koca bir ilk yarıyı harcamıştık ve puan kaybının asla kabul edilebilir bir tarafı olmayacaktı. Biraz klasik olacak fakat bütün dengeler Drogba'nın oyuna girmesiyle değişti. (Aynı esnada Amrabat da oyuna dahil olan isimlerden biriydi). Drogba oyuna girdikten sonrai Amrabat sol kanada geçti. İlk yarıda sol çizgiye yakın oynayan Sneijder ise Selçuk'un yanına gelerek ona daha yakın oynadı ve orada adeta kendini buldu. Tabi bunda, hem Drogba'nın oyuna girdikten sonra ayağında top tutarak Galatasaray'ı hücumda rahatlatmasının hem de yapmış olduğu duvar paslarıyla ve seri paslarla Galatasaray'ı daha akıcı bir futbol oynamaya sevketmesinin etkisi var. Hem ilk gol hem de ikinci golde asistin asistini yapan oyuncuydu Sneijder. Ama Drogba'nın maça damga vurması, belki de onun bu performansını biraz da olsa gölgede bıraktı.
Sneijder oyundan çıktıktan sonra Galatasaray'ın oyun kalitesinde düşüş yaşanması ve rakibin gol bulması tesadüf değildi. Drogba ile orta sahanın bağlantısını kusursuz bir şekilde sağlayıp, akıcı futbol oynanmasına en çok katkıyı ve desteği verenlerden biri de oydu çünkü.
Dany ve Riera'nın yapmış olduğu basit hatalar ise güzel geçen son bölümün kötü bir sonla bitmesine neden olacaktı az kalsın. Özellikle Dany, rakibin bulduğu gol pozisyonlarının hemen hepsinde pay sahibiydi. Gereksiz yere ayağında top tutup, yine gereksiz heyecan yaratması da cabası. Her ne kadar Şampiyonlar Ligi'nde tüm oyuncular gibi Dany de çok farklı konsantre olsa da maçlara, o seviyede yapılacak olan bir hatanın gerçekten de telafisi yok. Hakeza Riera da öyle. Savunmada oldukça ciddiyetsiz tavırlar sergiliyor. Hatta ilk yarıda bir pozisyon vardı. Basit oynayıp arkadaşına topu aktarsa Galatasaray hücuma çıkacaktı fakat Riera gereksiz yere çalıma girince topu kaybetti ve Akhisar tehlikeli bir bölgeden frikik kazandı. Faulü yapan Galatasaraylı oyuncu da sarı kart gördü. Fatih Terim'in maçta sonra yapmış olduğu ''Gökhan Zan ve Hakan Balta'dan da yararlanmayı planlıyoruz'' lafını bu doğrultuda yorumlamak gerektiğini düşünüyorum.
Çarşamba günü çoook önemli bir Schalke sınavı bizleri bekliyor. Galatasaray'ın gerek iç saha gerekse de dış sahada oynamış olduğu önemli maçlarda, ama özellikle iç saha maçlarında gerçekten bir başka olmak kaydıyla, çok farklı bir şekilde maça konsantre olduğunu biliyoruz. Bu maça kendini verme hali savunmada yapılan hataların da minimuma düşmesini sağlıyor. Galatasaray için kilit nokta şu olacak; Sneijder'in ilk yarıdaki gibi oyun kurucu gibi gözüken fakat sol çizgiye yakın oynamasından ziyade, ikinci devredeki gibi Selçuk'a çok daha yakın oynayıp hücumla orta saha bağlantısını kurması gerek. Eğer bunu başarabilir ve oyunda kendini çok daha fazla hissettirerek, oyuna ağırlığını koyabilirse; Galatasaray oldukça rahat bir oyun sergiler ve istediğini alır.
