23 Mayıs 2012 Çarşamba

Galatasaray Erkek Basketbol Takımı




Galatasaray'ı yıllardır, basketbol ve futbol ağırlıklı olmak üzere, takip ederim. Çocukken babam ile çoğunlukla Şampiyonlar Ligi olmak üzere birçok maçına gittim Galatasaray'ın futbol branşında. Fakat basketbolda Galatasaray'ı salondan takip etmek bir türlü kısmet olmamıştı. Ama babamla ne zaman basketbol maçı izlesek, ''oğlum basketbolu yerinde izlesen daha çok seversin'' derdi.

Yanılmıyorsam 2009-2010 sezonuydu. O sene ÖSS'ye hazırlandığım için televizyondan takip ediyordum sadece maçları. Ne Ali Sami Yen'e ne de Abdi İpekçi'ye gitme fırsatı bulamamıştım.

Güneşli bir hafta sonuydu. Galatasaray ligin son maçında Bornova ile oynuyordu. Küçük de olsa takımın küme düşme ihtimali vardı. Malum o sene Cemal Nalga olayı yaşanmış, Galatasaray neredeyse küme düşecekti. Sağolsun ''kara gün dostu'' Cem Akdağ ve öğrencileri insanüstü bir gayret ile takımı ligde tutmuş, neredeyse play off'a bile sokacaklardı. Hem sınav stresini iki saatliğine de olsa üzerimden atmak hem de takıma teşekkür etmek için koyulduk babam ve kardeşimle yola ve Abdi İpekçi'ye gittik. İlk gittiğim basketbol maçı o maçtı. Herhalde hayatım boyunca unutmam.

Sonraki sene yeniden yapılanma, Oktay Mahmuti'nin coach olarak gelmesi ve bu sene Euroleague'de yapılanlar...

Babam söylediğinde haklıydı, basketbol yerinde izleyince çok daha keyifliydi. Bu sene ailecek basketbol kombinesi aldık ve maçların büyük çoğunluğunda salonda olduk. İtiraf etmem gerekirse ben de her Galatasaraylı gibi bu sene şampiyonluğa kesin gözüyle bakıyordum. Çünkü takıma inancım tamdı.

Normal sezonu lider bitiren ve saha avantajını eline alan Galatasaray Medical Park, beklenmedik bir şekilde yarı finalde lige veda etti. Tabi burada başta Ergin Ataman olmak üzere tüm ''Beşiktaşlı basketbolcuları'' yürekten tebrik ediyorum. Seriyi hakettiler ve kazandılar.

Üzüldüğüm nokta bu denli güzelliklerin yaşandığı bir sezonun lig şampiyonluğuyla süslenememiş olması ve daha da önemlisi; şampiyon olunması halinde cebe konulacak olan üç yıllık Euroleague'e katılma hakkının elimizden gitmesi.

Hem, şampiyon olup yılların getirdiği hasreti dindirme fırsatını teptik; hem de bu sene büyük renk kattığımız Euroleague'de kalıcı olma fırsatını kaçırdık.

Kızgınlık yok aksine moral bozukluğu çok fazla. Futbolda şampiyonluğu kaybetmiş kadar üzüldüm neredeyse.

Ama ben, başta Oktay Mahmuti olmak üzere bu sene Galatasaray forması için ter döken herkese yürekten teşekkürlerimi sunuyorum. Ellerinden geleni yaptılar. Galatasaray camiasını basketbolun şampiyonlar ligi'nde çok çok iyi temsil ettiler ve ''we are the best Galatasaray'' tezahüratını Avrupalıların aklına kazıdılar.

Önümüzdeki sezon çok daha iyi bir kadroyla, aynı inançla ve aynı mücadele ile; ''son topa kadar'' savaşacaklarından zerre kuşkum yok.

Seneye daha güzel ve önemli zaferlerde, Abdi İpekçi'de buluşmak üzere!

15 Mayıs 2012 Salı

Şampiyon Galatasaray





Geçen hafta çok sevdiğim bir arkadaşımın abisi Galatasaray - Beşiktaş maçını izlemek için onlara davet etti. Haliyle şampiyonluk ihtimali hepimizi heyecanlandırmış durumda, maç öncesi yorumlar bu minvalde şekilleniyor.