4 Şubat 2013 Pazartesi
Bursaspor: 1-1 :Galatasaray
Senelerdir kazanamadığı, hatta bırakın kazanmayı gol bile atamadığı bir deplasmana çıktı cumartesi günü Galatasaray. Buna rağmen maçın mutlak favorisi konumundaydı zira Bursaspor, bir haftadır iç karışıklık içerisindeydi ve antrenörü de istifa etmişti. Bu tarz durumlarda takımlar, mücadele olarak oldukça üst seviyeye çıkarlar. Fakat gerçek olan bir şey var: İstediğiniz kadar kenetlenip, sahada sonuna kadar mücadele edin; takım kaliteniz çok iyi değilse bir yere kadar direnebilirsiniz.
Galatasaray'ın bu sezon önemli maçların hemen hepsinde istediği sonuçları aldığını biliyoruz. Oyuncular bu maçlara çok iyi konsantre olup, gerçek kalitelerini sahaya yansıtıyor. Ancak Bursaspor'un içinde bulunduğu durum Galatasaraylı oyuncuları rehavete sokmuş olacak ki; iki sezondur aşina olduğumuz o etkili oyunu maçın geneline yaymakta zorlandılar.
Galatasaray'ın ilk yarıda oynadığı futbol, bu takımı yakından takip edenlere oldukça tanıdık gelmiştir. Çünkü Galatasaray aynı oyun anlayışını ligin ikinci haftasında İnönü'de oynanan Beşiktaş maçında da benimsemişti.
Peki neydi bu? Açalım; Galatasaray hem İnönü'deki Beşiktaş hem de Bursaspor maçlarında rakiplerini savunma arkasına top atarak çözmeye çalıştı. İşin ilginç tarafı şu; Galatasaray bu iki maçta da istediğini başardı, yani rakiplerinin savunma arkasına sarkarak pozisyona girdi, ama bunları değerlendirmekte oldukça cömert davrandı. Beşiktaş maçında da, Bursaspor maçında da aynı forvet ikilisi sahadaydı: Umut - Elmander. Bu iki oyuncu da iyi birer forvet oyuncusu ancak golcü değiller. Golcü olmadıkları için de girdikleri pozisyonları değerlendirmede çok da başarılı olamadılar. Her iki maçta da kırılma anı olan pozisyonlar vardı. Beşiktaş maçında henüz ilk dakikada Umut kaleciyi de geçip boş kaleye topu auta atmıştı. Bursaspor maçında ise Elmander yüzde yüzlük bir gol fırsatından yararlanamadı. Oysa ki, her iki takıma karşı da skor üstünlüğü ele geçirilse, rakipler çözülecek, Galatasaray istediğini alıp sahadan ayrılacaktı.
Yeniden Bursa maçı özeline dönelim. Galatasaray ilk yarıda rüzgara karşı oynamasına rağmen rakip kalede net pozisyonlar bulmayı başardı. İkinci yarı başlarken hem oyundaki hem de gerçekteki rüzgarı arkasına almıştı Galatasaray. Fakat ikinci yarı beklenildiği gibi geçmedi. İlk yarıda rüzgara karşı oynarken savunma arkasına atılan toplarda tehlike yaratmayı başaran Galatasaray, ikinci yarıda bu taktiği uygulamada oldukça başarısız oldu. Belki de şaşırtıcı nokta Galatasaray'ın ikinci yarıda kaleyi sadece bir kez, o da Sabri'nin uzaktan şutu, yoklaması oldu. Bursaspor'da kaleci değişikliği olmuş, kaleye çok deneyimsiz bir isim geçmişti. Buna ek olarak, rüzgar da Galatasaray'ın arkasından esiyordu. Galatasaray'ın ikinci yarıda rakip kaleyi defalarca yoklaması lazımken bunu yapmamış olması açıkçası beni hayal kırıklığına uğrattı.
Galatasaray'ın çekmiş olduğu tek etkili şutu ele alalım. Sabri'nin uzak mesafeden kaleyi yokladığı pozisyon aslında çok da tehlike yaratacak bir şut içermiyordu ancak hem rüzgarın arkadan esmesi hem de kalecinin vasat bir kaleci olması o pozisyonu ''tehlikeli'' pozisyon sınıfına soktu. Bu tarz uzaktan şutlar maçın sonraki dakikalarında denenmedi.
Galatasaray taraftarının sürekli olarak eleştirdiği isim Emre Çolak olsa da, sahada ondan daha kötü olan bir isim vardı: Engin Baytar.
Açıkçası Hoca'nın onu kanattan ziyade orta sahada oynatması beni biraz şaşırtıyor. Çünkü Engin yetenekleri itibariyle kanatta oynamaya daha müsait bir oyuncu profili çiziyor. Kaldı ki, Engin'i Fatih Hoca'nın kanatta kullandığı da bir sır değil. Geçen sezonu Engin, kanatta oynayarak geçirmişti bazı maçlar dışında. Akılda kalan en önemli performansı da Gaziantep maçında sergilediği oyundu. O maçta da yanılmıyorsam kanatta oynamıştı. Engin, birçok mevkide oynayabilecek bir oyuncu. Şu an oynamış olduğu merkez orta saha da bunlardan biri. Tahminim o ki, Engin'i mücadeleci kimliğinden ötürü Selçuk'un yanında değerlendirdi ve değerlendirmeye devam edecek Hoca.
Kadroyu öğrenen hemen herkes Yekta'nın göbekte, Engin'in ise kanatta oynayacağını varsaydı. Ancak tam tersi oldu ve Yekta sağ açıkta görev aldı. Açıkçası bunu çok yadırgamadım. Yekta'nın sakatlanarak uzun süre sahalardan uzak kalmasına sebep olan Kayseri maçı vardı hatırlarsınız. Yekta o maçın ilk yarısında şahane bir sağ açık performansı sergilemişti. Büyük ihtimalle, o maça istinaden Fatih Terim kendisine orada görev verdi ve bence saygı duyulması gereken bir karardı.
Maça damgasını vuran değişiklik ise Amrabat ve Aydın'ın aynı anda oyuna girmesi oldu. Bu oyuncu değişiklikleri ile beraber Galatasaray tek forvete döndü ve orta sahadaki oyuncu sayısını bir fazlalaştırdı. Bu değişikliğin yapıldığı dakikalarda ise Bursaspor ciddi şekilde Galatasaray kalesini zorluyordu. Yani, orta sahada bir kişi fazla olarak yeniden oyunu kontrol eden taraf olmak gerekiyordu. Tek forvetli sistemde Sneijder'in yapması gereken görevi Fatih Terim bu değişikliklerden sonra Emre'ye verdi. Daha önce de söylemiştim, yineleyeyim. Emre'nin merkez orta sahada daha faydalı oynayacağını ve oynadığını düşünüyorum. Bu söylediğimin en güzel örneği ise ligin ilk haftasında oynadığımız Kasımpaşa maçı. Emre Çolak o maçta merkez orta sahaya geçtikten sonra adeta bir resital sunmuştu ve maçtan sonra da konuşulan şey; Emre'nin orta sahadaki performansı olmuştu.
Galatasaray, Amrabat'ı transfer ettiğinde bire birde adam geçebilecek, süratli ve sıkıştığımız noktalarda kilidi açacak bir oyuncu transfer ettiğimiz için sevinmiştim. Fakat Amrabat, kendisinden beklenenleri yapmamaya devam ediyor. Özellikle Bursa maçında bırakın adam eksiltmeyi, top kendisindeyken dengesini bile sağlamaktan acizdi. Oysa onun sol kanattaki etkinliği skoru değiştirebilmek açısından elzemdi. Hakeza Aydın'ı da birkaç noktada eleştirmek lazım diye düşünüyorum. Aydın'ın karşısında oynayan Basser bir sağ bek oyuncusuydu ancak o gün sol bekte oynadı. Basser'in çok da süratli bir oyuncu olduğunu söyleyemeyiz fakat Aydın oynadığı süre boyunca yalnızca iki kere Basser'i hızıyla geçmeyi geçmeyi denedi. Hatta ikincisinde Basser bu tempoya dayanamayıp kendini yere bıraktı. Aydın'ın da süratini kullanarak çok daha etkili olması gerekiyordu fakat bunu başaramadı.