Ben söze girdim, dedim ki; '' adalet varsa bu sene Galatasaray şampiyon olur''. Arkadaşımın abisi de cevap olarak; ''Dünya'nın adaleti yok ama Allah'ın adaleti var. Merak etme'' dedi.

O gün beklentiler boşa çıkınca şampiyonluk son haftaya kaldı. Haliyle biraz üzüldük, zira o gün şampiyonluğu kutlamayı planlamıştık. Ama söylenen bu laf benim çok hoşuma gitmişti ve cebime bu lafı koyarak eve dönmüştüm.

Nitekim aradan bir hafta geçti ve Galatasaray, hakettiği şampiyonluğu ''Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadyumu'nda'' ilan etti ve kupayı orada aldı.

14 Mayıs 2006 akşamından sonra, ikinci kez, 12 Mayıs 2012 tarihinde bir kez daha İlahi Adalet'e inandım.

Şike soruşturmasının sonra kurgulanan oyun belliydi. Gerek eski TFF olsun, gerek yeni TFF olsun gerekse de yayıncı kuruluş olsun, hepsinin amacı Fenerbahçe'yi şampiyon yapmaktı. O kadar düz mantık bakıyorlar ki olaylara, Fenerbahçe (ligde olmayı dahi haketmediği bu sene) şampiyon olsaydı ''bakın gördünüz mü geçen sene şike yok'' diyeceklerdi.

Atatürk Olimpiyat Stadyumu'nda oynanan İstanbul Büyükşehir Belediye - Galatasaray maçına giderken, yolda sezonun mottosunu belirlemiştim. ''Türk Futbolu'ndaki tiyatroya inat saldır Galatasaray''

Galatasaray sadece şampiyon olmadı 12 Mayıs akşamı. Şampiyonluktan çok daha fazlasını aldı yıllardır türlü ayak oyunlarının oynandığı o stadyumdan.

Hem TFF'yi yendi, hem Digitürk'ü yendi hem de şikeyi meşru görmek isteyenleri yerle bir etti.

Boğazlarına kadar pisliğe batanlar kendi çöplüklerinde boğuladursunlar, Galatasaray; Fatih Terim önderliğinde yeniden Avrupa'yı fethetmek için hazırlanıyor.

Bu vesile ile tüm Galatasaraylıların şampiyonluğunu kutlarım. Yeni bir Galatasaray çağı başlıyor, keyifle izlemelerini tavsiye ederim.

17 Nisan 2012 Salı

Beşiktaş: 0 - 2 :Galatasaray





14 Nisan 2012'ye dönmek lazım aslında, maçın ertelendiği tarihe...

Hem yayıncı kuruluşun gönlünü hoş tutmak, hem de şike davasının baş aktörü Fenerbahçe'nin ceza alacağını hesaba katıp, onun lig yarışından uzak kalmasını engellemek amacıyla ortaya çıkan play-off'un ilk maçı, yoğun yağmur nedeniyle o gün oynanamadı. Maç tatil edildikten yarım saat sonra deli gibi yağan yağmurun bir anda durması, ilahi güçlerin de bu saçma sapan organizasyona bir isyanı mıydı acaba?

Bence evet deyip, maçın oynandığı tarih olan 16 Nisan'a dönüş yapalım.

Maçtan bir gün önce Fenerbahçe'nin kazanması moral olarak Galatasaray takımını tabiki olumsuz yönde etkilemiştir, neticede lig bitiminde 9 olan puan farkı, Galatasaray'ın bir maç eksiği ile 2'ye düşmüştü o galibiyetten sonra.

Hem kazanmak zorunda olmanın verdiği baskı hem de Beşiktaş'ın son bir güç ile bu maça asılma isteği, Beşiktaş'ı baskın Galatasaray'ı ise daha pasif gösterdi maçın başında. Fakat bunun maç boyunca sürmeyeceği açıktı. Çünkü bir tarafta gerçek manada ''takım'' olmayı başarabilmiş bir Galatasaray, diğer tarafta ise istikrarsızlık abidesi Beşiktaş vardı.

Galatasaray üzerindeki stresi çabuk atlattı ve o dakikadan sonra oyuna ağırlığını koydu.

Aynı durum aslında Kadıköy'deki Fenerbahçe maçında da olmuştu. Fenerbahçe, taraftarın verdiği gaz ile maça başlamış, pozisyon bulmadan iki gol bulmuştu fakat akabinde Galatasaray yine o baskıdan sıyrılıp kendine gelmiş ve oyunun geri kalan bölümünü domine etmişti.

Galatasaray'ın en büyük problemi hücumda. Var olan eksiklikler belli, defalarca yazmaya gerek yok, oyunun her yönünde iyi olan takım hücum varyasyonları olarak sıkıntı çekiyor fakat hem takım olma olgusu hem de oyunun merkezden kurulmasıyla Galatasaray bu eksikliğini bir şekilde kapatıyor. Beşiktaş maçı öncesi de temel endişe Galatasaray'ın gol bulup bulamayacağı şeklinde kafamda beliriyordu. Çünkü takım savunmasını çok iyi yapan bir Galatasaray var ortada. Ve bu takım savunması her hafta daha da iyiye gidiyor.

Normalde maçlarla ilgili yazı yazmadan önce herhangi bir spor yazarını dinlemek tarzım değildir fakat dün şöyle bir kanallara göz gezdirdiğimde Fatih Terim'in Manuel Fernandes'i ne kadar iyi analiz ettiğini ve takımının onu ne kadar iyi durdurduğunu söyleyen herhangi bir yorumcu göremedim. Ta ki bu sabah Mehmet Demirkol'u dinleyene kadar. Bir tek o söyledi bunu, bir kez daha saygı duydum kendisine.

Melo - Riera krizinin çok iyi yönetildiğini ve bu durumdan Galatasaray'ın güçlenerek çıkacağı düşüncesine sahip olduğumu bir önceki yazıda yazmıştım. Melo'nun zaten 11'de başlayacağını uçan kuş biliyordu da, Riera'yı yazan çok insan yoktu. Genelde Aydın ve Sabri üzerine şekillenmişti kadrolar. Aydın alternatifi benim de aklımdan geçiyordu çünkü Fatih Terim'in ''onu kazanmak için uğraşacağız'' sözlerinden sonra müthiş bir çıkış yakalamıştı kendisi. Ancak Riera, yaşanılan krizin mağduruydu birnevi ve ona şans bu yüzden gelecekti. Savunmaya yardım etmesinin dışında hücumda da faydalı işler yaptı İspanyol. Melo'nun golünde ortayı yaparkenki soğukkanlılığı bence takdire şayan zira ilk pozisyonda ortayı yapsaydı, o top Beşiktaşlı oyuncuya çarpıp ya taça ya da kornere çıkacaktı. Kısa bir süre de olsa beklemesi ve düşünmesi golün mimarı olmasını sağladı.

Maçın asıl kahramanlarından biri de Engin'di. Takım olarak Galatasaray çok iyi mücadele edip, basketbol tabiriyle ''son topa kadar'' savaştığı için bir oyuncuyu diğerinden ayırmak yanlış olur lakin özel olarak üzerinde durarak hakkını da vermemiz gereken oyuncular var.

İlk çıktığı maçlarda 75 dakikayı zor gören, ''psikopat'' Engin Baytar'ın gidip yerine iki 90 dakika çıkaracak kadar hazır, ''durulan'' Engin Baytar'ın gelmesi muazzam bir olay. ''Yeni Engin'' Galatasaray değil de, takım olma kimliğinden uzak Trabzonspor yahut Beşiktaş gibi bir takımda oynasaydı; takımın bayrak adamı konumuna gelebilirdi. Galatasaray bir takım olduğu için, makinanın işleyen bir parçası konumunda şu an sadece.

Aydın Yılmaz'a gelelim, Galatasaray'ın bir türlü patlama yapamayan genç yeteneği...
Fatih Terim'in bile ''idmanların durdurulamaz'' oyuncusu diyerek sitemde bulunduğu ''genç'' yıldız. Gerçi Emre Çolak ve Semih ile karşılaştırıdığımızda Aydın'a genç demek çok doğru olmaz ama son haftalardaki çıkışından ötürü bu mübalağayı çok görmeyelim ona.