Cumartesi gecesi itibariyle Bursa maçında alınan bir puanın kazanç mı yoksa kayıp mı olacağı noktasında ciddi soru işaretleri vardı herkeste. Ancak bir gün sonra alınan sonuçlar bize gösterdi ki; haftayı karlı bir şekilde kapattık. Galatasaray için ikinci yarının ilk dört haftası oldukça önemliydi zira Kasımpaşa, Beşiktaş, Bursa ve Antalya maçları vardı. Kayıpların fazla olduğu bir üç hafta yaşandı fakat buna rağmen ilk yarıyı nasıl bitirdiysek puan farkı olarak, hala aynı durumumuzu koruyoruz ve buna ek olarak da çok önemli maçlarımızı atlattık. Ligin boyu kısalıyor ve şimdiye kadar çoktan ligi koparmış olmamız lazımdı. Önümüzdeki hafta ile beraber artık bir seriye başlamanın vakti çoktan geldi de geçiyor. Umarım, puan bırakma konusunda artı kbu kadar cömert olmayız.
28 Ocak 2013 Pazartesi
Galatasaray: 2 - 1 :Beşiktaş
Futbol tabii ki her türlü sonuca açık bir oyun. Her zaman favori olan takımlar galip gelemiyor ancak dün maçı izleyen herkes biliyordu ki; olağanüstü olaylar yaşanmadığı müddetçe Galatasaray, Arena'da Beşiktaş'ı yenecek.
Galatasaraylıları maçtan daha çok heyecanladıran şey Sneijder'i Galatasaray forması ile ilk kez sahada görecek olmaktı. Galatasaray oyunu koparırsa bir şov amaçlı; eğer geriye düşerse de maçı kurtaran adam olması için Sneijder'i sahaya sürecekti. Özetle, Sneijder bir şekilde oyuna dahil olacaktı.
Galatasaray, sezonun ilk yarısında oynamış olduğu futbol ile geçen seneyi mumla aratmıştı. Buna rağmen Beşiktaş'ı yenmesi durumunda en yakın rakibi ile puan farkını beşe çıkarma şansı elindeydi. Bunun belki de tek nedeni; kadro kalitesinin diğer tüm takımlardan çok daha ileride olmasıydı. Bunun dışında, Galatasaray'ın bu sezon en çok göze çarpan özelliği büyük maçlarda çok daha farklı bir görüntü sergilemesiydi. Bu maçlarda Galatasaray bir şekilde istediğini elde ediyordu.
Herkes gibi ben de maçı bir hafta boyunca kafamda oynuyorum. Neler olup, neler olamayacağını tarttım. Bu esnada bana eşlik eden, birnevi bana akıl hocalığı yapan, babam da fikirlerini ortaya koyuyor ve fikirlerimizi çarpıştırıyorduk. Genel hatlarıyla benzer şeyler düşünüyoruz sadece birkaç ufak noktada ayrışmalar oluyor, ya da farklı fikirler ortaya çıkıyor.
Geçen hafta Burak'ın sahada hiçbir varlık göstermemesine rağmen oyunda kalmasını tartışmıştık. Ben, Burak'ın potansiyel bir gol silahı olduğu için Fatih Terim'in onu sahada tuttuğunu söylemiştim. Babam ise Burak'ın çıkıp Elmander'in sahada kalması gerektiğini ifade etmişti ve ekledi: ''Benim tanıdığım Fatih Terim, Beşiktaş maçına Umut - Elmander ikilisi ile maça başlar.'' Her ne kadar ikisi beraber oynarken daha etkili olsalar da Burak'ın yedek başlayacağına ihtimal vermiyordum. Benim için sürpriz bir karar, babam için ise olması gereken olmuştu.
Gerek maçı statta izlerken, gerekse de eve gelip tekrarını seyrettiğimde gördüğüm bir şey var ki; Fatih Terim maça gerçekten iyi hazırlanmış. Umut - Elmander ikilisi ile maça başlama sebebi Burak'ın formsuzluğundan ziyade Beşiktaş'ı baskı altına alabilmek için en doğru ikili olmaları. Elmander ileride top tutan forvet görevini gördü, aynı geçen sezonun tamamında olduğu gibi, Umut ise rakibine baskı uygulayan, ortalığı karıştırıcı santrafor sıfatını üstlendi. Maçın başında gelen golde bu iki ismin rol almış olması şüphesiz ki tesadüf değildi.
Galatasaray'ın bu kadar iyi mücadele edip, hırslı şekilde oynarken farkı arttıramamasının sebebi herkesce malum; rakip yarı sahanın orada yaratıcı olamama. 4-4-2 sistemi bize geçen sene çok değerli bir şampiyonluk armağan etti. Ancak, hem Sneijder hem de Drogba transferlerinden sonra kendisiyle yüksek ihtimal ile vedalaşacağız. Bu sezon, aynı sistemin geçerliliğini yitirmesindeki temel etken ise Galatasaray'ın sahip olduğu omurgayı kaybederek yeni bir takım hüviyeti kazanmasında yatıyor. Geçen sezon şampiyonluğun gelmesindeki kilit nokta olan Muslera - Ujfalusi - Melo -Elmander omurgası bu sene resmen dağıldı ve yerine yeni bir omurga oluşturmak zorunda kalındı. Ve bu yeni oluşan omurga; Sneijder ile Drogba'nın gelişi ile tamamlandı. Yani, Galatasaray'ın istediği parçalara yeni ulaşmış olmasına rağmen, kısmen eksik parçalar ile, oturmamış bir takım görüntüsüyle şu anki konumunda olması muazzam.
Maçın daha da farklı bitmesine engel olan iki tane kırılma anı vardı: Birincisi, Beşiktaş'ın devre arasından golle dönmesi; ikincisi ise Sneijder ile Engin oyuna dahil olduktan hemen sonra Melo'nun kırmızı kart görmesi. Aslında, Beşiktaş ikinci yarıya golle başlamasına rağmen Sneijder ile Engin oyuna girdikten sonra Melo atılmasa, maç yine çok farklı bir noktaya gelebilirdi Galatasaray açısından ama olmadı.
Maçın görünmez kahramanı ise bence Hamit Altıntop'tu. İlk yarıda çok fazla göze batmasa da, takım 10 kişi kaldıktan sonra hücuma top taşıyabildiyse bunu Hamit'e borçlu. Pozisyonların çoğunda sırtına iki tane Beşiktaşlıyı aldı ve taç çizgisinin orada zaman geçirdi. Bu esnada sahada bir kişi eksik olan Galatasaray, hücuma daha fazla adam ile gelmeye başladı.
Hasan Şaş'ın maçtan sonra açıklamalarını dinledim, şöyle söylemiş: ''10'a 11 oynadığımız için Sneijder kalitesini sahada gösteremedi.'' Çok doğru bir yorum. Her ne kadar Galatasaray 10 kişi kaldıktan sonra hücumda serbest oyuncu konumuna geçse de Sneijder, buna rağmen zamanında topla buluşabilse farkı daha da arttıracak vuruşları ya da dokunuşları yapabilirdi.
Galatasaray'ın önü bundan sonra çok daha açık. Sneijder ve Drogba'nın gelişi ile beraber yeni omurga şu şekilde oluşacak: Muslera - Dany - Sneijder - Drogba. Önceden kahinlik yapmak istemem ancak yeni oluşacak sistemin 4-3-1-2 olacağını düşünüyorum. Oyuncuların birbirlerine olan uyumu ne kadar çabuk artarsa, Galatasaray'ın sahada oynayacağı futbol da aynı oranda güzelleşecektir.