Mersin maçıyla beraber takıma sonradan dahil olup, direkt katkı yapmaya başladı Aydın. Mersin maçında sonradan girdi, penaltı yaptırdı ve takım 3 puana uzandı. Kadıköy'de oyuna sonradan girdi; Galatasaray halihazırda ablukaya aldığı rakip kalede daha da yaratıcı olmaya başladı. Sivasspor maçının ilk yarısında muazzam bir ilk yarı oynadı(kupa maçı) ilk yarının sonunda sakatlanarak çıkmak durumunda kaldı. Manisaspor maçında girip penaltı yaptırdı ve dünkü maçta golünü attı.

Mevcut Galatasaray kadrosunun alternatifsiz ve yaratıcı oyuncuya aç bir kadro olduğunu düşündüğümüzde, altyapıdan gelen Aydın'ın verdiği katkı çok çok önemli. Hem yerli oyuncu olması hem altyapıdan gelmesi hem nispeten genç olması hem de yaratıcı olması en büyük avantajı.

Fenerbahçe'ye yakınlığı ile bilinen Türk medyası, Fenerbahçe'nin Trabzonspor'u yenmesi ile beraber onları şampiyon gibi lanse edip, inanılmaz derecede havaya soktu. Bunu yaparken Galatasaray'ın varlığını kısa bir süreliğine olsa da unuttular ve Galatasaray'ın puan kaybı yapacağına, tuttukları takımın şampiyon olma ihtimalinden daha fazla inandılar. Haliyle sonuç hüsran oldu. Aynı Sivas'ta oynanan Sivasspor - Galatasaray maçından sonra yaşadıkları hüsran gibi...

Türlü oyunlar ile ayarlandığını düşündüğüm fikstür, Galatasaray'ın Beşiktaş'ı İnönü'de yenmesiyle darmadağın oldu ve fikstür avantajı tekrar Galatasaray'ın eline geçti.

Hem bu oynadıkları oyunu bozmak hem de play-off denen zımbırtıya son noktayı koymak için tek bir maç kaldı Galatasaray'ın önünde. Önümüzdeki hafta Arena'da alınacak galibiyet ile Galatasaray fişi çekip, sene başından beri söylediği şampiyonluk şarkısını daha bir gür sesle seslendirecektir.

10 Nisan 2012 Salı

Melo - Riera Krizi Üzerine




Geçen gün okula sohbet tadında bir konuşma yapmak için Atilla Türker geldi. Esasinda ben üçüncü sınıf olmadığım için katılma şansım yoktu ancak sağolsun Mehmet Hoca'dan izin alarak konuşmaya dahil oldum.

Fenerbahçe medyası üzerine konuşarak başladık sohbete, oradan şike soruşturmasına geçtik. Normalde Bilal Meşe gelecekti fakat kendisi rahatsızlandığı için yerine Atilla Türker geldi. Açıkçası Atilla Türker'in gelmesine daha çok sevindim zira Türkiye'de bir numaralı gündem maddesi şike ve Atilla Türker bu soruşturma boyunca söylemleriyle bu olayın üzerine giden ve dik durmayı başarabilen nadir gazetecilerden.

Atilla Türker, bu soruşturmanın baş aktörü Fenerbahçe değil de, Galatasaray yahut Beşiktaş olsaydı şimdiye kadar çoktan küme düşmüştü dedi. Aslında bu, hepimizin bildiği bir durum. Ortada bu kadar delil, belge varken hala Fenerbahçe'nin ligde yer alması ve şampiyonun belirleneceği play off'a katılması ( o samimiyetten uzak ''süper final'' kelimesini kullanmayacağım üzgünüm) başlı başına skandal.

Galatasaray Erkek Basketbol Takımı'nda yaşanan forma skandalından sonra ( ki kesinlikle tasvip etmediğim bir olay) kendisini direkt etkilemeyen bir hadisede ''bu olayın takipçisiyiz'' diye açıklama yapan Fenerbahçe, böylece medyayı da yanına çekmiş ve Galatasaray Erkek Basketbol Takımı o sezon düşmekten beter edilmişti.

Bunları neden söyledim, şöyle ki; günlerdir manşetleri süsleyen bir olay yaşandı Galatasaray'da. Melo ve Riera idmanda birbirine girdi ve Melo olayı abartarak Riera'ya vurdu. Bir başka kulüpte yaşansa bu olay, ki daha önce yaşandı, olayın üstü örtülür, Fatih Terim'in de söylediği gibi oyuncular idmanda birbiriyle öpüştürülüp, olay hasıraltı edilebilirdi.