22 Ocak 2013 Salı
Sneijder Sonrası Galatasaray
Gerçekten oldukça yorucu bir transfer nöbeti geçirdik. Her ne kadar daha önceden tecrübeli olsak da; söz konusu Sneijder olunca işler biraz daha farklılaştı. Sabırsızlık noktasında taraftarı kontrol edebilmek pek mümkün olmadı. Hala Sneijder'in bu yaşta Türkiye'ye ve en önemlisi Galatasaray'a gelmiş olmasına inanamamakla birlikte, böyle önemli bir transferin ikna edilmesinde taraftarın da kıyıdan köşeden bu işe dahli olduğunu düşünmeden edemiyorum.
İnsanlarda şöyle bir algı oluştu: ''Sol bek ve stoper mevkilerinde oyuncuya ihtiyacımız varken Sneijder'in alınması lüks.''
Bu düşünceye kesinlikle katılmıyorum. Galatasaray'ın sol bek ihtiyacı ne kadar elzemse, Sneijder gibi bir oyuncuya olan muhtaçlığı da o denli elzemdi. Galatasaray, oyun kitlendiği anda oyunu açma noktasında oldukça sıkıntı çeken bir ekip görünümü verdi bizlere. Yani, rakip yarı sahaya gelene kadar her şey yolunda ancak oraya gelindiği vakit herkesin eli ayağı birbirine dolaşıyor. Çünkü tam da orada sorumluluk alacak bir futbolcunun eksikliği takımı fazlasıyla etkiliyor. Bunu bütün ilk yarı boyunca Amrabat'tan yapmasını bekledik. Özellikle onun 1'e1 lerdeki başarısı Galatasaray'ı hücum anlamında oldukça rahatlatacaktı fakat Amrabat bu konuda sınıfta kaldı. Hakeza Hamit'in de belli sebeplerden dolayı hücumda ağırlığını koyamaması Galatasaray'ın skor üstünlüğünü ele alması gereken maçlarda oldukça zorlanmasına sebep oldu.
İşte bu sebepten, Sneijder transferi Galatasaray için tam bir nokta atışı diyebiliriz. Sneijder'i zaten anlatmaya gerek yok. Futbolu kıyısından köşesinden de olsa takip eden hemen herkes kendisinin nasıl bir futbolcu olduğunu bilir. Hollandalı oyuncu, Galatasaray'ın hücum hattında yaşamış olduğu sıkıntıların birçoğunu tek başına çözebilecek potansiyele sahip.
Peki Sneijder kadroya monte edilirken kadroda ne tarz bir yapısal değişiklik olacak? Sanıyorum hemen hemen tüm Galatasaraylıların kafasındaki en büyük sorun bu. Açıkçası ben de işin içerisinden pek fazla çıkabilmiş değilim ancak Galatasaray'ın oynaması muhtemel taktikler üzerinden birtakım değerlendirmelerde bulunacağım. Belki biraz olsun kafamızda bazı şeyler netleşir ve neyin olup neyin olamayacağını daha sağlıklı analiz edebiliriz.
A) 4-1-4-1
Geçen seneden aşina olduğumuz bir sistem ile başlayalım. Fatih Terim takımın başına yeniden geldiğinde oyuncularına oynatmaya çalıştığı sistem buydu. Hatta ligin belli bir bölümünde de bu sistemle oynamaya çalıştı. Ancak Beşiktaş maçından birkaç maç sonra Hoca bu sistemden vazgeçti ve bize şampiyonluğu getiren, hala da kullanmakta olduğumuz, 4-4-2 sistemine geçiş yaptı.