Galatasaray bunu yapmadı ve herşeyi olduğu gibi açıkladı. Buna rağmen, Fenerbahçe'nin tekelinde olan medyada bu olay, abartılarak inanılmaz boyutlara çekildi. 45 saniye dövdü lafları, kapıların kilitlendiğine dair asılsız iddialar ortalığı kasıp kavurdu. Türkiye'de yapıldığına dair belgelerin kol gezdiği şikenin, teşviğin üzerine gitmeyen/gidemeyen medya; bu olayı bir fırsat görüp yine Galatasaray'a saldırdı.

Galatasaray'ın bunca medya baskısına rağmen bu krizi iyi yönettiği kanaatindeyim. Tabi bu olay sonucunda Melo'nun sene sonunda Galatasaray'da kalma ihtimali yüzde 90 ise, bu oran yüzde 50 lere düşmüştür, bu da bir gerçek fakat en azından play off sürecinde takıma katkı verecek olmaları bence doğru bir karar.

Bu yaşananlardan sonra Melo'nun hırs yapacağı kanaatindeyim. Tabi bu yaşananlardan sonra, hırsını rakipten ve hakemden çıkarmaya çalışmak, kendisi açısından yapılacak, yapılması gereken en son harekettir. Bu hırs sayesinde sahada takımına vereceği katkı üst limiti zorlayacaktır. Fatih Terim'in de dediği gibi, Galatasaray bu olaydan güçlenerek çıkacaktır.

30 Mart 2012 Cuma

Baba...




Televizyonda Galatasaray'ı yerin dibine sokarlar, haksız ithamlarda bulunurlar; Fatih Terim saat farketmeksizin programa bağlanır ve Galatasaray'ın hakkını korur.

Abdürrahim Albayrak rahatsızlanır ve hastaneye kaldırılır. Gece saat 01.00, Fatih Terim kendi arabasıyla gelir ve Abdürrahim Albayrak'ı alıp Florya'ya götürür.

Fatih Terim deiynce herkesin diline pelesen olan bir ''ego'' sözcüğü vardır. Ama Fatih Hocam özellikle üçüncü döneminde o babacan kimliğini herkesin önünde sergiliyor ve Galatasaray'da adeta bir baba görevi görüyor.

O sadece Buse'nin ve Merve'nin değil; hepimizin babası.

21 Mart 2012 Çarşamba

Erken Veda




Deplasmanda Fenerbahçe'ye karşı sergilenen güzel futbol ve son dakikada kaçan galibiyet, takımın özgüvenini fazlasıyla arttırmış. Özellikle Sivasspor karşısında, bilhassa ilk 45 dakika, sergilenen futbolda bunu net bir biçimde gördük.

İlk yarıda Galatasaray muuazzam bir baskı kurdu rakibi karşısında. Aynı Fenerbahçe'ye yaptığı gibi Sivasspor'u da rakip yarı sahasına hapsetti. Bu baskı, Galatasaray'ın rakip kalede tehlikeli olmasını sağladı ancak skorun değişmesini sağlayamadı.

Bazı kilit oyuncuların yokluğunda Galatasaray'ın temel sorunu bir kez daha gözler önüne serildi. Takımda sene başından beri varolan fakat Fatih Terim'in müthiş dehası ile bu eksikliği hissetmediğimiz ''yaratıcı oyuncu'' zaafı, Fenerbahçe maçından sonra bugün de kendini gösterdi.

Galatasaray rakip üzerinde müthiş bir baskı kuruyor fakat bu baskı gol ile sonuçlanmayınca manasızlaşıyor.

Bugünkü maç bize bir şeyi daha gösterdi. O da; Elmander'in bu takım için ne denli değerli bir oyuncu olduğu.

Hem Necati hem de Milan Baros bugün adeta sahada yoktular. Ne Baros ne de Necati, Elmander kadar güçlü olamadıkları için Galatasaray gol yollarında ciddi sıkıntı çekti. Necati ve Baros rakip savumayı yıpratamadılar ve rakip savunmanın diri kalmasına sebep oldular. Hal böyle olunca, ne Necati ne de Baros golü getirecek o son vuruşu yapamadılar.

Maçın iyilerinden olan isim de Aydın'dı. Maç sonu öğrendik ki sakatlığından dolayı çıkmak zorunda kalmış. Onun yeniden taraftarı heyecanladıracak bir futbol sergilemesi bile başlı başına bir olay. Burada da Fatih Terim'e bir kez daha saygı duyması lazım herkesin. Belki de sene sonunda, Emre Çolak ile Semih Kaya'nın yanına Aydın Yılmaz'ı ekleyeceğiz kimbilir...

Sivasspor ilk yarının son beş dakikasında Galatasaray kalesinde tehlikeli işler yapabildi ancak. Yani Sivasspor turu daha fazla haketti diyemeyiz. Galatasaray turu ne kadar hakettiyse, Sivasspor da o kadar haketti. Fazlası yok.

Oyuna sonradan girenlerden fark yaratan isim Emre Çolak oldu. Çok çalıştı, çok mücadele etti ancak o da maçın dönmesini sağlayamadı. Aslında Engin'in yerine orta sahada onun oynaması belki Selçuk'un aktifliği açısından daha yararlı olabilirdi.

Tabi Selçuk'un aktifliği demişken, Melo'ya da ayrı bir parantez açalım o halde. Özellikle Galatasaray'ın savunma kurgusu açısından çok önemli bir isim olduğunu daha önce söylemiştik. Fatih Terim'in de söylediği gibi, iyi oynadığı maçların hatrına, bazı karşılaşmalardaki lakayıt tavırlarını ''görmezden gelmek'' gerekiyor sanırım. Atağa kalkarken yapılan ayağa paslarda Selçuk'a müthiş kolaylık sağlıyor, aynı zamanda rakip atakları ilk olarak o karşılıyordu. Bugün Engin bu işlevi göremedi. Fatih Hoca, Engin'in delidolu halinden yararlanmak istedi ancak orada Ceyhun Gülselam'ın denenmesi, Engin'in kanatlara kayması daha olumlu sonuçlar doğurabilirdi.

Bu maçı fazla kafaya takmayarak ancak gerekli dersleri de çıkararak önüne bakmalı Galatasaray. Önündeki üç maç fazlasıyla önemli ve değerli. Çünkü puan farkını daha da arttırma şansına sahip olacak oynadığı maçları kazandığı takdirde. Diyelim ki bir şekilde fark açılmadı, o zaman da aradaki puan farkını korumuş olacak rakipleriyle.

Unutulmasın ki, Galatasaray ''hala'' bu ligin en iyi top oynayan takımı. Kulübede ise bu takımın sahip olduğu potansiyeli fazlasıyla kullanan Fatih Terim var. Kupa'dan elenmek pek tabii üzüntü verici ancak play-off öncesi bu sonuç, küçük bir uyarı olarak görülmeli.

18 Mart 2012 Pazar

Futbol'un Adaleti




Klasik bir Fenerbahçe - Galatasaray maç öncesi yaşadık. Herşeyiyle bire bir aynıydı. Medya, her Kadıköy'deki Fenerbahçe - Galatasaray maçından önce olduğu gibi ortamı germeye çalıştı. Bazı gazeteler, kendi kendilerine Fatih Terim'in ağzından olmadık sözler yazdı, bir gün sonra Fenerbahçe cephesinden ona cevap verdi. Psikolojik baskı uygulamaya çalıştılar fakat bu kez istedikleri olmadı, başaramadılar.

İstenilen sonucu alabilmek için anahtar kelime ''sakin kalabilmek'' idi. Galatasaray her birimiyle sakin kalmayı başardı. Bir haftalık süreci de çok iyi yönetti. Çünkü Kadıköy gibi provokenin bol olduğu bir deplasmanda sakin kalmayı başarabilmek göründüğü kadar kolay değildi.

Aslında maç öncesi düşünceleri ''Footballent'' blogunda çok iyi özetlemişti. (Merak eden buyursun)

Takıma, hocaya duyulan bir güven vardı. Bu güven, maç öncesi Galatasaray taraftarının nispeten daha sakin kalmasını sağladı; Fenerbahçe'yi ise olduğundan fazla gerdi.

Murat Özaydınlı gibi yöneticilikle alakası olmayan amigo tipler ise, kendilerini kandırmak amaçlı ''bayram'a az kaldı'' lafını dillerine pelesenk etti. Oyunculara da bunu dikte etmiş olacaklar ki, Selçuk Şahin gibi tribünlere şirin gözükmek amacıyla türlü türlü hareketler yapan bir isim, hemen twitter adresinden bu lafı kullanarak fırsatı kaçırmadı.