Hoca, rakamlara çok fazla takılmayın der. Sneijder'i mevcut sistemde yerleştirebileceğimiz tek yer 4-4-2'nin solu. Ancak hepimiz biliyoruz ki kağıt üzerinde böyle gözükse de Hoca, Hollanda'lı futbolcuyu serbest olarak oynatacak. Bu durum, zaten sıkıntılı olan sol koridoru rakipler karşısında daha da tehlikeli hale getirebilir.
Peki Fatih Terim geçen sezonun başında deneyip başarısız olduğu 4-1-4-1 sistemine dönüş yapar mı? Bunun cevabını vermek de gerçekten güç. Ancak bu sistemin de opsiyonlardan biri olduğunu söylememiz gerekiyor. Burada da en büyük soru işareti şu: Galatasaray'ın şampiyonluğunda çok etkili olan çift forvetli anlayıştan Hoca vazgeçer mi? Bu soruya cevap olarak Fatih Terim'in bir sözünü alıntı yapmak istiyorum; ''çift forvetten tek forvete geçmemiz oyun felsefemizde hiçbir değişiklik yaratmaz.''
Bu sisteme geçilmesi durumunda Galatasaray, hem merkezini güçlü tutmuş olacak, hem de hücumda çok yaratıcı bir takım haline bürünecek.
B) 4-3-1-2
Bu sistem son zamanlarda birçok kişi tarafından dile getirilen, Hoca'nın da Galatasaray'da deneyip başarılı olduğu bir sistem.
Ancak uygumala yönünde kanat oyuncularının oynama şansını neredeyse sıfıra indiriyor bu durum ve bizim elimizde kanat oyununa en yatkın isim olan Amrabat bu takımın en pahalı oyuncularından biri. Sanki bu sisteme geçilmekle birlikte kanat oyuncularını gözden çıkarmış gibi olacağız ve onları kullanma şansımız minimumda kalacak. Bu sisteme dair en büyük soru işareti işte bu.
Bu sistemin en büyük artısı ise; Galatasaray'ı hem merkezde çok güçlü bir takım haline getirecek olması hem de çift forvet ile oynama şansını bizlere sunması. Bu sisteme geçildiği takdirde orta saha (büyük ihtimalle); Hamit - Selçuk - Melo önlerinde de Sneijder şeklinde olacak. Geçen sezon şampiyonluğu kazanmış olan 2011-2012 versiyon Galatasaray'ın en önemli özelliği merkezinin çok kuvvetli olmasıydı. Kanatlarda oynayan Emre ve Engin de kanat özelliklerinden ziyade merkezde oynama özellikleri çok daha ön planda olan oyunculardı ve bu Galatasaray'a büyük artı sağlamıştı. Sneijder sonrası bu sisteme geçilmesi durumunda ise ortaya UEFA Kupası'nı kazanan kadroyla büyük bir benzerlik çıkacak. O kadronun merkezinde Okan - Emre - Suat vardı, önlerinde de Hagi oynuyordu. Çift forvette ise Arif ve Hakan.
Hoca, Sneijder'in geleceğini varsayarak kafasında böyle bir sistem kurmuş olabilir. Ben hatırlamıyorum ancak Fiorentina dönemlerinde de Hoca'nın bu sistemi tercih ettiği söyleniyor. Bu da, Sneijder sonrası dönemde bu sisteme dönülebileceğinin en büyük kanıtı olarak bizlerin önünde duruyor.
Gördüğünüz gibi oldukça karmaşık ve içerisinde bolca gizem taşıyan bir süreç olacak Sneijder sonrası dönem. Eğer Fatih Terim, en doğru sistemi en kısa sürede bulabilirse çokça dile getirilen ''uyum sorunu'' aşılır ve işleyen çarka çok önemli bir dişli (Sneijder) en az hasarla eklenmiş olur. Diğer türlüsü ise oldukça spekülatif işlerin türemesine yol açar.
Ama tahminim o ki; Schalke ile oynayacağımız ilk maça kadar Fatih Terim en doğru ve en yararlı olacak sistemi belirleyip takıma uyarlayacaktır.
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)