Bunları bir kenara not etmiştik tabi ancak işimize bakıyorduk. Çünkü Galatasaray, hem bulunduğu konum itibariyle hem de oynadığı oyun ile Fenerbahçe'nin çok çok önündeydi.

Fatih Terim'in Fenerbahçe'yi çok iyi analiz edeceğini adım gibi biliyordum. Bu yüzden Fenerbahçe'nin iki süper gol ile öne geçmesi çok da fazla üzmemişti beni. Zira, yenilen iki golde de Galatasaraylı oyunculara kabahat bulmak mantık dışıydı.

Daha önce Kadıköy'de Galatasaray formasıyla Fenerbahçe'ye karşı oynayan oyuncu sayısının çok az olması, Galatasaray'ın avantajıydı. Nitekim 2-0'dan geri dönülmesindeki önemli faktörlerden biri de buydu.

Alex'i çok sevdiğim söylenemez fakat yaptığı açıklamalara değer veririm çünkü kıvırmaz. Doğru neyse onu söyler. Ve bugün, Aykut Kocaman'ın yerine teknik direktörlük koltuğunda o oturuyor olsa, takımı Aykut Kocaman'dan daha iyi yönetir. Tabiki antrenörlük de bir meziyet işi. Futbolculuğu iyi olan bir insanın iyi antrenör olacağına dair bir garanti yok fakat Alex'in futbol bilgisi, Aykut Kocaman'dan çok ileri seviyede. En azından çok daha iyi oyunu okuyor ve rakip analizi yapıyor.

Alex maç sonunda, ''oyunun duygusal bölümü bir de saha içi bölümü var. Biz 20 dakika duygusal bölümü iyi oynadık; Galatasaray ise 70 dakika saha içini iyi oynadı'' demiş. Muazzam bir yorum.

Fenerbahçe'nin Gençlerbirliği'ni 6-1 yenmesi çoğu insanı yanıltmıştı. Açıkçası bir Galatasaraylı olarak bu benim hoşuma gidiyordu çünkü o maçta aldatıcı bir galibiyet almışlardı.

Fenerbahçe doğal olarak maça baskılı başladı. Galatasaray'ın Fenerbahçe üzerinde kurduğu hakimiyet kadar bunaltıcı bir baskı değildi bu tabiki, bunu da belirtmek lazım. Ancak kısa süreli olan baskı sonuca direkt yansıyınca, istediğini almaya çok yaklaştı Fenerbahçe. Fakat Galatasaray, son sözünü henüz söylememişti.

Gol atmasına rağmen, Elmander maça etkisiz başlayan isimlerin başında geliyordu. Özellikle hücuma çıkışlarda çok top kaybı yaptı Galatasaray. Elmander'in savunmaya desteği önemliydi fakat takımı hücuma taşıyamıyordu. Elmander'e, istekli fakat ne yapacağı konusunda kararsız kalan ve çoğu pozisyonu başlamadan bitiren Engin eklenince, Galatasaray arzu ettiği baskıyı maçın başında yapamadı.

Fatih Terim'in de söylediği gibi ilk 15 dakikada Kadıköy'de iki farklı geriye düşmek ve oradan geri gelmek kolay bir iş değil. Adeta maça 2-0 geride başladı Galatasaray. Ancak, Alex'in golünden sonra oyunun dengesi değişti ve Galatasaray oyuna ağırlığını koymaya başladı.

Daha önceki yazılarımdan birinde de söylemiştim, Mustafa Denizli'nin yıllar öne tarif ettiği 10,5 numaranın tanımına Necati Ateş ''cuk'' diye oturuyor. Çünkü hem forvet arkasında oynayabilecek özelliklere sahip hem de golcü. Galatasaray'a devre arasında geldikten sonra, deplasmanlardaki maçlarda attığı gollerden dolayı genelde asistleri ön plana çıkmadı. Dünkü maçta ise, golcü özelliğini kullanamayan Necati Ateş'in asistçi kimliği ortaya çıktı. Yılların orta saha oyuncularına taş çıkartırcasına yaptığı asistle Elmander'in golü atmasını sağladı.

Tam Galatasaray oyunun üstünlüğünü ele geçirmiş, golü de bulmuşken Fenerbahçe'nin imdadına devre arası yetişti. Devre arasının Fenerbahçe'ye yarayacağını düşünüyordu herkes fakat Fatih Terim faktörü unutuluyordu.

İlk yarıdaki baskının bir kat daha fazlasıyla ikinci yarıya başladı Galatasaray. Oyun adeta Fenerbahçe'nin yarı sahasında oynandı. Öyle ki, Galatasaray savunması, orta saha göbeğine kadar çıktı. Hakan Balta'nın golü bulması, Galatasaray'ın oyunu rakip yarı sahaya yıkmasıyla ilintiliydi.

Her ne kadar Galatasaray ikinci yarının tamamını Fenerbahçe yarı sahasında geçirdiyse de, net fırsatlar bulamadı. Galatasaray'ın, rakip taraftarları korkudan, kendi taraftarlarını da heyecandan titretmeye başlaması; Aydın'ın oyuna girmesiyle oldu. Çoğu insanın oyuna girmesini tepkiyle karşıladığı Aydın, Galatasaray'ın ''biraz daha fazla'' yaratıcı olmasını sağladı. Çünkü iyi niyetli Engin'in karar verebilme özelliği çok düşük. Bu yüzden de hücumda son noktaya kadar gelip tıkanan bir görüntü sergiledi Galatasaray.

Önümüzdeki haftadan itibaren Baros'un bir şekilde oyuna dahil olması şart. Çünkü kapanan takımlara karşı, özellike iç saha maçlarında, Baros'un varlığı takım için çok değerli.

Dün, yaptığı oyuncu değişiklikleriyle Aykut Kocaman, antrenörlük seviyesinin ne kadar olduğunu herkese gösterdi. Stoch - Selçuk değişikliğiyle zaten Çanakkale Geçilmez'i oynayan takımını biraz daha defansif hale geldi. Bu dakikadan sonra oyunu çözecek tek bir adam vardı, Fatih Terim.

(Tabi benim burada Aykut Kocaman'a söyleyeceğim şudur; maçlardan önce rakip takımların kadrosunu illegal yollar ile öğrenerek, ona göre taktikler hazırlayarak başarılı olmak, antrenörlük değildir. Aykut Kocaman'ın antrenörlüğü, bu sezon ve geçen sezonun ilk yarısında gösterdiği performans kadardır.)

Fatih Hoca'nın yapacağı hamlelere kalmıştı Kadıköy'de yenilmemek. Nitekim hoca, Aydın ve Baros hamleleriyle oyunu ne kadar iyi okuduğunu bir kez daha gösterdi bizlere.


Maç öncesi sınırda olan Muslera, Ujfalusi, Semih ve Necati'nin böyle tansiyonu yüksek bir maçı kartsız tamamlaması büyük bir olay. Haftalardır bu isimler kart ceza sınırındalar fakat tek bir kart bile görmediler. Tebrik etmek lazım.

Bülent Yıldırım'ın da bu kadar iyi bir derbi yöneteceğini açıkçası düşünmüyor ve beklemiyordum. Şaşırtıcı derecede iyi bir maç yönetti. Oysa, Galatasaray - Sivasspor maçı hafızalardaki tazeliğini koruyordu.

Ben etrafımda futbol konuştuğum arkadaşlara da hafta arasında söyledim, Trabzonspor maçı çok daha önemli ve stratejik bir maç. Çünkü ben, Fenerbahçe'nin Trabzon'da puan bırakacağını düşünüyorum. Bu sebepten ötürü Galatasaray'ın Trabzon'u yenmesi ve sonraki hafta oynanacak Trabzonspor - Fenerbahçe maçını beklemesi lazım puan farkını daha da açabilmek için. Çünkü Trabzonspor belli bir çizgide olmayan ve ne zaman ne yapacağını kestiremediğiniz bir takım. Ki, en tehlikeli takımlar da bu tarz takımlardır zaten.

Play - off öncesi verilmesi gereken bir mesaj daha kaldı demiştim. O mesaj kısmen de olsa yerine ulaştı fakat şiddeti daha büyük olabilirdi. Baros'un direkten dönen topu, işte bunu engelledi.